Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнкфорд даңғылы көпірі, сондай-ақ Пеннипак өзенінің көпірі, Пеннипак көпірі, Холмсбург көпірі және Корольдің тас жолы көпірі деп аталады. Ол 1697 жылы АҚШ-тың Пенсильвания штатындағы Филадельфияның солтүстік-шығысындағы Холмсбург бөлімінде салынған. Үш аралықтағы, 73 фут (22 метр) екі тас аркалы көпір Пеннипак паркідегі Пеннипак сайынан солтүстікке қарай Соли даңғылынан солтүстікке қарай орналасқан Франкфорд даңғылын (АҚШ 13-ші жолы) алып өтеді. Көпір 1970 жылы Америка инженерлер қоғамымен ұлттық тарихи құрылыс инженерлік ескерткіші болып бекітілді. Ол 1988 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
The Frankford Avenue Bridge, also known as the Pennypack Creek Bridge, the Pennypack Bridge, the Holmesburg Bridge, and the King's Highway Bridge, erected in 1697 in the Holmesburg section of Northeast Philadelphia, in the U. S. state of Pennsylvania, is the oldest surviving roadway bridge in the United States. The three span, 73 feet (22 m) twin stone arch bridge carries Frankford Avenue (U. S. Route 13), just north of Solly Avenue, over Pennypack Creek in Pennypack Park. The bridge was designated a National Historic Civil Engineering Landmark by the American Society of Civil Engineers in 1970. It was listed in the National Register of Historic Places in 1988.
Құрылыс
Уильям Пенннің өтініші бойынша оның үйін Филадельфияның жаңа қаласымен байланыстыратын көпір Филадельфияны солтүстікке қарай (Трентон, Нью-Йорк және Бостон) қалалармен байланыстыратын Король шоссесі бойынша маңызды байланыс болды. 1683 жылы 10 наурызда Пенсильванияның Бас Ассамблеясы Пенсильваниядағы барлық патша шоссесі бойындағы барлық өзендер мен сағалар бойынша, Делавэр құламасынан (Трентон, Н. Ж.) Сусекс округінің (қазір Делавэр штатының бөлігі) оңтүстік порттарына. Ал 18 айдың ішінде салынып бітетін көпірдің ені 3 метрге жететін, екі жағында да қоршаулар орнатылатын. Көпірдің екі жағындағы жерлер жылқылар мен арбалардың қозғалысын жеңілдету үшін тазартылуы керек еді. Әр көпірді айналасындағы аймақтың еркек тұрғындары салуға тиіс еді; келгендер 20 шиллинг айыппұл төлейді. 1970 жылы көпір Филадельфия бөліміндегі Америка инженерлік қоғамының марапатына ие болды. Батыстық қабырғаға ескерткіш ретінде қола тақта орнатылды.
The bridge, built at the request of William Penn to connect his mansion with the new city of Philadelphia, was an important link on the King's Highway that linked Philadelphia with cities to the north (Trenton, New York, and Boston). On March 10, 1683, the Pennsylvania General Assembly passed a law requiring the building of bridges across all of the rivers and creeks along all of the King's Highway in Pennsylvania, from the Falls of the Delaware (at Trenton, N. J.) to the southernmost ports of Sussex County (now part of the state of Delaware). The bridges, which were to be completed within 18 months, were to be ten feet wide and include railings along each side. The areas on either side of the bridges were to be cleared to facilitate horse and cart traffic. Each bridge was to be built by male inhabitants of the surrounding area; those who failed to appear were to be fined 20 shillings. In 1970, the bridge earned an award by the American Society of Civil Engineers, Philadelphia Section, as an outstanding engineering achievement and a historic civil engineering landmark. A bronze plaque was placed on the western parapet in commemoration.
Белгілі саяхатшылар
Солтүстіктегі колониялардан Филадельфияға атпен немесе көлігімен келген кез келген адам көпірден өтіп, оның ішінде бірінші немесе екінші континенттік конгресс делегаттары, мысалы, Массачусетстен келген Джон Адамс. 1789 жылы Джордж Вашингтон Нью-Йорктегі өзінің алғашқы президенттік инаугурациясына бара жатып көпірден өтті.
Anyone who traveled to Philadelphia by horseback or coach from the northern colonies crossed over the bridge, including delegates to the First or Second Continental Congresses, such as John Adams, from Massachusetts. In 1789, George Washington crossed the bridge on his way to his first presidential inauguration in New York.
Жағдайдың жақсаруы
1803 жылы көпір макадамом төселді, ал оның оңтүстік шетінде жол ақысы орнатылды, 1892 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін оны Филадельфия қаласы сатып алды. Көпір 1893 жылы 1895 жылы қызмет бастаған трамвайларды орналастыру үшін кеңейтілді, ал 1950 жылы автомобиль қозғалысын жақсырақ орналастыру үшін кеңейтілді. Ол әлі күнге дейін қолданыста. Көпір 2018 жылы қайта құрылды.
In 1803, the bridge was paved with macadam, and at its south end a toll booth was erected, remaining in operation until 1892 when the turnpike was purchased by the city of Philadelphia. The bridge was widened in 1893 to accommodate streetcars, which commenced service in 1895, and again in 1950 to better accommodate automobile traffic. It remains in use today. The bridge was reconstructed during 2018.
Көлік
SEPTA-ның 66-жолындағы трамвай желісі Франкфорд көлік орталығының Торресдейлге дейінгі сапарында көпірден өтеді.
SEPTA's trackless trolley route 66, which was formerly a streetcar, crosses the bridge on its journey from Frankford Transportation Center to Torresdale.
Құрметтер
Көпір 1970 жылы Америка инженерлер қоғамымен ұлттық тарихи құрылыс инженерлік ескерткіші болып бекітілді. Ол 1988 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
The bridge was designated a National Historic Civil Engineering Landmark by the American Society of Civil Engineers in 1970. It was listed in the National Register of Historic Places in 1988.