Кіріспе

Камбоджада БАҚ негізінен реттелмейді және радио, теледидар және баспа ақпарат құралдары кіреді. Жеке сектордың компаниялары бұқаралық ақпарат құралдарына кіріп кетті, бұл жылдар бойы мемлекеттік телерадио хабарларын тарату мен жариялаудан айырмашылығын білдіреді. Коммунистік "Қызыл кхмерлер" және Вьетнамның қолдауымен Кампучия Халық Республикасынан шыққаннан бері Камбоджаның медиа саласы Оңтүстік-Шығыс Азиядағы ең еркін салалардың біріне айналды. Алайда, кәсіби журналистиканы оқыту мен этиканың жоқтығы, сондай-ақ үкімет пен жеке тұлғалардың қорқытуы Камбоджаның бұқаралық ақпарат құралдарының ықпалын шектейді.

Тарих

1987 жылы мемлекет баспа және электрондық бұқаралық ақпарат құралдарын бақылауға алып, олардың мазмұнын реттеді. 1987 жылы ең беделді баспа құралы - 1985 жылы қазанда партияның ішкі және халықаралық мәселелерге қатысты ұстанымын білдіру үшін ашылған Прачечечон (Халық) атты екі апталық журналы болды. Алайда, KUFNCD-нің апталық Kampuchea басылымы да маңызды болды. Қарулы күштердің басты басылымы апталық "Кангтоап падевоат" (революциялық армия) болды. 1987 жылы Камбоджада әлі күнге дейін күнделікті газет жоқ еді. Бұл жағдай 1993 жылы Вьетнам әскерлері кері қайтарылып, ЮНТАК бақылауымен өткен жалпы сайлаудан кейін тез өзгерді. Радио мен теледидар 1983 жылы құрылған Кампуч Радио және Теледидар Комиссиясының басқаруымен болды. 1986 жылы елімізде 200 мыңдай радиоқабылдаушы болды. Кампуч халқының дауысы (VOKP) радио бағдарламалары кхмер, вьетнам, француз, ағылшын, лаос және тай тілдерінде таратылды. Вьетнамның көмегімен 1983 жылдың желтоқсанында сынақ ретінде теледидар хабарларын тарату басталды, ал 1984 жылдың соңында тұрақты түрде.

Газеттер

Камбоджада 100-ден астам газет бар, бірақ олардың аз бөлігі тұрақты жариялау кестесін ұстап тұрады және жалақысы бар қызметкерлері бар. Көптеген газеттер саяси партиялар немесе жеке саясаткерлер басқарады, сондықтан олар жиі жалған ақпараттар жариялайды. Кейде журналистер жағымсыз оқиғаларды, олар шындыққа сай болсын-бұламасын, газетке шығару үшін өздерінің дереккөздерінен ақша талап етеді. Алайда, жергілікті тілдерде шығатын газеттер мен телеарналар мен шетелдік тілдердегі баспасөзде жұмыс істейтін журналистер әдетте этикалық нормаларды сақтайды.