Кіріспе

Белдіктер тобы Интерферонды реттеуші факторлар (IRF) - интерферондардың транскрипциясын реттейтін белоктар (ген экспрессиясын реттеуді қараңыз). Интерферонның реттеуші факторлары интерферон гендерінің жоғары жағында орналасқан IRF элементі (IRF E) мотивтеріне ерекше байланатын құрылымға айналатын 120- ға жуық аминқышқылдан тұратын консервацияланған N терминалды аймақты қамтиды. Кейбір вирустар қорғаныс механизмдерін дамытып, IRF функцияларын реттейді және қарсыластың иммундық жүйесінен қашып құтылу үшін кедергі келтіреді. Мысалы, интерферонның реттеуші факторлар тізбекінің қалған бөліктері ақуыздың нақты қызметіне байланысты өзгереді. vIRF1 - 1- типті интерферонның белсенділігін тежейтін трансформацияланатын онкопротеин. Сонымен қатар, IRF гендерінің экспрессиясы промоторлық ДНҚ метилирлеу арқылы эпигенетикалық реттеледі.

IFN сигналдауындағы рөлі

IRF-тер негізінен қожайында I типті IFN-терді патогендік инвазиядан кейін реттейді және вирусқа қарсы реакцияның маңызды медиаторлары болып саналады. Вирустық инфекциядан кейін патогендер хост клеткасындағы Үлгілерді тану рецепторларымен (PRR), оның ішінде ТОЛ- тәрізді рецепторлардың (TLR) және цитозолды PRR- лардың түрлі түрлері арқылы анықталады. Фосфорилендірілген IRF ядроға ауысады, онда олар IRF E мотивтеріне байланады және I типті IFN транскрипциясын белсендіреді. ИФН- ге қоса, IRF1 және IRF5 провоспалительных цитокиндердің транскрипциясын тудырады. IRF2 және IRF4 сияқты кейбір IFN- лер IFN- лер мен қабынуға қарсы цитокиндердің белсенділігін тежеу арқылы реттейді. IRF2 I типті IFN экспрессиясын төмендетеді. IRF4 IRF5мен бәсекелеседі және оның тұрақты белсенділігін тежейді. Жинақталған деректер сондай-ақ IRF- лар онкогенезге байланысты жасушалық жауаптарды реттеуде маңызды рөл атқаратынын көрсетеді. Аутоиммундық аурулар мен қатерлі ісіктерден басқа, IRF-тер метаболистік, жүрек-қан тамырлары және жүйке ауруларының патогенезіне, мысалы, бауыр стеатозы, қант диабеті, жүрек гипертрофиясы, атеросклероз және инсульт сияқты.