Кіріспе

Giugliano in Campania (dʒuʎˈʎaːno iŋ kamˈpaːnja), сонымен қатар Giugliano деп те аталады, Италияның Кампания аймағындағы Неаполь қаласындағы қала және коммуна (муниципалитет). Неапольдің маңындағы қала, 2017 жылы оның 124,000 тұрғыны болды, бұл оны провинциялық астана емес ең көп халықты қамтитын итальяндық қалаға айналдырды.

Тарих

Біздің заманымыздан бұрынғы V-IV ғасырда Джульяно аймағын Осцилер қоныстанды, олар көптеген қалалардың ішінде Ателла мен Литернумды құрды, екеуі де Римнің үстемдігі астында өркендеді. Бұл жерді Terra di Lavoro деп атайды, ол Кампания Феликс аймағының ең құнарлы жері болған. "Отан көлі" маңында ежелгі Литерн қаласы орналасқан. Б. з. б. 194 жылы Рим колониясына айналды. Қала негізінен Римнен кетіп, сол жерде қайтыс болған Сципион Африканның тұрғылықты жері ретінде танымал. Оның қабірі мен вилласын Жас Сенека сипаттаған. 455 жылы қаланы Гензерик пен оның вандалдары тонап, жойды. Тірі қалған халық қазіргі тарихи орталыққа көшіп барды. Қала 1207 жылға дейін кішкентай орталық болып қала берді, сонда Кума неаполитандықтармен жойылды; сол қаладан келген кейбір азаматтар, соның ішінде дінбасылар мен собордың капитулярлары Джульянода баспана тапты. Джульянодағы феоданы атап өтетін алғашқы құжаттар 1270 жылға жатады. 1495 жылы Франция королі Карл VIII Неаполь патшалығын басып алғаннан кейін, қақтығысты граф Микеле Риччоға берді, ол француздарды жеңгеннен кейін одан алынып тасталды. 1536 жылы Карбонес, содан кейін 1542 жылы Карафас өз үлестерін Козимо Пинеллиге сатып берді, оның отбасы шамамен бір ғасыр бойы Джульяноны дұрыс басқарып келді. Козимо өзінің ықпалымен Джульяно феодасын Административтік жағынан Аверсаның араласуынан босатып, юрисдикцияның берілуін алды. 1545 жылы ол сол кездегі биліктің орталығы болған герцог сарайының құрылысын жасатты. Бұл кезеңде экономикаға және Джульяно университетінің мәдени және әлеуметтік өсуіне айтарлықтай серпін берілді, әртүрлі көркемдік куәліктер қалдырылды. 1639 жылы Галеаццо Пинелли Чезаре Д'Аквиноға тиесілі үлестерін сатып жіберді. Д'Аквино иелігінің кезеңі халықтың арасында хаос пен наразылықты тудырды, олар төніп жатқан зұлымдықтар үшін вице-корольден көмек сұрады. 1647 жылы Генрих I Гиз герцогы Неаполь тәжін талап етіп, өзінің әскерімен Италияға кірді және 5000-ға жуық сарбазымен Джульянода лагерін құрды. Он жетінші ғасырда Манчини отбасы, мүмкін, қысқа уақытқа, Джульяно баронымен Доменико Никола II, бұрынғы Фусиньяно маркизі және Неаполь корольдігінің вице-көк канцлері болды. 1691 жылы қақтығыс "Дюк Джульяно" атағын алған Франческо Гриллоға өтті. Герцог Доменико Гриллоның баласыз өлімімен ол Король сотына берілді. Вице-король және принц Стильяно, Маркантонио Колонна, оны 1778 жылы сатып алды және оны Француз революциясына дейін ұстады. Жозеф Бонапарттың француз онкүндігімен феодализмнің бүлдіруші заңдары қабылданды, ол Неаполь корольдігіндегі барлық феодалдық артықшылықтардың аяқталуын және муниципалды әкімшіліктің басталуын белгіледі. Сондықтан Джульянез қақтығысын басқаруға соңғы болып Колонналар әулеті келді, содан кейін билік азаматтардың қолына өтті. Қаланың иелері кезекпен Вулкано, Филомарино, Пигнателли, Д'Акино, Пинелли және Колонна болды. Италия біріккеннен кейін 1863 жылы "Giugliano" атауына "Кампанияда" деген ерекшелік қосылды.

География

Ол Неапольдің солтүстік-батысындағы құнарлы жағалау жазығында орналасқан, Агро Джульянезе деп аталады, сондықтан ауыл шаруашылығы өнімдерінің нарығы ретінде қызмет етеді. Ол орналасқан жазық ескі римдіктер кезінде Кампания Феликс деп аталды, жалғыз рельеф Монте Сан-Северино болды. Биіктік айырмашылығы теңіз аймағында теңіз деңгейінен бірнеше метрден, ал тарихи орталықта 97 метрге дейін. Жағалаудың төменгі және құмды бөлігі Домициан жағалауында 3 км-ден астам арақашықтықта Марина ди Варкатуродан Лидо ди Ликолаға дейін созылады. Аумағында Lago Patria, оның жағалауында сол аты бар жер. Көлдің вулкандық шығу тегі жоқ, бірақ құмдықтардың артында қалған, яғни құмдық құмдардың теңізге жабылуынан пайда болған.

Көршілес коммуналар

Кампаниядағы Джульяно келесі муниципалитеттермен шекаралас: Аверса, Касапесенна, Кастель Вольтурно, Лусьяно, Мелито ди Наполи, Мугнано ди Наполи, Парете, Поцзуоли, Куалиано, Кварто, Сан-Сиприано-д'Аверса, Сант-Антимо, Трентола-Дюкента, Вилла-Литерно және Вилларикка.

Білім

Қалалық кітапхана Джузеппе Верди көшесіне орналасқан. Гвильянода бірнеше жоғары мектептер жұмыс істейді, соның ішінде Ғылыми және тілдік жоғары мектеп; Коммерциялық және қонақ үй институты; Өнеркәсіптік техникалық институт; Классикалық жоғары мектеп; және Индустрия және қолөнер институты. 1931 жылдан бері қалада Марис бауырлары діни институты бар, ол бастауыш және орта мектептерді басқарады.

Медиа

Қалада Неапольдің солтүстік аймағындағы жаңалықтар, спорт және саясат туралы деректерді түсіруде белсенді телеарна - Теле Клуб Италия студиясы орналасқан. Джульяно қаласы Гоморра сериясының эпизодтарында бірнеше рет аталады, онда Савастано кланы муниципалдық сайлауға араласуға шешім қабылдайды.

Ас мәзірі

27 қаңтарда мерекенің мерекесі кезінде, "Палле ди Сан Джулиано" (Италияда Сан Джулиано шаштары) деп аталатын соусқа қосылған ет торттарын пісіру әдеті бар.

Негізгі көрікті жерлер

Палаццо Пинелли, 1545 жылы сәулетші Джованни Франческо ди Пальмамен салынған. Оның бір жақтағы мұнарасы болды, ол кейіннен қиратылды. Санта-София шіркеуі (17-ғасыр), дизайнер Доменико Фонтана. Ол 1730-1745 жылдары неаполитандық сәулетші Доменико Антонио Ваккаромен аяқталды. Онда Джован Баттиста Базиле қабірі орналасқан. Аннуциата шіркеуі, 16 ғасырдан белгілі. Онда Массимо Станционе және Карло Селлитто сияқты неаполитандық суретшілердің бірнеше картиналары бар. оның апсиді және трансепті бар нефі бар; амвона Рокко стилінде, ал ішкі бөлмесі барок стилімен безендірілген. Сонымен қатар, үлкен ағаш орган (16 ғасырдың аяғы), Мадонна делла Паце шіркеуі және сол жақтағы трансепттегі 16 ғасырдың басында болған Мәриям туралы оқиғалар. Сант-Анна шіркеуі. XIV ғасырда салынған алғашқы ғимараттың қоңырау шалу мұнарасы сақталған. Онда Фабрицио Сантафеде мен Пьетро Негронидің 16 ғасырдағы суреттері бар. Мадонна делле Граци шіркеуі, 14 ғасырдағы қоңырау мұнарасы мен 16 ғасырдағы порталы бар. Ішкі бөлмеде 15-ғасырдағы Готикадағы Мәриямның таққа отырғызылуы және 16-ғасырдың басындағы фрескалар бар. Санта-Мария-делла-Пурита шіркеуі немесе Тазалау орны жандары ((XVIII ғасыр). Оның дизайнын Доменико Антонио Ваккаро жасаған, ол сонымен қатар ішкі штукатураны және балық қабаттары түрінде жасалған күмбезді жабуды жасаған. Құрылымы сегіз бұрышты болып, үлкенінен басқа төрт құрбандық үстелі бар. Литернннің ежелгі қаласы. Қазба жұмыстары 1930 және 1936 жылдар аралығында Рим империясының басына жататын қала орталығының кейбір элементтерін (ғибадатханасы бар форум, базилика және кішкентай театр) ашып көрсетті. Қала қабырғасының сыртында амфитеатр мен некропольдің қалдықтары табылды. Патрия көлі, сол аты бар фракция, ежелгі римдіктер оны "Литерна Палус" деп атаған. Бұл "Foce Volurno Costa di Licola" табиғи қорығының бөлігі.

Көлік

Джульяноны Неаполь-Аверса темір жолы, Неаполь метросына темір жолды қала маңындағы пойыз байланысы қызмет көрсетеді. Тағы бір станция - Джульяно Квалиано, қаладан бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан. Бұл Рим-Формия-Неаполь темір жолының тармағы Вилла ЛитерноНеаполь желісінің бөлігі.

Археология

2023 жылы археологтар Кампаниядағы Джульянода фрескалары бар 2000 жылдық қабірдің жақсы сақталған, мөрі басылмаған жерін тапты. Бұл Рим республикасы мен империясы дәуірінен бастау алады. Бір көрнекті фрескада Кербер қабірге "Кербер қабірі" деген атау бергені суреттеледі. Бұл сахна Гераклдің он екі еңбегінің соңғысына сәйкес келеді, оның барысында ол Серберді табысты тұтқындады.