Кіріспе
Би-Би-Си теледидарды магниттік таспаға жазуға жасаған әрекет. Визиондық электрондық жазу аппараты (VERA) – 1952 жылдан бастап Би-Би-Си-дің жоба жетекшісі доктор Питер Аксон басшылығымен әзірленген ерте заманғы аналогтық бейнежазу форматы.
Vision Electronic Recording Apparatus (VERA) was an early analog recording videotape format developed from 1952 by the BBC under project manager Dr Peter Axon.
Тарих
Жоғары жиілікті жазу үшін таспа жазу немесе ойнату басына қатысты жылдам қозғалуы керек. Видеосигналдар қолданатын жиіліктер соншалықты жоғары, сондықтан таспа/бас жылдамдығы секундына бірнеше метр (секундасына ондаған фут) шамасында, кәсіби аналогты аудиотаспа жазудан бірнеше есе жоғары болады. BBC бұл мәселені магниттік таспаның дөңгелектері арқылы шешті, олар стационарлы бастардың қасында VERA жылдамдығымен өтетін. VERA бір дөңгелекке шамамен 15 минут (мысалы, 4572 метр) 405 жолды қара-ақ видео жазуға қабілетті болды, бірақ таспаның жылдамдығының біркелкі болмауынан (jitter) сурет шайқалуға бейім болды. Кейінгі видеожазғыштар осы дрейфті жою үшін уақыт базасын түзетушіні (time base corrector) пайдаланды, бұл студиялық синхронизацияны мүмкін етті. 625 жолды PAL немесе SECAM түстік хабарларын жазу үшін VERA-ға тіпті жоғарырақ, мүмкін тіпті қол жеткізе алмайтын жылдамдық қажет болар еді. Әзірлеме 1952 жылы басталды, бірақ VERA 1958 жылға дейін толықтай жетілдірілмеді. 1958 жылдың 14 сәуірінде «Panorama» бағдарламасында тікелей эфирде көрсетілді; Ричард Димблби сағаттың жанында отырып, жаңа визуалды жазу әдісі және дереу ойнату мүмкіндігі туралы бірнеше минут сөйледі, содан кейін таспа кері оралды және қайта ойнатылды. Сурет аздап бүркеленген, бірақ көруге жарамды болды, ал дереу ойнату – мүлдем жаңалық болды. Алайда, сол кезде Ampex төрттік (quadruplex) видеожазу жүйесі оны ескірген деп жариялады. Бұл жүйе секундына белгілі бір жылдамдықпен жүретін кең таспаларды пайдаланды. Төрттік видеотаспаның жоғары бас жылдамдығы басқа барабанда жылдам айналу арқылы қамтамасыз етілді: бұл жүйе барлық видеотаспа жүйелерінде, сондай-ақ DAT-та әртүрлі модификациялармен қолданылды. BBC VERA-дан бас тартып, Ampex жүйесін тез қабылдады. BBC VERA-ны тек келіссөздер жүргізу құралы ретінде дамытты деген болжам бар, осылайша оларға әлеуетті бәсекелеске жұмысты тоқтату үшін шығарылған алғашқы Ampex машиналары ұсынылған, бірақ VERA-ның айқын кемшіліктері және оның технологиялық тұйыққа тірелуі бұл болжамды өте күмәнді етеді.
VERA was capable of recording about 15 minutes (e. g. 4,572 meters) of 405 line black and white video per reel, and the picture tended to wobble because of some jitter (uneven speed) of the tape transport. Later video recorders used a time base corrector to remove this jitter and make synchronization with the studio house possible. In order to cope with 625 line PAL or SECAM colour transmissions VERA would likely have required an even faster, and possibly unfeasible, tape speed. Development began in 1952, but VERA was not perfected until 1958. It was given a live demonstration on air on Panorama on 14 April 1958; Richard Dimbleby, seated by a clock, talked for a couple of minutes about the new method of vision recording with instant playback, and then the tape was wound back and replayed. The picture was slightly watery, but reasonably watchable, and instant playback was something completely new. However, by this time it had already been rendered obsolete by the Ampex quadruplex video recording system. This used wide tapes running at a speed of per second. The rapid tape to head speed of quadruplex videotape was achieved by spinning the heads rapidly on a drum: the system used, with variations, on all videotape systems ever since, as well as DAT. The BBC scrapped VERA and quickly adopted the Ampex system. It has been suggested that the BBC only continued to develop VERA as a bargaining tool, so it would be offered some of the first Ampex machines produced in unstated exchange for abandoning further work on a potential rival, but the colossal disadvantages of VERA and its status as a technological dead end make this seem highly unlikely.