Кіріспе
1969 жылы түсірілген фильм режиссері Элия Казан роман The Arrangement - 1969 жылы түсірілген американдық драмалық фильм режиссері Элия Казан, 1967 жылы түсірілген сол атты романының негізінде түсірілген. Бұл фильмде грек-американдықтардың Лос-Анджелес аймағындағы жарнамашы Эвангел Топузоглудың оқиғасы баяндалады. Эдди/Эвангеллосты Кирк Дуглас ойнайды. Эдди өзін-өзі өлтіруге бейім және баяу-ақ психикалық күйзеліске ұшырайды. Ол үйде, әйелі Флоренспен (Дебора Керр ойнады) және мансабымен бақытсыз. Ол өзінің сүйіктісі және әріптесі Гвенмен (Фей Дунавей) қызу қарым-қатынаста болады және өзінің қасақана және қартайған әкесімен (Ричард Бун) жұмыс істегенде, өмірін және оның басымдықтарын қайта бағалауға мәжбүр болады.
the novel
The Arrangement is a 1969 American drama film directed by Elia Kazan, based upon his 1967 novel of the same title. It tells the story of Evangelos Topouzoglou, a successful Los Angeles area advertising executive of Greek American extraction who goes by the professional name "Eddie Anderson” (his second pseudonym). Eddie/Evangelos is portrayed by Kirk Douglas. Eddie is suicidal and slowly having a psychotic breakdown. He is miserable at home in his marriage to his wife, Florence, played by Deborah Kerr, and with his career. He is engaged in a torrid affair with his mistress and co worker Gwen (Faye Dunaway), and is forced to re evaluate his life and its priorities while dealing with his willful and aging father (Richard Boone).
Сюжет
Бай жарнамашы Эдди Андерсон спорттық машинасын трактордың астына түсіріп, өзін-өзі өлтіруге тырысады. Фильмде кейбір естеліктер, кейбір галлюцинациялар оның өмірін мен оның "ұйымдастыруларын" менсінбейді. Оның грек әкесі Сэм Арнеспен қарым-қатынасы, ол бір кезде табысты импорттаушы, ол Эддиді өз атын ағылшыншалау, колледжге түсу және отбасылық бизнесті жалғастырудан бас тарту үшін жек көреді. Сэмнің артериосклероздан миына зақым келтіруі одан әрі нашарлайды. Эддидің Флоренспен ұзақ уақыттан бері жалғасып келе жатқан некесі қазір оның тарапынан құмарлықтан айырылып, оның тарапынан ренжітуге толы. Артур, отбасылық заңгер, оған кеңес береді, Эддиге кері әсер етеді. Флоренцияның психоаналитигі доктор Лейбман да өз пікірін білдірді. Эдди мен Гвен, оның жарнама агенттікінде ғылыми көмекші, ғашықтар болды. Эдди жұмысқа оралады, онда ол "үлкен С" деп атап, темекі клиентіне тіл тигізеді. Ол Лос-Анджелестегі шағын ұшақпен айналасында жүріп, полициямен қақтығысады. Өзінің ұшқыш куәлігін іздеп жүріп, Флоренс Эдди мен Гвеннің жалаңаш суреттерін табады, дәл сол кезде Эдди әкесі Нью-Йорк ауруханасында екенін біледі. Нью-Йоркте Эддидің інісі мен қайын інісі Сэмды қарттар үйіне жатқызғысы келеді, бұл олардың көптен күткен анасының ауыр жүгін жеңілдетеді, бұл жүкті Сэмнің зорлық-зомбылық параноясы және жаңа бизнес бастауға деген ықыласы нашарлатады. Гвен Нью-Йоркте Чарльзмен бірге тұрады, ол Эддиге олардың ажырасуы қаншалықты күйрегенін айтады. Гвен Эддиге өзінің саналы түрде жыныстық қатынасқа түсетінін айтады, бұл мінез-құлық Чарльзге ақырында олар үйленетінін түсіну арқылы төзімділік танытады. Оның ұлы бар, Энди. Ол баланың әкесі кім екенін білмейді. Гвен мен Эдди ғашық болады. Флоренс Эддидің соңынан Нью-Йоркке барады. Ол оның үйге келіп, некелерін "қайта құру" үстінде жұмыс істегенін қалайды. Ол Эддидің әкесіне өзі қарауды қалайтынын жоққа шығарады және ол Гвенмен бірге болғанын айтқанда жарылады. Дәрігердің көмегімен Эдди Сэмді ауруханадан отбасының үйіне, Лонг-Айленд саундтағы үлкен Викториялық сарайға әкеледі. Сэм оны Евангелос деп атайды, бұл оған күшті естеліктер әкеледі. Гвен Джорджқа тұрмысқа шыққаннан кейін Эддидің сүйіктісі болуға ұсыныс жасайды, бірақ Эдди оған үйленуге уәде береді. Эдди Сэмге ойдағыдай бизнесті бастауға ақша бере алмайды, сондықтан ондаған жылдар бойы тығылып қалған ашу жарылады: Эдди онымен ұялатынын мойындайды. Эдди мен Гвен қайықта жүргенде, отбасы Сэмді күшпен алып кетеді. Чарльз Гвенді және сәбиді алып кетеді. Алдынан барған сайын алаңдаған Эдди өзінің "жетістікке жеткен" адамына тап болады. Артур Л.А. -дан келген кезде Артур бұл диалогты үзіп тастайды. Артур, Флоренс және доктор Либман Эддиге өзінің барлық қоғамдық меншігін Флоренске тапсыруға қысым жасайды. Ол оған қол қоюға тыйым салады, бірақ ол қол қояды (Артурдың атын қолданады). Эддимен жеке әңгімелесу кезінде Флоренс өзінің махаббатын мойындайды, ол "барлығына адал" болады. Бірақ Эдди "еш нәрсе істегісі келмейді" дегенде, ол "жақсы" деп жауап береді. Сіз не істейсіз? Ол ойлануға уақыт алғысы келеді, яғни, олар байлықтарын сатып, қарапайым өмір сүруі керек. Флоренс мұны түсінбейді, Гвенге деген қызғанышы оны басып кетеді. Эдди оны Артурмен оны ұстап беру туралы сөйлескен деп айыптайды. Алдымен, біз үйді өрттеп жібергенін білеміз. Содан кейін біз бір-біріміздің аузымыздан шыққан екі жақты көреміз. Эдди оқпен жараланғандығын түсіндірмейді: біз Чарльз оны Гвеннің пәтерінде атып жібергенін көреміз. Эдди психиатриялық ауруханаға баруды сұрайды. Сот Эддидің жұмыс пен үйі бар екенін дәлелдесе, ол кез келген уақытта бостандыққа шыға алатынын айтады. Эдди жаңа достарының арасында бейшара үйде қанағаттанған сияқты, бірақ Гвен оны тағы да сынауға көндіреді. Эдди өліп бара жатқан әкесімен татуласып, Гвенге екеуінің де бір нәрсені - тағы бір мүмкіндікті қалағанын айтады. Ол оған өзін жақсы көретінін айтады. Ол риза болып, күлімсірейді. Соңғы сахнада Сэмді жерлеу кезінде Флоренс Гвенге күлкілі күлкі береді. Соңғы кадрда Эдди әкесі мәйітке апарылғанда, жымиып отыр.
Өндіріс
Казан Эддидің рөлін Марлон Брандоның ойнауын қалады, ол рөлге тереңдік сыйлай алады деп ойлады және оны романдағы кейіпкерге жақындата алады және бұрын "Жұмқыр есімді трамвай", "Вива Запата!" және "Водоезда" фильмдерінде үлкен табысқа қол жеткізді. Алайда, Брандо Мартин Лютер Кингтің өлтірілуінен кейін фильм түсіруге қызығушылығы жоқ екенін айтып, рөлді қабылдаудан бас тартты. Өндіріс екі рет тоқтатылды, Дуглас Гонконг тұмауынан үш рет аурады.
Production was shut down twice, with Douglas catching Hong Kong Flu three times.
Қабылдау
Фильмнің Rotten Tomatoes сайтындағы 13 пікірге негізделген 15% рейтингі бар. The New York Times басылымынан Винсент Канби "Бұл сәл абсурдты кино стилімен ерекшеленеді, бірақ Дуглас Сирктің "Желде жазылған" немесе Винсенте Миннеллидің "Басқа қаладағы екі апта" сияқты емес, бұл көп қызықты емес, сонымен қатар қарыз алған стильдердің бұзылысы. Ең жаманы, бұл, егер адам Казанның ең көп сатылған, 543 бетті қысқа әңгімесін оқымаса, қарапайым баяндама деңгейінде түсініксіз болуы мүмкін, оны режиссер өзінің фильмінде аздап немесе көптеп жинақтады". Variety журналы оны "көрген адам мүлдем көңіл бөлмейтін кейіпкерлер тобынан тұратын, шатастырып, тым көп ойлап тапқан, ұзақ фильм" деп атады. Роджер Эберт фильмге 4 жұлдыздың 2,5 жұлдызын берді, ол "бұл ұзақ, салмақты, жұлдызды "қателі" фильмдердің бірі, 1950 жылдары танымал болған, біз режиссердің жақсы ниетінен гөрі стильді жоғары бағалай бастағанға дейін. Бұл сәтті емес, әсіресе Казанның шарттарында (ол оны, сөзсіз, сатқылықтың салдары туралы ащы уағыз ретінде көреді). Бірақ ол Кирк Дуглас пен Фей Дунавейдің керемет қойылымдарынан тамақ алады". Чикаго трибунасының Джин Сискел 4 жұлдыздың 2-ін берді, ол Казан "Едди немесе оның өміріндегі адамдар туралы нақты сипаттама бере алмады. Бұл фильмде режиссердің негізгі қателіктері бар. Қазанның режиссерлік әрекетін, ол әлсіз сценарийді қайталауға мәжбүр болды деп ақтап, бірақ сценарийді өзі жазды десек, жақсы болар еді". The New Yorker журналының Паулин Каел былай деп жазды: "Егер адам Казанның фильмдердегі басты тұлға екенін білмесе, онда бұл фильмнің оны ұсынған жолдарын таба алмас еді. Режиссерлік жұмыстың қатаңдығы, актерлерді қатыгездікпен мәжбүрлеуі. Бұл фильмде ешнәрсе де, режиссерлік жағынан да, актерлік жағынан да, өздігінен жасалмайды. Актерлердің өздерінің жеке өмірі жоқ, өнер туындылары жоқ, олар жай ғана шифрларды айқайлап, сатылым туралы дайын танымал идеяларды ойнайды ". "Лос-Анджелес таймс" газетінің жазушысы Чарльз Шамплин: "Романның мазмұнындағы жеке құмарлық фильмде әлі де бар, бірақ экраннан бұл құмарлық техника мен өнертабыс деп танылған нәрселермен әлсіреп, әлсіреп, тек үзіліспен қайталанады" деп жазды. Тони Мастроянни The Cleveland Press басылымында фильмді "жаман роман [ол] фильмге көшіруде көп жақсармады. "The Monthly Film Bulletin" журналының мақаласында Филип Стрик фильмнің "125 минутында алғашқы алты минутта айтылғаннан артық ештеңе айтылмаған" деп жазды.