Кіріспе

Атеросклероздағы майлы M2 макрофагтар Аферосклероздағы майлы M2 макрофагтар деп те аталатын көбік жасушалары холестеринді қамтитын жасушалардың бір түрі. Бұл атеросклерозға әкелетін плакаттарды қалыптастыра алады және миокард инфаркты мен инсультті туғыза алады. Қуақ жасушалары - майлы жасушалар, олардың M2 макрофаг тәрізді фенотипі бар. Олардың құрамында аз тығыздықты липопротеиндер (ЖТТ) бар, оларды тек майлы плакатты микроскоппен зерттеп, оны организмнен шығарғаннан кейін ғана анықтай алады. Жүрек-қан тамырлары ауруларымен байланыстылығына қарамастан олар өздігінен қауіпті болмауы мүмкін.

Құрылу

Қалқан жасушаларының пайда болуына бірнеше фактор әсер етеді, соның ішінде төмен тығыздықты модификацияланған липопротеиндердің (ЖТЛ) бақылаусыз сіңірілуі, холестериннің этерификациясының жоғарылауы және холестериннің босатылуына байланысты механизмдердің бұзылуы. Эндотелийдің тұтастығының бұзылуы нәтижесінде моноциттер артериялық қабырғаға еніп, оның өткізгіштігін арттырады. Субэндотелий кеңістігіне жеткенде, қабыну процестері моноциттердің жетілген макрофагтарға дифференциациясын тудырады. Интерналданғаннан кейін, тазартылған липопротеиндер эндосомаларға немесе лизосомаларға ыдырау үшін тасымалданады, осылайша холестерил эфирлері (CE) лизосомалық қышқыл липаза (LPL) арқылы стерилденбеген еркін холестеринге (FC) гидролизделеді. Еркін холестерин эндоплазмалық торға жеткізіледі, онда ACAT1 (ацил CoA: холестерин ацилтрансфераза 1) реэстерификацияланады, содан кейін цитоплазмалық сұйық тамшылар түрінде сақталады. Бұл тамшылар макрофагтың көбік тәрізді көрінуіне және осылайша көбік жасушаларының атауына себепші болады. Атеросклерозды легион аймағындағы макрофагтардың көшіп-қону қабілеті төмендейді, бұл плакаттар түзілуін одан әрі ынталандырады, өйткені олар цитокиндарды, хемокиндарды, реактивті оттегінің түрлерін (РОС) және модификацияланған липопротеиндерді қабылдауды және тамырлы тегіс бұлшық еттер клеткаларының (VSMC) көбеюін ынталандыратын өсу факторларын бөліп шығарады. VSMC холестерил эфирлерін жинақтауы мүмкін. Көбік жасушалар артериялардың ішкі қабатындағы атерома бляшкаларының майлы жолақтарын құрайды. Қиыршық жасушалар қауіпті емес, бірақ олар белгілі бір ошақтарда жиналған кезде проблемаға айналуы мүмкін, осылайша атеросклероздың некроздық орталығын жасайды. Егер некроздық орталықтың қан тамырларының люменіне ағып кетуіне кедергі жасайтын талшықты қақпақ жарылса, тромб пайда болуы мүмкін, бұл кішігірім қан тамырларын тұншықтыратын эмболияға әкелуі мүмкін. Шағын тамырлардың тұйықталуы ишемияға әкеледі және инсульт пен миокард инфарктісіне ықпал етеді, бұл жүрек-қан тамырлары ауруынан болатын өлімнің негізгі себептерінің бірі. Көбік жасушалардың мөлшері өте кішкентай, оларды майлы плакатты микроскоппен зерттеу арқылы ғана анықтауға болады, ол денеден немесе нақтырақ айтқанда жүректен шығарылғаннан кейін. Анықтау әдетте аорталық синус немесе артерияның бөліктерін майлы қызыл О (ОРО) арқылы бояуды, содан кейін компьютерлік бейнелеу мен талдауды немесе Нил қызыл бояуды қамтиды. Сонымен қатар, флуоресценттік микроскопия немесе ағыс цитометриясы арқылы OxLDL-ді 1,1′ диоктадецил 3,3,3′3′ тетраметилиндоцианид перхолоратпен (DiI OxLDL) таңбаланған кезде OxLDL-ді қабылдауды анықтау мүмкін. Аутоиммундық ауру - организмнің өзіне-өзі шабуыл жасай бастауы. Атеросклероз мен аутоиммундық аурудың арасындағы байланыс плазмоцитоидты дендриттік жасушалар (pDC) болып табылады. ПДК- лар 1 типті интерферонның (ИНФ) көп мөлшерде бөлінуі арқылы қан тамырларындағы атеросклерозиялық зақымданулардың пайда болуына ықпал етеді. PDC- тің ынталандыруы плакаттардағы макрофагтардың көбеюіне әкеледі. Алайда, зақымданудың кейінгі кезеңдерінде, Т- клеткалары мен Т- рег функцияларын белсендіре отырып, ауруды басуға әкелетін қорғаныш әсері бар екені дәлелденді.

Деградация

Қалқан жасушаларының ыдырауын немесе нақтырақ айтқанда, этерификацияланған холестеролдың ыдырауын бірқатар рецепторлар мен ағынды жолдар жеңілдетеді. Цитоплазмалық сұйық тамшылардан алынған этерификацияланған холестерин қышқыл холестерин этеразасымен тағы да холестеринге гидролизделеді. Содан кейін бос холестерин ABCA1 рецепторы арқылы ApoA1 және ApoE дисктеріне ағып кету арқылы макрофагтан бөлінуі мүмкін. Бұл жолды әдетте AcLDL, OxLDL және βVLDL сияқты модификацияланған немесе патологиялық липопротеиндер пайдаланады. ФК сондай-ақ АПА1- ге ағын арқылы HDL (жоғары тығыздықты липопротеиндер) құрайтын қайта өңдеу бөліміне сулы диффузия арқылы немесе SR B1 немесе ABCG1 рецепторлары арқылы тасымалдануы мүмкін. Бұл жолды модификацияланған липопротеиндер де пайдалана алады, ал ЛПНҚ-дан алынған холестерин тек қана ФК-ны шығару үшін пайдалана алады. Липопротеиндердің түрлері арасындағы секрециялық жолдардағы айырмашылықтар негізінен холестериннің әртүрлі аймақтарға бөлінуінің нәтижесі болып табылады.

Жұқпалы аурулар

Көбік макрофагтар, сондай-ақ, ағзада сақталатын патогендер, мысалы, хламидия, токсоплазма немесе Mycobacterium туберкулез ауруларында кездеседі. Туберкулезде (ТБ) бактериялық липидтер макрофагтардың артық ЛПНҚ-ны шығаруын тоқтатады, осылайша олар өкпедегі туберкулез грануломаларының айналасында көбік жасушаларға айналады. Холестерин бактериялар үшін мол азық көзі болып табылады. Макрофагтар өлгенде, гранулома ортасындағы холестерин массасы казеум деп аталатын сырлы затқа айналады.

Басқа шарттар

Көбік жасушалар эмплантаттардан шыққан силиконның айналасында пайда болуы мүмкін. Липидті альвеоляр макрофагтар, сондай-ақ өкпе көбік жасушалары деп аталады, кейбір тыныс алу жолдарының ауруларында бронхоальвеолярлық лаваж үлгілерінде байқалады.