Кіріспе

Британдық қаржыгер, сарай қызметкері және консервативті саясаткер Хорас Брэнд Фаркуар, 1-ші граф Фаркуар (1844 жылы 19 мамыр - 1923 жылы 30 тамыз) - британдық қаржыгер, сарай қызметкері және консервативті саясаткер.

Өмірбаян

Таунсенд Фаркуар Гертфордтың маңындағы Голдингсте дүниеге келді. Ол 2-ші баронет Сэр Минто Таунсенд Фаркуардың әйелі Эрика Маккейдің 7 -ші лорд Рейдің жалғыз (бірақ заңсыз) қызымен алты ұлының бесіншісі болды. Кейіннен ол тек Фаркхар фамилиясын ғана қабылдады. 1877 жылдың 14 тамызынан бастап, оның ағасы, 6 баронет Роберт Таунсенд Фаркуар алтыншы баронэт ретінде билік басына келгеннен кейін, ол қайтыс болғанға дейін баронэттік мұрагер болды.

Кәсіпкерлік мансап және неке

Фаркуар отбасы атақты болғанмен, бай емес еді, ал Фаркуар өзінің мансабын мемлекеттік кеңседе клерк ретінде бастады. Алайда ол көп ұзамай Үндістанмен сауда-саттық жасайтын "Форбс, Форбс және Ко" компаниясына қосылды, оның менеджері болды. Форбслар Фаркхардың отбасылық достары болды және Фаркхарды Уэльс принсі шеңберіне енгізді. Кейін Фаркуар Forbes-тен Сер Сэмюэл Скотт, Барт компаниясының серіктесі және ірі акционері болды. және Co. жеке банкі. Бұл кезде ол 1879 жылы Файфтың алтыншы графына айналған лорд Макдаффтың досы болды. Ал ол шотландтық мүлкін көптеп сатылған кезде ол шотландтық банкіне кірісін салды. Файфтың ықпалы арқылы Фаркуар Британдық Оңтүстік Африка компаниясының басқарма мүшесі болды, өйткені Фаркуар сонымен қатар Ротшильдтер қолдаған Барлау компаниясының төрағасы және қомақты акционері болғандықтан, үлкен мүдделер қақтығысына қарамастан, ол BSAC басқаратын жерлерге тау-кен өндіру құқығын іздеді. Фаркхар, BSAC-мен байланысты басқа бірнеше адаммен бірге, кейін Джеймсон рейдінен кейін отставкаға кетуге мәжбүр болды. Осы уақытқа дейін ол қалада өзін елеулі атақ алды; ол Скотттың Паррс банктік компаниясымен бірігуін қадағалады және 1894 жылы Паррстың басқармасына қосылды. 1895 жылы 5 қаңтарда ол Нортгемптонширдегі Хёрлстон және Норфолктегі Твайфорд Холл гранадиер гвардиясының подполковник Генри Пакке қызы Эмилиге және 1883 жылдан бері банк отбасының 5-ші баронеті сэр Эдвард Генри Скоттың жесіріне үйленді. Бұл неке оған байлық пен Гросвенор скверіндегі Лондон үйін әкелді. Олардың балалары болмады; Леди Фаркухар 1922 жылы 6 сәуірде қайтыс болды.

Саяси мансап

1889 жылы Лондон округтік кеңесі құрылған кезде Фаркуар муниципалдық реформа партиясының атынан Мэрилебонда сайлауға сайланды. Ол Шығыс Мэрилебонды 1899 жылдан 1901 жылға дейін, ал Батыс Мэрилебонды 1901 жылдың наурыз айынан шілдесіне дейін білдірді. 1892 жылы 25 қазанда Лондон графтығындағы Сент-Марилебон еншісіндегі Кавендиш скверінің баронеті болды, бірақ ол жұртшылыққа үміттенген еді. Сондай-ақ, 1894 жылдан 1901 жылға дейін Лондон муниципалды қоғамының президенті болды. 1895 жылғы жалпы сайлауда ол Мэрилебон-Уэст үшін либералды унионисттік парламент мүшесі болып сайланды және 1898 жылы 20 қаңтарда Лондон графтығындағы Сент-Марилебонның барон Фаркуар ретінде жұртына көтерілгенге дейін отырды. Оның орнына оның күйеу баласы Сэруэл Скот сайланды. 1901 жылы 22 қаңтарда Виктория патшайым қайтыс болды, оның орнын Фаркуардың досы, қазіргі Эдуард VII иеленді. Фаркухар жаңа монархтың үй шаруашылығының меңгерушісі болып тағайындалды, ол 1907 жылға дейін осы лауазымға ие болды. Содан кейін ол 1910 жылы патша қайтыс болғанға дейін патшаның күтуіндегі қосымша лорд болып қызмет етті, ал 1915 жылғы коалициялық үкіметте үй шаруашылығының лорды болып тағайындалғанға дейін оның орнын алмастырушы Джордж V-ге сол қызметте болды. Ол консерваторлар 1922 жылы коалицияны тоқтатқанға дейін осы лауазымда болды. Ол 1917 жылы 21 маусымда Лондон графтығындағы Сент-Марилебонның виконты Фаркуар және 1922 жылы 30 қарашада Эрл Фаркуар болып тағайындалды. Барондық атағы мен теңдіктеріне қоса, Лорд Фаркуар 1901 жылы 28 мамырда Корольдік Викториан орденінің кавалер-командующийы, 1902 жылы 9 қарашада Корольдік Викториан орденінің кавалер-Ұлы кресті, 1907 жылы 2 қарашада құпия кеңесші, 1922 жылы Бат орденінің кавалер-Ұлы кресті, сондай-ақ Құрмет легионының бас офицері болды. Ол Миддлсекс үшін лейтенант және Бейбітшілік судьясы болды, сондай-ақ Марлборо және Турф клубтарының мүшесі болды. 1923 жылдың басында ол консервативті және унионисттік партияның қазынашысы ретінде Бонар Лоу көшбасшысы қызметінен босатылды. Фаркуар 1922 жылғы сайлауға арналған сайлау шығыстарының бір бөлігін төлеуден бас тартты, бұл ақша партияға емес, соңғы коалицияға берілді деп мәлімдеді. Ол коалиция жетекшісі Дэвид Ллойд Джорджға үлкен ақшалай қаражат берген сияқты, оның құрметпен сауда-саттық жасауы Консервативтік бүлік шығарды.

Өлім және кейіпкер

Лорд Фаркуар 1923 жылы 30 тамызда өзінің Лондондағы үйінде, 7 Гровенор скверінде қайтыс болды және 11 қыркүйекте Кент штатындағы Бромли Хилл зиратында жерленді. Балалары болмады, атақ-даңқы да жоғалды. Оның өсиетінде ол достарына, оның ішінде корольдік отбасы мүшелеріне көптеген үлкен мұра қалдырды, бірақ оның мүлкі 400,000 фунт стерлингке бағаланғанымен, бүкіл сома қарыздармен алынды, ештеңе қалдырмады және Фаркуардың банкротқа ұшырағанын көрсетті. Лорд Фаркхардың бизнестегі және қоғамдағы табысы ақша табудағы ақыл-ойына ғана емес, сонымен қатар "денеге жағымды қасиеттерін" алға басу үшін қолдану қабілетіне де байланысты. Ол Лондондағы үйінде және Норфолктегі өзінің ауылдық жері Касл Райзингте қонақжайлылық танытты, бірақ, олай болса да, және, мүмкін, ол жинаған байлық пен құрметке байланысты, ол танымал емес тұлға болып қалды. Берктің "Peerage" журналы оны "партиялық саяси қорларға (консервативті және Ллойд Джордж либералды) жазылу үшін арна және арна ретінде сипаттады; оның арам бизнес-әрекеттерінің толық көлемі оның өлімінен кейін айқын болғандықтан, ол тірі кезінде алаяқтық үшін қудалаудан құтылып қалғандығы үшін бақытты деп саналды".