Кіріспе

Тирупукал (Tiruppukal) - 15 ғасырдағы Тамилдің діни әндерінің антологиясы. Шиваның ұлы Муруганға (Картикеяға) арналған. Антология ортағасырлық тамил әдебиетінің негізгі шығармаларының бірі болып саналады.

Сипаттама

Арунагиринатардың өмірі туралы тарихи деректер жоқ, ал "Тирппукалды" құрастыру туралы білетініміз негізінен ауызша айтылған салт-дәстүрлер мен еңбектің түсініктемелерінде жазылған аңыздардан алынған. Осы деректерге сүйенсек, Арунагиринатар жас кезінде ләззат-өнегеге құмар болған. Өзінің мінез-құлқына қатты ренжіген ол Тируваннамалайдағы ғибадатхананың мұнарасынан секіріп түсіп, өз-өзіне қол жұмсауға тырысты. Мұрағанның өзі құтқарып қалды. Арунагиринатар өзгерді және ұзақ сапарға шықты, Арупадай Веду (Мұруганның алты мекені), Муруганға ең қасиетті алты ғибадатхана және Үндістан мен Шри-Ланкадағы 200-ден астам басқа қасиетті жерлерге барды. Әр кездесуде ол Муруганды дәріптейтін әндер жазды, олар "Тирппукалда" жинақталған. Әндердің басым бөлігі Муруганға арналады, бірақ Шиваның іс-әрекеттері немесе Вишнудың аватары және Парватидің күші туралы әндер де бар. Барлық әндер Муруганға "Перумал" деп аталады, бұл термин дәстүрлі түрде тамилдік вайшнавизммен тығыз байланысты. Муруганға табынудың Тамил Надуда терең тамырлары бар. Тамил аңыздарына сәйкес, Муруган күшті жылан Сурападманды жеңген батыл жауынгер болған және жастық, жанашырлық пен сұлулықтың бейнесі ретінде қаралған. Арунагиринатардың әндері осы дәстүрге негізделіп, Муруганды барлық білімнің қайнар көзі ретінде дәріптейді, ол тіпті әкесіне, Шиваға қасиетті кеңестер берді. Мұруган сүйіспеншілік пен жанашырлыққа толы адам ретінде сипатталады. Арунагиринатар "Тирппукалда" Муруганның рақымымен әндер бауырлас пен даналықтың жемтігін жеткізеді дейді. Әндерде Құдай туралы қарапайым сөзбен айтылған философиялық ойлар бар. Олар Құдайдың рақымы мен мейірімі адамзатты азаптайтын қиындықтар мен аурулармен күресуге көмектесуде ерекше назар аударады. Әндер адамгершілік мәселесімен және Жер бетінде ізгілікпен өмір сүрумен байланысты. Көптеген әндер адамдарды Құдайдан шынайы бақыт іздеуге шақырады.

Жанр

Тамил тіліндегі ерте ортағасырлық діни өлеңдер дәстүрлі тамил әдебиетінің үлгісіне сай тіл мен стильде жазылған. Ал "Тирппукал" тамиль тілінде жазылған, ол таза классикалық тамиль тілінен мүлдем өзгеше. Оның метрі де стильдік классикалық метріне қарағанда айқын ритмикалық. "Тирппукал" классикалық акам поэзиясының бес пейзажымен байланысты бейнелерді кеңінен және әдейі қолданады. Алайда, оны қолдану оңай емес. Ақам поэзиясы бейнелерді дүниелік, сезімдік махаббат аясында қолданса, Тируппукалда сол бейнелер адамның Құдайға деген сағынышы аясында қолданылады. Бұл сөздердің мағынасын келесі аятта келтірілген бейнелер көрсетеді: "Мен аспаннан, судан, жерден, ауадан, оттан және құмарлықтан тұратын, ақиқатқа сай емес денеде өмір сүргім келмейді. Уа, аспанның Иесі, Құрауа әйелін қорғап, ұлы тауды талқандаған найзасын ұстап, бал іздеп билеген қызыл гүл шоғын киіп, 1304 жыр.) Құравалар мен төбелер туралы сөздері, қызыл гүлден бал жасап жатқан аралардың бейнелері куриньц жеріне тән. Әлемдік поэзияда гүлге кіретін аралардың бейнесі махаббат ойындарының жасырын қосылуын бейнелейді, ал төбелердің фон табиғаттың күшін еске салады. Арунагиринатар бұл символды Құдаймен жанның байланысын бейнелеу үшін қолданады. Бұл бейнелер Муруганның Курава баслығының қызы Валлиге құмарлық танытқандығы туралы аңызды еске салады. Дінге тән бейнесін діни мақсаттарға пайдалану Тируппукальдың ерекшелігі болып табылады: ол адамдарды гедонистік ләззаттан Құдайға негізделген өмірге бұруға шақырғандай, ол бұрын тәндік сүйіспеншілікті дәріптеу үшін қолданылған тілді Құдайға дәріптеу үшін айналдырады.