Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Айнадамар немесе үш бейнедегі опера (арабша "Айранның бұлағы") - аргентиналық композитор Освальдо Голиевтің алғашқы операсы. Либреттоны америкалық драматург Дэвид Генри Хванг жазды және композитор ағылшын тілінен испан тіліне аударды. Ол 2003 жылы 10 тамызда Танглвудта премьера болды және үлкен түзетулерден кейін жаңа нұсқа 2005 жылы 30 шілдеде Санта-Фе операсында премьера болды. Опера драматург Федерико Гарсия Лорка мен оның музасы, каталондық актриса Маргарита Хиргу туралы әңгімелейді. Бұл операның ерекшелігі - еркек Лорканың рөлін әйел ойнайды. Айнадамар керісінше бірнеше флешбэктерде айтылады және Лорканың Фалангаға қарсы шығуын, гомосексуализмге айыптауды және оны кейіннен өлтіруді қамтиды.
Ainadamar or An Opera in Three Images (Arabic for 'Fountain of Tears') is the first opera by Argentinian composer Osvaldo Golijov. The libretto was written by American playwright David Henry Hwang and translated from English into Spanish by the composer. It premiered in Tanglewood on 10 August 2003 and, after major revisions, the new version was given its premiere at the Santa Fe Opera on 30 July 2005. The opera tells the story of playwright Federico García Lorca and his muse, Catalan actress Margarita Xirgu. A unique aspect of this opera is that the part of male Lorca is a breeches role performed by a woman. Ainadamar is told in reverse in a series of flashbacks, and involves Lorca's opposition to the Falange, accusations of homosexuality, and his subsequent murder.
Опера
Айнадамар операның да, құмарлық пьесасының да ерекшеліктеріне ие, өйткені ол Лорканың өлімінен кейін, әсіресе басқа суретшілер арасында, бейнеленген күшті символикалық рөлін зерттейді. Лорка көркем шығармашылық еркіндіктің атынан шейіт болады. Барокколық музыкалық концепциямен байланыстар құрылымдық тұрғыдан да кездеседі, өйткені шығарма ариялар, қайталанатын хорлар мен би жанрлары сериясы ретінде дамып келеді. Символикалық аспекті Питер Селларс Санта-Фе операсының сахнасында визуалды түрде атап өтті. Айнадамар сонымен қатар бұрынғы опералық дәстүрлермен байланысты, мысалы, Лорканың шымшық рөлін ойнату, басқа да опералық жастармен қатар, мысалы, Керубино (Фигароның үйлену тойы) немесе Октавиан (Дер Розенкавалье). Осы сипаттамалары Айнадамарға сахнадан тыс немесе жартылай сахналық концерттік шығарма ретінде табысты орындауды бастауға мүмкіндік берді.
Ainadamar has features of both an opera and a passion play, as it examines the powerful symbolic role Lorca has embodied after his death, especially among other artists. Lorca becomes a martyr in the name of freedom of artistic expression. The connections with the Baroque passion musical concept also occur structurally, as the work evolves as a series of arias, recurring choruses and dance genres. The symbolic aspect was emphasized visually by Peter Sellars in his staging for Santa Fe Opera. Ainadamar also connects with previous operatic traditions, as in the casting of Lorca as a trouser role, in a manner parallel to other impetuous youths of opera, such as Cherubino (The Marriage of Figaro) or Octavian (Der Rosenkavalier). These characteristics have allowed Ainadamar to begin a successful performance run as a non staged or semi staged concert work.
Сюжет
"Ширгу" Монтевидеодағы "Солис" театрында сахнаға шығуға дайындалуда. Ол өзінің мансабын Лорканың сол есімді пьесасында Мариана Пинеда рөлін ойнауға арнады. Шыңғыр Испанияда азаматтық соғыстың басталуы алдындағы тәртіпсіздіктер кезінде Уругвайға қашып кетті. Лорка кетуге қарсылық білдірді және 1936 жылы Фаланга оны өлтірді. Ол да, өзінің музасы Пинеда сияқты, жас өлген. Шыңғырлаудың "Пинеда" ролін сахнада ойнағанына қырық жылдай болды. Шыңғырхан өзінің оқушысы Нурияға Лоркамен достығы туралы айтады. Ақын өткеннен шығады, Пинэданың оған бала кезінен, Гранададағы мүсінін көрген кезде білдірген таза махаббатын әндейді. Ксирга Лорканың тағдыры үшін өзін кінәлайды, өйткені ол жас жігітті Испанияны тастап кетуіне сендіре алмады. Ксирга Кубада еркіндікті армандады, бірақ Лорка қайғы-қасіретке куә болып, өлгендерді еске алуы керектігін айтады. Фаланист офицері Руис Алонсо Лорканы тұтқындап, оған сөз байласуда айып тақты. Лорка мұғалім мен бұқа күресімен бірге көз жасты бұлаққа барады. Фалангистер күзетшісі Хосе Трипальди олардың мойындауын алғаннан кейін үш тұтқын атып өлтіріледі. Қазіргі уақытта шаршап қалған Сиргу Пинэданың оқиғасын тағы бір рет айту керектігін талап етеді. Лорканың көрінісі оны үзіп тастайды. Ол өзінің рухы сахнада және оқушылардың жүрегінде өлмей қалғаны үшін оған алғыс айтады.
Xirgu prepares to go onstage at the Solís Theatre in Montevideo. She has spent her career portraying Mariana Pineda in Lorca's play of the same name. Xirgu fled to Uruguay in the unrest before the Spanish Civil War. Lorca refused to leave and was assassinated by the Falange in 1936. Like his muse Pineda, Lorca died young. Xirgu has been playing Pineda on stage for almost forty years. Xirgu tells her student Nuria of her friendship with Lorca. The poet emerges from the past to sing of the pure love Pineda represented to him even as a child, when he would see her statue in Granada. Xirgu blames herself for Lorca's fate, since she could not convince the young man to abandon Spain. In Xirgu's memories, she dreams of freedom in Cuba, but Lorca insists that he must witness suffering and memorialize the dead. Falangist officer Ruiz Alonso arrests Lorca, accusing him of conspiracy. Lorca to the Fountain of Tears alongside a teacher and a bullfighter. After the Falangist guard José Tripaldi takes their confessions, the three prisoners are shot. In the present, an exhausted Xirgu insists she must tell Pineda's story one more time. A vision of Lorca interrupts her. He thanks her for immortalising his spirit on stage and in the hearts of her students as she dies.
Өнер тарихы
Ол Чикагодағы премьерасын 2006 жылы 14 маусымда Равиния фестивалінде өткізді, ал 2007 жылы қарашада Бостон операсы сахналады. Брет Шихидің көркемдік жетекшілігімен Аделаида фестивалі 2008 жылдың наурыз айында Грейм Мерфидің режиссерлік қойылымын ұсынды, ал Цинциннати операсы 2009 жылдың 9 және 11 шілдесінде операны ұсынды. Үлкен консерваторияларда презентациялар Кармен Хелена Телездің (2007) басқаруымен Индиана университетінің Джейкобс музыка мектебінде және Коррадо Роваристің (2008) басқаруымен Кертис музыка институтында болды. 2008 жылдың желтоқсанында Карнеги залында Санкт-Лука оркестрімен концерт нұсқасы жоспарланған, Упшоу мен О'Коннор. Операның орындалуы 2011 жылы 25 және 27 маусымда Гранададағы Альгамбра Насридтер сарайында Гранаданың Халықаралық музыка және би фестивалінің 60-шы шығарылымы кезінде өтті. Гранада Лорканың өмірінің және өлімінің басты іргетасы болды. Бұл Луис де Тавира мен дирижер Коррадо Роваристың басшылығымен Гранада, Сантандер және Овьедо фестивальдерінің жаңа өндірісінен тұрады. Мадридтегі Театро Реал 2012 жылы Питер Селларстың қойылымын сахналады, онда Нурия Эсперт пен Джессика Ривера Ксирга ролінде және Келли О'Коннор Лорка ролінде ойнады. Питтсбургтегі Quantum Theatre қойылымы, музыкалық бағыты Андрес Кладера мен сахналық бағыты Карла Бус, 2012 жылдың қазан айында ашылды. Операның алғашқы Ұлыбританиядағы қойылымы 2022 жылы Шотландия операсы бастаған қойылымда болды. The Guardian басылымының Ровена Смит шолусында Голиевтің музыкасын "әйелдікті дәріптеу" деп атады, бірақ айқышқа шегеленуге қатысты бейнелердің "қажетсіз таңбалануын" сынға алды. 2023 жылы Детройт операсы операны 2022/2023 бағдарламасына енгізді. Pacific Opera Victoria Айнадамарды 2023/2024 жылғы маусымға енгізді.
It met its Chicago premiere at the Ravinia Festival on 14 June 2006, and was staged by Opera Boston in November 2007. Adelaide Festival under the artistic direction of Brett Sheehy presented a production directed by Graeme Murphy in March 2008 and Cincinnati Opera presented the opera on 9 and 11 July 2009. Presentations in major conservatories have included the Indiana University Jacobs School of Music under Carmen Helena Téllez (2007) and the Curtis Institute of Music under Corrado Rovaris (2008). A concert version was scheduled for Carnegie Hall with the Orchestra of St. Luke's in December 2008, with Upshaw and O'Connor. Performances of the opera took place on June 25 and 27, 2011 at the Alhambra Nasrid palace in Granada during the 60th edition of International Music and Dance Festival of Granada. Granada was the cornerstone of Lorca's life and death. This consisted in a brand new production by the festivals of Granada, Santander and Oviedo under Luis de Tavira and conductor Corrado Rovaris. The Teatro Real in Madrid staged the Peter Sellars production in 2012, starring Nuria Espert and Jessica Rivera in the role of Xirgu and Kelley O'Connor in the role of Lorca. A production by Quantum Theatre in Pittsburgh, PA, with musical direction by Andres Cladera and stage direction by Karla Boos, opened in October 2012. The opera had its first UK production in 2022, a production led by Scottish Opera, with performances in Edinburgh and Glasgow. In a review, Rowena Smith of the Guardian called Golijov's music "a celebration of the feminine" but criticized the "unnecessary imposition" of imagery relating to crucifixion. In 2023, the Detroit Opera included the opera in their 2022/2023 programming. Pacific Opera Victoria included Ainadamar in their 2023/2024 season.
Жазбалар
Алғашқы жазбаны Deutsche Grammophon 2006 жылы 9 мамырда шығарды. Ол бірден классикалық музыканың Billboard чарттарының басына жетті. Оны жазған әртістер, соның ішінде Даун Апшоу - Сиргу, Келли О'Коннор - Лорка, Джессика Ривера - Нурия, және Роберт Спано Атланта симфониялық оркестрімен және Атланта симфониялық оркестрінің әйелдерімен бірге өткізді. Жазу мен опера бірден сыншылардың мақтауына ие болды. Бұл жазба екі Грэмми сыйлығын жеңіп алды: 2006 жылғы үздік опералық жазба және үздік классикалық қазіргі заманғы композиция. Голиевтің көптеген туындылары сияқты операда араб және еврей тілдері, испан фламенко дыбыстары қатты қосылған. Шын мәнінде, оркестрге фламенко гитарасы қосылған.
The first recording was released by Deutsche Grammophon on 9 May 2006. It immediately reached the top of the classical music Billboard charts. It was recorded by the artists for whom it was written, including Dawn Upshaw as Xirgu, Kelley O'Connor as Lorca, Jessica Rivera as Nuria, and conducted by Robert Spano with the Atlanta Symphony Orchestra and women of the Atlanta Symphony Orchestra Chorus. Both the recording and the opera met immediate critical acclaim. The recording won two Grammy Awards: Best Opera Recording of 2006, and Best Classical Contemporary Composition. Like much of Golijov's work, the opera heavily incorporates Arab and Jewish idioms, as well as Spanish flamenco sounds — in fact, there is a flamenco guitar section incorporated into the orchestra.