Кіріспе

Джон Роджерс Мейгс (9 ақпан 1842 - 3 қазан 1864) - Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының офицері. Ол АҚШ армиясының генерал-квартирмейстері, бригадир генерал Монтгомери С. Мейгстің ұлы болды. Ол Булл-Ранның бірінші шайқасына қатысып, кейіннен соғыс сотында шайқастан шегінуге қатысқан офицердің сотында куәлік етті. Ол АҚШ әскери академиясына оқуға түседі, ол жерде математика профессоры қызметін атқарады және 1863 жылы маусымда сыныпта бірінші болып бітіреді. Ол Балтимордың қорғанысын нығайтқаны үшін Соғыс министрі Эдвин М. Стентонның мақтауына ие болды; Бригадир генерал (еріктілер) Уильям В. Аверелдің штабында инженер және лагерьдің көмекшісі болды; Батыс Вирджиния департаменті үшін Шенандоу аңғарының бас инженері болды; және Орта әскери дивизияның бас инженері және генерал Филипп Шериданның лагерьдің көмекшісі болды. Мейгстің қайтыс болған жағдайы, Вирджиния штатының Дейтон қаласын өртеп жіберуге әкелді. Оның жерлеу рәсімі президенті Авраам Линкольн, Стэнтон және көптеген үкіметтік сарай қызметкерлері қатысқан қоғамдық іс-шара болды. Мейгстің хаттары туралы кітап 2006 жылы "Христос пен елдің азаматтық соғыс сарбазы: Джон Роджерс Мейгстің таңдалған хаттары" деген атпен жарық көрді.

Ерте өмір

Мейгс 1842 жылы 9 ақпанда Вашингтон қаласында генерал-майор Монтгомери С. Мейгс пен Луиза Роджерс Мейгстің отбасында дүниеге келген. Ол жеті баланың ең үлкені еді. Оның үш аға-інісі - Чарльз Делуцена (1845 - 1853), Винсент Троубридж (1851 - 1853) және аты аталмаған өлі туған қызы (ту. 1847 жылы қайтыс болды. Ол және тағы үш адам (Мэри Монтгомери, Монтгомери-күлкі және Луиза Роджерс) ересек жасқа дейін аман қалды. Джон сонымен қатар 1812 жылғы соғыс батыры, АҚШ әскери-теңіз флотының коммодоры Джон Роджерстің немересі болды. Джонның әкесі Мейгс жас кезінде әскери қызметке тағайындалған болатын. Ол дүниеге келгеннен кейін, оның әкесі қазіргі Детройт қаласына жақын Форт-Уэйн қаласына тағайындалды. Ол негізінен үйде оқыған. Ол ерте сөйлей бастады, алфавитті өте жас кезінде үйренді, төрт жасында оқиды және жазады. 1849 жылы Мейгс отбасы Колумбия округіне оралды, бірақ 1850 жылдың қазан айында олар Нью-Йорк штатының Роузс-Пойнтіне көшіп барды, онда Джонның әкесі Форт Монтгомери құрылысына қатысты. Джонның ашуы жиі шығатын, бауырларын да қорлайтын. Мейгс отбасы 1852 жылы 3 қарашада Вашингтонға оралды, Монтгомери Мейгске Вашингтон акведуктын (пері рет Вашингтонға көп мөлшерде таза су әкелген қоғамдық жұмыстар жобасы) жобалау және аяқтау тапсырылды. Ақыры ата-анасы оны мектепке (мемлекеттік немесе жеке) жаздырды. Бірақ оның тәрбие мәселесі әлі де жалғасып келеді. Бірде әп-сәтте ашуы қатты шыққан Джонның әкесі оны бір шкафқа байлап, түскі асқа рұқсат берместен, түні бойы сол шкафтың ішінде қалдырды. Мейгс ұлының өз-өзіне қол жұмсап, қайырымдылық жасағанын білгенде, оны арқанмен ұрып-соқты. Джон Роджерс Мейгс мектепте әдетте өте жақсы оқушы болған. Ол әр түрлі пәндерді жақсы көретін, ғылымда үздік болған және өз жасындағы балалардың көбісінен көп білетін. 1856 жылдың күзінде ол Колумбия округінің Колумбия колледжіне 14 жасында ғана бірінші курста оқып жүргенде оқуға түсті.

Вест-Пойнтқа тағайындалу

1858 жылы Джон Роджерс Мейгс колледжге түсуге қарағанда, әкесінің әскери мансабына көбірек қызығушылық танытты. 1857 жылдың желтоқсанында ол АҚШ әскери академиясына (ерекше "Вест-Пойнт" деп аталады) оқуға түсуге өтініш берді. Оның анасы бұл қадамды қатты қолдады, бірақ әкесі бұдан да көп түсініксіз болды. Алайда Джонның өтінішіне қатысты қиындықтар туындады. 1857 жылдың 16 желтоқсанында сенатор Джефферсон Дэвис (соғыс хатшысы 1853 жылдың 7 наурызынан 1857 жылдың 4 наурызына дейін және Монтгомери Мейгстің саяси қорғаушысы) Джонның әскери офицердің ұлы болғандықтан, ол Вест-Пойнтқа "бос" тағайындалуды іздеу керектігін айтты. Бірақ үлкен кездесулерде Монтгомери Мейгсті қатты ұнатпайтын жемқор және сатқын саясаткер, Соғыс министрі Джон Б. Флойдтың мақұлдауы қажет болды. Монтгомери Мейгстің үндеуі бойынша Дэвис және тағы 11 сенатор Флойдке Джон Мейгстің Вест-Пойнтқа түсуін қолдап, оның коммодор Мейгспен қарым-қатынасын атап өтіп, хат жазды. Бірақ Флойд кездесуді тоқтатты. 1858 жылдың қарашасында Джон Вест-Пойнтқа қайтадан өтініш берді. Мейгстің әкесі ұлының тағайындалуын жеңу үшін президент Джеймс Бьюкененмен жеке кездесті, бірақ Джон 1859 жылы наурыз айында жаңа тағайындау тізімі шыққанда қайтадан бас тартылды. Монтгомери Мейгс Флойдтың ұлының кездесуін қайтадан тоқтатқандығын біледі. Мейгс президент Бьюкененге тағы да жақындады, ол Мейгске Флойдпен кездесу керектігін айтты. 25 маусымда Мейгс Флойдпен кездесіп, кездесудің оған қаншалықты ұнамсыз болғанын ашық мойындады. Ол Флойдке Джонның тағайындалуын қабылдамау туралы наразылығын білдірген хатты берді және оны қайта қарауды өтінді. Флойд Джонның тағайындалуына кедергі келтіргенін мойындады, бірақ Мейгстің Вашингтон акведукты және АҚШ Капитолиясының күмбезі құрылысына қатысты "барлығына" қарсылық білдіргенін және Джон Мейгстің тағайындалуы мақұлданса, ол кабинетінен кететінін айтты. Флойд Монтгомери Мейгстің Бьюкененмен емес, оның тағайындалуымен кездескеніне қатты ренжіді. Мейгс Флойдті айналып өтуді ойламағанын айтып, кешірім сұрады. Флойд кешірімді қабыл алып, бос орын табылса, Джонға кездесуді уәде етті. 1859 жылдың қыркүйегінде бос орын ашылды, Бьюкенен Монтгомери Мейгске жеке тағайындалды. Мейгс Флойдке хатпен алғыс айтты. Ол Джонға кітаптың бір данасын беріп, оны сақтап қалуға және Джон Б. Флойдтың өзінің қамқоршысы екенін есіне алуға кеңес берді.

Вест-Пойнт оқу орны

Джон Роджерс Мейгс 1859 жылы 7 қыркүйекте Вест-Пойнтқа оқуға түсті. Бастапқыда ол Вест-Пойнт штатына үйрену қиынға соқты. Ата-анасы оған жиі хат жазып, жоғары моральдық нормаларды ұстануға, қоғамдағы ең жоғары ізгі қасиеттерді дамытуға, мүмкіндігінше көп даңқ пен ресми мойындауға ұмтылуға кеңес берді. Олар тіпті кішкентай нәрселерге, мысалы, хатқа күнін белгілемеу немесе шұбат ішпеу сияқты нәрселерге сын айтатын. Әкесі оны грек және латын тілдерін оқып, тек жақсы кітаптарды, мысалы, атақты адамдардың хаттарын жинақтау, тарих және тек жоғары моральдық құндылықтарды үйрететін романдарды оқуға шақырды. Ол олардың кеңестерін қабылдай алмай жүрген сияқты. 1860 жылдың қарашасында академия Мейгстің ата-анасына олардың ұлының 74 кемшілікке ұшырағаны туралы хабарлама жіберді. Егер оған 100 рет айып тағылса, ол мектептен шығарылады. Джон бұл кемсітулер әділетсіз деп есептеді, өйткені оның бірінші лейтенанты оны ақылға сыймайтын және оған лайық әскери немесе жеке құрмет көрсетпеген.

Буль-Ран

1861 жылы 12 сәуірде Азамат соғысы басталды. Вест-Пойнттағы кадеттердің көбі соғысқа қатысуға құштар болды, бірақ Вест-Пойнттағы көптеген мұғалімдер Конфедерация үшін күресу үшін отставкаға кетті және Одақ армиясына дайындықтан өткен офицерлер қажет болды. Осы уақытқа Джонның әкесі бригадир генерал болып тағайындалды және Оңтүстік аймақтағы одақ күштерінің бірнеше бекіністерін нығайтуға көмектесті. Ол Флорида штатының Пенсакола қаласындағы Форт Пикенске кемемен барып, майор Генри Дж. Ол Джонға және оның артиллериясына қарсы соғысқа шығуға кеңес берді. Джон әкесіне Вашингтонды қорғауға қатысу үшін рұқсат сұрады, генерал Мейгс оған рұқсат берді. Жауабы: "Біздің жұмыс күніміз - 28 тамыз". 18 шілдеде кадет Джон Роджерс Мейгс ата-анасының үйіне келді. Мейгс үйге оралған күні, ол Ханттың жеңіл компаниясына қосылды, 2-ші АҚШ артиллериясы, жаңадан құрылған және қазір Солтүстік-шығыс Вирджинияның генерал Ирвин Макдауэлл армиясына қосылған резервтік бөлім. Келесі күні Макдауэлл М ротасын полковник Израиль Б. Ричардсонға тағайындады. Джон Мейгстің ресми рөлі қандай болғаны туралы деректер әртүрлі. Бірнеше, соның ішінде ресми АҚШ армиясының өмірбаяндық тіркелімі, ол полковник Ричардсонның лагерь көмекшісі болған деп мәлімдейді. Алайда, басқалары оның ресми түрде майор Ханттың жеңіл компаниясы М-ге тағайындалғанын атап өтті. Алайда оның Хант үшін бақылаушы ретінде әрекет еткені және Ричардсон үшін бұйрық бергені анық. 1861 жылы 21 шілдеде Джон Булл-Ранның бірінші шайқасына қатысты, бұл союздықтардың ұлттық астанадан бірнеше шақырым жердегі апатты жеңілісі болды. Союз армиясының көпшілігі үрейленіп, тәртіпсіз шегінуден қашып кетті. Бірнеше уақыт бойы шайқаста Мейгс отты және әскерлердің қозғалысын басқарып, командирлер болмаған кезде. Мейгстің бірлігі Ферфакс, Вирджинияға қарай кері шегінді. Бұйрықсыз-ақ Джон бөлімнен шығып, астанаға оралды. Ол таңғы сағат сегіздерде ата-анасының үйіне жетіп, өзін зардап шекпегенін айтты. Ол М ротасынан шығып, одақ әскерлерінің бас қолбасшысы генерал-лейтенант Винфилд Скоттқа хабарласатынын айтты. Джон өзінің бөлімшесіне қайта оралуды қалап отырса да, әкесі генерал Скоттқа хабарласып, Вест-Пойнтқа кетуге бұйырды. Кадет Мигс жоғары тұрғандардың мақтауына ие болды. Кейінірек майор Хант былай деп жазды: Лейтенант Крейг қайтыс болғаннан кейін, кадет Мигс іс-әрекеттің соңына дейін өз міндеттерін адалдықпен және ақылмен орындады, және іс аяқталғаннан кейін бұйрықтарды жеткізуде, жауды байқауда және әскерлерімізді жинауда өте пайдалы болды. Полковник Ричардсон да оны мақтады. Ол өзінің іс-әрекетінен кейінгі баяндамасында: "Мейгс менің бұйрықтарымды дереу орындады, ал одан батыл және батыл жас жігіт ешқашан қызметте болған емес" деп жазды. Ол сондай-ақ Джонды генерал Мейгске жазған хатында мақтап, "оның ұлыңыздың ерлік мінез-құлқы мен оның маған даладағы бұйрықтарды орындаудағы күш-жігері" оны лейтенант болуға шақырды. "Біздің армиямыз - тұрақты армия". Соғыс министрі Саймон Кэмерон Джонға екінші лейтенант ретінде қызмет ұсынуды ұсынды, бірақ генерал Мейгс министрге ұлын мектепке қайтаруды ұсынды. Керісінше, Камерон 1861 жылы 15 желтоқсанда кадет Мигске мақтау хаты жазды.

Вест-Пойнт оқу орнының қалған бөлігі

Мейгс 1861 жылы 29 тамызда кадеттер батальонының сержанты болып тағайындалды. Екі күннен кейін ол профессор Альберт Черчтың бақылауымен математика бөліміне тағайындалды. Бірақ 19 тамызда Мейгс полковник Диксон С. Майлзға қарсы әскери соттың қатысушысы болды. Майлз мен Ричардсон Макдауэллдің әскерлерінің Буль-Рандағы шегінуін қамтыды. Олар бас сауғалау кезінде айтысып, Ричардсон Майлзды мас деп айыптады. Өзін қорғағанда Майлс кадет Мейгстің өзіне рұқсат етілмеген бұйрықтарды бергенін және бұл оның және Ричардсонның 21 шілдедегі келіспеушілігінің бір бөлігі екенін мәлімдеді. Майлс кем дегенде үш куәгерді келтіріп, Мигстің бұйрық бергенін растады. Мейгс қандай да бір іс-қимылдар жасалғанын айтты, бірақ ешқандай бұйрық беріп жатқанын жоққа шығарды. Джон Роджерс Мейгстің Вест-Пойнттегі қалған білімі оның бірінші жылынан әлдеқайда жақсы өтті. Ата-анасы оны жоғары білім алуға, спорт пен әскери атақ-даңққа қол жеткізуге талпындырды. Ол өзінің ар-намысына жасалған ең кішкентай шабуылға сезімтал болып, 1862 жылы 17 мамырда парад алаңында жеңіл қорлаудан кейін басқа кадетпен ұрысқан. Екі адам да бір-бірін өте қатыгездікпен ұрды, екеуі де ауруханаға жатқызуды талап етті, бірақ Мейгстің жағдайы әлдеқайда нашар болды (ол жекпе-жектен жеңіліп, жалғаса алмады). Әскери сот Мейгсті жекпе-жекке қатысқандығы үшін кінәлі деп тауып, әскери соттың алдында соттады да, бір жылға бас бостандығынан айырды. Бірақ сот үкімнің күшін жоюды сұрады. Соғыс министрі Кэмерон үкімді қайта қарады және оны жаз бойы лагерьде қамауға алуға бұйырды. 1863 жылдың басында Джон Вест-Пойнт университеті профессорының көмекшісі болды, математикалық есептеу мен геодезия бойынша сабақ берді. Ол 1863 жылы 11 маусымда Вест-Пойнт оқу орнын бірінші болып бітіріп, дереу инженерлер бірінші лейтенанты болып тағайындалды.

Соғыс қызметі мен өлімі

Майгстың әскери қызметке кіргеннен кейінгі алғашқы тапсырмасы - Мэриленд штатының Балтимор, Гарперс-Ферри, Батыс Вирджиния және Камберленд қалаларының батыс және оңтүстік-батыс қорғанысын жақсартуға көмектесетін инженер. Оның күш-жігері 1863 жылы 15 маусымда басталады. Осы уақыт ішінде Мейгс жиі белсенді соғыс майдандарында жұмыс істеді. Соғыс министрі Эдвин М. Стентон осы қорғанысты жақсартудағы қызметін "қадірлі және қауіпті" деп атады. Генерал Роберт Ли Геттисбург шайқасынан (4 шілдеден 23 шілдеге дейін) шегінген кезде Мейгс телеграфты және жолдарды Вашингтон мен Харперс Ферри арасындағы Балтимор және Огайо темір жолы (B&O) желісі бойымен ашық ұстауға көмектесті. Оның инженерлер кішкентай бөлімшесі 13 шілдеде Харперс-Ферридің маңында Лидің кері қайтқан әскерлерінің пикеттерімен шайқасты. 1863 жылы 23 шілдеде Мейгс бригадир генерал Бенджамин Франклин Келли штабына инженер болып тағайындалды. Ол сондай-ақ инженер және бригадалық генерал (еріктілер) Уильям В. Аверелл штабында лагерьдің көмекшісі қызметін атқарды. Ол аймақты кеңінен зерттеумен айналысты және жүздеген топографиялық карталарды түсірді, қорғаныс құрылыстарын жобалауға және қадағалауға көмектесті. Ол сондай-ақ, генерал Авереллдің әскерлері үшін бірнеше рет барлау жүргізді. Ол 1863 жылдың 26-27 тамызында Рокки Гэп шайқасына қатысты. Мейгс 3 қарашада Батыс Вирджиния департаменті (Одақтың әскери округі) үшін Шенандоа аңғарының бас инженері болды, ол 1864 жылдың 17 тамызына дейін осы лауазымда болды. 6 қарашада ол Батыс Вирджиниядағы Дроп тауы шайқасына және 6-18 қарашадағы шайқастан кейін Конфедерация күштерін қуып шығуға қатысты. Мейгс 23 қарашада Келлидің командасынан бөлінді. Мейгс Авереллдің командасы аясында әскери іс-қимылдарға қатысуды жалғастырды. Аверелл Вирджиниядан Теннессиге дейінгі жабдықтау желісін бұзуға бел буды, бұл генерал Джеймс Лонгстриттің Теннесси армиясын қамтамасыз етті. 8 желтоқсаннан 25 желтоқсанға дейін Мейгс Авереллдің әскерлерімен бірге қатты суық пен қармен Батыс Вирджиния таулары арқылы Салемдегі Вирджиния және Теннесси темір жолының желісіне шабуыл жасауға жолға шықты. "Сәлем шабуылы" 16 желтоқсанда Салемге күндіз шабуылмен аяқталды. Инженерлердің шағын тобымен барлау кезінде Мейгс рейдте алғашқы оқ атуды бұйырды. Авереллдің әскерлері өздерінің базасына оралғанға дейін 26 шақырымдық жолды жойды. Бұл шабуылдың өзі Лонгстриттің жабдықтау желілерін бұзғаны аз болса да, Солтүстік Вирджиния армиясының бірнеше атлы корпустары Авереллдің командасын үш ай бойы іздейді.

Линчбургтің жорығы

1864 жылдың көктемінде науқан басталғанда генерал-лейтенант Улисс С. Грант барлық одақтық әскерлердің қолбасшысы болып тағайындалды. Грант Конфедерацияға бірнеше майданнан соққы беруге шешім қабылдады, оның ішінде Батыс Вирджиниядан оңтүстік-батысқа қарай Шенандоа аңғары арқылы үлкен шабуыл жасады. Конфедерация осы ауыл шаруашылығының маңызды орталығын пайдаланудан бас тартады. Генерал-майор Франц Сигель оны Шенандоа армиясының бас инженері және топографы етіп тағайындады. Сигел 1864 жылы Шенандоа армиясын Вирджиния штатының Линчбург қаласындағы теміржол орталығын жоюға алып, аңғарлық науқандарын ашты. 1864 жылы 15 мамырда Мейгс Нью-Маркет шайқасына қатысқан. Бірақ Сигел Ньюмаркетте жеңілді және Вирджиния штатының Страсбург қаласына қайтты. Сигелдің орнын бригадир генерал (еріктілер) Дэвид Хантер басқарды, ол шабуылды қайта бастады және Вирджиния штатының Стаунтон қаласына қарай жылжи түсті. Хантер Мейгсті бас инженер және топограф етіп қалдырды. Мейгс 15 мамырда Пасаж-Крикке (Сигелдің шегінуі кезінде өртенген) көпірді жөндеуге көмектесті, бұл Хантердің ілгерілеуін уақытша тоқтатты. 28 мамырда Хантер Конфедерация әскерлерінің артқа шегінгенін және оның майданында қарсылық көрмегенін анықтады. Хантердің рұқсатысыз, Мейгс қарсылық жоқ екенін растаған сол түні қайтып келген барлаушы топты басқарды. Мейгс оған екі апта бұрын Сигелдің кері шегінген әскерлерін тұтқындауға немесе өлтіруге көмектескен Вирджинияның үйін өртеп жібергенін және оңтүстік әйелдері Конфедерация үшін күресу үшін қаруланған деген аңыз туралы әңгімеледі. Хантер 5 маусымда Вирджиния штатының Пьемонт ауылына шабуыл жасауға дайындалғанда, Мейгс қалаға қарап тұрған Кроуфорд тауының тұтқындалуына ат әскерін жіберуге кеңес берді. Бұл туралы дерек көздері әртүрлі, бірақ Мейгс ат әскерін жол көрсету үшін ертіп жүрді. Полковник Джон Платнердің 1-ші полкі Нью-Йорк ерікті ардагерлер атты әскерімен қысқа уақытқа Кроуфорд тауының қорғаушыларымен шайқасты. Бұл амал нервті Конфедерация әскерлерінің шабуылға шығуын тоқтатып, Хантерге шабуыл жасауға уақыт берді. Бірақ Мейгс ат әскерімен бірге жүру де қиындық тудырды. Хантер Конфедерация әскерлерін тепе-теңдіктен шығару үшін қалаға шабуыл жасауды жоспарлады. Бірақ Конфедерация Шенандоа өзенінің Оңтүстік бұрышындағы көпірді өртеп жіберді. Хантер понтондық көпір салуды тапсырды. Бірақ бірнеше сағат өтті, бірақ көпір салынбады. Хантер Мигстің ат әскерімен бірге кеткенін білгенде ашуланды. Мейгстің өз бөлімшесіне оралып, көпiрдi тез салуға немесе Хантердiң өзi құрылысты бақылап отырғанына көз жеткiзуi анық емес. Алайда көпірдің құрылымы нашар болғандықтан, оны бірден өте алатын әскер саны аз еді. Шеннода армиясының үш сағаттық кезеңі кешіктірілді және таңертеңгі шабуылға кедергі болды. Мейгс 5 маусымда Пьемонт шайқасында шайқасты, бірақ оның жауынгерлік рөлі анық емес. Ол күндіз майданды барлап, Хантерге Конфедерация сызықтарының ортасындағы бос орынды 60-шы Вирджиния жаяу әскері тек ішінара ғана толтырғанын хабарлаған. Хантер тез арада ол арақашықтықты пайдаланып, полковник Джозеф Тоберннің 2-бригадасына ол арақашықтыққа кіруді бұйырды. Мейгс 2-бригаданың жолын бойлай алға-артқа жүріп, ерлерді мүмкіндігінше қатты шабуыл жасауға шақырды. Шеннода армиясы жеңіске жетті. Мейгс 6 маусымда Вирджиния штатының Стаунтон қаласын табысты басып алған кезде әскерлермен бірге қалды (бірақ шайқаспады). Союз әскерлері қаладағы бірнеше үйді өртеп жібергенде, өрт қалаға лық толып кетуі мүмкін еді. Мейгс өрттің таралуын болдырмау үшін вагондар үйін бұзуға қатысты. 12 маусымда Хантердің әскерлері Вирджиния әскери институтын (ВВИ) бомбалап, өртеп жіберді. Мейгс сыныптардан математикалық құралдарды алып келді. VMI-де белгілі мүсінші Жан Антуан Худонның Джордж Вашингтонның өмірлік мөлшердегі қола мүсіні орналасқан. Хантер оны алып тастап, Батыс Вирджинияға соғыс жүлдесі ретінде жіберді. Мейгс оны Вест-Пойнтқа жіберуге кеңес берді, бірақ ол Батыс Вирджинияға жіберілді. (Сәйкеш пьедесталдан алынып тасталған кезде зақымдалған). Хантер Линчбургке қарай бет алды. Оның әскері 16 маусымда Үлкен Утер өзенінен өтуде қайтадан кешіктірілді, өйткені Мейгс тағы бір понтондық көпір салу үшін екі сағат бойы күресті. 17 маусымда генерал Уильям Генри Пауэллдің 1 және 2 Батыс Вирджиния кавалериясымен бірге жүріп, Мейгс Линчбург шайқасында (17-18 маусым) Даймонд Хиллдегі шайқасқа қатысты. Бірақ Одақ әскері Линчб�...

Өзендік жорық

Шеридан Шенандоу алқабының топографиясын түсіну оған стратегиялық және тактикалық артықшылық береді деп сенді. 1864 жылдың жазында Мейгс Одақ армиясының ең жақсы карта жасаушыларының бірі ретінде танылды. Батыс Вирджиния штатының Харперс-Ферри қаласындағы базасында Мейгс оны аңғардың орналасуы туралы бірнеше сағат бойы үйретті. Мейгстен Шеридан Шенноадағы ұзын қырқалар одақ қолбасшылары қабылдаған үлкен қорғаныш кедергілері емес екенін білді. Қабырғаларда бірнеше саңылаулар бар. Конфедерация әскерлері солтүстік пен оңтүстікке қарай өрмелеп, қырқалар арқылы қорғалып, содан кейін саңылаулар арқылы Одақ әскерлеріне қарсы шабуыл жасау үшін айналып өтуі мүмкін. Шеридан өзінің флангтарын осы шабуылдардан қорғап, олқылықтарды өз бетімен пайдаланғысы келді. Мейгс тез арада Шериданның сүйікті офицерлерінің біріне айналды. 17 тамызда Джон Роджерс Мейгс Орта әскери дивизияның бас инженері және генерал Шериданның лагерь көмекшісі болып тағайындалды. Хантер Шенноадан кері қайтқаннан кейін Конфедерация генерал-лейтенанты Джубал Эрли өз Армиясымен Шенноаға қарай солтүстікке қарай өрлеп, Мэрилендке шабуыл жасап, Вашингтонға қауіп төндірді. Шеридан Эрлидің күштерін жоюға бел буған, бірақ ол Абайлап қозғалуы керек еді, сондықтан қарашада президент Абрахам Линкольннің қайта сайлануына қауіп төндіретін үлкен жеңіліс болмасын. 16 тамызда Гард-Хилл шайқасында Доңғалақ науқаны деп аталатын оқиға болды, онда одақ күштері Мэрилендтегі Ерлиді нығайтуға аттанған Конфедерация атты әскерін таңғалдырды. Ерте бастапқы шайқастарда жеңіске жетті, бірақ Шериданның күштері Шенноа аңғарынан оңтүстікке қарай қайтадан алға жылжуды бастады. Ерте Шерьданның соңынан еруін үміттеніп, өз күштерін таратып, B&O темір жолына шабуыл жасауды жалғастырды. Бірақ Шеридан Вирджинияның Винчестер қаласында шабуыл жасады. 1864 жылдың 19 қыркүйегінде Опекуон шайқасында Мейгс қайтадан шайқасқа шықты. Бұл шайқаста Шенноа армиясы жеңіске жетті, ал Эрли өте көп адам қаза тапты. Шеридан Мигсті келесі күні майдан батылдықтары үшін капитандыққа көтерді. Шеридан ертерек пайдаланған артықшылығын бірден пайдаланды. 21 қыркүйекте ол Вирджиния штатының Страсбург қаласына жақын Фишер төбесіндегі Ерлидің Доңғалақтың армиясына қарсы флангтық шабуыл жасады. Фишер төбесі шайқасында (21-22 қыркүйек) Мейгс тағы да шайқасқа қатысқан. Шеридан оны 22 қыркүйекте майор дәрежесіне көтерді.

Өлім

1864 жылдың 3 қазаны жаңбырлы күн болды. Мейгс және екі көмекшісі күні бойы Вирджиния штатының Харрисонбург қаласының маңында картаға түсіріп, Шеридан әскерлерінің қозғалысы үшін жолдарды сызды. Мейгс және оның көмекшілері кешкісін Харрисонбург пен Дейтон, Вирджиния (Шериданның штаб-пәтері болған жерде) арасындағы Уорм-Спрингс автожолын қиып өтетін ескі Свифт Рун Гэп жолын бойлай жүргенде, олар көк киім киген үш адамға тап болды. Мейгс оларды одақ әскерлері деп ойлап, олардың ортасына аттанды. Бұл ер адамдар Бригадир генерал Уильямс Картер Уикхэмнің қолбасшылығындағы ат әскері бригадасына қосылған Конфедерация барлаушылары болып шықты. Кім бірінші болып кімді танитыны белгісіз, кім бірінші атып жібергені белгісіз, бірақ бірнеше секундтан кейін Мейгс өліп қалды, бір көмекші тұтқындалды, ал екіншісі қашып кетті. Мейгстің көмекшісі Шериданның штабына жүгіріп барып, генералға "Мені атып өлтірме!" деп айқайлап жатқанда, Мейгстің өлгенін айтты. Бастапқыда Конфедерациядағы көптеген адамдар Мейгс пен Конфедерация бір-бірін танымайды деп мәлімдеді. Екі топ та киімдерін жауып тұрған жаңбырлы панчо киіп, әрқайсысының қай әскерге тиесілі екенін көру қиын болды. Осы деректерге сәйкес, әр топ екінші топтың берілуін талап етті және әр топ оқ атқан. 1914 жылы Конфедерация скауттарының бірі Фрэнк Шевердің еңбектері жарияланды. Өзінің қағаздарында Шевер екінші союз топографының есебіне, оның ішінде Мейгс бірінші атқан деген айыпты растады. Ол Мейгске олардың Конфедерация жасағы екенін ескертіп, оларға қарсы шабуыл жасады. Ол сондай-ақ Мейгстің басын атып өлтіргенін, ал Ф. М. Кэмпбеллдің көкірекке атқандығын айтты.

Дейтонның өртелуі

Бұл мәліметтердің дұрыс немесе бұрыс екені белгісіз. Конфедерация әскерлерінің одақ сызығынан 2 км-ден астам қашықтықта екенін байқаған Шеридан тыңшылар шын мәнінде одақ сарбаздары болып көрінуі арқылы олардың үйлеріне барған тыңшылар екеніне сенімді болды. Ол Дейтон мен 8 шақырымдай жердегі барлық үйлерді өртеп жіберуге бұйрық берді. Өз адамдарының кімді өлтіргенін түсінген Уикхэм тұтқынды босатып, оқиғаның толығырақ нұсқасын айтып беру үмітімен Шериданға қайтарып жіберді. Екінші көмекші Шериданға Конфедерация әскері бірінші болып қаруларын тартып, Мейгс пен оның адамдарын тұтқындағанын айтты. Кейпімен қозғалысын жасырып, Мейгс тапаншасын шығарып, Джордж Мартинді жамбасшыдан атып өлтіреді. Содан кейін жараланбаған конфедераторлар Мейгсті атып өлтірді. Шериданның адамдары Дейтонды өртеп жіберді. Жергілікті тұрғындар оларды тоқтатуды өтінді, ал одақтас сарбаздар үйді өртеп жібермес бұрын, үйден заттарын алып шығуға көмектесті. Содан кейін Шеридан Дейтонның өртелуін тоқтатуды бұйырды. Оның ниеті белгісіз, бірақ қала тұрғындары мен оның қол астындағылары бұйрықты жоюды өтінді. Оның орнына Шеридан Мейгс қайтыс болған аймақтағы үйлер мен қораларды өртеп жіберді, ал аймақтағы барлық ер адамдар тұтқынға алынды. Бригад генерал Монтгомери Мигс ұлының өліміне қатты күйзелді. Джонның өлімі кісі өлтіру деп ойлап, Джордж Мартинді (оның шын кісі өлтіруші екеніне сенді) ұстаған адамға 1000 доллар сыйлық ұсынды. Көп жылдар бойы Мартин Мейгс отбасының сыйлығынан қорқып жасырынып өмір сүрді.

Жерлеу

Джон Роджерс Мейгстің өлімі Азамат соғысы кезінде қаза болған мыңдаған басқалар сияқты болса да, оның өлімі АҚШ армиясының генерал-квартирмейстері болғандықтан, оның өлімі бүкіл ел назарына түсті. Джон Роджерс Мейгс бастапқыда Вашингтонның Оук-Хилл зиратында жерленген. Президент Авраам Линкольн, Мемлекеттік хатшы Уильям Х. Сьюард, Соғыс хатшысы Эдвин М. Стэнтон, Армия штабының бастығы генерал-лейтенант Генри Хэллек және көптеген басқа да беделді адамдар оның жерлеу рәсіміне қатысты. Жоғары рельефті мүсінде екі үшінші өмірлік өлшемдегі Джон Роджерс Мейгс, бірінші лейтенант инженерлік киімінде, сазда арқасына жатып тұр. Конфедерация атты әскерінің табандары денені таптап, сазға із қалдырды. Вест-Пойнт қаласында Союз үшін күрескен барлық түлектердің есіне орнатылған мәрмәр бағана да оның атын алып жүр. Мейгстің хаттары туралы кітап 2006 жылы "Христос пен елдің азаматтық соғыс сарбазы: Джон Роджерс Мейгстің таңдалған хаттары" деген атпен жарық көрді.