Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Эдвард Шеври (1889 1 тамыз 1962), Жаңа Зеландиядан шыққан ағаш кесуші әлем чемпионы. Жаңа Зеландияның Стратфорд қаласында туған ол Джон мен Элизабет Шеуридің 11 баласының бірі. Шеврилер Тахораның шығыс Таранаки төбелі аймағындағы алғашқы қоныстанушылары болды. Олар Макино мен Вайтаанга ормандары арасындағы жайылым үшін Моки жолындағы үлкен жерді тазартуға кірісті. Ағаш кесу Шеури отбасының өмірінде басым болды, және осы ортада өскен жас Джон Эдвардқа тұрақты әсер қалдырды.
John Edward Shewry MM (1889 – 1 August 1962), was a world champion woodchopper from New Zealand. Born in Stratford, New Zealand, he was one of 11 children of John and Elizabeth Shewry. The Shewrys were early settlers in Tahora in the Eastern Taranaki hill country, where they set to clearing a large block of land on Moki Road for pasture between the Makino and Waitaanga forests. The felling of timber dominated the lives of the Shewry family, and growing up in this setting clearly left a lasting impression on the young John Edward.
Ерте өмір
17 жасында ол ағасы Арчимен бірге көрші үйде шаруашылдыққа кірісіп, "бірнеше балтамен, арамен және бір пакеттері шыршамен" жерді тазартуға кірісті. Ол тез арада балтамен жақсы дағдылар мен техниканы дамытты және көп ұзамай 1909 жылы Ухангамомона спорт күнінде Шевриге кесу іс-шараларына қатысқан жергілікті аға Бушман Хьюи МакЛеодтың назарына түсті. Алғашқы кездегі қиын жағдайдан кейін Шеври тез қалпына келіп, келесі жылы жергілікті жарыста жеңіске жетті. 1911 жылы ол "Басқыштардың Меккесі" Елтхемде жеңіске жетті және Таранаки мен Корольдік елдегі басқа да кесу іс-шараларында жеңіске жетті.
At the age of 17, he took up farming with his older brother Archie on the block next door, and set to work clearing the land with "just a couple of axes, a saw and a packet of matches". He quickly developed good skills and technique with an axe, and soon caught the eye of the elder local bushman Hughie McLeod, who entered Shewry in the chopping events at the 1909 Whangamōmona sports day. After a terrible first chop, Shewry quickly picked up his act, and returned the next year to win the local competition. In 1911 he won in Eltham, the "Mecca of axemen", and carried on his winning streak at a number of other chopping events around Taranaki and the King Country.
1912 жылғы халықаралық жарыстар
1912 жылы Оклендте әлем чемпионы Дейв Претиге және Австралиялық ұлылар Билл Пек пен Чарли Майлиге қарсы жарысып, олардың барлығын жеңді. Шеври Брисбен, Тоуомба, Рокхэмптон және МакКейдегі Австралия жарыстарында өнер көрсетті, содан кейін Жаңа Зеландияға оралып, Эльтамдағы әлем чемпионатында жеңімпаз атанды.
In 1912, he competed in Auckland against world champion Dave Pretty, and Australian greats Bill Peck and Charlie Miley, and beat them all. Shewry went on to compete in Australian events in Brisbane, Toowoomba, Rockhampton and MacKay, then returned to New Zealand to win the world championship in Eltham, winning the championship, the visitors' trophy for the standing chop and the underhand chop.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Шевридің ағаш кесу мансабы Бірінші дүниежүзілік соғысқа байланысты тоқтатылды, ал 1915 жылы ол ағасы Дэвидпен бірге Жаңа Зеландияның Велосипед корпусына қосылды және Мысырда, Францияда және Бельгияда қызмет етті. Шевридің соғыс қызметі ерлігі үшін әскери медальмен марапатталды, ол атыс кезінде офицердің өмірін құтқарғаны үшін алды. Бірақ 1917 жылы Францияда алған жарақаттарынан інісі Дэвид қайтыс болды. Нед соғыста екі рет жараланды, бірақ үйіне оралғанда ол ағаш кесу аренасына қайта оралуға құштар болған.
Shewry's woodchopping career was interrupted by World War I, and in 1915, he and his brother David joined the New Zealand Cycling Corps and served in Egypt, France and Belgium. Shewry's war service was recognised with the Military Medal for bravery, which he received for saving an officer's life while under fire. Tragically, though, his brother David died from injuries received in France in 1917. Ned was twice wounded in battle, but when he returned home he was a fit man keen to return to the woodchopping arena.
1921-1934 жылдар аралығында халықаралық жарыстар
1921 жылы Шеври Гисборн қаласында 24 дюймдік (45 см) шашты шашу бойынша әлем чемпионатында жеңімпаз атанды және 1908 жылы Дейв Претидің рекордынан 25 секунд 8.4 секунд жылдам уақытпен 12 дюймдік (30 см) кахикатеа шашты шашу бойынша Австралиялық рекордыны бұзды. Келесі бірнеше жылда Шеври Жаңа Зеландияны аралап, жәрмеңкелер мен карнавалдарда өз шеберлігін көрсетті. 1925 жылы ол Дунедин көрмесінде Австралия титулын, Солтүстік Оклендте оң және сол қолмен соққы, Гамильтонда 18 дюймдік (45 см) және Тайхапеде 18 дюймдік астымен жеңіп алды.
In 1921, Shewry won the world championship 24 inch (45 cm) chop at Gisborne, and smashed the Australasian record for the 12 inch (30 cm) kahikatea chop with a time of 25 seconds 8.4 seconds faster than the record set by Dave Pretty in 1908. Over the next few years Shewry travelled around New Zealand demonstrating his skills at fairs and carnivals. In 1925 he won the Australasian title at the Dunedin Exhibition, the right and left handed chop at North Auckland, the 18 inch (45 cm) at Hamilton, and the 18 inch underhand at Taihape.
Зейнеткерлік
Шевридің ағаш кесудегі бәсекелестікке қатысуы 20 жылдан астам уақытқа созылып, 1934 жылы 45 жасында зейнеткерлікке шыққанға дейін созылады. Ол Опунакеде жер сатып алып, онда бірнеше жыл шаруашылық жүргізді және Белл Блоктағы Корбет жолындағы шағын фермаға көшіп барды. 1960 жылы ол өзінің жарыстағы балталары мен тостақтарын Таранаки мұражайына (қазіргі Пуке Арки) сыйға тартты. Қазіргі кезде көптеген экологиялық белсенділер отын кесушілерді және ағаш кесушілерді табиғатты жек көретін варварлар деп санайды, бірақ бұл Шьюридің шындықтарынан алыс емес. Өмірінің соңғы жылдары ол Таранаки тауының етегіндегі жоғары деңгейдегі Пукейти бақтарына араласты және Таранаки Рододендроны трестінің белсенді қолдаушысы болды. Оның Пукейтиге қатысы орамды жою мен отырғызудан бастап қорықтың құрылымын жобалауға дейін созылады. Ол сирек кездесетін және жақсы өсімдіктерді қажырлы жинаған, сондай-ақ "толыққанша өсірген" адам ретінде сипатталған. Оның Белл Блоктағы бақшасы "лилия, бақша және бұталармен" толы болды. Шеври 1962 жылы 1 тамызда 73 жасында қайтыс болды. Ол ағасы Арчидің жанында Таранакидің Леппертон қаласындағы Сент-Марк шіркеуінің зиратында жерленді. Оның досы Роб Хайр оны өзінің некрологында "Нед Шеври, әлем чемпионы балташы, футболшы, бұташы, фермер, өсімдіктерді жақсы көретін, қатал бизнесмен, өз істерінде жұмсақ, өзі ұнаған адамдарға жомарт; өткір милы, айтыста қатты соққы, және айлакерлік пен қиратушылық ақыл-ойының иесі" деп сипаттады. Өз өсиетінде Шеври Пуакити бақтарына бақшасынан шыққан гүл, гүл, бұталар мен ағаштар мен Саммит жолы жобасына 1200 фунт стерлинг қалдырды. Ол өзінің қалған мүлкін "Пукейти Рододендроны" қорынан "егер ол 20 жылдан астам өмір сүре алса, онда ол жерді алуға лайық" деген шартпен қалдырды. 1985 жылы Недтің иесінен түскен ақша Пукейтиде қақпа ғимаратын салуға және бақтарды одан әрі кеңейтуге жұмсалды. 1993 жылы Стратфордта ашылған бар-кафеге Шеуридің құрметіне "Аксмен қонақүйі" деп аталды.
Shewry's involvement in competitive woodchopping stretched for a period of over 20 years until he retired in 1934 at the age of 45. He purchased a land in Ōpunake where he farmed for a number of years, and moved to a small farm on Corbett Rd at Bell Block. In 1960, he gifted his competition axes and cups to the Taranaki Museum (now Puke Ariki). While many environmental activists today consider woodchoppers and timber fellers of old as nature hating barbarians, this could not have been further from the truth of Shewry. In later life he became involved with the high profile Pukeiti Gardens at the foot of Mount Taranaki, and was a keen supporter of the Taranaki Rhododendron Trust. His involvement with Pukeiti ranged from weeding and planting to helping design the layout of the reserve. He was described as a tireless collector of rare and good plants as well as an "indefatigable propagator". His own garden at Bell Block was "filled with lilies, bulbs and shrubs". Shewry died at age 73 on 1 August 1962, and was buried at the St. Mark's Church Cemetery in Lepperton, Taranaki, beside his brother Archie. His friend Rob Hair described him in his obituary as "Ned Shewry, world champion axeman, footballer, bush feller, farmer, plant lover a hard headed businessman, frugal in affairs of his own, generous with those he liked; keen brained, a hard hitter in debate, and the wielder of a sly and devastating wit." In his will, Shewry bequeathed to Pukeiti Gardens the bulbs, lilies, shrubs and trees from his garden along with £1200 toward the Summit Road project. He left the whole of his residuary estate to the Pukeiti Rhododendron Trust with the proviso that "if it could survive for more than 20 years it deserved to have the land." In 1985 the money from Ned's estate was used to help build a gatehouse at Pukeiti and further expand the gardens. A bar café opened in Stratford in 1993 was named "Axemen's Inn" in honour of Shewry.