Кіріспе
Джордж Франклин Дейлз (George Franklin Dales) (1927 жылы 13 тамыз - 1992 жылы 25 сәуір) - американдық археолог, Пенсильвания университетінің, кейін Калифорния университетінің Беркли университетінің археология профессоры, Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азияны зерттеу кафедрасының меңгерушісі. Ол Инд аңғарының тұрғындары мен олардың тілдері туралы ең үздік сарапшы саналды.
George Franklin Dales Jr. (August 13, 1927 – April 25, 1992), was an archaeology professor at the University of Pennsylvania, and later the University of California, Berkeley, where he chaired the South and Southeast Asian Studies department. He was considered a leading expert on Indus valley peoples and their languages.
Ерте өмір
Дейлз Акронда дүниеге келген. 1953 жылы Акрон университетінде классикалық зерттеулер бойынша бакалавр дәрежесін алды. 1960 жылы филология ғылымдарының докторы атанды. Д. Пенсильвания университетінен, ол ежелгі Таяу Шығыстың тарихы, өнері мен археологиясын және шумер, аккад және хури тілдерінің клинопись жазуларын зерттеді. Оның Ph. Д. диссертациясы Месопотамия және оған байланысты әйелдер фигуралары: олардың хронологиясы, таралуы және мәдени функциялары болды.
Мансап
Дейлз 1945 жылдан 1948 жылға дейін Қытайда теңіз жауынгерлерінің құрамында қызмет етті. Ол 1957 жылы Ниппурдан бастап 30 жыл бойы археологиялық қазба жұмыстарын жүргізді. Кейіннен ол Инд аңғары өркениетінің бірқатар нысандарын қазып тапты. 1959 жылы Иранның оңтүстігіндегі Бандар-Аббас аймағында археологиялық зерттеу жүргізді. 1960 жылы ол (апасы Барабара, Т. Куйлер Янг, Младший және М. Р. Мугалмен бірге) Пакистанның Макран жағалауындағы сауда жолдарының археологиялық дәлелдерін көрсеткен жағалауды зерттеуді жүргізді. 1964-1965 жылдары ол Мохенджо-Дарода бір маусым қазба жұмыстарын жүргізді. 1973-1979 жылдар аралығында Дэйлз Индус алқабы өркениетінің Балакоттағы орнын қазып тапты. 1961 жылдан 1963 жылға дейін Канаданың Торонто университетінде арнайы оқытушы болды. Кейін Пенсильвания университетіне Университет мұражайының Оңтүстік Азия бөлімінде ассистент (1963-66), содан кейін қауымдасқан (1966-72) куратор болып оралды.
Берклидегі Калифорния университеті
1972 жылы Дейлс Берклидегі Калифорния университетінің Таяу Шығыс зерттеулер кафедрасының мүшесі болып қабылданды. Бір жылдан кейін бұл тағайындау Таяу Шығыс зерттеулер кафедрасында жартылай уақытпен және Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азия зерттеулері кафедрасында жартылай уақытпен тағайындалды. Бұл оған ежелгі Таяу Шығыс және ежелгі Оңтүстік Азия археологиясы мен тарихы бойынша курстар өткізуге мүмкіндік берді. 1979 жылдың сәуірінен 1980 жылдың желтоқсанына дейін Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азия зерттеулер кафедрасының төрағасы болды. Сондай-ақ, 1980-1982 жылдары Берклидегі Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азия зерттеулер орталығының төрағасы болды.
Хараппа археологиялық зерттеу жобасы
1986 жылы ол бірқатар университеттер мен мекемелерді қамтитын Хараппа археологиялық зерттеу жобасының директорларының бірі болды. 1992 жылы Берклиде қайтыс болды.
Шығармалары
Дейлз 80-ден астам мақалалар мен монографиялар жариялады. Оның еңбектеріне Мохенджо Дародағы қазбалар, Пәкістан: қыш құмырасы (1986) кіреді, оны өзінің шәкірті Джонатан Марк Кенойермен бірге жазды. Бұл еңбекті Пенсильвания университеті шығарған. 1960 жылы Пакистанның Макран жағалауында жасаған зерттеуінің толық есебі суретті журнал түрінде жазылған. Бұл ол өлер алдында аяқтаған соңғы қолжазба. Бұл соңғы еңбекті 1992 жылы Берклидегі Калифорния университетінің археологиялық зерттеулер орталығы "Макран жағалауын зерттеу: жұмақты іздеу" деп атады.