Кіріспе

Мексика қаласының төрт "патшалық жолының" ең солтүстігінде орналасқан Camino Real de Tierra Adentro , сонымен қатар күміс жол деп аталады, бұл 1598 жылдан 1882 жылға дейін пайдаланылған Мексика қаласы мен Сан-Хуан Пуэбло (Охкай Овинг), Нью-Мексико (қазіргі АҚШ-та) арасындағы испан жолы болды. Бұл - испан отарлау дәуірінде және одан кейін Мексика қаласын оның негізгі салаларымен байланыстырған төрт негізгі "патшалық жолдың" ең солтүстік бөлігі. 2010 жылы 55 нысан және Мексиканың Мексика бөлігі бойынша ЮНЕСКО-ның әлем мұрасы болып саналатын бес нысан, соның ішінде тарихи қалалар, қалалар, көпірлер, хасиендалар және басқа да ескерткіштер Мексика қаласының тарихи орталығы мен Чиуауа штатының Валье-де-Альенде қаласы арасындағы жол бойындағы әлем мұрасы болып саналады. АҚШ-тағы 650 шақырымдық жолдың бөлігі 2000 жылдың 13 қазанында Ұлттық тарихи жол жүйесінің бір бөлігі болып табылатын El Camino Real de Tierra Adentro National Historic Trail деп жарияланды. Тарихи бағытты Ұлттық парк қызметі мен АҚШ Жерді басқару бюросы El Camino Real de Tierra Adentro Trail Association (CARTA) көмегімен бақылайды. 2014 жылы Нью-Мексико штатының Сан-Акасия қаласына жақын жердегі жолдың бір бөлігі АҚШ-тың тарихи орындарының ұлттық тізіліміне енгізілген.

Бағыт

Жол Санто-Доминго алаңынан басталады, бұл қазіргі Зокало мен Мехикодағы Мехико Сити мегаполиттік соборына өте жақын. Сан-Мигель-де-Альенде, Гуанахуато арқылы солтүстікке қарай жүретін жолдың солтүстік аялдамасы Нью-Мексикодағы Окай-Овингхе қаласында орналасқан.

Колумбияға дейінгі

Еуропалықтар келгенге дейін, Мексиканың солтүстік орта даласында пайда болған түрлі жергілікті тайпалар мен патшалықтар кейіннен аң аулау мен сауда-саттық үшін негізгі жол ретінде Camino Real de Tierra Adentro болып табылатын жолды құрды. Бұл жол Мексика алқабындағы халықтарды солтүстікке қарай түркі, обсидиан, тұз және қауырсын сияқты тауарлармен алмастыру арқылы байланыстырды. 1000 жылы Мезоамерикадан Роки тауларына дейін гүлденген сауда желісі пайда болды.

Еуропалық шабуыл

1521 жылы Теночтитлан жаулап алынғандан кейін испан конкистадорлары мен отарлаушылар өздерінің аумақтарын кеңейту және испан патшасы үшін үлкен байлық алу мақсатында экспедициялар сериясын бастады. Олардың алғашқы әрекеті солтүстік пен оңтүстік арасына тауарлар алмасатын жергілікті тұрғындар орнатқан жолмен жүруді көздеді. 1598 жылы сәуірде Санта-Фе-де-Нью-Мексико провинциясының жаңадан тағайындалған колониялық губернаторы Хуан де Онате бастаған әскери барлаушылар тобы Рио-дель-Нортеге жетудің ең жақсы жолын іздеп жүргенде, Пасо-дель-Норттен оңтүстікке қарай шөлде адасып қалды. Олар тұтқындаған Момпил есімді жергілікті индеец құмға өзенге баратын жалғыз қауіпсіз жолдың картасын сызды. Топ сәуір айының соңында қазіргі Эль-Пасо мен Сиуад-Хуарестен оңтүстікке қарай Рио-дель-Нортеге келді, онда олар өзеннен өтпес бұрын 30 сәуірде католиктердің Аспанға көтерілу мейрамын атап өтті. Содан кейін олар қазіргі Испанияға дейінгі жолды картаға түсіріп, кеңейтті, онда Онате жаңа провинцияның астанасын орнатады. Бұл жол "Real Camino de Tierra Adentro" болып, төрт негізгі "патшалық жолдардың" ең солтүстігіне айналды. Бұл жол Мехиконы Акапулько, Веракруз, Аудиенсия (Гватемала) және Санта-Федегі негізгі қосалқы өзендеріне байланыстырды. 1680 жылғы Пуэбло көтерілісінен кейін испандықтарды Нью-Мексикодан күштеп шығарып жіберген испандық таққа провинцияны мүлдем тастап кетпеуді шешті, бірақ оның орнына провинцияға арнаны сақтап қалды, сондықтан олар сол жерде қалған азаматтарын мүлдем тастап кетпеді. Вице-корольдік миссионерлік, президиумдар мен солтүстік ранчоларды қамтамасыз ету үшін "кондукта" деп аталатын жүйені ұйымдастырды. Бұл жол Мексика қаласынан Санта-Феге қарай Камино Реал де Тиерра Адентро арқылы үш жылда бір рет жолға шығатын вагон керваннан тұратын. Бұл сапар алты ай бойы ұзақ және қиын болды, оның ішінде жол бойы 2-3 апта демалды. Көптеген белгісіздіктер болды, олар кондула мен басқа саяхатшылармен кездесті. Өзеннің су басқан жері бірнеше апта бойы жағада тұрып, кербенді сумен өтуге мәжбүрлейді. Кейде ұзақ уақытқа созылған құрғақшылықтан судың жетіспеушілігіне ұшырайды. Сапардың ең қорқынышты бөлігі - бұл Эль-Пасо-дель-Нортеден тыс Жорнада-дель-Мюертоның өтуі: адам мен аңдарды суландыру үшін су көздері жоқ кең, құрғақ шөл. Алайда олардың ең үлкен қауіп - жергілікті жаулардың шабуылы еді. Ұрылар тобы бүкіл аумақты аралап, қазіргі Мексика штатынан Кверетаро штатына дейін кербенді қауіп-қатермен күтіп, құнды заттарды іздеді. Ал Закатекастың оңтүстік бөлігінен солтүстікке қарай ең үлкен қауіп - жергілікті Чичимекалар еді. Чичимекалардың басты мақсаты жылқы болды, бірақ олар әйелдер мен балаларды да жиі алып кететін. Жол бойындағы бірнеше президиумдар кербендерді қосымша қорғау үшін әскерлерді алмастыруға мүмкіндік берді. Түнде қауіпті аймақтарда кербендер арабаларымен адамдар мен жануарлармен бірге дөңгелек құратын. Камино Реал 16 ғасырдың ортасынан 19 ғасырға дейін, негізінен солтүстік кен орындарынан алынған күмісті тасымалдау үшін 300 жылдан астам уақыт бойы сауда жолы ретінде белсенді қолданылды. Осы уақыт ішінде жол үздіксіз жақсартылды, уақыт өте келе, хасиендалар мен халық орталықтары пайда болған сайын қауіптер азайды.

18 ғасыр

18 ғасырда Camino Real de Tierra Adentro бойындағы жерлер едәуір өсті. Дуранго мен Санта-Фе виллаларының арасындағы аймақ "Чиуауа жолы" деп аталды. 1709 жылы қоршаған кен орындарын қолдау үшін құрылған Сан-Фелипе-эль-Реал вилласы (бүгінгі Чиуауа қаласы) осы сегменттегі ең маңызды сауда орталығы және қаржы аймағы болды. Сан-Фелипе-Нери де-Альбуркерки вилласы (қазіргі Альбукерке, Нью-Мексико) 1706 жылы құрылған және ол маңызды терминалға айналды. Вилла де Альбуркерке Реал жолындағы қорғаныс жағдайына байланысты 18 ғасырда Nuevo México және Жаңа Испанияның қалған бөлігі арасындағы сауда-саттық орталығы болды. Бұл алмасу негізінен Чиуауа, Санта-Барбара және Паррал қалаларымен болды. Эль-Пасо-дель-Норте (қазіргі Сиудад-Хуарес) - бұл жолдың тағы бір негізгі аялдамасы болды. 1765 жылы Эль-Пасо-дель-Норте халқының саны 2635 адам деп есептелді, бұл Жаңа Испанияның солтүстік шекарасындағы ең үлкен қалалық орталық болды. Ел-Пасо дель-Норте ауыл шаруашылығы мен мал шаруашылығының маңызды орталығы болды, шарап, коньяк, сірке сусыны және жүзім үшін танымал болды. XVIII ғасырда Испания корольдігі сауда-саттықты дамыту үшін Камино Реал бойында жәрмеңкелер құруға рұқсат берді (бұл көрменің кейбір түрлері бұдан бұрын біраз уақыттан бері бар болған). Реалдық жол бойындағы ең маңызды жәрмеңкелерге Халискодағы Сан-Хуан-де-лос-Лагос жәрмеңкесі, Сальтильо жәрмеңкесі және Нью-Мексико саудагерлері үшін үлкен маңызға ие болған Чиуауа жәрмеңкесі кірді. Таос жәрмеңкесі жыл сайынғы маңызды оқиға болды, онда команчтер мен утелер испандармен қару-жарақ, оқ-дәрі, жылқы, ауыл шаруашылығы өнімдері, тері және етпен сауда-саттық жасады. Испания сол уақытта солтүстік провинцияларының өнімдеріне монополияны сақтады, сондықтан Луизиананың француз колониясымен сауда болған жоқ. XVIII ғасырдың екінші жартысында Жаңа Испанияның солтүстік шекарасы испан империясы мен оның реформашыл саясатының негізгі мүддесін білдірді, оның мақсаты - басқа еуропалық державалар, әсіресе ағылшындар мен француздар геосаяси жағынан қатты қызыққан солтүстік провинциялар бойынша испан егемендігін қамтамасыз ету. Испания корольдігі жергілікті тұрғындарды өз провинцияларының әлеуметтік және экономикалық жағдайына қосуға және оларға Испания шекарасын қорғауға қатысуға себеп беру үшін көп жұмыс істеді. Карлос III үшін Жаңа Испанияға арнайы комиссар Дон Хосе де Гальвес Жаңа Испанияның солтүстік провинциялары үшін "Comandancia General de las Provincias Internas" ("Ішкі провинциялардың бас қолбасшысы") болды. Алайда, ол жергілікті тұрғындармен ұзақ соғыс жүргізу мүмкін емес екенін мойындады. Осы көзқараспен ол 1779 жылы провинцияларда тыныштық орнатуды және сауда-саттықпен айналысуды алға тартты. 1786 жылы Жозе де Гальвестің немере інісі, Жаңа Испанияның вице-королі Бернардо де Гальвес өзінің "Нұсқауларын" жариялады, онда жергілікті тұрғындармен жұмыс істеудің үш стратегиясы қамтылған: жау және бейтарап тайпаларға әскери қысымды жалғастыру; Достық тайпалармен одақ құру; және Испанияның тәжімен бейбітшілік келісімдеріне қол қойған жергілікті тұрғындармен экономикалық тәуелділікті насихаттау. XVIII ғасырдың соңғы онжылдығында жоғарыда аталған әкімшілік және стратегиялық өзгерістердің нәтижесінде испандар мен апачи тайпалары арасында әлсіз бейбітшілік орнады. Нәтижесінде Камино Реал бойындағы сауда бүкіл әлемнен, оның ішінде Жаңа Испанияның басқа провинцияларынан құрлық арқылы әкелінген өнімдермен, испан флоты әкелген еуропалық өнімдермен, тіпті жыл сайын Тынық мұхиттың батысынан Акапулькоға келетін Манила галеонынан келген өнімдермен кеңінен кеңейді. Мысалы, осы уақытқа "Чихуахуа жолы" бойындағы Паррал қаласындағы саудагерлер сатылған ең әдемі өнімдерге мыналар кіреді: Мичоаканнан Платонциллолар; Мексика штатының Куаутитланнан Джарриллолар; Пуэбла штатынан Мажолика; Қытайдан порцелан жонк; және Гвадалахарадан балшықтан жасалған өнімдер.

19 ғасыр

XIX ғасыр Мексика мен оның солтүстік шекарасына көптеген өзгерістер әкелді. Наполеон соғыстарынан бастап Мексиканың Тәуелсіздік соғысының басталуына дейін отаршылдық үкімет тұрақсыз болды және солтүстік провинцияларға ресурстарды жіберуді жалғастыру үшін күресті. Бұл бос орын сол провинцияларға басқа жеткізушілер мен жеткізу жолдарын құруға әкелді. 1807 жылы америкалық саудагер және әскери агент Зебулон Пайк АҚШ пен Жаңа Испания арасындағы оңтүстік-батыс шекараларды зерттеу үшін АҚШ саудасын Nuevo México және Nueva Vizcaya (Chihuahua) әкелу үшін жол табу ниетімен жіберілді. Пайкті 1807 жылы 26 ақпанда Nuevo México штатының солтүстігіндегі испан билігі тұтқындады, олар оны тергеу үшін Чиуауа қаласына Камино Реалға жіберді. Пайк бұл қалада болған кезде Мексиканың бірнеше картасына қол жеткізді және испан билігіне деген ризасыздық туралы білді. 1821 жылы 11 жыл бойы күрестен кейін Мексика Испаниядан тәуелсіздік алды. Бұл кезеңде Реал жолы маңызды рөл атқарды, өйткені саяхатшылар елдің орталығында болып жатқан оқиғалар туралы ішкі провинциялардың қалалары мен ауылдарына хабар жеткізді. Мексиканың Тәуелсіздік соғысы кезінде Камино Реалды көтерілісшілер де, патша әскерлері де қолданды. Мысалы, азаттыққа шығарушы Мигель Идальго и Костилья тәуелсіздік соғысын бастағаннан кейін, ол Кальдерон көпірінің шайқасынан шегіну үшін жолды пайдаланды. Кальдерон өзенінің жағалауында қазіргі Жалиско штатының Запотланхо қаласында Гвадалахарадан шығысқа қарай 60 км (37 миль) жерде соғысты. Ақырында ол Каахуиладағы Баян құдырына жетті, онда ол патша әскерлерімен тұтқындалып, өлтірілді. 1821 және 1822 жылдар аралығында Мексиканың тәуелсіздігі үшін соғыс аяқталғаннан кейін Санта-Фе жолы АҚШ-тың Миссури аумағын Санта-Фемен байланыстыратын жолға құрылды. Алғашында АҚШ саудагерлері Мексика аумағына контрабанда әкелгені үшін тұтқындалып, түрмеге жабылды; алайда, солтүстік Мексикадағы экономикалық дағдарыстың өсуі осы сауда түріне толеранттылықтың артуына әкелді. Шын мәнінде, Санта-Фе жолы (Сендеро-де-Санта-Фе) жергілікті өнімдерге (мысалы, мақта) және Нью-Мексикодан шығарылған өнімдерге қажетті нарықтарды қамтамасыз етті, сондықтан Нью-Мексиколықтар бұл жаңа сауда жолына оң көзбен қарады. 1827 жылы Миссури, Нью-Мексико және Чиуауа аралығында табысты және сауда байланысы орнатылды. 1846 жылы Техастың Мексикамен шекарасы туралы дау АҚШ әскери күштерінің кейіннен басып кіруіне себеп болды және Мексика-Америка соғысы басталды. Осы күштердің біріне генерал Стивен Керни басшылық етті, ол Санта-Фе жолы арқылы Нью-Мексиконың астанасын басып алу үшін жолға шықты. Полковник Александр Уильям Донифанның басқаратын басқа бір әскері қазіргі Нью-Мексико штатының Лас-Крусес қаласының оңтүстігіндегі Лос-Бразитос аймағындағы Камино-Реалда мексикалық контингенттердің шағын тобын жеңді. Донифанның әскерлері Эль-Пасо-дель-Нортеді, кейіннен Чиуауа қаласын басып алды. 1846-1847 жылдары Реалдық жердің ішкі жолы Мексиканың ішкі жеріне бару үшін американдық күштер оны пайдаланумен үздіксіз пайдалану жолы болды. Саяхат барысында көптеген америкалық саяхатшылар күнделікті кітаптар жасап, сапар барысында көргендерін үйлеріне жазып қалдырды. Бір сарбаз Камино бойындағы бірнеше қалалардың халық санын болжады, оның ішінде: Алгодонес, Нью-Мексико, 1000 тұрғыны бар; Берналильо 500; Сандия Пуэбло 300 - 400, Альбукерке, бірақ шамамен жеті немесе сегіз миль бойымен Рио-Гранде; Ранчо-де-лос-Плацерес 200 немесе 300; Томе 2,000; Сокорро, "қатаң қала" деп сипатталған; Пасо-дель-Норте 5,000 - 6,000, және Карризал, Чиуауа, 400 тұрғыны бар. Әскерлер тіпті сапарларында тапқан өнімдер мен бағаларды, жануарларды жазып алып жүретін. 1848 жылы ақпанда қол қойылған Гуадалупе Идальго келісім-шартымен соғыстың ресми аяқталуы болды, Мексика өзінің солтүстік аумақтарының көпшілігін АҚШ-қа берді, соның ішінде қазіргі АҚШ штаттары Нью-Мексико, Колорадо, Аризона, Калифорния, Невада және Юта штаттарының бөліктері.

Атаудың қолданылуы

Бұл атау кейде шатастыруға себеп болады, өйткені Жаңа Испанияның вице-корольдігінің кезінде атпен және арбамен өтетін барлық жолдар "Камино Реал" деп аталды және вице-корольдіктегі көптеген жолдар осы атауды алды. Сол сияқты, Мексика қаласынан тыс барлық ішкі аумақтар бір кезде "Tierra Adentro" деп аталатын, әсіресе Патшалықтың солтүстік бөліктері. Сондықтан Сантьяго-де-Кверетаро мен Сальтильо арасындағы жолдың бөлігі "La Puerta de Tierra Adentro" ("Tierra Adentro есігі") деп аталды. Тарихи тұрғыдан алғанда, Жаңа Испанияда бірнеше "Caminos Reales de Tierra Adentro" бар, мүмкін Санта-Феге баратын жолдан кейін екінші орынды иеленген, сол Сальтильодан, Коахуиладан Техас провинциясына әкелген.

Дүниежүзілік мұралық нысан

Мексика арқылы өтетін жолдың бөлігі 2001 жылдың қарашасында ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне (i) және (ii) мәдени критерийлері бойынша ұсынылған. Олар: i) "Адамның шығармашылық дарының шедеврі"; және ii) "Архитектура немесе технология, монументалды өнер, қала құрылысы немесе ландшафт дизайны дамуындағы белгілі бір кезең немесе белгілі бір мәдени аймақта елеулі әсерлер алмасуының көрінісі". 2010 жылы "Адамзаттың тарихының маңызды кезеңін көрсететін сәулет, технологиялық немесе ландшафттық ғимараттың үлгісін ұсыну" критерийі (iv) қосылды. 2010 жылдың 1 тамызында ЮНЕСКО бұл жолды Дүниежүзілік мұра деп жариялады. Аталған аймақ 60 тарихи нысанға бөлінген 268 057 гектар аумақты қамтитын негізгі аймақ болып табылады. ЮНЕСКО бұл жолды дүниежүзілік мұралық орындар деп жариялаған кезде жол бойындағы 60 нысанды анықтады. Олардың бесеуі (Мексико қаласы, Кверетаро, Гуанахуато, Сан-Мигель-де-Айенде және Закатекас) бұрын жеке-жеке танылған болатын. Түпнұсқа тарихи жол ЮНЕСКО анықтаған жолмен дәл сәйкес келмейді, өйткені ЮНЕСКО декларациясында Чихуахуадағы Валле-де-Аленденің солтүстігіне қарай және Гуанахуатодағы Сан-Диего-дель-Жараль-де-Беррио хасиендасы арқылы өтетін бөлігі, сондай-ақ АҚШ-тағы бөлігі сияқты бірнеше бөлімдер алынып тасталды. Осы себепті декларацияны болашақта кеңейту ұсынылды. Instituto Nacional de Antropología e Historia тарихи жолдың бастапқы учаскелерінің қосымша бөліктері мен жерлерін, мысалы, көпірлер, тротуарлар, хасиендалар және т.б. үшін дәлелдерді табу және жинау үшін зерттеулер жүргізеді. ЮНЕСКО-ның алғашқы атауына қосылуы мүмкін.

Мексика қаласы және Мексика штаты

1351 000: Мексика қаласының тарихи орталығы. 1351 001: Тепоцтоландағы Сан-Франциско Хавьер (Тепоцтолан) ғибадатханасының ескі колледжі. 1351 002: Акулько де Эспиноза. 1351 003: Атонго көпірі. 1351 004: Акулько-де-Эспиноза мен Сан-Хуан-дель-Рио арасындағы Реал жолының бөлігі.

Хидальго штаты

1351 005: Тепехи дель Рио де Окамподағы Сан-Франциско ғибадатханасы мен эксконвенто және көпір. 1351 006: Ла Колмена көпірі мен Гасиенда де Ла Каньяда арасындағы Камино Реалдың бөлігі.

Кверетаро штаты

1351 007: Сан-Хуан-дель-Рионың тарихи орталығы. 1351 008: Чичимекиллас ауылы. 1351 009: Буэнависта hacienda шіркеуі. 1351 010: Сантьяго-де-Кверетароның тарихи орталығы.

Гуанахуато штаты

1351 011: Эль Фрейль көпірі. 1351 012: Сан-Мигель-де-Альендедегі Антигуа-Реал-Хоспиталь де Сан-Хуан-де-Диос. 1351 013: Гуанахуатодағы Сан-Рафаэль көпірі. 1351 014: Ла Кемада көпірі. 1351 015: Сан-Мигель-де-Альенде муниципалитетіндағы Сан-Хесус-Назарено-де-Атототонилько ғибадатханасы. 1351 016: Гуанахуатоның тарихи орталығы және оған іргелес кен орындары.

Жалиско штаты

1351 017: Лагос де Мореноның тарихи орталығы мен көпір. 1351 018: Охуэлос-де-Халисконың тарихи орталығы. 1351 019: Охуэлос де Халиско көпірі. 1351 020: Hacienda de Ciénega de Mata. 1351 021: Энкарнасьон де Диаздың ескі зираты.

Агуаскалиентес штаты

1351 022: Hacienda de Peñuelas. 1351 023: Hacienda de Cieneguilla. 1351 024: Агуаскалиентес қаласының тарихи орталығы. 1351 025: Hacienda de Pabellón de Hidalgo.

Сакатекас штаты

1351 026: Сан-Николас-де-Квихас hacienda Сан-Николас-де-Квихас шатырдағы Сан-Николас-Толентино шіркеуі. 1351 027: Пинос қаласы. 1351 028: Норья-де-Анжелес қаласының Нуастра-Сеньора-де-лос-Анжелес ғибадатханасы. 1351 029: Вилла Гонсалес Ортегадағы Нуасра Сенора де Лос Долорес ғибадатханасы. 1351 030: Colegio de Nuestra Señora de Guadalupe de Propaganda Fide. 1351 031: Сомбререттегі тарихи орталық. 1351 032: Норья де Сан-Панталеон қаласындағы Сан-Панталеон Мартир ғибадатханасы. 1351 033: Sierra de Órganos (Органдық таулар). 1351 034: Халчихуиц қаласының сәулет жиынтығы. 1351 035: Camino Real жолының Ojocaliente мен Zacatecas арасындағы бөлігі. 1351 036: Авалос үңгірі. 1351 037: Закатекастың тарихи орталығы. 1351 038: Платерос қасиетті жері.

Сан-Луис-Потоси штаты

1351 039: Сан-Луис-Потосидің тарихи орталығы.

Дуранго штаты

1351 040: Хасиенда де Хуана Гуераның Сан-Антонио шіркеуі. 1351 041: Nombre de Dios қаласындағы шіркеулер. 1351 042: Сан-Диего-де-Навакоян ауылы мен Диявол көпірі. 1351 043: Дурангоның тарихи орталығы. 1351 044: Куэнкаме және Кристо де Мапими қалаларындағы шіркеулер. 1351 045: Куэнкаме муниципалитеті Лос Куатильостағы Ла Педрисенья hacienda Templo de Nuestra Señora del Refugio. 1351 046: Сан-Хосе-де-Авино қаласының Iglesia Principal. 1351 047: Пальмитос де Арибадағы Hacienda de la Inmaculada Concepción шіркеуінің шіркеуі. 1351 048: Пальмитос де Абаходағы Хасиенда де ла Лимпия Консепсьон шіркеуі. 1351 049: Назастың сәулет жиынтығы. 1351 050: Сан-Педро-дель-Галло қаласы. 1351 051: Мапими қаласының сәулет жиынтығы. 1351 052: Инде қаласы. 1351 053: Сан-Матео де ла Зарка иелігінің Сан-Матео шіркеуі. 1351 054: Канутильоның Хасиенда де ла Лимпиа Консепсьон. 1351 055: Вилла Окампо қаласындағы Сан-Мигель ғибадатханасы. 1351 056: Назас пен Сан-Педро-дель-Галло арасындағы Камино-Реал жолының бөлігі. 1351 057: Ожуэла кен орны. 1351 058: Лас-Мулас-де-Молино үңгірі.

Чиуауа штаты

1351 059: Valle de Allende қаласы.

Ұлттық тарихи жол

Құрама Штаттарда Техас пен Нью-Мексико шекарасынан Сан-Хуан Пуэблоға дейін, Испанияның солтүстігінде, бастапқы бағыт (бір кезде АҚШ-тың 85-ші бағыты деп аталды, бірақ кейіннен АҚШ-тың 10 және 25-ші мемлекетаралық магистральдарымен алмастырылды) Ұлттық көрікті жол деп аталды. Соңғы онжылдықта сауда жолының кейбір бөліктеріне жаяу жүргіншілер, велосипедшілер және атшылар үшін жолдар қосылды. Бұған Альбукеркидегі Paseo del Bosque Trail және Рио-Гранде Trail жобасының бөліктері кіреді. Оның солтүстік ұшы Санта-Фе де Ескі испан жолы мен Санта-Фе жолының аяқталуы болып табылады. Жол бойына бүгінгі күнге дейін сақталған параджалар (орындар) жатады. Форт Крейг және Форт Селден де жол бойында орналасқан.

CARTA

El Camino Real de Tierra Adentro Trail Association (CARTA) - бұл коммерциялық емес трасса ұйымы, оның мақсаты АҚШ Ұлттық парк қызметімен, Жерді басқару бюросымен, Нью-Мексиконың мәдени істер департаментімен және әртүрлі Мексика ұйымдарымен бірлесіп, мәдени және тарихи жолды насихаттауға, тәрбиелеуге және сақтауға көмектесу. CARTA ақпарат беретін тоқсан сайынғы журнал шығарады, Хроникалар жолдың, ол адамдарға жолдың тарихы мен қазіргі жағдайы туралы және CARTA ұйымы ретінде оны сақтауға көмектесу үшін не істеп жатқаны туралы ақпарат береді.

Чихуахуа жолы

Чихуахуа жолы - бұл Нью-Мексикодан Чихуахуа штаты арқылы Мексиканың орталық бөлігіне дейінгі бағытты сипаттау үшін қолданылатын баламалы атау. XVI ғасырдың аяғында испандықтар Мексика қаласынан солтүстікке қарай үлкен орталық жазықтықта Санта-Феге дейін барды. 1821 жылы Мексика тәуелсіздік алғанға дейін Нью-Мексико мен қалған әлем арасындағы барлық байланыс осы 2414 шақырымдық жолмен шектелген. Оның үстінен өгіздер жүретін арбалар мен қаптар, миссионерлер мен губернаторлар, сарбаздар мен отаршылар келді. Санта-Фе жолы Санта-Фе мен Миссуридің арасындағы жер үсті жолы ретінде құрылғанда, Америка Құрама Штаттарының саудагерлері өздерінің операцияларын Чиуауа жолынан оңтүстікке қарай және одан да ары Дуранго мен Закатекасқа дейін кеңейтті. XIX ғасырда темір жолмен алмастырылған ескі Мексика қаласы - Санта-Фе жолы ХХ ғасырдың ортасында Мексиканың ірі автомобиль автомобиль жолдары ретінде қайта жаңғыртылды. Санта-Фе, Нью-Мексикодан Эль-Пасоға дейін созылатын АҚШ-тың 85-ші мемлекеттік тас жолы 1581 жылы францискан миссионерлері бастамашылық жасаған және АҚШ-тағы ең көне тас жол болуы мүмкін.