Кіріспе

2001 жылы Италиядағы G8 саммиті алдындағы антиглобализациялық демонстрация кезінде қайтыс болған Карло Джулиани – итальяндық антиглобализациялық наразылық білдіруші. Ол 2001 жылғы шілдеде Италияның Генуя қаласында өткен G8 саммиті алдындағы антиглобализациялық көтерілістер кезінде, өрт сөндіру құралымен қарабинерлер фургонына шабуыл жасағанда, фургон ішіндегі офицердің атынан қаза тапты. Бұл, антиглобализациялық қозғалысының 1999 жылғы Сиэтлдегі ДСҰ наразылықтарынан бергі алғашқы өлімі болды. Суреттерде 23 жастағы, Генуяда тұратын римдік Джулианидің фургонға қарай өрт сөндіру құралын лақтырғаны, фургоннан жауап ретінде тапаншадан оқ атылғаны және Джулианидің денесі фургонмен қағылғаны көрсетілді. Офицерге қатысты айыптаулар сотқа жетпестен алынып тасталды, себебі судья атылған оқтың өзін-өзі қорғау мақсатында жасалғанын анықтады, бірақ оқиға көпшіліктің назарына ілікті. Оқиғадан сегіз жыл өткен соң, Еуропалық адам құқықтары соты итальяндық күштердің өз құзыреті шегінде әрекет еткенін, бірақ мемлекеттің іс жүргізуіне байланысты шығындарды өтеуге міндеттеді. Апелляциялық сот бұл шешімді қолдады, ал Джулианидің отбасы кейін азаматтық сотқа шағым түсірді. Джулианиді музыкалық құрметпен еске алды, мысалы, Джей Мюллердің «CARLO» шығармасы және қоғамдық ескерткіштер арқылы, ол 2001 жылғы G8 наразылықтарының символы ретінде есте қалды. 2002 жылғы «Карло Джулиани, Бала» атты деректі фильмінде осы оқиға баяндалады.

Оқиға

2001 жылдың шілдесінде жаһандануға қарсы наразылық білдірушілер Италияның Генуя қаласында өткен әлемнің ірі индустриалды елдерінің көшбасшылары кездескен 27-ші G8 саммитіне наразылық танытты. Осы наразылық білдірушілердің арасында 23 жастағы итальяндық Карло Джулиани болды, ол Генуяда тұратын және саммиттен екі шақырымдай қашықтықта болған тәртіпсіздік кезінде полиция қызметкерінің қолынан қаза тапты. Бұл 1999 жылы Сиэтлдегі ДСҰ-ға қарсы наразылық акцияларынан бергі жаһандануға қарсы демонстрациялардағы алғашқы өлім жағдайы болды. Reuters агенттігінің фотографы түсірген суреттерде Джулиани мен бірнеше жас ер адамдар полиция фургонын қоршап алып, тас және басқа да қару-жарақтармен шабуыл жасаған. Италия теледидары Джулианидің фургонға өрт сөндіру баллонын лақтырған бірнеше суретін көрсетті. Содан кейін фургон ішіндегі адам тапаншадан атып, Джулиани фургон артына құлап түсті. Тағы да фотосуреттер мен хабарламалар бойынша, Джулианиге оқ тиген соң фургон оның аяқтарының үстінен екі рет өткен. Италияның ішкі істер министрі Джулианиге полиция қызметкері өзін қорғау үшін атқан оқ тигенін және ол кейіннен жарақаттанғандықтан ауруханаға жатқызылғанын растады. "Нью-Йорк Таймс" газетінің мәліметінше, тәртіпсіздікке қарсы полицияда тірі оқ болғанының себебі белгісіз, ал Генуядағы басқа тәртіпсіздікке қарсы полиция су шашырату машиналары, резеңке таяқтар және көзден жас шығару газын қолданды. Джулианидің Генуядағы жерлеу рәсіміне шамамен 1000 адам қатысты, оның табыты папоротниктермен және А. С. Рома клубының туымен безендірілген.

Тергеулер

Карабониер Марио Плаканикаға қатысты іс бойынша баллистика сарапшысы өлімге әкелген оқтың "жабыннан секіргенін" куәланды. және Плаканиканың өзін-өзі қорғау үшін әрекет еткені шешілді. Іс сотқа берілген жоқ. Бірақ, кейіннен Генуяда Джулиани қаза болған күні болған қақтығыстарға қатысы бар деген күдікпен ұсталған наразылардың ісін қараған сотта, дәл сол сот медициналық сарапшысы, профессор Марко Сальви, Марио Плаканикаға қарсы іс жүргізген прокурор Сильвио Францтың кеңесшісі болған, Джулиани "тікелей оққа түскенін" куәлік етті, осылайша бұрынғы куәліктерге қайшы келіп, оқтың бағыты өзгерген деген шешімге күмән тудырды. Джулианиге көмек көрсеткен дәрігерлер оның жүрегінің соғып тұрғанын айтты, және бұл Генуядағы сотта профессор Сальви тарапынан расталды. Жағдайды одан әрі уландыра түсу үшін, 2003 жылдың соңында Плаканика Болоньядағы Il Resto Del Carlino газетіне "Мен басқалардың жауапкершілігін жасыру үшін пайдаланылдым" деді. Ол Джулианидің денесінен табылған оқтың, карабинерлердің тапаншаларынан атылған оқ емес екенін және өлімге әкелген оқ алаңнан келгенін мәлімдеді. Бұл мәлімдеме жасағаннан кейін Плаканика көлік апатына ұшырады, оның адвокаты бұл апаттың "күмәнді" екенін мәлімдеді. Оқиғадан кейін Плаканиканың оқшауланғаны айтылады, ал оның ата-анасына ауруханада онымен кездесуге рұқсат берілмеді. 2010 жылы екі тараптың шағымдары бойынша іс Соттың Үлкен алқасына жіберілді; Үлкен алқа 2011 жылы Еуропалық конвенция бұзылмағанын анықтады, бірақ он жеті судьяның жетісі келіспеді.

Мұра

Джулианидің қазасы 2001 жылғы G8 наразылықтарын тоқтатуға және келесі саммиттың әлеуметтік даңқын азайтуға дереу әсер етті. Генуядағы сенбі күнгі наразылық шарасы 100 мыңға жуық қатысушымен ең ірі шара болады деп күтілді, бірақ оқиғадан кейін топтар шегініп, қатысушылар саны екі есеге азайды. Кейін қарағанда, бейбіт наразылықшылар өздерінің бейбіт үндемесін құлатқан полициямен болған қақтығыстарға кінәлі деп есептеген топтардан алшақтады. G8 келесі саммит 2001 жылғы саммит көлемінің бес пайызы ғана болатын, қашық жердегі курортта өткізілетінін хабарлады, бұл зорлық-зомбылық наразылықтарына мүмкіндіктерді азайту мақсатында жасалды. 2002 жылы Франческа Коменчини оқ жарылған оқиға туралы "Карло Джулиани, ragazzo" атты деректі фильмін түсірді. Ол 2002 жылғы Канн кинофестивалінде конкурсқа қатыспай көрсетілді. Джулианидің естелігіне арналған көптеген әндер жазылды.