Кіріспе
Фредерик Карлтон Вейанд (15 қыркүйек 1916 жыл - 10 ақпан 2010 жыл) - АҚШ армиясының генерал-майоры. Вейанд 1972-1973 жылдары Вьетнам соғысындағы АҚШ әскери операцияларының соңғы қолбасшысы болды, ал 1974-1976 жылдары АҚШ армиясының 28-ші штаб бастығы болды.
Frederick Carlton Weyand (September 15, 1916 – February 10, 2010) was a general in the United States Army. Weyand was the last commander of United States military operations in the Vietnam War from 1972 to 1973, and served as the 28th Chief of Staff of the United States Army from 1974 to 1976.
Ерте өмір және білім
Вейанд 1916 жылы 15 қыркүйекте Калифорния штатының Арбакл қаласында дүниеге келген. Ол Фресно орта мектебін бітіріп, бітірді. Ол Берклидегі Калифорния университетінің резервтегі офицерлер оқу корпусы бағдарламасы арқылы АҚШ армиясының екінші лейтенанты болып тағайындалды, ол 1938 жылдың мамыр айында бітірді. 1940 жылы Арлин Лангартқа үйленді.
Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея соғысы және соғыс аралығы
1940 жылдан 1942 жылға дейін Вейанд белсенді қызметке тағайындалды және 6-шы далалық артиллерияда қызмет етті. 1942 жылы Форт-Левенворттағы Командалық және Бас штаб колледжін бітіріп, 1942-1943 жылдары Сан-Францискодағы порт қорғанысы командасының адъютанты болып қызмет етті. 1944 жылы АҚШ Соғыс департаментінің Бас штабының барлау қызметіне ауысты. Ол 1944-1945 жылдары Қытай, Бірма және Үндістан театрында барлау жөніндегі штабтың көмекшісі болды. Соғыстан кейін ол 1945-1946 жылдары Вашингтондағы әскери барлау қызметінде болды. Вейанд 1946 жылдан 1949 жылға дейін Орталық Тынық мұхит аймағындағы АҚШ армиясының барлау қызметінің штаб бастығы болды. 1950 жылы Форт-Беннингтегі АҚШ Армиясының жаяу әскер мектебін бітірген. 1950-1951 жылдары Корея соғысы кезінде 1-ші батальонның 7-ші жаяу әскер полкінің командирі және 3-ші жаяу әскер дивизиясының штаб бастығының көмекшісі болды. Вейанд 1952-1953 жылдары жаяу әскер мектебінің оқытушыларының қатарында болды. Осы тапсырмадан кейін ол Қарулы Күштер штаб колледжіне оқуға түсіп, бітіргеннен кейін 1954 жылға дейін Қаржылық басқару жөніндегі армияның көмекші хатшысының кеңсесінде әскери көмекші болды. 1954 жылдан 1957 жылға дейін Армия хатшысының әскери көмекшісі және атқарушы қызметіне ауысты. 1958 жылы Армия соғыс колледжін бітіріп, Еуропадағы 3-ші батальонның 6-шы жаяу әскер полкіне (1958-1959 жж.) басшылықты қолға алды. Ол 1960 жылы Берлиндегі АҚШ қолбасшысының кеңсесінде қызмет етті, содан кейін 1960 жылдан 1961 жылға дейін Еуропадағы АҚШ армиясының байланыс аймағының штаб бастығы болды. Ол 1961-1964 жылдары Армия департаментінің заң шығарушы байланысының бастығы және бас орынбасары болды.
Вьетнам соғысы
1964 жылы Вейанд Гавайиде орналасқан 25-ші жаяу әскер дивизиясының командирі болды. Ол 1965 және 1966 жылдары Вьетнамда операциялар жүргізілген кезде дивизияны басқаруды жалғастырды. Ол 1967 жылға дейін 25-ші дивизияның бастығы болып қызмет етті, содан кейін ол орынбасары, содан кейін іс-қимыл жасайтын командир және ақыры Сайгонның айналасындағы 11 провинцияны қамтитын III корпустың тактикалық аймағына жауапты Вьетнамдағы II далалық күштердің командирі болды. 1968 жылы ол резервтік компоненттер кеңсесінің бастығы болды. Генерал Уильям Уэстморлендтің дәстүрлі соғыс стратегиясына қарсы шыққан Вейандтың бұрынғы барлау офицері ретінде тәжірибесі оған жаудың ниеттерін түсінуге мүмкіндік берді. Ол "Вьетнамдағы табыстың кілті Оңтүстік Вьетнамның қалалары мен ауылдарын қауіпсіз және бейбіт етуде" екенін түсінді (Марк Салтер, Джон Маккейн "Қиын шақыру: Ұлы шешімдер өнері"). Вейанд қасақана генерал Весморлендті 1968 жылғы Тет шабуылдарын Солтүстік Вьетнам үшін әскери апатқа айналдыруға елеулі үлес қосып, Камбоджа шекарасынан Сайгонға жақын жерге әскерлерін қайта орналастыруға мүмкіндік беруге көндірді. 1968 жылы Тет мейрамына арналған демалыс үзілісі күшіне енгенге дейін Фред Вейанд "бірдеңе келе жатыр, ол өте жаман болады, және ол Лаос шекарасында емес, біздің үйдің ауласында болады" деген сезімге ие болды. Вестморлендтің Ке Санхтағы теңіз жауынгерлеріне қарсы соққы беру туралы мазасы тактикалық фикция болып шықты, ал коммунистік стратегия барлық уақытта негізгі қалаларға (Хуэ, Дананг, Нха Транг, Квинхон, Контум, Банметхуот, Ми То, Кан То, Бен Тре және Сайгон) бір мезгілде шабуыл жасау болды. Оның тактикалық операциялар орталығынан Фред Вейан коммунистердің Сайгонды алуына тыйым салды. Коммунистердің шабуылдау жолында ең бастысы Сайгонды басып алу еді. Ол "өзінен бұрын ешқашан күтпеген шайқасқа барынша жақсы дайындалған".
From his Tactical Operations Center, most incredibly, Fred Weyand denied the Communists from taking Saigon. A perfect surprise attack, the jewel in the crown of the Communist offensive would have been the fall of Saigon. He "had prepared better than he could have known for a battle he could never have anticipated."
Жоғары басшылар және штаб басшылары
1973 жылы Вайанд қысқа уақытқа АҚШ-тың Тынық мұхит әскерінің бас қолбасшысы болды және 1973 жылдың мамыр айынан 1974 жылдың қазанына дейін АҚШ армиясының штаб бастығының орынбасары болды. Вейанд 1974 жылдың 3 қазанынан 1976 жылдың 30 қыркүйегіне дейін АҚШ армиясының штаб бастығы болып тағайындалды. Штаб бастығы ретінде ол жауынгерлік күштердің арақатынасын жақсарту, он алты дивизияның күшін арттыру, айналма бөлімшелердің тиімділігін арттыру және жеке және логистикалық дайындықты жақсарту үшін армияның қозғалысын бақылады. 1976 жылы қазанда Вейанд белсенді қызметтен зейнетке шықты.
1967 жылғы "Нью-Йорк Таймс" мақаласының құпия көзі
2006 жылдың 11 желтоқсанында The New York Times газетінде Мюррей Фромссон, Вьетнам соғысы кезінде CBS телеарнасының репортері, генерал Вейандтың өзін New York Times репортері Р. В. Apple Jr. 1967 жылдың 7 тамызындағы "Вьетнам: тұрақсыздықтың белгілері" әңгімесінің құпия көзі ретінде көрсетуге келіскенін мәлімдеді. Генерал Вейанд, Вьетнамдағы III корпустың сол кездегі қолбасшысы, Apple және Fromson компаниясына (CBS телеарнасына дәл осы оқиға туралы хабарлаған) былай деген беймәлім жоғары офицер болды: Мен үш рет бір дивизияны жойып жібердім, бүкіл ел бойынша негізгі күш бөлімшелерін қуып шықтым, бірақ әсері мүлдем болмады. Бұл халық үшін ештеңе де білдірмеді. Егер жай ғана антикоммунизмнен гөрі позитивті әрі қозғаушы тақырып табылмаса, соғыс біреу шаршап, бас тартқанша жалғаса береді, бұл бірнеше ұрпақ уақытын алады. Бұл оқиға соғыстың тұрақсыздыққа ұшырағандығын білдірген және соғысқа қатысты көзқарасты өзгертуге ықпал етті.
I've destroyed a single division three times I've chased main force units all over the country and the impact was zilch. It meant nothing to the people. Unless a more positive and more stirring theme than simple anti communism can be found, the war appears likely to go on until someone gets tired and quits, which could take generations. The story was the first intimation that war was reaching a stalemate, and contributed to changing sentiment about the war.
Жеке өмір
1976 жылы АҚШ армиясынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Вейанд Гавайидің Гонолулу қаласына көшіп барды, ол сонымен қатар 25-ші жаяу әскер дивизиясының үйі болды. Ол Гавайи қоғамдастығының істерінде белсенді болды және 1976-1982 жылдар аралығында корпоративтік хатшы және First Hawaiian Bank-тың аға вице-президенті болып табылатын бірқатар көрнекті бизнес-позицияларды атқарды. Ол Гонолулу Ротари клубының белсенді мүшесі және қазір таратылған Сэмюэл М. Деймонның мүлкі, сондай-ақ 1992 жылы басқарма төрағасы және Гонолулу симфониясының директоры болып қызмет атқарған Американдық Қызыл Кресттің Гавай бөлімшесінің сенімді адамы болды. Ол Sony Open гольф турнирі, Shriners клубы, Шығыс-Батыс орталығы, Азия-Тынық мұхиты қауіпсіздік зерттеулер орталығы және Гавай театрында белсенді болды. Вейанд сонымен қатар Вьетнам ардагерлерінің көшбасшылық бағдарламасының және бірнеше әскери және ардагерлік ұйымдардың мүшесі болды, мысалы, АҚШ армиясының қауымдастығы, Әуе күштерінің қауымдастығы, Американың әскери офицерлер қауымдастығы, 25-ші жаяу әскер дивизиясының қауымдастығы, Брок қауымдастығына (100-шы жаяу әскер батальоны, 442-ші жаяу әскер полкі), 3-ші жаяу әскер дивизиясының қауымдастығы және 7-ші жаяу әскер полкінің қауымдастығы. 2001 жылы бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін, Вейанд Мэри Фостерге үйленді. 2010 жылы 10 ақпанда Гавайидің Гонолулу қаласында Кахала Нуи зейнеткерлер үйінде табиғи себептермен қайтыс болды.