Leo Landreville

Кіріспе

Лео Ландревилл (23 ақпан 1910 - 1996) - Канадалық саясаткер және заңгер, 1955 және 1956 жылдары Онтарионың Садбери қаласының мэрі болып қызмет еткен, кейін Онтарионың Жоғарғы сотына судья болып тағайындалған. Кейін ол Солтүстік Онтариодағы табиғи газ туралы даулы оқиғаға қатысы болғаннан кейін, соттан шығарылған алғашқы Онтарио Жоғарғы Сотының судьясы болды. Оттавада туылған Ландревилл 1940-1950 жылдары Судбериде заңгер болып қызмет етті. Қала әкімі болған кезінде оған Солтүстік Онтариодағы табиғи газ құбырын салу туралы муниципалдық келісімге қол жеткізуге тырысқан Ральф К. Фаррис басқаратын компанияның 10 000 акциясы бойынша опцион ұсынылды. NONG келісім-шарты қалалық кеңеспен мақұлданған кезде, Фаррис акцияларды Ландревиллге ұсынылған бастапқы бағаға сатып алды, компанияны өтеу үшін 2500 акция сатып алды және қалған 7500 акциясын Ландревиллге тегін тапсырды. Жоғарғы Сотқа тағайындалғаннан кейін Ландревилл акцияларын 117 000 долларға сатып, пайда тапты. Онтарионың Бағалы қағаздар жөніндегі комиссиясы NONG-тың акцияларын тарату туралы тергеу жүргізгеннен кейін, соңында Солтүстік Онтарионың көптеген мэрлері, сондай-ақ Премьер-министр Лесли Фросттың кейбір кабинет мүшелері арзан бағадағы акциялар алғандығы анықталды. Екінші тергеуден кейін Ландревиллге муниципалды жемқорлық пен сөз байласуда айып тағылды және ол НОГ келісімшартын бекіту үшін Садбери қалалық кеңесіне ешқандай ықпал еткеніне дәлел болмағандықтан ақталды. Алайда, жауап ретінде Юридикалық қоғам Жоғарғы Канаданың құпия отырысын өткізді, онда ол ақтауға қарамастан, Ландревиллдің жүріс-тұрысы судьядан талап етілетін "намыстылық стандарттарынан" төмен екенін анықтады және оның отставкаға кетуін талап етті. 1966 жылы премьер-министр Лестер Пирсон Іван Рэнд төрағалық ететін Корольдік комиссияны істі тергеу үшін тағайындады. Дау-жанжалға ұшырағандай, Заң қоғамының есебі іс жүргізуде қабылданды, бірақ Ландревиллді теріс қылықтан ақтаған алғашқы шешім қабылданбады. Сонымен қатар, Ландревиллге заң бойынша талап етілгендей, корольдік комиссияның есебіне жауап беруге мүмкіндік берілмеді. Ландревилл бастапқыда сот төрелігінен кетуден бас тартты, бұл Пирсонның үкіметін 1967 жылы 6 маусымда Палатадағы және Сенаттағы ортақ сөйлеуді жариялауға мәжбүр етті. Содан кейін ол өз еркімен жұмыстан босатылып, жартылай зейнетақыға ие болатынына сендірілді. Пьер Трюдо, содан кейін Әділет министрі, кейіннен Ландревиллге кеңес беру үшін федералды кабинет Ландревиллге зейнетақы ұсынбауға шешім қабылдағанын жазды, бірақ кейіннен ақпаратқа қол жеткізу туралы өтініштер кабинет мұндай шешім қабылдамағанын көрсетті. Ландревилл зейнетақы ұсынысын құрметтеу үшін он жылдық заңдық шайқас жүргізді және ақырында 250 000 доллар ұсынды. Кейін Ландревилл заңгерлікпен айналысуға оралды.

Léo Landreville (February 23, 1910 – 1996) was a Canadian politician and lawyer, who served as mayor of Sudbury, Ontario in 1955 and 1956 before being appointed to the Supreme Court of Ontario as a judge. He later became the first Ontario Supreme Court justice ever to be removed from the bench, after being implicated in the Northern Ontario Natural Gas scandal. Landreville, a native of Ottawa, practised law in Sudbury in the 1940s and 1950s before becoming the city's mayor. During his mayoral term, he was offered an option on 10,000 shares of stock in Northern Ontario Natural Gas, a company run by Ralph K. Farris that was seeking a municipal agreement on the construction of a natural gas pipeline through Northern Ontario. When the NONG contract was approved by city council, Farris purchased the shares at the original price offered to Landreville, sold 2,500 shares to reimburse the company, and delivered the 7,500 remaining shares to Landreville at no cost. Following his appointment to the Supreme Court, Landreville sold the shares for a profit of $117,000. After an Ontario Securities Commission investigation into NONG's stock distributions, it was ultimately revealed that many of Northern Ontario's mayors, as well as some members of Premier Leslie Frost's cabinet, had received low cost shares. After a second investigation, Landreville was charged with municipal corruption and conspiracy, and was acquitted as there was no evidence that he had exerted any influence on Sudbury's city council to approve the NONG contract. In response, however, the Law Society of Upper Canada held a secret hearing in which it determined that despite the acquittal, Landreville's conduct had fallen below the "standards of probity" demanded of a judge, and called for his resignation. In 1966, Prime Minister Lester Pearson appointed a Royal Commission, chaired by Ivan Rand, to investigate the case. Controversially, the Law Society report was admitted into the proceedings, but the original judgement acquitting Landreville of misconduct was not. Landreville was also never given an opportunity, as required under law, to respond to the royal commission's report. Landreville initially refused to resign from the bench, leading Pearson's government to announce, on June 6, 1967, an unusual joint address of the House of Commons and the Senate to have him removed from the bench. He was then convinced to resign voluntarily with the promise of a partial pension. Pierre Trudeau, then Justice Minister, later wrote to advise Landreville that the federal cabinet had decided not to offer Landreville the pension, although subsequent Access to Information requests revealed that the cabinet had made no such decision. Landreville waged a ten year legal battle to have the pension offer honoured, and was finally offered $250,000. Landreville subsequently returned to practising law.