Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монтегю Уилмот (шамамен 1709 жылы 10 мамырда қайтыс болды, 23 мамыр 1766 жылы) - 18 ғасырдағы Новая Шотландияның британдық колониялық губернаторы.
Montague Wilmot (c. 1709/10 died May 23, 1766) was an 18th century British colonial Governor of Nova Scotia.
Ерте өмір
Уилмоттың шығу тегі туралы, оның нақты туған жері туралы аз мәлімет бар, бірақ ол Англияда дүниеге келген. Оның әкесі Уэльс ханзадасының дәрігері, ал анасы Монтегю болды; Уилмоттың ағасы Джордж Монтегю, 1-ші Галифакс графы. Осы байланыстардың көмегімен Уилмот 1745 жылы Гибралтар сияқты жерлерде қызмет етіп, әскер офицері болған.
Little is known of Wilmot's origins, such as his exact place of birth, although he was born in England. His father was a physician to the Prince of Wales and his mother was a Montagu; Wilmot's uncle was George Montagu, 1st Earl of Halifax. It was with the help of these connections that Wilmot probably became an army officer, serving in places such as Gibraltar in 1745.
Әскери офицер
Гибралтардағы Вилмоттың полкі Луибурға 1745 жылы француздар тапсырған Луибур гарнизонын босату үшін сапарға шығуға бұйрық алды. 1749 жылы Луисбург француздарға қайтарылып берілді, британдық әскерлер губернатор Эдвард Корнуоллистің қол астында Жаңа Шотландияның Галифакске қарай жүзіп кетті. Гибралтар әскерлерінің көпшілігі көп ұзамай Новая Шотландиядан кеткені анық болса да, Вилмот майор дәрежесіне жеткеннен кейін Новая Шотландияда қалды. 1755 жылы британдықтар Форт-Бозжорды қоршауға алды, соғыс ресми түрде басталғаннан кейін губернатор Чарльз Лоуренс Вилмотты, сол кездегі подполковникті, Форт-Камберлендке (Бозжордың жаңа аты) оның қолбасшысы ретінде жіберді. 1755 жылы желтоқсанда ол Новая Шотландия Кеңесіне тағайындалды. 1758 жылы Вилмот Луисбургда бригадаға қолбасшылық етті, ал 1762 жылы Квебекке жіберілді.
It was Wilmot's regiment in Gibraltar that was ordered to travel to Louisbourg, to relieve the garrison of Louisbourg, which had been surrendered by the French in 1745. In 1749, Louisbourg having been handed back to the French, the British troops sailed down to Halifax, Nova Scotia, to come under the command of Governor Edward Cornwallis. While it is apparent that many of the troops of Gibraltar left Nova Scotia soon after, Wilmot stayed in Nova Scotia, having achieved the rank of major. In 1755, the British were successful in laying siege to Fort Beauséjour, and with war having officially broken out, Governor Charles Lawrence sent Wilmot, then a lieutenant colonel, up to Fort Cumberland (Beauséjour's new name), to act as its commander. In December 1755, he was named to the Nova Scotia Council. In 1758, Wilmot was in command of a brigade in Louisbourg, and in 1762 was sent to Quebec.
Жаңа Шотландияның губернаторы
Бұл Квебекте, 1763 жылы, Вилмот Новая Шотландияның вице-губернаторы болып тағайындалды, Джонатан Белхердің орнын басады. Тек бір жылдан кейін, 1764 жылдың мамырында, Генри Эллис отставкаға кеткеннен кейін Уилмот Новая Шотландияның губернаторы болып тағайындалды. Мұндай кездесуге уақыт жетпеді. Сол кездегі провинцияның проблемаларының бірі - Жаңа Шотландия үлкен қарыздар мен тапшылықтан зардап шегіп отырғаны еді. Уилмот тағайындалған кезде денсаулығы нашарлап, ол ауруы үшін климатты кінәлады. Ол Англияға қайта оралу туралы өтініш жіберген еді, бірақ жауап алған жоқ. Губернатор Уилмот 1766 жылы қатты қыстан кейін қайтыс болды. Ол үшін Галифакста үлкен жерлеу рәсімі өткізілді. Ол Санкт-Пол шіркеуінің (Халифакс) криптасында жерленген.
It was in Quebec, in 1763, where Wilmot received his appointment as Lieutenant Governor of Nova Scotia, succeeding Jonathan Belcher. Only one year later, in May 1764, Wilmot was appointed governor of Nova Scotia following the resignation of Henry Ellis. It was not a grand time for such an appointment. One example of the province's problems at the time was that Nova Scotia was suffering from great debts and deficits. By the time of his appointment, Wilmot's health was already deteriorating, he having blamed the climate for his sickness. In fact, he had sent an application to ask for a return to the England, but never received a reply. Governor Wilmot died in 1766 after suffering from a reportedly bad winter. An elaborate funeral service was held for him in Halifax. He is buried in the crypt of St. Paul's Church (Halifax)).