Кіріспе

Джеймс Парсонс (James Parsons) (1704 жылы наурыз, 1770 жылы сәуір) - ағылшын дәрігері, антикварі және жазушысы. Барнстаплде дүниеге келген ол Парижге медицинаны оқып кетер алдында Ирландияда өскен. Ол Реймстегі білімімен 1736 жылы Лондонға барып, анатомист Джеймс Дугласпен бірге оқыды. 1741 жылы ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және шамамен 1750 жылдан бастап қоғамның шетелдік хатшысының көмекшісі болды.

Өмір

Ол 1705 жылы наурыз айында Девон штатының Барнстапл қаласында дүниеге келген. Ол Дублинде білім алды, оның әкесі Болтондағы казарма шебері болып тағайындалғаннан кейін Ирландияға көшіп барды. Ол біраз уақыт Лорд Кингстонның мұғалімі болып жұмыс істеді, бірақ кейін Парижге барып, бірнеше жыл бойы медицинаны оқыды. 1736 жылы 11 маусымда Реймсте медицина докторы дәрежесін алды. Бір айдан кейін ол Парижден Ханс Слоунға, Ричард Мидке және доктор Джеймс Дугласқа ұсынылатын хаттармен Лондонға келді. Ол Дугласқа анатомиялық зерттеулерде көмектесті, 1738 жылы оның қызығушылығы арқылы Санкт-Джайлздың қоғамдық ауруханасына дәрігер болып тағайындалды және акушерлік практикасын бастады. Ол 1751 жылы 1 сәуірде Корольдік дәрігерлер колледжінің лицензиаты болып қабылданды. Көп жылдар бойы Парсонс Лондонның Қызыл Арыстан алаңында өмір сүрді және Мартин Фолькс, Мид, Уильям Стукли және Корольдік және Антикварлық қоғамдардың басқа да мүшелерін білген. Ол сондай-ақ медицина мен табиғи тарих туралы жазған еңбектерін баяндаған Мэтью Маттидің досы болды. Ол 1741 жылы 7 мамырда Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және 1750 жылы қоғамның сыртқы істер хатшысының көмекшісі болды. Ол сондай-ақ Лондонның Антикварлар қоғамының мүшесі, Сполдинг қоғамының және Өнер қоғамының мүшесі болды. 1769 жылы Парсонс денсаулығының нашарлауына байланысты өз мамандығынан зейнеткерлікке шығуға дайындалды және 1769 жылдың маусым айында өзінің кітаптары мен окаменелісін сатып жіберді. 1770 жылы 4 сәуірде Қызыл Арыстан алаңындағы үйінде қайтыс болды. Ол Хендондағы Сент-Мари шіркеуінде өзінің отбасылық қабірінде жерленді, бірақ оның қалауына сәйкес 21 сәуірге дейін емес. Оның қабіріндегі жазуда оның анатомия, антикалық заттар, тіл және көркем өнерді зерттегені жазылған.

Шығармалары

Философиялық мәмілелерге қосқан үлесін қоса, Парсонс жариялады: Содан кейін оны Жорж Луи Леклерк, Конт де Буффон өзінің бет қозғалыстарын сипаттауында қабылдады. Жануарлар мен көкөністердің көбеюі арасындағы ұқсастыққа философиялық байқаулар (Полип туралы ескертулермен), Лондон, 1752. Яфеттің қалдықтары; Еуропа тілдерінің туыстығы мен шығу тегі туралы тарихи зерттеулер, Лондон, 1767. Парсонс "Яфеттің қалдықтары" кітабының алғы сөзінде ежелгі ирланд және уэльс тілдерін жеткілікті білетінін айтады.