Кіріспе

Шотланд дәрігері және жазушысы Дэвид Аберкромби 17 ғасырдағы шотланд дәрігері және жазушысы, 1702 жылы қайтыс болған деп саналады. Иезуит дін қызметкерлерімен Дуаиде католик ретінде тәрбиеленген ол 1682 жылы протестантизмге көшті, католицизмнен бас тартты және «Протестантизм католицизмнен қауіпсіз» (1686) атты еңбегін жариялады.

Шығармалары

Оның медициналық беделі француз, голланд және неміс тілдеріне аударылған "Tuta ac efficax luis venereae saepe absque mercurio ac semper absque salivatione mercuriali curando methodus" (1684) еңбегіне негізделген. Оның тағы екі еңбегі – "De Pulsus Variatione" (1685) және "Ars explorandi medicas facultates plantarum ex solo sapore" (1688); оның "Opuscula" жинағы 1687 жылы жарияланды. Бұл кәсіби еңбектері оған Альбрехт фон Галлердің "Bibliotheca Medicinae Practicae" (1779) кітабында орын және естелік берді. Галлердің айтуынша, ол 18 ғасырдың басында өмір сүрген. Ол сонымен қатар өз заманында даулы болған, бірақ қазір көбінесе есінде қалмаған теология және философия саласында да бірнеше кітап жазды. Бірақ оның ең танымал еңбегі – "Ақыл-ой туралы әңгіме" (1685), онда шотландтық жалпы сана философиясының ең ерекше метафизикалық көзқарастары қамтылған. Одан кейін "Academia Scientiarum" (1687) және Роберт Бойльге, 1680 жылдары Аберкромбидің демеушісіне арналған "Пайданың күші туралы моральдық әңгіме" (1690) жарық көрді. Кейінірек ол "Протестанттың католикке өтуінің себептері" (1687) деген еңбек жазды, оны көбінесе дұрыс емес түрде Бойльге жатқызады. Оның "Шотландиялық дін қызметкерлерінің қысқаша тарихы" 1833 жылы Эдинбургте Джеймс Мейдмент редакциялаған күйінде басылды.