Кіріспе

Дәстүрлі ән "Робин Гудтың Нотингэмге аттануы" - бала баладасы 139, Робин Гуд канонының бөлігі болып табылатын түпнұсқалық әңгіме. Бұл ән басқа түрлермен қатар, 17 ғасырдың аяғындағы ағылшынның кең тараған балладасы ретінде сақталған және ол дәстүрлі ағылшын балладаларының ең толық жинақтарының бірі болып табылатын Child балладалар жинағының құрамына кіретін ортағасырлық халық батыры туралы бірнеше балладалардың бірі.

Қысқаша мазмұны

Биік, батыл, он бес жасар Робин Гуд Ноттингемге Нотингем генералы мен он бес корольдік орманшымен бірге пиво, сыра және шарап ішіп, тамақтануға, сондай-ақ садақ ату сайысына қатысуға жолға шығады. Робин келіп, өзінің бәсекеге қатысуға ынталы екенін хабарлағанда, орманшылар мұндай жас адамның патшаның алдында ату үшін өзін жарамды деп санайтынын мазақ етеді, өйткені ол садақ пен жебеден жақсы ату үшін жеткілікті күшті емес деп санайды. Робин есекті жүз таяқпен атып тастауға 20 маркаға шарт қояды. Робин бұл жетістікті атқарса да, орманшылар төлеуден бас тартады. Жазасын алу үшін Робин жазыққа аттанғаннан кейін орманшылардың он төртін атып өлтіреді. Содан кейін ол аман қалған орманшыны тұтқындап, оның басына жебені атып, оның садақшы ретінде шеберлігін дәлелдейді. Ноттингемдіктер Робин Гудты 15 орманшымен бірге ұстауға үміттеніп, далаға жүгіріп келеді, бірақ олардың көпшілігі Робиннің жебелерімен майып болады, ал ол оны ұстап алмастан орманға қашып кетеді. Ауыл тұрғындары орманшылардың мәйітін Нотингемге алып барып, шіркеудің бақшасына қатарлап жерлейді. Бұл ертегі нұсқасы 16-ғасырдың соңында Слоанның "Робин Гудтың өмірі" деген шығармасында айтылғанға ұқсас, ол балладаның жоғалған ерте нұсқасынан алынған болуы мүмкін. Слоан нұсқасы Робин Гудтың іс-әрекеттерін көбірек түсіндіруге және қанқұмарлықты азайтуға мүмкіндік береді; орманшылар өз ақшаларын Робин Гудтың "басына" немесе өміріне салады, ал олардың бірі оны мақсатынан айыруға тырысады. Бәсекеге ұтылып, Робин сол бірден басқа барлық орманшылар үшін қарызды кешіреді, олар ақшаны бірге ішуді ұсынады. Бұл орманшылар үшін жеткіліксіз, ал дау-дамай олардың өлімге ұшырауына әкеледі. Слоанның есебі, қазіргі балададан айырмашылығы, Ноттингем қала тұрғындарының жалпы қақтығысына қатысты ештеңе айтпайды.

Тарихи және мәдени маңызы

Бұл баллада Робин Гуд туралы балладалар тобының бір бөлігі болып табылады, ол өз кезегінде, Фрэнсис Джеймс Чайлд жинаған көптеген танымал балладалар сияқты, өз уақытында протестанттық дінге қауіп төндірді деп саналды. Пуритан жазушылары, мысалы Эдвард Деринг 1572 жылы жазған, мұндай аңыздарды "'балалық ақымақтық'" және "'сарапсыз құрылғылар'" деп қарастырды. Робин Гудтың "Гест Робин Гуд" балладасынан кейін Робин Гуд балладаларын жазған олардың Викториялық коллекционері Фрэнсис Чайлд ""Робин өзінің теңестірілгенін кездестірді"" тақырыбындағы вариациялар, мысалы, бұл баллада "кейде шаршатады, кейде ауыртпалық тудырады" және "Робин Гуд поэзиясының едәуір бөлігі қарапайым баспасөз үшін жасалған жарнамалық жұмыс сияқты көрінеді және солай бағалануы керек" деп мәлімдеді. Бала сонымен қатар Роксбургхе мен Пеппес жинақтарын (оларда осы балладалардың кейбіреулері бар) "'нағыз саз төбелері [ ], онда тек қатты ауыртпалықтан кейін ғана адам өте орташа асыл тасты табады'" деп атаған. Алайда, фольклоршы және этномузыколог Мэри Эллен Браун атап өткендей, Чайлдтың кейінірек Робин Гуд балладаларын қорлауы - ол өз уақытында басқа да көптеген ғалымдармен бөліскен идеологиялық көзқарастың дәлелі, олар ауызша дәстүр мен ерте әдебиеттің тұқымынан осындай арзан баспа балладаларды алып тастағысы келді. Бала және басқалар мұндай кең беттерді өздерінің жинақтарына қосуға асықпайтын, өйткені олар "мәдениетті бейнелеу және / немесе қатысудың орнына мәтінді ретке келтірді, бұл көптүрлілікті арттырды" деп ойлады. Бұл кітаптар маңызды кітаптардан айырмашылығы, мәдениеттің біршама қысқа мерзімді бөлігі болса да, олар маңызды, өйткені олар қазіргі "қазіргі оқиғалар мен танымал үрдістердің" белгілері болып табылады. Оның үстіне, ол қоғамның нормаларына қарсы шықпайды, қайта, жомарт, адал әрі мейірімді болып, оларды ұстайды. Басқа ғалымдар Робин Гудтың әдебиетін феодализмге қарсы қарапайым халықтың мүддесін көрсететін деп санайды. Соңғы түсінік Селденнің пікірін қолдайды, өйткені танымал балладалар қарапайым адамдардың өзекті мәселелердегі ойлары мен сезімдеріне құнды терезе береді: шаруалар үшін Робин Гуд құтқаратын тұлға болуы мүмкін.

Кітапхана және мұрағат қоры

Калифорния университеті Санта-Барбарадағы ағылшынның кең жағалауындағы балладалар мұрағатында осы ертегідің 17 ғасырдағы бес кең жағалауы бар: бірі Глазго университетінің кітапханасындағы Эуинг жинағында (306), екіншісі Кембридж университетінің Магдалена колледжіндегі Пеппс жинағында (2.105), бірі Шотландияның Ұлттық кітапханасындағы Кроуфорд жинағында (1031) және екеуі Британ кітапханасындағы Роксбург балладалар жинағында (3.845 және 3.270 271).

Бейімделулер

Бұл ертегі басқа көптеген ертегілер сияқты Merry Men-тің түп-тамыры туралы нақты болғанымен, Говард Пайл оны Робин Гудтың қуанышты оқиғаларында қолданды, оны сәл өзгертті: сол нұсқада орманшылар Робинді браконьерлік үшін тұтқындаумен қорқытады, олардың бірі оны атуға тырысады, ал орманшы Робинді өлтіретін жалғыз адам.

Орналасқан жері

Ноттингем англосаксондық елді мекен ретінде құрылған және 9-ғасырда даниялықтар басып алған. Дания заңына сәйкес (даниялықтардың бақылауындағы Солтүстік және Шығыс Англия аймақтары) Ноттингем Бес Бургтың немесе бекіністі қалалардың бірі болды. Сол уақытта Ноттингемнің қазіргі орны Мерсия патшалығының аумағында болды және (бритон тілінде) Тиггуо Кобаук немесе "Мұңғымалар орны" деп аталды. Снот есімді саксон әміршісінің тұсында бұл қала "Снотингем" деп аталды, яғни "Сноттың халқының мекені" деген мағынаны білдіреді. Робин Гудтың тарихи шығу тегі кезінде, 13 ғасырда орта ғасырларда, Ноттингем ауылында қамал болды, онда Санкт-Петер шіркеуі салынды және кармелиттер монастыры құрылды.