Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын географы, тіл білгісі және мемлекеттік қызметкер (1764–1848)
English geographer, linguist, and civil servant (1764–1848)
Сэр Джон Барроу, 1-баронет (19 маусым 1764 – 23 қараша 1848) – ағылшын географы, тіл білгісі, жазушы және мемлекеттік қызметкер. Ол 1804 жылдан 1845 жылға дейін Адмиралтействоның екінші хатшысы қызметін атқарғанымен әйгілі.
Sir John Barrow, 1st Baronet, (19 June 1764 – 23 November 1848) was an English geographer, linguist, writer and civil servant best known for serving as the Second Secretary to the Admiralty from 1804 until 1845.
Ерте өмір
Барроу Ланкашир графтығындағы Ульверстон приходындағы Драгли Бек ауылында, күншіл Роджер Барроудың жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Ол Ульверстон қаласындағы Town Bank грамматикалық мектебінде оқыды, бірақ 13 жасында кедей жергілікті балаларға арналған жексенбілік мектеп ашу үшін білімін тоқтатты. Барроу Ливерпульдегі темір құю зауытында бақылаушы клерк болып жұмыс істеді. Әлде 16 жасында Гренландияға кит аулау экспедициясына қатысты. Жиырма жасына келгенде математика пәнінен, ол әрқашан жақсы білген саласынан, Гринвичтегі жеке мектепте сабақ берді.
Barrow was born the only child of Roger Barrow, a tanner in the village of Dragley Beck, in the parish of Ulverston, Lancashire. He was a pupil at Town Bank Grammar School, Ulverston, but left at the age of 13 to found a Sunday school for poor local children. Barrow was employed as superintending clerk of an iron foundry at Liverpool. At only 16, he went on a whaling expedition to Greenland. By his twenties, he was teaching mathematics, in which he had always excelled, at a private school in Greenwich.
Қытай
Барроу сэр Джордж Леонард Стаунтонның ұлына математикадан сабақ берді; Стаунтонның қызығушылығы арқасында ол 1792 жылдан 1794 жылға дейін Қытайға жасалған алғашқы британдық елшілігіне лорд Маккартнидің үй шаруашылығын басқарушысы ретінде қосылды. Ол қытай тілін жақсы меңгерді, кейіннен осы тіл туралы мақалалар жариялады, олар "Төртжақты шолуда" жарық көрді; ал сэр Джордж Стаунтон жариялаған елшілік туралы есепте Барроудың Қытайға қатысты әдебиет пен ғылымға қосқан көптеген құнды үлестері тіркелген. Барроу 1794 жылы елшілік оралғаннан кейін қытай істерімен ресми байланысын үзді, бірақ ол әрқашан оларға үлкен қызығушылық танытты және маңызды жағдайларда британ үкіметімен жиі кеңесетін болды. Кейбір тарихшылар "тоқырау теориясын" Барроуға жатқызады; бұл теория бойынша Қытай еуропалықтармен қарым-қатынас жасаған кезде күйреуге ұшыраған, өте өркениетті мемлекет болған. Барроудың Оңтүстік Африканы сипаттауы еуропалықтардың Оңтүстік Африка және оның халқы туралы түсінігіне зор әсер етті. Уильям Джон Бурчелл (1781–1863) бұл туралы аса сыншыл болды: "Барроу мырзаның кварттосына қосылған карта деп аталатын жанышқа толы нәрсеге қатысты, мен профессор Лихтенштейнмен толықтай келісемін, ол өте кемшілікті, сондықтан оны пайдалану қиын".
Barrow taught mathematics to the son of Sir George Leonard Staunton; through Staunton's interest, he was attached on the first British embassy to China from 1792 to 1794 as comptroller of the household to Lord Macartney. He soon acquired a good knowledge of the Chinese language, on which he subsequently contributed articles to the Quarterly Review; and the account of the embassy published by Sir George Staunton records many of Barrow's valuable contributions to literature and science connected with China. Barrow ceased to be officially connected with Chinese affairs after the return of the embassy in 1794, but he always took much interest in them, and on critical occasions was frequently consulted by the British government. Some historians attribute the 'stagnation thesis' to Barrow; that China was an extremely civilized nation that was in a process of decay by the time of European contact. Barrow's descriptions of South Africa greatly influenced Europeans' understanding of South Africa and its peoples. William John Burchell (1781–1863) was particularly scathing: "As to the miserable thing called a map, which has been prefixed to Mr. Barrow’s quarto, I perfectly agree with Professor Lichtenstein, that it is so defective that it can seldom be found of any use."
Әмірліктегі мансап
Барроу 1804 жылы Ұлыбританияға оралды және Виконт Мелвилл оны Адмиралтействоның екінші хатшысы етіп тағайындады. Ол қырық жыл бойы осы лауазымда болды, тек 1806–1807 жылдары Уиг үкіметі билікке келгенде қысқа ғана үзіліс жасады. Лорд Грей 1830 жылы премьер-министр болып тағайындалғанда, Барроудан оның лауазымында қалуын арнайы сұрады, бұл үкімет ауысқанда жоғары лауазымдағы мемлекеттік қызметкерлер лауазымында қалып, бейтарап түрде қызмет ету принципін қалыптастырды. Шындығында, осы лауазымда болған кезінде ол Тұрақты хатшы болып қайта аталды. Ол сондай-ақ Корольдік географиялық қоғамның алдасты Ралли клубының мүшесі болды. Барроу 1830 жылдың 16 шілдесінде Корольдік географиялық қоғамның жеті негіздеуші мүшесінің бірі болды.
Barrow returned to Britain in 1804 and was appointed Second Secretary to the Admiralty by Viscount Melville, a post which he held for forty years – apart from a short period in 1806–1807 when there was a Whig government in power. Lord Grey took office as Prime Minister in 1830, and Barrow was especially requested to remain in his post, starting the principle that senior civil servants stay in office on change of government and serve in a non partisan manner. Indeed, it was during his occupancy of the post that it was renamed Permanent Secretary. He was also a member of the Raleigh Club, a forerunner of the Royal Geographical Society. Barrow was subsequently one of the seven founding members of the Royal Geographical Society on 16 July 1830.
Зейнетақы және мұра
1845 жылы Барроу қоғамдық өмірден шеттесіп, 1846 жылы қазіргі Арктика аймағындағы ашылу сапарларының тарихын жазуға, сондай-ақ 1847 жылы жарық көрген өмірбаянын жазуға кірісті. Ол 1848 жылғы 23 қарашада күртен қайтыс болды. Сэр Джон Барроу ескерткіші оның туған қаласы Ульверстонға көрінетін Ход төбесінде 1850 жылы оның құрметіне орнатылды, бірақ жергілікті халық оны көбінесе Ход ескерткіші деп атайды. Австралиядағы Барроу тауы мен Барроу аралы оның құрметіне аталған деп саналады. Барроудың мұрасы туралы пікірлер қарама-қайшы. Кейбір тарихшылар Барроуды Африканы адам мен өркениеттен мүлдем айырылған, бай ресурстарға толы жер ретінде бейнелеген империализмнің құралы деп есептейді. Ал басқа тарихшылар Барроудың гуманизмді және оңтүстік африкалықтардың құқықтарын қолдағандығын айтады.
Barrow retired from public life in 1845 and devoted himself to writing a history of the modern Arctic voyages of discovery (1846), as well as his autobiography, published in 1847. He died suddenly on 23 November 1848. The Sir John Barrow monument was built in his honour on Hoad Hill overlooking his home town of Ulverston in 1850, though locally it is more commonly called Hoad Monument. Mount Barrow and Barrow Island in Australia are believed to have been named after him. Barrow's legacy has been met with a mixed analysis. Some historians regard Barrow as an instrument of imperialism who portrayed Africa as a resource rich land devoid of any human or civilized elements. Other historians consider Barrow to have promoted humanitarianism and rights for South Africans.
Жеке өмір
Барроу 1799 жылы 26 тамызда Оңтүстік Африкада Кейптен шыққан ботаникалық суретші Анна Мария Трутермен (1777–1857) үйленді. Олардың төрт ұлы мен екі қызы болды, олардың бірі, Джоанна, суретші Роберт Баттиге тұрмысқа шықты. Оның ұлы Джордж оның атағын мұрагерлік етті. Оның екінші ұлы Джон Барроу (28 маусым 1808 – 9 желтоқсан 1898) теңіз хат-хабарларын жүйелеу жүйесін жасағаны және Елизавета дәуіріне дейінгі құжаттарды сақтап қалғаны үшін сыйлық ретінде Әскери-теңіз министрлігінің мұрағат басшысы болып тағайындалды. Ол өзінің саяхаттары туралы он томдық еңбек жариялады, Фрэнсис Дрейк және басқалардың өмірбаянын жазды, сондай-ақ капитан Куктың саяхаттарын редакциялады.
Barrow married Anna Maria Truter (1777–1857), a botanical artist from the Cape, in South Africa on 26 August 1799. The couple had four sons and two daughters, one of whom, Johanna, married the artist Robert Batty. His son George succeeded to his title. His second son, John Barrow (28 June 18089 December 1898), was appointed head of the Admiralty Records Office as a reward for developing a system for recording naval correspondence, and for rescuing documents dating back to the Elizabethan period. He published ten volumes of his travels, wrote biographies of Francis Drake and others and edited the voyages of Captain Cook among other works.
Көркем шығармаларда
Барроу Екінші хатшы лауазымында К. С. Форестердің "Хорнбловер және дағдарыс" романындағы кейіпкер ретінде суреттеледі.
Barrow in his role as Second Secretary is portrayed as a character in Hornblower and the Crisis by C. S. Forester.