Кіріспе

Инфанта Эулалия, Галлиера герцогинясы (María Eulalia Francisca de Asís Margarita Roberta Isabel Francisca de Paula Cristina María de la Piedad; 12 ақпан 1864 - 8 наурыз 1958), Испания королевасы Изабелла II мен король Францисконың ең жас және соңғы тірі қалған баласы және король Альфонсо XII-нің ең жас қарындасы. Ол әртүрлі испан және шетелдік үкіметтердің саяси саясатына қатысты сын көзқарасы мен айыбы үшін даулы естеліктерді жазды.

Ерте өмір

Евлалия 1864 жылы 12 ақпанда Мадридтің Корольдік сарайында дүниеге келді. Ол Кадис герцогы Франциск де Ассизи де Борбонмен некеде болған кезінде Изабелла II-ге туған бес баланың ең кішісі болды. Ол 1864 жылы 14 ақпанда Мария Эулалия Франсиска де Асис Маргарита Роберта Изабель Франсиска де Паула Кристина Мария де ла Пьедад деген есіммен шомылдыру рәсімінен өтті. Оның құда-құдасы Парма герцогы Роберт I және оның әпкесі Маргарита болды. 1868 жылы революция салдарынан Еулалия отбасымен Испаниядан кетуге мәжбүр болды. Олар Парижде тұратын, Еулалия да сол жерде білім алған. Римде ол бірінші құдайлық сыйлауды Папа Пий IX-дан алды. 1874 жылы Еулалияның ағасы Альфонсо анасы королева Изабелла II орнына таққа отырды. Үш жылдан кейін Еулалия Испанияға оралды. Ол алдымен Эль-Эскориалда анасымен бірге тұрды, бірақ кейіннен Севильяның Алкасарына, содан кейін Мадридке көшіп барды.

АҚШ-қа сапар

1893 жылы мамыр айында Эулалия АҚШ-қа барды; оның Чикагодағы Дүниежүзілік Колумбия көрмесіне жасаған келіспеушілікке толы сапары жақсы құжатталған. Ол алдымен Пуэрто-Рикоға, содан кейін Кубаның Гавана қаласына сапар шегіп, 18 мамырда Нью-Йоркке испан крейсері Инфанта Изабельмен келді. Содан кейін Нью-Йоркке жол тартты. Кейінірек Еулалия Испания королі Карл III ұрпағы ретінде Америка революциясының қыздарына мүшелікке қабылданды.

Жарияланымдар

Евлалия корольдік ортада даулы болған бірнеше еңбектің авторы болды, бірақ ол Испаниядағы және басқа жерлердегі туыстарымен жиі байланыста болудан ешқашан бас тартпады. 1912 жылы Авила графинесі деген псевдониммен Еулалия Au fil de la vie (Париж: Société française d'Imprimerie et de Librarie, 1911) атты кітап жазды, ағылшын тіліне "Өмірдің жіптері" (Нью-Йорк: Даффилд, 1912) деп аударылды. Бұл кітапта Еулалияның білім, әйелдердің тәуелсіздігі, таптардың теңдігі, социализм, дін, неке, бейбітшілік және дәстүрлер туралы ойлары жазылған. Оның немере інісі, король Альфонсо XIII, оған кітапты қарап, оны басып шығаруға рұқсат алғанға дейін баспадан шығаруды тоқтатуды талап етіп, жеделхат жіберді. Еулалия бұған келіспеді. 1915 жылдың мамыр айында Эулалия The Strand Magazine журналына Германия императоры Вильгельм II туралы мақала жазды. Келесі айда ол "Соттағы өмір" (Лондон: Касселл, 1915; Нью-Йорк: Додд, Мид, 1915) жариялады. 1925 жылдың тамызында Эулалия соғыстан кейінгі соттар мен елдерді жазды (Лондон: Хатчинсон, 1925; Нью-Йорк: Додд, Мид, 1925). Бұл еңбегінде ол әлемдік саяси ахуалды түсіндіріп, Франция мен Германия арасында ешқашан бейбітшілік бола алмайды деген сенімін білдірді. Ол сондай-ақ Бенито Муссолинидің Италиясы туралы белгілі бір байқау жасады, ол Италия шекарасынан өтіп, "Il treno arriva all'orario" [поезд уақытында келеді] деген сөз тіркесін естіді, бұл мақтаныш жиі Фашистік режиммен байланысты айтылады. 1935 жылы Эулалия француз тілінде өзінің естеліктерін жариялады, Mémoires de S. A. R. l'Infante Eulalie, 18681931 (Париж: Плон, 1935). 1936 жылдың шілдесінде олар ағылшын тілінде "Испаниялық ханшайымы Евлалияның естеліктері" (Лондон: Хатчинсон, 1936; Нью-Йорк: У. В. Нортон, 1937) деп жарияланды.

Өлім

1958 жылы 9 ақпанда Эулалияның үйінде жүрек ауруы болды. Ол 8 наурызда қайтыс болды және Эль-Эскориалдағы Принцтер пантеонында жерленді. Ол Испания королі Фердинанд VII-нің соңғы тірі немересі болды.