Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Трансфузияға байланысты трансплантаттың иесімен қарсы күшеюі (TA GvHD) - иммунологиялық жағынан қабілетті донор Т лимфоциттерінің реципиенттің лимфоидты тіндеріне қарсы иммундық жауап беретін қан құюдың сирек кездесетін асқынуы. Донор лимфоциттері емделуші жасушаларды бөтен жасушалар ретінде таниды және емделуші тіндерге қарсы иммундық жауап береді. Донор лимфоциттері әдетте бөтен лимфоциттер ретінде анықталады және қабылдаушының иммундық жүйесімен жойылады. Алайда, емделушінің иммунодефициті өте төмен болған жағдайда немесе донор мен емделушінің HLA түрі ұқсас болған жағдайда (бұл бірінші дәрежелі туыстарынан келген бағытталған донорлық кезде болуы мүмкін), емделушінің иммундық жүйесі донорлық лимфоциттерді жоя алмайды. Бұл трансфузиямен байланысты трансплантаттың иесі мен қарсы ауруына әкелуі мүмкін. Бұл орган / тін трансплантациясымен байланысты GvHD-мен салыстырмалы, онда HLA сәйкестігі асқынудың пайда болуын азайтады.
Transfusion associated graft versus host disease (TA GvHD) is a rare complication of blood transfusion, in which the immunologically competent donor T lymphocytes mount an immune response against the recipient's lymphoid tissue. These donor lymphocytes engraft, recognize recipient cells as foreign and mount an immune response against recipient tissues. Donor lymphocytes are usually identified as foreign and destroyed by the recipient's immune system. However, in situations where the recipient is severely immunocompromised, or when the donor and recipient HLA type is similar (as can occur in directed donations from first degree relatives), the recipient's immune system is not able to destroy the donor lymphocytes. This can result in transfusion associated graft versus host disease. This is in contrast with organ/tissue transplant associated GvHD, where matching HLA reduces the incident of the complication.
Белгілері мен симптомдары
Клиникалық көрінісі басқа жағдайларда, мысалы, сүйек майы трансплантациясы кезінде кездесетін GvHD- мен бірдей. ТА GvHD трансфузиядан кейін екі күннен алты аптаға дейін пайда болуы мүмкін. Типтік симптомдарға мыналар жатады:
The clinical presentation is the same as GvHD occurring in other settings, such as bone marrow transplantation. TA GvHD can develop two days to six weeks after the transfusion. Typical symptoms include:
Емдеу
Емдеудің тиімділігі. ТА GvHD емдеуде тиімділігі дәлелденген терапияның ешқандай түрі жоқ және ол 90% - дан астам жағдайда өлімге әкеледі.
Treatment is supportive. No available form of therapy has proven effective in treating TA GvHD and it is fatal in more than 90% of cases.
Эпидемиология
Иммунокомпромиссивті пациенттерде қан құю арқылы ТА GvHD ауруының таралуы 0, 1 - 1, 0% - ды құрайды, ал өлім - дерт 80 - 90% - ды құрайды. ТА GvHD- де өлім- өлім көрсеткіші сүйек кемігін трансплантациялаумен байланысты GvHD- дегіден жоғары, онда сүйек кемігінде трансплантацияланған лимфоидты жасушалар донордың (автотрансплантацияда) пайда болуымен байланысты, сондықтан иммундық реакция оларға қарсы бағытталмайды. ТА GvHD- де өлімнің ең жиі кездесетін себептері - панцитопения мен бауыр қызметінің бұзылуына байланысты инфекциялар мен қан кетулер.
The incidence of TA GvHD in immunocompromised patients receiving blood transfusions is estimated to be 0.1–1.0%, and mortality around 80–90%. Mortality is higher in TA GvHD than in GvHD associated with bone marrow transplantation, where the engrafted lymphoid cells in the bone marrow are of donor origin (in autotransplant) and therefore the immune reaction is not directed against them. The most common causes of death in TA GvHD are infections and hemorrhages secondary to pancytopenia and liver dysfunction.