Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Наварра королеві 1425 - 1441 жылдар аралығында осы есімді басқа адамдар Бланша I (Лангес; 6 шілде 1387 - 1 сәуір 1441) - 1425 жылы әкесі Карл III қайтыс болғаннан бастап өзінің өліміне дейін Наварра королеві. Ол 1402 жылдан 1409 жылға дейін Сицилия королі Мартин І-ге үйленгендіктен, 1404 жылдан 1405 жылға дейін және 1408 жылдан 1415 жылға дейін Сицилияның регенті болды.
Queen of Navarre from 1425 to 1441
other persons of this name
Blanche I (Lang es; 6 July 1387 – 1 April 1441) was Queen of Navarre from the death of her father, King Charles III, in 1425 until her own death. She had been Queen of Sicily from 1402 to 1409 by marriage to King Martin I, serving as regent of Sicily from 1404 to 1405 and from 1408 to 1415.
Өмір
Бланша - Наварра королі Карл III мен Кастилияның инфантасы Элеонораның екінші үлкен қызы. Ол 1413 жылы үлкен әпкесі Жоанна қайтыс болғаннан кейін Наварра тағына мұрагер болды.
Blanche was the second eldest daughter of King Charles III of Navarre and infanta Eleanor of Castile. She became the heiress to the throne of Navarre on the death of her elder sister, Joan, in 1413.
Сицилияның королевасы
Бланша ең алдымен Сицилия королі және Арагон ханзадасы Мартин Кішіге тұрмысқа шықты. Олар 1402 жылы 21 мамырда Катанияда өкілеттілікпен үйленді. Бланша Мартинмен кездесуге жолға шығады, олар 1402 жылы 26 желтоқсанда жеке үйленді. Қалыңдық 15 жаста, күйеу жігіт 28 жаста еді. Мартинге заңды мұрагерлер қажет болды, өйткені ол бұрынғы әйелі және бұрынғы басқарушы, Сицилия королевасы Мария мен олардың жалғыз ұлынан аман қалды. 1404 жылдың қазан айынан 1405 жылдың тамызына дейін ол күйеуінің Арагонда болмаған кезінде Сицилияның регенті болды. 1408 жылдың тамызынан 1409 жылдың шілдесіне дейін ол күйеуінің Сардинияда болмаған кезінде Сицилияның регенті болды. 1409 жылы 25 шілдеде Мартин қайтыс болғаннан кейін оның орнын өз әкесі, Арагонның Мартин I иеленді. Бұрынғы қайын атасы оған Сицилияның регенті ретінде жалғастыруға рұқсат берді, ол оның өлімінен кейін Арагондағы ұрпақ күресінің жылдары да солай етті. Ол Сицилияда танымал регент болды, онда ол Арагонға қарсы Сицилияның тәуелсіздігінің символы ретінде қаралды. Ол Сицилияның патшалық әулетінің ұрпағы Николас Пералтаға үйленіп, Сицилияның патшалық әулетін қалпына келтіруге жоспарланған. Арагондағы Фердинанд I жеңісімен Бланша 1415 жылы қарашада Арагонға қосылған Сицилиядағы регенттік билігін жоғалтып, Наварраға кетті.
Blanche married firstly Martin the Younger, King of Sicily and Prince of Aragon. They were married by proxy on 21 May 1402 in Catania. Blanche traveled to meet Martin, and they were married in person on 26 December 1402. The bride was about 15 years old and the groom 28. Martin had been in need of legitimate heirs, as he had survived his previous wife and former co ruler, Queen Maria of Sicily, and their only son. From October 1404 to August 1405, she served as regent of Sicily during the absence of her spouse in Aragon. From August 1408 to July 1409, she served as regent of Sicily during the absence of her spouse in Sardinia. When Martin died on 25 July 1409, he was succeeded by his own father, Martin I of Aragon. Her former father in law allowed her to continue as regent of Sicily, which she did also after his death, during the years of succession struggle in Aragon. She was a popular regent in Sicily, where she was seen as a symbol of Sicilian independence against Aragon. There were plans to marry her to Nicolás Peralta, a descendant of the Sicilian royal house, and thereby restore the Sicilian royal house with her and Nicolás as king and queen. With the victory of Ferdinand I in Aragon, Blanche lost her regency power in Sicily, which was annexed to Aragon in November 1415, and left for Navarre.
Наварраның патшайымы
Наварраға оралғаннан кейін Бланша 1415 жылы 28 қазанда Олитте таққа мұрагер ретінде ант берді және иелер оған адалдық берді. 1419 жылы 6 қарашада Бланша өзінің екінші күйеуі, Фердинанд I Арагонның екінші ұлы мен Альбуркерк Элеонораның екінші ұлы Джон, Пенафиел герцогымен Олитте өкілеттілік арқылы тұрмысқа шықты. 1412 жылы Фердинанд анасының ағасы Мартин І патшаның орнын басады. Джон онымен кездесу үшін жолға шықты. 1420 жылы 10 шілдеде олар Памплонада жеке некеге тұрды. Ерлі-зайыптылар алдымен Пенафиелде тұрды, бірақ 1422 жылы оның әкесі Наваррада тұруға шақырды. Карл III 1425 жылы 8 қыркүйекте қайтыс болды, ал Бланша оның орнын Наварраның патшайымдық ханымы ретінде иеленді. Джон Наварраның королі болды. Жон II ретінде, жұп 1429 жылы 15 мамырда Памплонада бірге таққа отырды. Бланша 1441 жылы Санта-Мария-ла-Реал-де-Ньевада қайтыс болды. Оның өлімінен кейін Джон Наварраның үкіметін өзінің қолынан, өзінің ұлы Карл Виананың қолынан, Наварра патшаларының заңды мұрагері. 1458 жылы ағасы Арагон Альфонсо V қайтыс болғаннан кейін ол Арагонның және Сицилияның патшасы болды.
Upon her return to Navarre, Blanche was sworn in as heir to the throne in Olite the 28 October 1415 and was given allegiance by the lords. On 6 November 1419, Blanche married her second husband, John, duke of Peñafiel, the second son of Ferdinand I of Aragon and Eleanor of Alburquerque, by proxy in Olite. Ferdinand had succeeded his maternal uncle Martin I in 1412. John travelled to meet her. On 10 July 1420, they were married in person in Pamplona. The couple first lived in Peñafiel, but were called to live in Navarre by her father in 1422. Charles III died on 8 September 1425 and Blanche succeeded him as Queen regnant of Navarre. John became King of Navarre in her right as John II, and the couple were crowned together in Pamplona 15 May 1429. Blanche died in Santa María la Real de Nieva in 1441. After her death, John kept the government of Navarre in his own hands, from the hands of their own son Charles of Viana, the rightful heir of the line of Navarrese kings. He would become King of Aragon and King of Sicily upon the death of his elder brother Alfonso V of Aragon in 1458.