Кіріспе
Уақытша Ирландиялық республикалық армияның бұрынғы еріктісі, АҚШ саясаткері Мариан Прайс (туған 1954), сондай-ақ үйленген аты Мариан МакГлинчи ретінде белгілі, Уақытша Ирландиялық республикалық армияның (ИРА) бұрынғы еріктісі. Белфастта республикалық отбасында туылған Прайс 1971 жылы апасы Долоурс Прайспен бірге ИРА-ға қосылды. Екеуі де 1973 жылы Олд Бейлидегі бомбаға ұшырауға қатысқан, ол үшін Мариан Прайс екі өмір бойына сотталған. Апалар жазасын бастаған кезде ұзақ уақыт бойы аштық жариялады. Мариан Прайс 1980 жылы патшаның мейірімділік шарасы бойынша босатылды, өйткені оның аштық ұрысынан туындаған нервтік анорексиясы оның өмірін қауіпке ұшыратты деп есептелді. Бостандыққа шыққаннан кейін ол қоғамдық өмірден кетіп қалды, бірақ 1990 жылдары ол Синн Фейннің "бейбітшілік стратегиясына" қарсы болды. 2009 жылы ол Massereene Barracks атысына қатысы бар деп тұтқындалды. 2011 жылы терроризмге арналған мүлікті қамтамасыз етуі үшін айыпталып, 2013 жылы босатылды.
the U. S. politician
Marian Price (born 1954), also known by her married name as Marian McGlinchey, is a former Provisional Irish Republican Army (IRA) volunteer. Born into a Republican family in Belfast, Price joined the IRA in 1971, along with her sister Dolours Price. They both participated in the 1973 Old Bailey bombing, for which Marian Price was sentenced to two life terms. The sisters carried out a prolonged hunger strike at the start of their sentence. Marian Price was freed in 1980 on a Royal prerogative of mercy when her anorexia nervosa resulting from her hunger strike was deemed to put her life at risk. After her release she withdrew from public life, but in the 1990s she became a vocal opponent of Sinn Féin's "peace strategy." In 2009 she was arrested in connection with the Massereene Barracks shooting. She was charged with providing property for the purposes of terrorism in 2011 and released in 2013.
Ерте өмір
Прайс батыс Белфасттың Андерсонстаун қаласында республикашыл отбасында дүниеге келген. Оның ата-анасы екеуі де Ирландия республикалық армиясына қатысқаны үшін түрмеге жабылған, ал олармен бірге тұратын анасының әпкесі Бриди жарылғыш заттарды жылжытқан кезде екі қолынан да, көзінен де айырылған.
Саяси белсенділік және ИРА
Прайс және оның әпкесі Долорс 1969 жылдың қаңтар айында Белфасттан Дерриге азаматтық құқықтар науқанына қатысты және Бёрнтоллет көпірі оқиғасында шабуылға ұшырады. Прайс апалы-сіңлілілері Келли мен Финимен бірге Солтүстік Ирландиядағы түрмеге қайтару науқаны аясында бірден аштық жариялады. Сол кезде Ирландиядағы ИРА тұтқындары ерекше санаттағы мәртебеге ие болды (саяси мәртебеге ұқсас), бұл Англиядағы ИРА тұтқындарына берілмеді және ИРА еріктілері өздерін қылмыскер деп санамады. Ашығу 200 күннен астам уақытқа созылды, 167 адам түрме басшылары тарапынан күшпен тамақтандырылды. Сузан Бринге берген сұхбатында Прайс мәжбүрлеп тамақтандыруды былай сипаттады: Төрт ер адам түрме қызметкерлері сізді орындыққа қатты байлап қояды, сіз күресе алмайсыз. Сіз аузыңызды жабайын деп тістеріңізді қысып, олар жауыңыздың айналасына металл пружинаны түртіп, аузыңызды ашып қояды. Олар ауызға ортасында тесігі бар ағаш қыспақты іледі. Содан кейін үлкен резеңке түтікше құйылады. Олар сіздің басыңызды артқа ұстайды. Сіз қозғала алмайсыз. Олар тамақ қоспасына қалаған нәрсені салып береді - апельсин шырыны, шұбат немесе крем қораптары, егер олар калорияны арттырғылары келсе. Олар бұл қамырды тамақ араластырғыштан алып, түтікке бекітілген түтікке құяды. Қуатпен тамақтандыру 15 минутқа созылады, бірақ ол мәңгілік секілді. Сіз ештеңені бақылай алмайсыз. Тамақ дұрыс тамақтана алмай, сөйлей алмай, қозғала алмай қалғаның үшін оларға хабар бере алмайсың. Сіз өліп қалудан қорқасыз.
Түрмеден кейінгі саяси қызметі
Мариан Прайс 1980 жылы патшаның мейірімділік шарасы бойынша босатылды, өйткені оның аштық ұрысынан туындаған нервтік анорексиясы оның өмірін қауіпке ұшыратты деп есептелді. Ол жеке өмірін қайта бастады, тек 1990 жылдары Синн Фейннің "бейбітшілік стратегиясының" қарсыласы ретінде пайда болды. Прайс Ұлы жұма келісімін сынға алып, "Мен ол үшін түрмеге бармадым, ал менің әпкем ол үшін түрмеге бармады" деді. Прайске 1999 жылдың 15 желтоқсанында АҚШ-қа кіру үшін виза берілмеді. Ол Нью-Йорктегі Ирландияның бостандық комитетінің қаржы жинау іс-шарасында сөйлеуі тиіс еді. 2000 жылы Прайс "Нағыз ИРА" мүшесі Джозеф О'Коннордың жерлеу рәсіміне қатысты. 2003 жылдан бастап ол 32 округтің егемендік қозғалысының мүшесі болды және тұтқындардың әл-ауқатын қамтамасыз ететін ұйым үшін жұмыс істеді. 2003 жылы The Guardian газетінің сұхбатында ол өткен әрекеттеріне өкінбейтінін және қарулы әрекеттерді қолдауын жалғастыратынын айтты. 2011 жылы ол терроризм мақсатына мүлікпен қамтамасыз етуі үшін айыпталды. 2011 жылдың 15 мамырында оған заңсыз ұйымды қолдауға шақырған деген айып тағылды. Бұл оның 2011 жылы Дерриде өткен Пасхалық көтерілістің митингісінде берген мәлімдемесінде қатысқанымен байланысты. Сол күні Солтүстік Ирландияның мемлекеттік хатшысы Оуэн Паттерсон оның түрмеден лицензия бойынша босатылуын қайтарып алды. Патэрсон бұл шешім Прайс төндірген қауіп "көптеп өскендіктен" қабылданғанын айтты. Прайс 2011 жылдың мамыр айынан 2012 жылдың ақпан айына дейін ХМ түрмесі Хайдбанк Вудның ауруханалық бөліміне ауыстырылғанға дейін Лисберн маңындағы HM Prison Maghaberry түрмесіндегі жалғыз әйел тұтқын болды. 2012 жылдың мамыр айында Прайстың күйеуі Джерри МакГлинчи оны қолдаған митингте әйелі қирауға жақын екенін мәлімдеді. Прайс пен Дерридің үш адамына қатысты Пасхалық көтеріліс митингісі бойынша айыптаулар кейіннен 2012 жылдың мамырында Дерридің сот төрелігінде қабылданбады. 2012 жылдың 7 маусымында Нью-Йорк штатының Манхэттен қаласында Таймс-сквердің жанында болған наразылық акциясында Прайстың отбасы интернаттау деп атаған жағдайдан босатылуын талап етті. 2013 жылдың 30 мамырында Прайс шарт бойынша босату туралы шешім қабылдағаннан кейін түрмеден босатылды.