Кіріспе
Теңіз сүзгіш-қоректілері туысы Oikopleura - Appendicularia (ларвация) класына жататын түбірткелілер туысы. Ол әр 4 сағат сайын 20 градус температурада шырышты қуыс жасайды. Бұл үйдің ірі бөлшектерді ұстап тұратын қалың торлары бар, ал кішкентай бөлшектерді жинап алатын ұсақ торлары бар, (пелагикалық) бактерияларды қамтитын нанопланктонға дейін. Қалған шырышты үйлер тереңдікке батады, төмен түсіп жатқанда органикалық бөлшектерді жинайды. Олар теңіз қарына маңызды үлес қосады, өйткені оикоплеура көп, ал құйрығының күшті соққыларын қолдана отырып, өте белсенді сүзгіші. Оның мол болуы сақталған үлгілерден (әдетте талданады) байқалмайды, өйткені желатинді дене сақталу процесінде жоғалып кетеді, ал оның іздері мүлдем жоқ. Оикоплеуралар түрінің геномдары жануарлар әлемінде ең кішкентай, шамамен 75 Мб. Oikopleura құрамында биолюминесцентті түрлер бар. Оикоплеура түрлерінің жартысына жуығы биолюминесцентті.
Oikopleura is a genus of tunicates in the class Appendicularia (larvaceans). It forms a mucus house every four hours at 20 degrees Celsius. This house has a coarse mesh to keep out big particles, and a fine mesh that collects the small particles, down to the nanoplankton that includes (pelagic) bacteria. Abandoned mucus houses sink to the deep, collecting organic particles during their descent. They make an important contribution to marine snow, since Oikopleura is abundant and is a very active filterer, using powerful strokes of its tail. Its abundance is less obvious from preserved samples (that are usually analyzed) because the gelatinous body disappears in the preservation process while leaving hardly any trace. Species of Oikopleura have the smallest genomes in the animal kingdom, only about 75Mb. Oikopleura contains bioluminescent species. About half of Oikopleura species are bioluminescent.
Этимология
Тұқым атауы оикос (мағынасы "үй") және плевра ("қоянды", немесе "дене жағы") сөзінен шыққан, бұл олардың басқа личинкалар сияқты шырышты үй салу қабілетіне қатысты.
Филогения
Оикоплеураның басқа бірнеше оикоплеридтер тұқымдасына қатысты парафилетикалық болуы мүмкін екендігі анықталды, атап айтқанда: Folia, Stegosoma, Mesoikopleura және Megalocercus. Бұл тұқым ойлағаннан да көп сан алуандыққа ие болуы мүмкін, мысалы, Oikopleura dioica сияқты түр кешендері, жалпы морфологиясы сәйкес келгеніне қарамастан, бірнеше репродуктивті үйлеспейтін кладтарды қамтиды.
Оикоплеура диоика
Бұл тұқымда ерекше қызығушылық туғызатын түр - Oikopleura dioica, бұл хордалар арасындағы аномалия. Ол хорданың негізгі дене жоспарын сақтады; дегенмен, хорда дамуы кезінде жұмыс істейтін ретино қышқылының сигнализация механизмін жоғалтты. Бұл жоғалту басқа хордаларда ұқсас өзгерістерге жол бермейтін эволюциялық шектеулер туралы сұрақ тудырады. Oikopleura dioica hox гендері геномның тоғыз жерінде таралған, ал басқа хордаларда hox гендерінің кластері бар. Бұл - операны бар еукариоттардың ішіндегі алғашқы хордалы организм.
Суреттер
Flickr: Oikopleura sp. үйде