Кіріспе

Қоңыр жануарлар деп аталатын колониялық су омыртқасыздарының филамы. Автоматты таксобокс. Қазбалық кездесу орны = күмәнді кембрий жазбалары (Pywackia, Protomelission). Бөлімшелер қатары = сыныптар. Бөлімшелер = мәтінді қараңыз. Синонимдер = Ectoprocta (Nitsche, 1869) (бұрынғы Бриозоалар субфиламы). Синонимдердің дереккөздері = Бриозоалар – жай, су омыртқасыздарының филамы, олардың көпшілігі оралма колонияларда тіршілік етеді. Әдетте шамамен ұзын болатын бұл жануарлардың лофофор деп аталатын ерекше тамақтану құрылымы бар, ол сүзгілеп тамақтануға арналған сымдардың «тажы». Теңіз бриозояларының көпшілігі тропикалық суларда тіршілік етеді, бірақ кейбіреулері мұхит шұңқырларында және полярлық суларда кездеседі. Бриозоалар теңіз бриозоялары (Stenolaemata), тұщы су бриозоялары (Phylactolaemata) және көбінесе теңіз бриозоялары (Gymnolaemata) болып жіктеледі, олардың кейбір түрлері тұзды суды артық жақсы көреді. Қазіргі кезде 5869 түрі белгілі. Бастапқыда барлық бриозоалар колониялық болған, бірақ теңіз құмындағы (интерстициалдық кеңістіктер) өмірге немесе терең теңіз мекендеу ортасына бейімделу нәтижесінде екінші реттік жалғыз түрлер пайда болды. Жалғыз түрлер төрт туысқа жатады: Aethozooides, Aethozoon, Franzenella және Monobryozoon. Соңғысы экскреторлық функциясы бар статоцист тәрізді мүшеге ие. Полизоа және Бриозоа терминдері 1830 және 1831 жылдары енгізілген. Ол аталып кеткеннен кейін көп ұзамай, сүзгілеу механизмі ұқсас жануарлардың басқа тобы табылды, сондықтан ол 1869 жылға дейін Бриозоаларға қосылды, ол кезде екі топтың ішкі құрылысының өте ерекше екендігі анықталды. Жаңа топқа «Энтопрокта» деген атау берілді, ал бастапқы Бриозоалар «Эктопрокта» деп аталды. Терминология бойынша келіспеушіліктер 20 ғасырдың соңына дейін сақталды, бірақ қазіргі таңда «Бриозоа» термині кеңінен қабылданды. Колониялардың пішіні әртүрлі болуы мүмкін, мысалы, желдеткіштер, бұталар және жаймалар. Колонияда өмір сүретін жеке жануарлар зооидтар деп аталады және толыққанды тәуелсіз емес. Бұл жануарлардың әртүрлі және ерекше функциялары бар. Барлық колонияларда қоректенуге, экскрецияға және әртүрлі арналар арқылы колонияға қоректік заттар жеткізуге жауапты «автозооидтар» болады. Кейбір сыныптарда ұрықтандырылған жұмыртқаларға арналған инкубаторлар, отарлау қорғаныс құрылымдары және тамыр тәрізді бекіту құрылымдары сияқты мамандандырылған зооидтар бар. Cheilostomata – бриозоялардың ең әртүрлі тобы, мүмкін, оның мүшелерінде ерекше зооидтардың ең кең ауқымы бар. Олардың экзоскелеттері минералданған және беттерге жабысатын бір қабатты қабаттарды құрайды, ал кейбір колониялар тікенді қорғаныс зооидтарын аяқ ретінде пайдаланып өте баяу қозғалуы мүмкін. Әрбір зооид дене қабырғасын қамтамасыз ететін және экзоскелетті өндіретін «цистидтен» және мүшелерді ұстайтын «полипидтен» тұрады. Зооидтарда арнайы экскреторлық мүшелер жоқ, ал автозооидтардың полипидтері қалдық өнімдермен толып кеткен кезде жойылады, әдетте дене қабырғасы жаңа полипидті өсіреді. Олардың ішегі U тәрізді, ауызы сымдардың ішінде, ал анусы сыртында орналасқан. Барлық тұщы су түрлерінің зооидтары бір мезгілде гермафродиттер болып табылады. Көптеген теңіз түрлерінің зооидтары алдымен еркек, содан кейін әйел ретінде жұмыс істейді, бірақ олардың колонияларында әрқашан еркек және әйел сатысындағы зооидтардың үйлесімділігі сақталады. Барлық түрлер суға сперма шығарады. Кейбіреулері жұмыртқаларды суға шығарады, ал басқалары ұрықтандыру үшін сымдар арқылы сперманы ұстайды. Кейбір түрлердің личинкаларында үлкен сарысы болады, олар тамақтанады және тез арада бір бетке орналасады. Ал басқалары сарысы аз, бірақ бірнеше күн бойы жүзіп, тамақтанып, кейін ғана тұрып қалады. Отырғаннан кейін барлық личинкалар ішкі тіндердің көп бөлігін жойып, қайта құратын радикалды метаморфозадан өтеді. Тұщы су түрлері де жағдай қолайлы болғанша ұйықтап жататын статобластарды өндіреді, бұл колонияның ұрпағын аналық колонияның өліміне қарамастан сақтап қалуға мүмкіндік береді. Теңіз бриозояларының хищниктеріне теңіз шұжықтары (нудибранхтар), балықтар, теңіз кірпілері, пикногонидтер, қабықшалылар, кенелер және теңіз жұлдыздары жатады. Тұщы су бриозояларын шаяндар, жәндіктер және балықтар жейді. Таиландта бір тұщы су түрінің көптеген популяциясы әкелінген шаян түрлерінің салдарынан жойылды. Бриозоялардың минералданған қаңқалары алғаш рет ерте ордовик кезеңіне жататын тау жыныстарында пайда болады, бұл оны соңғы ірі филамға айналдырады. Бұл зерттеушілердің бриозоялар бұрын пайда болған, бірақ бастапқыда минералданбаған және қазбаланған және қазіргі заманғы түрлерден едәуір өзгеше болған деп күмәндануына әкелді. 2021 жылы жасалған зерттеулер Protomelission, кембрий кезеңінен белгілі туыс, ерте бриозояның мысалы болуы мүмкін екенін көрсетті, бірақ кейінгі зерттеулер бұл таксонның орнына дасклад балдыры болуы мүмкін екенін ұсынды. Ерте қазбалар көбінесе тік нысандардан тұрады, бірақ жабылатын нысандар біртіндеп басымдыққа ие болды. Филамның монофилетикалық екендігі белгісіз. Бриозоялардың басқа филамдармен эволюциялық байланысы да нақты емес, өйткені ғалымдардың жануарлардың туыстық ағашына қарайтын көзқарасы жақсы зерттелген филамдарға көбірек тәуелді. Морфологиялық және молекулалық филогенез талдаулары бриозоялардың энтопрокттармен байланысы, бриозояларды брахиоподтар мен форонидтармен Lophophorata тобына біріктіру және бриозояларды протостомдар немесе дейтеростомдар деп санау туралы келіспеушіліктерді тудырады.

Зооид түрлері

Бриозоялардың барлығы колониялық, бір тұқымдас – Монобриозооннан басқа. Бриозоя колониясының жеке мүшелері шамамен ұзын болып келеді және толық тәуелсіз жануарлар болмағандықтан зооидтар деп аталады. Барлық колонияларда автозооидтар деп аталатын қоректенетін зооидтар кездеседі. Кейбір топтарда тамақтанудан басқа да әртүрлі функцияларды атқаратын, полиморфты зооидтар деп аталатын тамақтанбайтын гетерозооидтар да болады. Дене қабырғасы эпидермистен, базальді мембранадан (жасушалық емес материалдан құралған қабаттан), дәнекер тіндерден, бұлшық еттерден және коэломды (негізгі дене қуысы) жабатын мезотелийден тұрады. "Тұңқаның" негізгі пішіні – толық шеңбер. Тұщы су бриозояларында (Phylactolaemata) тұңқа U пішіндес болып көрінеді, бірақ бұл әсер тұңқа жиегіндегі терең ойыстан туындайды, онда сымбаттардың шетінде ешқандай тілік жоқ. Лофофора мен ауыз "инверт" деп аталатын иілгіш түтікке бекітілген, оны сыртқа бұрып, полипидке қайтаруға болады, сондай-ақ ішекті жабатын мезотелийді дене қабырғасын жабатын мезотелиймен байланыстырады. Әрбір жіптің қабырғасы мезотелийден тұрады және қан деп есептелетін сұйықтыққа толы кеңістікті қоршап тұрады, ал олар шөгінділердің арасымен қозғалады.

Авикуляриялар мен вибракулялар

Кейбір мамандар зооидтың кез келген түрін атау үшін "авикулярия" (авикуляриумның көпше түрі) терминін қолданады, онда лофофор қорғаныш функциясын атқаратын ұзартумен ауыстырылады, және тек дене қабырғасынан және ішкі жағынан өтетін фуникулярлық жіптерден ғибарат болады. Колониялардың пішіні әртүрлі, олардың өсу үлгісіне, зооидтардың түрлеріне және олар бөліп шығаратын қаңқалық материалдың түрі мен мөлшеріне байланысты. Көптеген түрлер автозооидтардан тұратын колониялар құрайды. Бұл жапырақтар, түтікшелер түрінде болуы мүмкін, ал Таламопорелла туысында ашық қабақ салат сияқты құрылымдарға ұқсайды. Ірі колониялардың көптеген түрлерінде лофофорлардың қаптамасында "түтікшелер" болады, олардың арқылы сүзілген суды жылдам шығарып, бұрыннан сарқылған суды қайта сүзіп тастаудан сақтайды. Олар тамақтанбайтын гетерозооидтардың жиынтығынан пайда болады. Жаңа түтікшелер кеңейіп жатқан колониялардың шеттерінде, ағын жылдамдығы жоғары жерлерде пайда болады және су ағыны өзгерген жағдайда да орнын өзгерте алмайды. Кейбір тұщы су түрлері 1,5 см-ге дейін диаметрі бар желатин тәрізді материал бөліп шығарады, оған зооидтар жабысады. Басқа тұщы су түрлері "бағаналары" мен "бұтақтары" бар өсімдік сияқты пішінге ие, олар тік тұрып немесе бетке жайылуы мүмкін. Аз ғана түрлер күніне шамамен 1 см жылдамдықпен қозғала алады.

Таксономия

Филум бастапқыда "Полизоа" деп аталды, бірақ бұл атау ақырында Эренбергтің "Бриозоа" терминімен ауыстырылды, оның анусы тікшелердің "тажынан" тыс орналасқан. Энтопроктаның табылуынан кейін, оның ануы тікшелердің "тажының" ішінде орналасқан, "Бриозоа" атауы екі класты қамту үшін филум деңгейіне көтерілді. Алайда, 1869 жылы Хинрих Ницше әртүрлі себептермен екі топты мүлдем ерекше деп санады және Эренбергтің "Бриозоа" үшін "Эктопрокта" атауын енгізді. Дегенмен, кейбір белгілі ғалымдар "Эктопрокта" мен Энтопроктаны жақын туыстар деп санап, оларды "Бриозоа" аясында топтастырды. Алайда, бұл өзгеріс филумды "Бриозоа" деп атаған ескі еңбектерді табуды қиындатар еді, ал барлық жіктемелерге қатысты дәйектілік сақталып, екіұштылықтан сақтану қажеттілігі басқа бірнеше филумдар мен көптеген төменгі деңгейдегі топтарды қайта атауды талап ететін еді. Іс жүзінде, жануарлардың бөлінген немесе біріктірілген топтарына зоологиялық атау беру күрделі және толыққанды сәйкес келмейді. 2000 жылдан бергі жұмыстар екіұштылықты шешу үшін әртүрлі атауларды қолданды, соның ішінде: "Бриозоа". Кейбіреулер бір еңбекте бірнеше тәсіл қолданды. "Қырыққабақ жануарлар" деген жалпы атау – грек тіліндегі βρυόν ('қырыққабақ') және ζῷα ('жануарлар') сөздерінен шыққан "Бриозоа" сөзінің тікелей мағынасы, ол жабылатын түрлердің қырыққабақ тәрізді көрінісіне негіделген. 2008 жылға дейін "Oncousoeciidae туысына жататын Cyclostome Bryozoan типтік түрлері жеткілікті түрде танылмаған және дұрыс түсінілмеген" еді. Қазіргі зерттеулер мен тәжірибелер төмен вакуумды сканерлеу электронды микроскопиясы арқылы жабылмаған материалды қолдану арқылы осы туысқа жататын үш туыстың таксономиясын сынды түрде қарастыру және мүмкін түзету үшін жүргізілді, оның ішінде Oncousoecia, Microeciella және Eurystrotos. Бұл әдіс оптикалық микроскоппен анықтау қиын болатын деректерді алуға мүмкіндік береді. Oncousoecia түрінің жарамды типтік түрі Oncousoecia lobulata болып табылды. Бұл интерпретация Oncousoecia-ны тұрақтандырады, оның типтік түрі туыстың жалпы қолданысына сәйкес келеді. Oncousoeciid Eurystrotos қазір бұрын айтылғандай O. lobulata-ға ұқсамайды, бірақ Oncousoecia-ның кіші синонимі болып саналатын жеткілікті ұқсастықтарды көрсетеді. Microeciella suborbicularus сонымен қатар жақында O. lobulata және O. dilatans-тан төмен вакуумды сканерлеудің осы заманауи әдісін қолдана отырып, ерекшеленді, бұл бұрын онымен синоним болып келді. Stomachetosellidae туысына жататын Junerossia деп аталатын жаңа туыс, сондай-ақ Alderina flaventa, Corbulella extenuata, Puellina septemcryptica, Junerossia copiosa, Calyptotheca kapaaensis, Bryopesanser serratus, Cribellopora souleorum, Metacleidochasma verrucosa, Disporella compta және Favosipora adunca сияқты 10 салыстырмалы түрде жаңа бриозоа түрлері жақында табылды.

Дәстүрлі көзқарас

Дәстүрлі көзқарас бойынша, бриозоалар монофилетикалық топ болып табылады, онда Филактолаемата класы Стенолаемата және Ктеностоматида кластарымен ең жақын туыс, яғни қазба жәдігерлерінде ең ерте кездесетін кластармен тығыз байланысты. 2009 жылы митохондрия және жасуша ядросының гендерінің комбинациясын пайдаланған тағы бір молекулалық филогенез зерттеуі, бриозоалар монофилетикалық тип екенін, яғни олардың бәрі бір ортақ ата-бабадан тараған және өзі бриозоа екенін көрсетті. Талдау сонымен қатар Филактолаемата, Стенолаемата және Гимнолаемата кластары да монофилетикалық екенін, бірақ Стенолаемата Филактолаематаға немесе Гимнолаематаға жақын екенін анықтай алмады. Гимнолаематалар дәстүрлі түрде жұмсақ денелі Ктеностоматида және минералды қаңқалы Хейлостоматаға бөлінеді, бірақ 2009 жылғы талдау көрсеткендей, бұл екі топтың екеуі де монофилетикалық емес, ал минералды қаңқалар ерте Гимнолаематалар ішінде бірнеше рет дербес пайда болған. Бриозоалардың басқа типтермен байланысы әлі де белгісіз және даулы. Анатомия мен эмбриондардан ересек организмдердің дамуына негізделген дәстүрлі филогенез эктопрокттардың орны туралы тұрақты консенсусқа келген жоқ. Рут Дьюэл, Джудит Уинстон және Фрэнк МакКинни пікірінше, "Бриозоалардың морфологиясы мен эмбриологиясы туралы біздің қалыпты түсіндіруіміз – бұл барлық омыртқасыздар үшін біртұтас жүйені құруға жасалған 100 жылдан астам әрекеттердің нәтижесі", және эктопрокттардың кейбір ерекше ерекшеліктерін ескермейді.

Ентопрокттар

19-ғасырда энтопрокттар табылған кезде, олар мен бриозоандар (эктопрокттар) Бриозоандар типінің құрамындағы класс ретінде қарастырылды, себебі екі топ та кірпікшелермен жабдықталған сымбатты тістердің көмегімен сүзіліп тамақтанатын қозғалмайтын жануарлар еді. 1869 жылдан бастап айырмашылықтарды жақсы білу, соның ішінде энтопрокттың аналь тесігінің тамақтану құрылымының ішінде орналасуы және олардың ұрықтарындағы жасушалардың бөлінуінің бастапқы үлгісіндегі ерекшеліктер, ғалымдарды екі топты жеке типтер деп қарастыруға итермеледі. Брахиоподтар да "Тентакулата" тобына жатқызылды, кейіннен олар лофофораттар деп аталды, өйткені олардың барлығы лофофораны сүзіліп тамақтану үшін пайдаланады. Лофофораттар әдетте лофофорасы, үш бөліктен тұратын дене қуысы және U пішіндес ішегі бар жануарлар ретінде анықталады. Бриозоандардың тілшелерінде көптеген кірпікшелі жасушалар болады, ал форонидтердің, брахиоподтардың және птеробранхтардың лофофораларындағы сәйкес жасушалардың әрқайсысында бір кірпікше болады; сондай-ақ, бриозоандардың тілшелерінде басқа үш типке тән гемальдік канал ("қан тамырлары") жоқ. Морфологиялық ерекшеліктерді және салыстырмалы түрде аз гендер жиынтығын пайдаланған "жалпы дәлелдер" талдаулары әртүрлі қорытындыларға келді, көбінесе лофофораттар мен лофотрохозоялардың тығыз байланысын қолдады. Митохондриялық ДНК тізбегін зерттеу Бриозоандардың Хеетогнатамен туысты болуы мүмкін екенін көрсетті.

Тамақтандыру және экскрециялау

Көптеген түрлер сүзгіге арналған, судан негізінен фитопланктон (микроскопиялық жүзетін өсімдіктер) сияқты ұсақ бөлшектерді сүзіп алады. Кейбір түрлерде асқазанның алғашқы бөлігі хитинді тістермен қапталған, қатайған қабықтары бар, мысалы диатомдар сияқты, қоректік заттарды ұнтақтайтын бұлшықетті ішекше құрайды. Толқын тәрізді перистальтикалық қымылыстар тамақты асқазан арқылы өткізіп, қорытуға көмектеседі. Асқазанның соңғы бөлігі кішкентай түкшелермен (цилиялармен) қапталған, олар қорытылмаған қалдықтарды ығыстырады, содан кейін ішек арқылы өтіп, анус арқылы шығады. Бриозоидтардың әртүрлі топтары зооидтар арасында қоректік заттар мен оттегі алмасу үшін әртүрлі әдістерді қолданады: кейбіреулерінде дене қабырғаларында үлкен кеңістіктер болады, бұл коэломдық сұйықтықты еркін айналуға мүмкіндік береді; ал басқаларында фуникулалар (ішкі "кішкентай арқандар") болады. Дамитын эмбрион жұмыртқаның сарысына, қосымша эмбриондық тамақтануға (матротрофияға) немесе екеуіне де тәуелді. Ктеностомаларда аналық ұрықтанған жұмыртқалар үшін даму камерасын жасайды, ал оның полипиді ыдырайды, эмбрионға қоректік заттармен қамтамасыз етеді. Стенолематтарда даму камералары ретінде қызмет ететін арнайы зооидтар пайда болады, ал олардың жұмыртқалары 100-ге дейін бірдей эмбриондарды өндіру үшін бөлінеді. Бриозоид жұмыртқаларының бөлінуі бирадиалды, яғни бастапқы сатылары екі жақты симметриялы болады. Коэлом қалай қалыптасатыны белгісіз, себебі дернәсілден ересекке айналу кезінде дернәсілдің барлық ішкі тіндері жойылады. Көптеген жануарларда бластопор – ерте эмбрион бетіндегі ашылу – ішек құбырын қалыптастыру үшін тікелей өтеді. Алайда, бриозоидтарда бластопор жабылады, ал ауызды құру үшін жаңа ашылу пайда болады. Эмбриондарын көбейтетін түрлер ірі сарыларымен қоректенетін, ішегі жоқ және қоректенбейтін дернәсілдерді жасайды. Жағдай жақсарғанда қабықтың жапырақшалары ажырасады, ал оның ішіндегі жасушалар жаңа колония құруға тырысатын зооидқа айналады. Plumatella emarginata «сессобластарды», ата-аналық колониялар қиын жағдайларда жойылған жағдайда да, жақсы аумақты басқаруға мүмкіндік беретін, және жаңа орындарға таралатын «флотобластарды» өндіреді. Plumatella repens-тің жаңа колониялары негізінен «сессобластарды» өндіреді, ал жетілгендері «флотобластарға» ауысады.

Тұрғындар мекендері мен таралуы

Теңіз түрлерінің көпшілігі тропикалық суларда, аздап тереңдікте өмір сүреді. Дегенмен, кейбір түрлері терең теңіз шұңқырларында, әсіресе су асты мұздақтарының маңында, сондай-ақ полюстерге жақын жерлерде табылған. Бриозоялардың басым көпшілігі бекініп тіршілік етеді. Әдетте, бекініп тіршілік ететін бриозоялар тау жыныстары, құм немесе қабықшалар сияқты қатты субстраттарда өмір сүреді. Саялы теңіздерде қабықшалы формалар жиі кездеседі, ал тереңдік артқан сайын тік формалар көбейе түседі. Alcyonidium disciforme түрінің колониялары, диск тәрізді және сондай-ақ еркін тіршілік ететін, Арктиканың лайлы теңіз түбінде мекендейді және жұтып алған құм түйіршіктерін жинақтап, оларды құм балласты ретінде пайдаланып, аударылып кеткен жағдайда тік жағдайға келтіруі мүмкін. Бриозоялардың кейбір түрлері бриолиттерді – шар тәрізді, теңіз түбінде домалап жүргенде барлық бағытта өсетін, еркін тіршілік ететін колонияларды құрай алады. 2014 жылы Fenestrulina rugula бриозоанның Антарктиданың кейбір аймақтарында басым түрге айналғандығы хабарланды. Жалпы жылыну мұз тауларының сырғыту жылдамдығын арттырды, ал бұл түр сырғытылған аумақтарды қайта мекендеуге өте бейім. Филактолаематтар тұщы сулы ортаның барлық түрлерінде – көлдер мен тоғандарда, өзендер мен ағыстарда, сондай-ақ эстуарияларда өмір сүреді. Кейбір ктеностомалар тек тұщы суда ғана тіршілік етеді, ал басқалары тұзды суды жақсы көреді, бірақ тұщы суда да тіршілік ете алады.

Адам емес организмдермен өзара әсерлесу

Теңіз түрлері коралл рифтерінде жиі кездеседі, бірақ жалпы биомассаның маңызды бөлігін сирек құрайды. Ылғалды суларда, өлген колониялардың қаңқалары қабықшалы шағылдың маңызды құрамына кіреді, ал тірі түрлері осы аймақтарда көптеп таралған. Теңіз бриозойларының басқа да жыртқыштарына балықтар, теңіз кірпілері, пикногонидтер, қабықшалылар, кенелер және теңіз жұлдыздары жатады. Әдетте, теңіз сазқұйрықтылары мен моллюскалар колониялардың бөліктерін жорып, минералды "үйлерін" бұзып, көптеген зооидтарды жейді, ал бриозойлармен қоректенетін көптеген буынтық аяқты жыртқыштар жеке зооидтарды жейді. Тұщы суларда бриозойлар, шұңғылдар мен мидиялармен бірге, ең маңызды сүзгіленетін жемшілердің бірі болып табылады. Тұщы су бриозойларына көптеген жыртқыштар шабуыл жасайды, оның ішінде ұлулар, жәндіктер және балықтар бар. Тайландта, әдетте, бұзық өсімдіктермен қоректенетін Pomacea canaliculata (алтын алма ұлуы) түрі енгізілді, ол пайда болған жерде филактоламаттар популяциясын жойды. P. canaliculata сонымен қатар тұщы судың кең таралған гимналомаматымен де қоректенеді, бірақ одан кем зақымдайды. Жергілікті ұлулар бриозойлармен қоректенбейді. Zancleidae гидроидтар тұқымдасының бірнеше түрі бриозойлармен симбиоздық қарым-қатынасқа түседі, олардың кейбіреулері гидроидтарға пайдалы, ал басқалары паразиттік. Кейбір гидроидтардың пішінінде өзгерістер байқалады, мысалы, кішірек сымбақтар немесе тамырлардың бриозойлармен қабықтануы. Бриозой Alcyonidium nodosum, Burnupena papyracea бұршағын күшті және ашкөз Jasus lalandii тас лобстерінің шабуылынан қорғайды. Бриозойлармен қапталған бұршақ қабықшалары, қапталмағандарға қарағанда мықтырақ болғанымен, бриозойлардың химиялық қорғанысы, ықтимал, маңыздырақ кедергі болып табылады. Мавританияның жағалауындағы Банк-д'Аргинде Acanthodesia commensale түрі, әдетте, қиыршық тас пен қатты субстратқа жабысып өседі, Pseudopagurus cf. granulimanus түріндегі шаңқабақтармен факультативті симбиоздық қарым-қатынас құрды, нәтижесінде жұмыртқаның мөлшері бриолиттер деп аталатын құрылымдарды құрайды. Бриозой колониялары бос гастропод қабықшасында ядро жасап, көп қабатты қаңқа қабығын құрайды, олар шар тәрізді қабықтарды жасайды және спиральді түтікшелі өсу арқылы шаңқабақтың тіршілік кеңістігін кеңейтеді. Кейбір филактоламат түрлері миксозоалар тобының аралық иесі болып табылады, олар көбінесе салмоноид балықтарында бүйрек ауруын тудырады, ол көбінесе өлімге алып келеді және Еуропа мен Солтүстік Америкада жабайы балық популяциясын қысқартуға себеп болды. Теңіз бриозойлары көбінесе кемелердің корпустарында, кемежайларда және теңіз жағалауындағы құрылыстарда биоластануға жауапты. Олар жаңа немесе жақында тазаланған құрылыстарды бірінші болып мекендейтіндердің қатарында. Тұщы су түрлері су құбырларында, ауыз суды тазарту жабдықтарында, сарқырамаларды тазарту қондырғыларында және электр станцияларының салқындату құбырларында кейде кедергі келтіреді. Теңіз бриозоаны Bugula neritina-дан бриостатин деп аталатын химиялық заттар тобын алуға болады. 2001 жылы фармацевтикалық компания GPC Biotech Аризона мемлекеттік университетінен бриостатин 1-ді коммерциялық даму үшін қатерлі ісікке қарсы ем ретінде лицензиялады. GPC Biotech 2003 жылы бриостатин 1 тиімділігі аз және кейбір уытты жағымсыз әсерлерді көрсеткендіктен, дамуын тоқтатты. 2008 жылдың қаңтар айында АҚШ Ұлттық денсаулық сақтау институтына Альцгеймер ауруын емдеуде Бриостатин 1-дің қауіпсіздігі мен тиімділігін бағалау үшін клиникалық зерттеу ұсынылды. Алайда, 2008 жылдың желтоқсанына дейін, зерттеуді аяқтау жоспарланған кезде, қатысушылар табылған жоқ. Соңғы зерттеулер оның Альцгеймер ауруы бар науқастардың танымдық қабілетіне оң әсер ететінін және жағымсыз әсерлері аз екенін көрсетті. Бриостатинды алу үшін шамамен 500-ден астам бриозойларды өңдеу қажет. Нәтижесінде, өндірісі оңай және кем дегенде бірдей тиімді синтетикалық эквиваленттер жасалды.