Кіріспе

Амфибия түрлері Кіші сирень (Siren intermedia) - Америка Құрама Штаттарының шығысы мен Мексиканың солтүстігінде өсетін сулы саламандралардың бір түрі. Олар көптеген жалпы атаулармен аталады, соның ішінде екі аяқты бақа, жәндік сиренасы және саз бақа. Интермедиа деген атау олардың үлкен сирена, Сирена лакертина және кәріз сирена, Псевдобранхус түрлері арасындағы аралық өлшемін білдіреді.

Сипаттама

Кіші сиреналардың денелері ұзын, тек екі аяғы бар, бас түбінде орналасқан төрт аяқты аяқтары бар және ұзындығы 7-27 дюйм (17 69 см). Үлкен сиреналардан айырмашылығы, кіші сиренаның жағалауында 35 -тен аз саңылау бар. Жас үлгілердің басында қызылдан сарыға дейін жолақтар және дененің негізгі ұзындығы бойымен өтетін жолақтар болады, бірақ бұл жолақтар Siren intermedia-да жоқ. Ересектердің түсі қарапайым; артқы жағы әдетте зәйтүн жасылдан көк сұр немесе қараға дейін, ал іш жағы әдетте ашық сұр. Жасыратыны: Саламандарда жыныстық диморфизм әдетте әйелдерге тән, бірақ Siren intermedia-да керісінше. Аталық жынысы үлкен, сондай-ақ олардың аналықтарына қарағанда айтарлықтай үлкен басы және ұлғайған массетер бұлшық еттері бар. Кіші сиреналар ерекше неотенді болып табылады және өмір бойы сыртқы жабыршықпен жабдықталады. Шығыс кіші сирена, С. И. Интермедиа Барнс, 1826 Батыс кіші сирена, С. И. Неттинги Гоин, 1942 Рио-Гранде кіші сирена, С. И. Техаса Гоин, 1957

Тіршілік ету ортасы

Сиреналар басқа сулы-сазды жерлердің маңында орналасқан тоғандарда кездеседі. Олар әдетте батпақтар мен тоғандарда тұрады және құрғақ тоғандарда екі жылға дейін "аэстивация" деп аталатын процесс арқылы өмір сүре алады. Сиреналар судан сирек шығатындықтан, теңізде таралудың нашар түрі болып саналады, сондықтан олардың географиялық таралуы көбінесе көлдік байланыстары мен биотикалық өзара әрекеттесулер арқылы анықталады. Кіші сиреналар су саламандралары, бірақ олардың сусыздану сияқты факторларға төтеп беру қабілеті олардың уақытша мекендейтін жерлерінде жақсы өмір сүру дағдыларына ие болуына мүмкіндік береді. Сиреналар осморегуляцияға ие және астивация кезінде шырышты қабықшаны шығарады, бұл сусыздануды және электролиттік стрессті едәуір азайтады. Олардың кішкентай аяқтары құрғақ жермен қысқа уақыт жүріп-тұруға мүмкіндік береді.

Географиялық таралуы

Кіші сирена АҚШ-та және Мексикада, негізінен Вирджиниядан Флоридаға дейін, батыстан Техасқа дейін, Мексиканың солтүстік-шығысына дейін Веракрусқа дейін, солтүстікке қарай Иллинойс пен оңтүстік-батысқа дейін Мичиганға дейін кездеседі. Көптеген үлгілер жақында Мичиган қаласында 60 жыл бойы табылмай қалған. Кіші сиреналар тек тұрақты ылғалды жерлерде кездеседі, ал басқа саламандралар мен бақалар құрғақ және ылғалды жерлерде өмір сүре алады. Кіші сиреналар тұрақты ылғалды жерлерде ең жақсы жыртқыш болып табылады. Олар тез отарлауға және биберлер құрған жаңа тоғандарда басым тұтынушы бола алады. Олардың жұмсақ шөгінділерде тұрып, көмілген қабілеті және жасыл судағы тығыз су өсімдіктерінде өмір сүру қабілеті олардың үстемдігін жеңілдетеді. Сонымен қатар, түрдің жоғары өнімділігі, жоғары құнарлылығы және ерте жыныстық жетілу деңгейіне дейін тез өсуі оған тез және оңай жоғары тығыздыққа жетуді және осылайша тіршілік ортасында үстемдік етуді қамтамасыз етеді.

Қорғау

Кіші сирена өзінің кеңістігінің көп бөлігінде өте жиі кездеседі, бірақ құпия табиғатына байланысты сирек көрінеді. Барлық амфибиялық түрлер сияқты олардың саны да судың сапасының төмендеуіне байланысты азайып барады деп есептеледі. Олар жиі жиналып, балық аулау үшін жем ретінде қолданылады. Бұрын бұл түрдің Мичиган штатынан жойылған деп саналған. S. i. texana түрінің түрін Техаста қатерлі түр ретінде санаған. Олар IUCN Қызыл тізімінде ең аз алаңдаушылыққа ұшырайды және Мексикада "Ерекше қорғауға" ие түр болып саналады.

Тыныс алу

Сиреналар тұқымдасының барлық түрлері - су ортасында тіршілік ететін, саранша тәрізді, пеедоморфты саламандралар. Олар жабырқақтары, өкпелері мен терісі арқылы тыныс алады және оттегі аз гипоксикалық ортада жақсы өмір сүреді. Сирена интермедиа қосмекенділер арасында астивация кезінде сусыздануды баяулататын шырышты қабықшаны құру қабілетімен ерекшеленеді, ал кіші сирена ұзақ уақыт бойы азық-түлік тапшылығына төтеп бере алады. Аэстивация кезінде тыныс алу айтарлықтай баяулайды және келесі 16 немесе одан да көп аптада жабын атрофиясына ұшырайды. Сирена интермедиасы су асты дыбыстарын шығарады және оларға жауап береді, бұл дыбыстар белгілі бір коммуникациялық мәнге ие болуы мүмкін. Тынығу сиреналары әдетте үнсіз болады, бірақ олар импульсті дыбыстар немесе "кликтер" пойыздарын шығарады. Олардың түймелеуге бейімдігі жеке түрлерге қарағанда топта көбірек, бұл олардың түрішілік қарым-қатынасқа қатысы бар екенін көрсетеді. Бұл акустикалық мінез-құлық көбінесе басқа сиреналар болған кезде кездеседі. Олар бір мезгілде түймелеп тұрған даналардың әртүрлі импульс жылдамдықтарымен шығарылады және бас соққыларымен байланысты. Басты шайқап, дыбыс шығару үшін қажет болуы мүмкін. S. intermedia мүйізді жақ сүйектерін бір-бірімен тез қозғалту арқылы шабыт шығарады, ал бұл қозғалыс әсіресе күшті болған кезде бас соққысы болуы мүмкін. Бұл дыбыс шығару құралы адамның жоғарғы және төменгі тістеріне ұқсас, ауызды ашып, қиылысу.

Диета

Кіші сиреналар сүзгілік азық болады. Олар жем-шөп іздеп, көлдің түбін және су өсімдіктерін аралап шығады.

Жыл сайынғы маусымдық мінез-құлық өзгерістері

Кіші сирена түнгі уақытта өмір сүреді, күнді судың астындағы қалдықтар мен саздың ішінде жасырынып, баяу жүреді. Сиреналар күзгі және көктемгі маусымдарда, су температурасы 15 °C-ға жақын болған кезде және құрғақшылық қаупі болмаған кезде белсенді болады. Жаз айларында көлдер мен басқа да мекендер құрғақшылық кезеңдерінен өтеді, бұл су деңгейінің төмендеуіне және құрғақ көлдерге әкеледі. Кемел сиренаның осы құрғақ маусымның қиындықтарына төзу стратегиясы "аэстивация" деп аталады, немесе жазғы тынығу, құрғақшылықтың ауырлығына байланысты 35 аптаға дейін созылуы мүмкін. Шілдеден қазанға дейінгі он алты апталық кезеңде су жануарлары өздерінің дене сұйықтықтарының осмостық концентрациясын арттырады және дене функцияларын баяулатады. Олар бұны құрғату тоғанының түбіне өздерінің денелерінің ұзындығы мен ені шамасында түтік тәрізді арналарды қазып жасайды. Аэстивация процесінің қалған бөлігі үшін олар шырышты коконды бөліп шығарады. Одан кейін олардың оттегі тұтынуы мен жүрек соғуының айтарлықтай төмендеуі байқалады. Жаңқалар баяу кемиді, дене кішірейді, нәтижесінде май қалыпты жылдамдықтың бестен бір бөлігінде метаболизмге түседі. Күткендей, үлкен адамдар салмағы бірлігіне қарағанда көбірек май жинап, аз оттегі тұтынады, сондықтан олар ұзақ уақыт бойы өмір сүре алады. Кейбір жануарлар, әсіресе, ұсақ сиреналар, сусыну кезінде өлді немесе сусызданудан зардап шегеді, өйткені олар жеткілікті май сақтай алмайды және метаболизмнің жоғары сұранысы олардың тіршілік ету мүмкіндігін азайтады. S. intermedia ануран личинкаларының жалпы тығыздығын азайтады, осылайша шығыс тритонға кең ауқымды жыртқыш тығыздықта кілт тастар ретінде әрекет етуге мүмкіндік береді.

Жаулары

Ересектердегі көбелек саламандралар (Ambystoma talpoideum) және кіші сиреньдер (Siren intermedia) - АҚШ-тың оңтүстік-шығысындағы уақытша тоғандардың ең ірі жыртқыш жануарлары. Siren intermedia A. talpoideum-мен бәсекелеседі және оның өсуін шектеп, оның жаңа мүшелерін қабылдауды бақылайтын ішкі жәндікті жыртқыш болып табылады.