Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Холмс теңіз тіршілігін қорғау қауымдастығы - 19 ғасырда теңіз сигналды жарықтары мен тұманды қоңырауларын өндіру үшін құрылған Ұлыбританиядағы компания. Оны Миддлсекстен келген телеграф инженері Натаниел Джон Холмс құрды; және ол оның ұлы Джозеф Р. Холмске өтті. Компанияны 1919 жылы Олбрайт пен Уилсон сатып алды.
The Holmes' Marine Life Protection Association was a United Kingdom company set up in the 19th century to produce marine signal lights and foghorns. It was founded by Nathaniel John Holmes, a telegraph engineer from Middlesex; and it passed to his son Joseph R. Holmes. The company was taken over by Albright and Wilson in 1919.
Холмс патенттері
1875 жылы Холмс теңіздегі дыбыстық дабыл сигналына (B. P. 2564 of 1875) британдық патент алды; және 1877 жылы ол £ 80 фунт стерлингке Джон Грейдің патентінің жартысын сатып алды (B. P. 2564 of 1868) тұман дабылдарын жақсарту үшін. 1876 жылы ол J. H. Player-мен бірге өтініш беруші ретінде теңіз және басқа мақсаттар үшін өздігінен тұтанатын және сөнбейтін сигнал шамдарын жақсартуға арналған уақытша өтінімді алды; ол 1876 жылғы 4215 британдық патент болды. Холмс 1885 және 1887 жылдары және оның компаниясы 1906 жылға дейін патенттерді алды.
In 1875 Holmes obtained a British Patent for a marine audible alarm signal (B. P. 2564 of 1875); and in 1877 he bought, for £80 Pound Sterling, a half share of John Grey's Patent (B. P. 2564 of 1868) for Improvements in fog alarms. In 1876 he obtained, with J. H. Player as co applicant, a provisional application for Improvements in self igniting and inextinguishable signal lights for marine and other purposes; it became British Patent 4215 of 1876. Further patents were taken out by Holmes in 1885 and 1887; and his company up to 1906.
Теңіз белгілері мен сигналдары
1873 жылы шілдеде ол Ливерпульдің P және W Maclellan кеме компаниясына өзінің патенттік сигнал жарығын көрсетті және оған Сертификат берілді. Ол кальций фосфидін пайдалануға негізделген; олар бастапқыда Баркингке көшіп барудан бұрын, Фелтемде, Миддлсексте өздері жасаған. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін Холмс теңіз тіршілігін қорғау қауымдастығы құтқарушы жарықтар мен апат жарықтарын сатты; соғыс кезінде сату күрт өсті. Сауда кеңесінің ережелеріне сәйкес, өмірді сақтайтын жарықтарды жеткізу британдық теңіз кемелерінде міндетті болды. Холмс шамдары әртүрлі сауда атауларымен сатылды: құтқарушы үшін қолөнерші жарық; сауда кемелері үшін Манвелл Холмс теңіз жарығы апат жарығы; және Адмиралтейство үшін құтқарушы үшін модификацияланған қолөнерші жарық. Сонымен қатар, олар палубадағы сигналдарды да шығарады. Олардың барлығы кальций карбидімен зарядталған, оған су құйылғанда ацетилен газы пайда болады. Оларда аз мөлшерде кальций фосфиді де бар, ол сумен байланыста таза емес фосфинді шығарады, ол өздігінен тұтанады, осылайша ацетилен тұтанады. "Кейімгер" құтқарушы жарығының үстінде оны үстіне көтеретін ауа толтырылған. Ол тірі қайыққа қысқа арқанмен, ал тірі қайыққа ұзын арқанмен бекітілетін. Құтқарушы кемеден суға түсіп кеткенде, қысқа арқан екі тығынысты тартып тастады. Мачтаның бас сигналы мен палубаның жарығы үшін екі плагин қолмен алынып, бірліктер сулы бөшкеге орналастырылды.
In July 1873 he demonstrated his Patent Signal Light to the Liverpool shipping company P and W Maclellan and was awarded a Certificate of Merit. It was based on the use of Calcium phosphide; which they initially made themselves at Feltham, Middlesex, before moving to Barking. Up to the end of World War I the Holmes' Marine Life Protection Association sold lifebuoy lights and distress lights; and sales increased dramatically during the war. The provision of Lifebuoy lights was mandatory for British seagoing vessels under Board of Trade Regulations. Holmes' lights were sold under various Trade names: The Handyman's Light for lifebuoys; the Manwell Holmes Marine Light distress light for merchant vessels; and a modified Handyman Light for lifebuoys for the Admiralty. They also produced a distress signal, the Deck Flare. They were all charged with calcium carbide, it produced acetylene gas when water was dripped onto it. They also included a small quantity of calcium phosphide, which in contact with water produced impure phosphine, it spontaneously ignited, thereby igniting the acetylene. The Handyman lifebuoy light had a buoyancy chamber filled with air to keep it afloat. It was attached to the lifebuoy with a long cord, and to the boat with a shorter cord. When the lifebuoy was thrown overboard, the short cord pulled away two plugs, one to let sea water in and one to let gas out. For the mast head distress signal light and the Deck Flare the two plugs were removed by hand and the units placed in a bucket of water.