Кіріспе

Мексикалық саясаткер Фрай Хосе Сервандо Тереза де Миер Нориего и Гера (18 қазан 1765 3 желтоқсан 1827 ж.) - Рим католик шіркеуінің діни қызметкері, уағыздаушы және Жаңа Испаниядағы саясаткер. Ол өзінің қарама-қайшылықты көзқарастары үшін бірнеше рет түрмеге қамалып, Испания, Франция және Англияда сүргінде өмір сүрді. Оның уағыздары мен жазбаларында республикашылдықты қолдаған ревизионисттік теологиялық және тарихи пікірлер ұсынылған. Миер Мексиканың тәуелсіздік соғысы кезінде Франсиско Хавьер Минамен бірге жұмыс істеді және тәуелсіз Мексиканың құрылтайшы конгресінің депутаты ретінде Агустин де Итурбидтің императорлық билікке деген талабына қарсы болды. Мексика тәуелсіздігіне атқарған үлесі үшін құрметке бөленді.

Білім

Миер Жаңа Испания колониясының (қазіргі Мексика) Монтеррей қаласында, Нуэво Леон қаласында дүниеге келген. Ол Гранада герцогтері мен Нуэво-Леон конкистадорларының ұрпағы болды. 16 жасында Мексикадағы Доминикан орденіне кірді. Порта-Коэли колледжінде философия мен теологияны оқыды және діни қызметкер болып тағайындалды. Ол 27 жасында докторлық дәрежесін алып, белгілі уағыздаушы болды.

Дін уағызы

1794 жылы 12 желтоқсанда Гвадалупаның құдайы анасы Мәриямның 1750 жыл бұрын пайда болғанын растайтын уағыз айтты. Ол Гвадалупаның біздің ханымның түпнұсқа суреті испан жаулап алуынан бұрын Америкада уағыз айтқан әулие Томастың шапанына салынған деп дәлелдеді, оны Хуан Диего қайтадан тапты. Мексиканың тарихы мен жеке басын қатаң қайта қарастырған бұл уағызды провокация ретінде қарастырды. Гвадалупаның біздің ханымдары Мексиканың символы ретінде испан билігіне қарсылық білдірген Мигель Идальго и Костилья сияқты креол басшылары кейінірек қолданатын қарқынды және өте жергілікті діни сезімталдықты білдірді.

Қалған жері

Бастапқыда уағыз назар аударған жоқ, бірақ бір аптадан кейін архиепископ Нуньез де Харо Миерді Испанияның Кантабриядағы Лас Кальдас-дель-Бесая монастырына 10 жылға айдауға үкім шығарды; оқыту, уағыздау немесе мойындаудан мәңгіге тыйым салу; және докторлық дәрежесінен айырылды. 1796 жылы оған өз ісіне қатысты мәселесін Үндістан кеңесіне ұсынуға рұқсат берілді. Алайда, Кеңестен қайтып келе жатып, ол дұрыс емес жолға түсіп, қайтадан тұтқындалды. Бұл жолы ол Бургостағы францискандық монастырьға қамалды. 1801 жылы ол қашып кетіп, Францияның Байон қаласында бас сауғалады. Байоннан ол Бордоға, кейін Парижге көшіп барды. Ол жерде ол Гижон графы, бай перуандық Хосе Сареаның аудармашысы болды. Ол Симон Боливардың бұрынғы мұғалімі Симон Родригеспен бірге Парижде испан тілін үйрету және Франсуа Рене де Шатобрианның "Атала" кітабын аудару үшін академия ашты. (Атала Луизианада, үнділік қаһарманмен орналасқан.) Миер сондай-ақ Константин Франсуа де Шассебуф, граф де Вольниге қарсы диссертация жазды. Парижде ол Шатобрианды, содан кейін студент ретінде саяхаттап жүрген, бірақ кейіннен Мексикадағы маңызды консервативті саясаткер Лукас Аламанды, Барон Александр фон Гумбольдтты және Монморенси герцогымен танысты. 1802 жылы Доминикан орденінен шығып, Римде діни қызметкер болды. Мадридке оралғанда, оны тағы да тұтқындады, бұл жолы Мексиканың тәуелсіздігін қолдаған сатирасы үшін. Ол Севильядағы түзеу орнына жіберілді, 1804 жылы ол қашып кетті. Алайда оны қайтадан тұтқындап, үш жылға түрмеге қамап қойды. Содан кейін Рим папасы оны өзінің ішкі прелаты деп атады, өйткені ол екі раввинді католицизмге айналдырды. Франция мен Испания арасындағы соғыста ол Испанияға Валенсия еріктілерінің әскери капелланы ретінде оралды. Ол көптеген шайқастарға қатысқан. Белшитте француздар оны тұтқынға алды, бірақ ол қайтадан (бесінші рет) қашып құтыла алды. Ол өзін генерал Блейкке таныстырды, ол оны Севильяның Хунтасына өзінің қызметі үшін ұсынды. Кадис регентшілігі оған жыл сайын 3000 песо зейнетақысын берді. Ол Лондонға көшіп, Латын Америкасындағы тәуелсіздік қозғалыстарын қолдаған El Español газетінде Хосе Мария Бланкомен бірлесіп жұмыс істеді.

Жаңа Испанияға экспедиция

Лондонда испан революционері Франсиско Хавьер Минамен кездесті. Мина оны жаңа Испанияға экспедицияға қосылуға және оның тәуелсіздігі үшін күресуге көндірді. Олар 1816 жылы 15 мамырда АҚШ-қа жөнелді. Миер Жаңа Гранададан жер аударылған Мануэль Торреспен дос болды, ал Торрес және басқа испандық-американдық агенттер Минаның экспедициясын ұйымдастыруға көмектесті. Сентябрь айында экспедиция Жаңа Испанияға жолға шықты, бірақ оның нәтижесі аяныс болды. 1817 жылы 13 маусымда Сото-ла-Маринадағы көтерілісшілердің бекінісі басып алынғанда, Миер тағы да тұтқынға алынды, бұл жолы роялистер. Ол Сан-Карлос-де-Пероте замогына, содан Инквизицияның тұтқынына жіберілді, содан кейін 1820 жылы Гаванаға, ол алтыншы рет қашып кетті.

Филадельфияда

Осы қашып кетуден кейін Миер 1821 жылы маусымда Америка Құрама Штаттарына қайта оралды, онда Висенте Рокафуэртемен бірге Филадельфиядағы Мануэль Торрес үйінде үш ай өмір сүрді. Торрес қазір Колумбияның АҚШ-тағы өкілі ретінде әрекет етті. Миер мен Торрес мінез-құлқы жағынан қарама-қарсы болса да, монархияға қарсы фанатизмді бөлісті және жақын достыққа ие болды. Торрес арқылы Миер Колумбияның сыртқы істер министрі Педро Хосе Гуальмен байланысып, оны Мексикаға монархистік қозғалысқа қарсы тұру үшін дипломат жіберуді шақырды, ол келесі жылы солай істеді. Филадельфияда болған кезінде Миер бірнеше еңбектер жариялады, соның ішінде "Андисті жою туралы қысқаша есеп" кітабының жаңа басылымы және монархияға қарсы трактат "Memoria politico instructiva enviada a los gefes de Anáhuac". Тарихшы Чарльз Боуман Миердің есімін атап өткен бір памфлетті ұсынды, Ла Америка Испаниа девидида ен дос гранде департамэнт, Норте и Сур о море Септентриональ и Меридиональ, Миерге тән емес, шынымен де Торестің жұмысы. Діни қызметкер өзінің Торрес пен саудагер Ричард У. Мид арқылы байланыста болған, тағы бір танысы болған Сент-Мария шіркеуімен байланысты дау-дамайға араласқан. Миер епископ Генри Конвеллді ренжіткен приходтың құлдыраған діни қызметкері Уильям Хоганды қорғады. Сент-Мэридің қамқоршылары Хоганды діни қызметкер етіп ұстап, епископқа қарсы шықты. Миер үшін бұл шіркеудің американдық түрі қандай болуы керектігін бақылау мәселесі болды және ол пікірталастың басты бөлігіне айналды. "Сервандус Миер" парақшалар диалогында күшті мәлімдемелер жасады және қатаң айыптайтын болды; бір жауапта ол былай деп жазды: "Мен инквизицияның тұтқыны болғаным рас, бірақ АҚШ-тағы және әрбір өркениетті елдің азаматтары мұны құрметке лайық деп санайды деп ойлаймын". Ол АҚШ-тан Торрес берген Колумбия паспортымен кеткен. Өлімге жақындап қалған кезінде ол 1827 жылы 16 қарашада достарын қоштасу үшін қонаққа шақырды. Ол өзінің өмірін және пікірлерін ақтап сөйлеген сөйлемін айтып, 1827 жылы 3 желтоқсанда қайтыс болды. Ол Мексикадағы Санто-Доминго шіркеуінде үлкен құрметпен жерленді. 1861 жылы оның денесі 12 адаммен бірге жерленген. Барлық денелер мумияланған. Мумиялар инквизицияның құрбандары деп танылды. Кейбір мумиялар, соның ішінде Миердің мумиясы, талап етуді қабылдаған итальянға сатылды. Оның мумиясы кейін Брюсселде көрсетілді, бірақ одан кейін оның қалдықтарымен не болғаны белгісіз. Миердің есімі бүгінде Мексикадағы Депутаттар палатасы орналасқан Сан-Лазаро заң шығару сарайындағы Құрмет қабырғасына алтын әріптермен жазылған.