Кіріспе
Нью-Йорк метро станциясы Куинстегі Джексон Хайтс / Рузвельт-авеню / 74-ші көше станциясы - Нью-Йорк метро станциясы кешені, оны IRT Флашинг желісі мен IND Куинс бульвар желісі қызмет көрсетеді. Квинстегі Джексон Хайтстағы 74-ші көше, Бродвей және Рузвельт даңғылының үшбұрышында орналасқан, оған 7, E және F пойыздары әрқашан қызмет көрсетеді; R пойызы әрқашан кешке дейін; M пойызы апта күндері күндіз; және <F> пойызы орасан көп уақытта кері бағытта. Комплекс екі станциядан тұрады: Бродвейдегі 74-ші көшедегі көтерілген станция, Интербороу жылдам транзит компаниясы (IRT) және Бруклин жылдам транзит компаниясы (BRT) үшін салынған, ал Джексон Хайтс (Джексон Хайтс) - Рузвельт даңғылында орналасқан жер асты IND станциясы, Тәуелсіз метро жүйесі (IND) үшін салынған. Биіктік бекет екіжақты келісімшарттың бір бөлігі ретінде салынған және 1917 жылы 21 сәуірде ашылған; бекетке сонымен қатар БРТ және оның мұрагері Бруклин-Манхэттен транзит корпорациясы 1949 жылға дейін қызмет көрсетті. IND станциясы 1933 жылы 19 тамызда ашылды және 1936 жылға дейін Квинс бульвар желісінің аялдамасы болды. Екі станция арасындағы эскалаторлар 1950 жылдары орнатылған, ал кешен 2000-2005 жылдар аралығында қайта құрылған. IRT Flushing Line станциясының екі жақты платформасы және үш рельсі бар; тығырық сағатындағы экспресс пойыздар станцияны айналып өту үшін ішкі рельсті пайдаланады. IND Queens Boulevard Line станциясының екі арал платформасы және төрт рельсі бар. IND екінші жүйесінің бөлігі ретінде Куинс бульвар желісінің үстіне үшінші платформа аяқталды, бірақ ешқашан ашылмады. Станция кешенінде лифттер бар, олар оны 1990 жылғы мүгедектер туралы заңға сәйкес етеді. Сондай-ақ, Бродвей мен Рузвельт даңғылында орналасқан бекеттің бас кіреберісінің жанында Виктор А. Мур автобустық терминалы деп аталатын автобус терминалы бар. 2008 жылы бұл Куинстегі ең көп жүретін метро станциясы және жүйедегі ең көп жүретін метро станциясы болды. Қоғамдық жетекшілер Куинсте дамуға мүмкіндік беру үшін қос келісімшарт желілерін салуды ұсынды. 74-ші көше станциясы 1917 жылы 21 сәуірде Куинсборо Плазадан 103-ші көшеге - Корона Плазаға дейінгі желісін кеңейтудің бір бөлігі ретінде ашылды. Ол кезде станса Бродвей деп аталатын. Жолдың ашылуы бұрын егіндік жер болған Куинстің Джексон Хайтс қаласының дамуына ықпал етті. 1923 жылы BMT Флошинг желісі бойынша шатл қызметін жүзеге асыруды бастады, ол Куинсборо Плазада аяқталды. Қалалық үкімет 1940 жылы 12 маусымда IRT-нің жұмысын өз қолына алды. IRT бағыттарына 1948 жылы нөмірленген атаулар берілді, бұл "R типті" жылжымалы құрамның енгізілуімен байланысты болды, онда әр қызмет үшін нөмірленген атаулары бар жол белгілері болды. Таймс-скверден Флашингке дейінгі жол 7-жол деп аталды.
The Jackson Heights–Roosevelt Avenue/74th Street station is a New York City Subway station complex served by the IRT Flushing Line and the IND Queens Boulevard Line. Located at the triangle of 74th Street, Broadway, and Roosevelt Avenue in Jackson Heights, Queens, it is served by the 7, E, and F trains at all times; the R train at all times except late nights; the M train weekdays during the day; and the <F> train during rush hours in the reverse peak direction. The complex consists of two stations: the elevated station at Broadway–74th Street, built for the Interborough Rapid Transit Company (IRT) and Brooklyn Rapid Transit Company (BRT), and the underground IND station at Jackson Heights–Roosevelt Avenue, built for the Independent Subway System (IND). The elevated station was built as part of the Dual Contracts and opened on April 21, 1917; the station was also served by the BRT and its successor, the Brooklyn–Manhattan Transit Corporation, until 1949. The IND station opened on August 19, 1933, and was the terminus of the Queens Boulevard Line until 1936. Escalators between the two stations were installed in the 1950s, and the complex was substantially rebuilt between 2000 and 2005. The IRT Flushing Line station has two side platforms and three tracks; rush hour express trains use the inner track to bypass the station. The IND Queens Boulevard Line station has two island platforms and four tracks. A third platform above the Queens Boulevard Line platforms was completed as part of the IND Second System but never opened. The station complex contains elevators, which make it compliant with the Americans with Disabilities Act of 1990. There is also an at grade bus terminal, known as the Victor A. Moore Bus Terminal, next to the station's main entrance at Broadway and Roosevelt Avenue. In , it was the busiest subway station in Queens and the busiest subway station in the system. Community leaders advocated for more Dual Contracts lines to be built in Queens to allow development there. The 74th Street station opened on April 21, 1917, as part of an extension of the line from Queensboro Plaza to 103rd Street–Corona Plaza. At the time, the station was known as Broadway. The opening of the line helped spur the development of Jackson Heights, Queens, which previously had been farmland. In 1923, the BMT started operating shuttle services along the Flushing Line, which terminated at Queensboro Plaza. The city government took over the IRT's operations on June 12, 1940. The IRT routes were given numbered designations in 1948 with the introduction of "R type" rolling stock, which contained rollsigns with numbered designations for each service. The route from Times Square to Flushing became known as the 7.
IND станциясы
Queens Boulevard Line - бұл қалаға тиесілі тәуелсіз метро жүйесі (IND) жасаған алғашқылардың бірі. Ол Манхэттендегі IND Eighth Avenue Line мен Куинстің Ямайкадағы 178-ші көше мен Хиллсайд даңғылының арасында Рузвельт даңғылында аялдамамен созылады деп жоспарланған. Бұл желі алғаш рет 1925 жылы ұсынылды. Жобаның құрылысын Нью-Йорк қаласының бағалау кеңесі 1928 жылы 4 қазанда мақұлдады. Жоспарланғандай, Рузвельт даңғылы Квинс бульвар желісінің бес жедел аялдамасының бірі, сондай-ақ Манхэттендегі Седьмая даңғылы мен Квинстегі 178-ші көше арасындағы желідегі 22 жалпы аялдаманың бірі болуы тиіс еді. Желі көп бөлігі Куинс бульварымен жүрсе де, Куинстің батыс бөлігіндегі сегмент Джексон Хайтс қаласында қызмет көрсету үшін солтүстікке қарай бұрылды. Желі кесу және жабу туннельдеу әдісімен салынған. және Рузвельт даңғылы ішінара жабылды. Манхэттен мен Джексон Хайтс арасындағы желі құрылысы төрт кезеңге бөлінді; 1931 жылдың аяғында бұл кезеңдер 90% -дан 99% -ға дейін аяқталды. IND стансасы ашылғанға дейін, Бикфорд метроның кіреберісінің бірі орналасқан екі қабатты ғимараттың ішінде дүкен жалға алды. Рузвельт-авеню станциясы 1933 жылы 19 тамызда 50 -ші көшедегі Сегізінші авеню желісіне қосылудан басталған желідегі бірінші бөлімнің аялдамасы ретінде ашылды. Үш мың адам 73-ші және 74-ші көшедегі станциялардың шығыстарына жиналды, олар бірінші болып көтеріледі деп үміттенді. Бір үй-жай сарапшысы бұл станция "Квинстегі ең жоғары және метро желісі арасындағы алмасуды ортақ нүктеде жасай алатын жалғыз орын" екенін жазды. Бастапқыда желіге тек жергілікті пойыздар ғана қызмет көрсетті. Бірінші жылы IND станциясы екі миллионға жуық билет жинады, бұл IRT және BMT-ден Бродвей станциясында жиналғаннан көп. 1938 жылы радио стансасында жылына бес миллионнан астам хабар жазылып отырды. Жаңа Рузвельт даңғылы кешенінің құрылысы аймақта тұрғын үйге деген сұраныстың артуына әкелді. Бұл сондай-ақ жақын маңдағы салынған сауда орталығы үшін жоспарларға ықпал етті, ал жылжымайтын мүлік инвесторлары Рузвельт даңғылында жылжымайтын мүлік сату мен жалға берудің айтарлықтай артуы мүмкін деп болжады. Алайда, IND станциясы ашылғаннан кейінгі жылдары станцияның айналасында ірі коммерциялық дамулар жасалмады. Станция 1933 жылдан бастап 1936 жылдың 31 желтоқсанында ашылған Юнион Тенпэйге шығысқа қарай кеңейтілгенге дейін Квинс Бульвар желісінің аялдамасы болды. E 1937 жылы желіде жедел аялдамалар жасай бастады, ал жергілікті GG пойыздары сол кезде Рузвельт-авеню станциясында қызмет ете бастады. 1940 жылы IND Sixth Avenue Line ашылғаннан кейін, F пойыздары Квинс бульвар желісі бойымен 71-ші даңғылдың батысында, Рузвельт даңғылы станциясында тоқтап, жедел жүріп бастады. 1929 жылы жарияланған ешқашан аяқталмаған IND Екінші жүйесінің бөлігі ретінде Винфилд Спер желісі Квинс бульвар желісінен Рузвельт-авеню станциясынан шығысқа қарай ауысқан болар еді. Бұл желі үшін Queens Boulevard Line платформаларының үстінде екінші бекет салынды; Винфилд Спёр станциясы аяқталды, бірақ ешқашан ашылмады. Ол Нью-Йорк қаласының бюджет басқармасынан өзінің атына 375 мың долларлық автобустық терминал салуға рұқсат сұрады. Есептеу кеңесі сол жылдың желтоқсан айында жобаны мақұлдаған кезде Мур кеңес мүшелерін өзінің "Луизиана сатып алу" мюзиклін Император театрында көруге шақырды. Мур 1941 жылдың ақпан айында блокта қалған барлық жерлерді сатып алды және сол маусымда терминал құрылысын бастады, жобаға 250 000 доллар ипотека алды. Сентябрь айында терминал үшін тоғыз бизнес жалға келісімшартқа қол қойды, ал Виктор Мур Аркады ресми түрде 1941 жылдың 11 желтоқсанында ашылды. Ол Триборо Коучтың операциялары үшін хаб ретінде қызмет етті, метро жолаушыларына алыс аудандардағы автобустарға және ЛаГуардия әуежайына дейін және одан әрі көшуге мүмкіндік берді. Нью-Йорк метро жүйесінің біріктіруінің бір бөлігі ретінде BMT / IRT және IND станциялары арасындағы тегін трансферлер 1948 жылдың 1 шілдесінде басталды; бастапқыда жолаушыларға қағаз билеттер берілді. 1949 жылы 17 қазанда БМТ / IRT Флашинг желісін бірлесіп пайдалану аяқталды және желі IRT жауапкершілігіне өтті. 1951 жылдың тамызында Нью-Йорк қаласының көлік басқармасы Рузвельт-авеню мен 74-ші көше станциясында алты эскалатор орнатуға рұқсат берді. 965 000 долларға арналған келісім-шарт бойынша IND және IRT платформаларының бірінің арасындағы бір эскалатор, IND және IRT платформаларының арасындағы екі эскалатор, IRT және IRT платформаларының арасындағы бір эскалатор салынды. 1956 жылы Нью-Йорк қаласының �...
As part of the unification of the New York City Subway system, free transfers between the BMT/IRT and IND stations commenced on July 1, 1948; initially, passengers were issued paper tickets. On October 17, 1949, the joint BMT/IRT operation of the Flushing Line ended, and the line became the responsibility of the IRT. In August 1951, the New York City Board of Transportation approved the installation of six escalators at the Roosevelt Avenue/74th Street station. The $965,000 contract called for one escalator between the IND mezzanine and either of the IND platforms; two escalators between the IND and IRT mezzanines; and one escalator between the IRT mezzanine and either of the IRT platforms. In 1956, the New York City Transit Authority announced that it would open a request for proposal for additional escalators between the IRT and IND stations. At the time, the station had six exits,efn|One exit through the arcade, two at the intersection of Broadway and 75th Street, one each at Broadway's intersections with 73rd and 74th Streets, and one at the intersection of 73rd Street and 37th Road. After the end of BMT/IRT dual service, the New York City Board of Transportation announced that the Flushing Line platforms would be lengthened to 11 IRT car lengths; the platforms were only able to fit nine 51 foot long IRT cars beforehand. The platforms at the 74th Street station were extended in 1955–1956 to accommodate 11 car trains. However, nine car trains continued to run on the 7 route until 1962, when they were extended to ten cars. With the opening of the 1964 New York World's Fair, trains were lengthened to eleven cars.
1960-1980 жылдар
1970 жылы 2 мамырда Квинс бульвар желісінде қызметтен шыққан пойыз басқа GG пойызымен соқтығысты. Кірістер қызметі пойызы оңтүстікке қарай жедел жолдан жергілікті жолға ауысты (оның бағыты қызметтен шыққан пойыздың айналасына ауыстырылды). 1928 жылы Таймс-скверде жолдың бұзылуынан кейін болған ең ауыр метро апатынан екі адам қаза тауып, 71 адам жарақат алды. 1970 жылғы апаттан кейін Нью-Йорк журналы метро жүйесінің жай-күйін ұзақ уақыт бойы ашық жариялады, онда метроның жағдайы өткен жылдарға қарағанда нашарлап бара жатқаны туралы қорытынды жасалды. Жолаушылар ағынын жылдамдату үшін 1980 жылдардың соңында Queens Boulevard Line платформаларында ондаған платформалық кондукторлар көпшілікке бағытталды.
1990 және 2000 жылдар
Триборо тренері Виктор Мур Аркадын Арнольд Гумовицтен 1997 жылға дейін жылына 1 долларға жалға алды. Метрополитен көлік басқармасы (MTA) 1999 жылдың наурызында Виктор Мур Аркадын сатып алды, Гумевицке 9,5 миллион доллар төледі. Сол жылдың соңында МТА станса кешенін 90 миллион долларға жаңартуға дайындық ретінде аркададағы 25 саудагердің жалға алу шарттарын сатып ала бастады. МТҚ төрт лифт орнатуды, баспалдақтарды қайта құруды және станцияның бас кіреберісін аркаданың орнына қоюды жоспарлады. Ол кезде станция Куинстегі ең көп жүретін екінші станция болды, бірақ автобус терминалы CNG-мен жұмыс істейтін автобустарға сыйымды емес еді. MTA 1999 жылдың соңында станцияны жаңартуды жобалау үшін Vollmer Associates компаниясын жалдауға ұсынды. 2000 жылдың мамырына дейін барлық саудагерлер көшіп кетті. Адвокаттық топ Straphangers Campaign сол жылы сауалнама жүргізді, онда жолаушылар Джексон Хайтс / Рузвельт-авеню / 74-ші көше станциясын қаланың ең көп жүретін 15 станциясының ішіндегі ең лас деп тапты. МТА 2001 жылдың мамыр айының басында автобус терминалын қалпына келтіре бастады. MTA 2002 жылдың қыркүйегінде станцияның өзін жаңартуды мақұлдады; сол кезде жоба 87 миллион долларға бағаланған болатын. Жобаны Fox & Fowle және Vollmer Associates компаниясы жобалаған. Флашинг желісінің платформалары мен автобус терминалы толығымен қайта құрылды, ал Флашинг желісінің платформалары үстіндегі шатырлар бүкіл платформаны қамтыуға дейін кеңейтілді. жалпы құны 132 миллион долларды құрайды. Жаңарту сонымен қатар сауда алаңдарын қосуды, 74-ші көшедің екі жағындағы жоғарғы мезанинді кеңейтуді және лифттерді орнатуды қамтиды. 2005 жылы сәуірде күрделі жөндеу жұмыстары барысында МТА телефонды қалпына келтіруге келісті. МТА телефонның жетіспеушілігіне байланысты жедел жәрдем қызметкерлерімен байланыс орнату қиынға соққандықтан, Сабини станцияда бір әйелдің қайтыс болғанын айтқаннан кейін, телефонды қалпына келтіруге келісті. Жергілікті тұрғындар сондай-ақ, МТА-ның ағымдағы жөндеу жұмыстары кезінде жабылу туралы жеткілікті ақпарат бермегеніне шағымданады. Stantec компаниясының жобасына сәйкес. Джексон Хайтс автобус терминалы 2005 жылдың 13 шілдесінде ашылды.
2010 жылдардан бүгінгі күнге дейін
2011 жылы пилоттық бағдарламаның бір бөлігі ретінде МТА "On The Go! "Саяхат станциясы" деген атаумен Рузвельт даңғылы мен 74-ші көше стансасында орналасқан. 11,2 млн долларға арналған жобаның бір бөлігі ретінде МТА 2014 жылдың шілдесі мен 2015 жылдың басында IND және IRT мезоналарын жалғастыратын екі эскалаторды ауыстырды. 2022 жылдың соңында МТА 2023 жылы кешеннің үш лифтін ауыстыру жоспарларын жариялады.
Балама шығыстар
73-ші көше мен Бродвейдің, Рузвельт даңғылының солтүстік жағында, IRT Flushing Line платформаларының әрқайсысынан баспалдақтар жиынтығы жоғары құрылымның астындағы қонуға әкеледі. Флашинг желісінің платформаларынан бірден-бір тікелей шығу 74-ші көше мезониніне, ол станция ғимаратына әкеледі, Рузвельт даңғылы мен 74-ші көшесінің солтүстік-шығыс бұрышына қосымша шығыс бар. Алайда, екi жағында жедел пойыздар тоқтап қалу үшін немесе жергілікті жолдарда жұмыс жүргiзуге мәжбүр болған кезде ауысуды қамтамасыз ету үшін жолдың ауыстырғыштары бар. Станцияда 73-ші көшеде және 74-ші көшеде екі тарифтік бақылау аймағы бар. 74-ші көше мезонині баспалдақтарында алдыңғы әйнектер, кабина және кросс-под бар ағаш еденге ие, жаңа станция ғимаратына және 74-ші көше мен Рузвельт даңғылының солтүстік-шығыс бұрышына баспалдақ бар. Плиткалардың түсі төменгі Манхэттеннен кетіп бара жатқан жолаушыларға жол жүруді жеңілдету үшін жасалған. Осылайша, басқа түсті плиткалар пайдаланылады , шығысқа қарай келесі экспресс-станцияда; Рузвельт даңғылы станциясында пайдаланылған көк плиткалар сонымен қатар Рузвельт даңғылы мен 71-ші даңғыл арасындағы барлық жергілікті станцияларда қолданылды. Платформаның I арқалық бағаналары көк боялған, бірақ кейбір бағаналар бетонмен қапталған және ақ плиткамен жабылған.
Пайдаланылмаған жоғарғы деңгей
Оңтүстік-шығыс тарифтік бақылауға алып баратын пандус бойымен Манхэттенге бағытталған платформаның үстіне тікелей IND Екінші жүйесінің Roosevelt Avenue терминалды станциясы орналасқан. Бұл терминалдың екі жағында да жол бар платформа бар. Жолдың төбелерінде рельстер жоқ, бірақ қабырғаларда бекет атын бейнелейтін плиткалар бар. Алайда платформаның үстіндегі жазулар бос. Станциядан шығысқа қарай 3 блок ұзын туннельдің ұзын, қараңғы бөлігі орналасқан. Пайдаланылмайтын туннельдің ұзындығы шамамен 229 метр. Бұл жол бойында төменгі деңгейдегі рельстерден пойыздар көруге болады. Жоғарғы деңгейдегі платформа ешқашан пайдаланылмаған, оның ұзындығы 500 фут (152 м) шамасында, IND-нің ең көп 10 емес, сегіз 60 фут (18 м) көлікке жеткілікті. Рузвельт даңғылының шығысында Манхэттенге байланысты жергілікті жолдан ауытқыған жол бар. Жолдың жоғарғы жағы ешқашан пайдаланылмаған Рузвельт даңғылы терминалынан келетін екі жолмен бірдей деңгейге дейін жетеді, пайдаланылмайтын туннельдің соңында Бродвейдің оңтүстік жағына, Елмхерст аурухана орталығынан көшедің қарсы жағына шығатын апаттық шығу бар. Оңтүстікке қарай өтетін төрт жолды метро Лонг-Айленд темір жолының бойымен Гарфилд даңғылы мен 65-ші орынға дейінгі жолдың жоспары болды. Винфилд Спер деп аталатын желі 65-ші орыннан Фреш-Понд жолына дейін бұрылады, содан кейін Фреш-Понд жолынан Сайпресс-Хиллс көшесіне дейін бұрылады. Бұл желі 1929 жылы ұсынылған Роккавейлерге дейінгі Мертл-Централ-Авеню желісімен біріктірілді. Төрт жолдың бәрі бетон қабырғамен аяқталады, онда олар қолданыстағы желі үшін қазбадан ауыса бастайды.