Кіріспе

Аргентиналық журналист және жазушы (1934 2010) Томас Элой Мартинес (16 шілде 1934 31 қаңтар 2010) - Аргентиналық журналист және жазушы.

Өмір және жұмыс

1934 жылы 16 шілдеде Сан-Мигель-де-Тукуман қаласында дүниеге келген ол жалпы латын Америкасында журналист және романист ретінде ықпалды және инновациялық тұлға болып саналады. Элой Мартинес испан және латын Америка әдебиеттерінде Тукуман университетінде және Париж университетінде өнер магистрі дәрежесін алды. 1957 жылдан 1961 жылға дейін ол Буэнос-Айресте "La Nación" газетінде кино сыншысы болды, содан кейін 1962-1969 жылдар аралығында Primera Plana журналының бас редакторы болды. 1969-1970 жылдары Парижде репортер болып жұмыс істеді. 1969 жылы Элой Мартинес Мадридте сүргінге айдалған Аргентинаның бұрынғы президенті Хуан Доминго Перонмен сұхбат жүргізді. Бұл сұхбаттар оның екі танымал романының негізі болды: La Novela de Perón (1985) және Santa Evita (1995). Бұл кітаптарда, сондай-ақ көптеген кітаптарында ол тарихи шынайы фактілерді ойдан шығарылған мазмұнымен біріктірді, бұл кез-келген Латын Америка жазушысы үшін теңдесі жоқ. 1970 жылы ол және көптеген бұрынғы Primera Plana жазушылары Panorama журналында жұмыс істеді, онда директор Элой Мартинес болды. Сондай-ақ, ол Жакобо Тиммерман құрған La Opinion газетінде қызмет етті. Латын Америкасының жазуларына, соның ішінде Габриэль Гарсия Маркестің "Жалғыздықтың жүз жылы" романына әлемге танымал болуға көмектескен. 1972 жылы 15 тамызда ол Чубут провинциясының Роусон түрмесінде саяси тұтқындардың көтерілісі туралы естіді. Панорама Буэнос-Айрестегі жалғыз басылым болды, ол Роусондағы оқиғаның дұрыс тарихын жариялады, ол Аргентинаның де-факто үкіметінің ресми нұсқасынан айтарлықтай ерекшеленді. 22 тамызда үкіметтің талабы бойынша жұмыстан босатылды, содан кейін ол Роусонға және көршілес Трелев қаласына барды және одан ол Трелев қазасын өзінің "Трелевтің ықыласы бойынша" кітабында баяндады. Аргентиналық диктатура кітапқа тыйым салды. Үш жыл бойы (1972-1975) Элой Мартинес "La Nación" журналының мәдени қосымшасын басқарды. "La Opinión" журналын 1976 жылы билікті басып алған әскери билік тоқтатты. Осыдан кейін ол жер аударылуға мәжбүр болды (1975-1983) және Венесуэланың Каракасына көшіп барды, онда ол журналист ретінде белсенді болды, El Diario de Caracas газетінің негізін қалады. "Генералдың естеліктері" атты кітабында ол "Алианса Антикоммунист Аргентина" "Трипл А" тобынан қорқытқандығын және бірде қарулы адамдар оның үш жасар ұлының басын тапаншамен ұстағанын айтады, өйткені олар қылмыстың куәгері болды. 1979 жылы ол зиялы Сусана Роткермен танысады, 1986 жылы қыздары Сол Ананы тудырады. 1984 жылы ол АҚШ-қа Вашингтонға көшіп барды және Мэриленд университетінде профессор болды. 1991 жылы ол Мексиканың Гвадалахара қаласында Jorge Zepeda Patterson баспасынан шығатын, бизнесмен Альфонсо Дау иелігіндегі және 1998 жылдың желтоқсанына дейін жеті жыл бойы жарық көрген Siglo 21 (8 қараша 1991 жыл) күнделікті газетін құруға және іске қосуға қатысты. Сонымен қатар, ол Буэнос-Айрестегі Página/12 газетінде Primer Plano әдеби қосымшасын шығарды. 1990 жылдардың аяғында ол АҚШ-қа оралды, оған Нью-Джерсидегі Рутгерс университетінің латын америкалық зерттеулер бағдарламасының профессоры және директоры болып тапсырылды, бірақ ол осы кезең ішінде латын америкалық газеттермен ынтымақтастығын сақтады, бұл оның соңғы кітабына де шабыт болды Тазалау орны ол жер аударылудың қайғысы мен меланхолиясы және "desaparecidos" отбасыларының өміріне тигізетін ауыр әсері туралы айтты ("El Proceso" деп аталатын диктатурамен ұрланған және өліп қалды деп есептелетін адамдар). Элой Мартинес сонымен қатар мұғалім және лектор болды. Ол "La Nación" және "New York Times" газеттеріне мақалалар жазады, оның мақалалары Латын Америкасындағы көптеген газеттер мен журналдарда жарияланады. Ол Гуггенхайм және Вудро Вильсон стипендияларына ие болды және 2002 жылы "Премио Альфагуара де Новела" сыйлығын "Патшаның ұшуы" романы үшін жеңіп алды. Оның шығармалары негізінен (бірақ тек қана емес) Хуан Доминго Перон мен оның әйелі Эва Дуарте де Перонның (Эвита) билігі кезінде және одан кейін Аргентинамен байланысты. Томас Элой Мартинес 2010 жылы 31 қаңтарда Буэнос-Айресте қатерлі ісіктен қайтыс болды. Оның шығармаларының толық тізімін "Басқа шындық" антологиясында Кристайн Маттостың прологымен кездестіруге болады, Буэнос-Айрес, Аргентинаның экономикалық мәдениет қоры, 2006 ж.