Кіріспе

Oslo Metro Rolling Stock типті T1000 және T1300 - Норвегияның Осло қаласында метрополитенде пайдаланылатын екі жылдам транзит пойыздар класы. 197 машинаны 1960 және 1981 жылдар аралығында Strømmens Verksted, Norsk Elektrisk & Brown Boveri және AEG компаниялары жасады. Олар Ослода пайдаланылған алғашқы метро пойыздары болды және 2007 жылы OS MX3000 пойыздарымен ауыстырылғанға дейін белсенді қолданыста болды. Әр машинада бір немесе екі ұшында жүргізуші кабинасы және әрқайсысы ұзын, кең және биік төрт мотор бар. Пойыздар 750 В токпен жабдықталған және автоматты пойыз қорғанысы арқылы сигнал беруге қабілетті. 1960 жылы екі аз қуатты T бірлік машиналары жасалды, олар Осло трамвайында қолданылатын прототиптер ретінде жобаланды. Бір жылдық сынақтан кейін олар Kolsås желісіне жоспарлы жолға жіберілді, онда олар 1983 жылға дейін тұрақты қызметте болды. Өндірістік серияның дизайны мен өнімділігі біршама өзгеше болды. T1000 де, тұтастай алғанда, сыныпқа немесе тек үшінші рельсті аяқ киіммен жабдықталған алғашқы 162 көлікті көрсетуге арналған. Олардың төрт кішігірім өзгерісі бар, оларға T1T4 белгілері берілген. T1300 сериясы 33 жаңа және 16 қайта құрылған T4 пойыздары пантографтармен жабдықталған, бұған дейін олар желідің батыс бөлігінде жұмыс істеуге мүмкіндік берді, ол үшінші темір жол метро стандарттарына дейін жаңартылмады. Жаңадан салынған бірліктер T5 және T6 деп аталса, қайта салынған бірліктер T7 және T8 деп аталды.

Тарих

1954 жылы Осло қалалық кеңесі төрт желілі метроны қала орталығынан шығысқа қарай жаңа қала маңындағы аудандарға салуды шешті. Жоспарлар 1966 жылы жүйе ашылуына әкеледі, ол Осло трамвай желісінің Østensjø және Lambertseter желісін метро стандартына айналдырғаннан кейін және жаңа Furuset және Grorud желісімен толықтырылды. Жүйеде жоғары және ұзын платформалар болады, алты вагондарға қадамсыз кіруге мүмкіндік береді, пойыздарды автоматты түрде қорғайды және үшінші рельсті қуатпен қамтамасыз етеді. Бұл метроны қолданыстағы трамвайлармен үйлесімсіз етеді. Бірінші екі бір вагондағы пойыз 1959 жылы жеткізілді және T белгісі берілді. Олар Strømmens Værksted және NEBB-ге жобалау кеңсесінен өтемақысыз, прототиптер ретінде жеткізілді. Олар Østensjø және Lambertseter желілерінде 1960 жылдың 1 желтоқсанына дейін сынақтан өткізілді, содан кейін олар Bærumsbanen-ге берілді, олар оларды Kolsås желісінде қолданды. Қызмет кезінде олар техникалық проблемаларға ұшырайды және қызметте емес, көбірек қоймада болды. Алайда, олар сериялық өндіріске арналған құнды білім берді. Пойыздар бастапқыда көк түсті сызықпен күміс боялған және 1 және 2 нөмірленген. 1970 жылы олар көк түсті бояумен күміс түсті сызықпен боялды, ал 1971 жылы 451 және 452 нөмірлері берілді. Соңғысы 1977 жылға дейін қызметте болды, содан кейін ол бір жағына қойылды және 1987 жылы жойылды. 1982 жылдан бері сирек қолданылған болса да, біріншісі ақаулық ретінде тоқтатылғанға дейін қызметте болды. 1993 жылы ол қайтадан іске қосылды, бірақ сол жылы қайтадан іске қосылды және келесі жылы жойылды. Сериялық өндіріс 1964 жылы басталды, корпустар Strømmens Værksted-те, қозғалтқыштар NEBB-де, ал электр жабдықтары AEG-де жасалды. 1978 жылы Осло Спорвейерге 162 машина жеткізілді. Олар T1 - T4 деп аталатын төрт серияда әр түрлі ерекшеліктерімен шығарылды. Батыс қала маңындағы трамвай желілерінде жаңа жылжымалы құрамның қажеттілігі Oslo Sporveier компаниясына T1000-ге модификацияланған нұсқаны тапсыруға мәжбүр етті. Себебі, олардың шығыс және батыс желілерін біріктіріп, батыс желілерін метро стандартына біртіндеп ауыстыру жоспарлары бар еді. T1300 агрегаттары T1000-ге ұқсас ерекшеліктермен жасалды, бірақ сонымен қатар жеңіл рельсті желілерде жұмыс істеуі үшін пантографтармен жабдықталды. Олардың бет-әлпеті де өзгеше болды. Алғашқы тапсырыс 33 бірлікке арналған, олар T5 және T6 деп аталды. Алдыңғы 18 бірлік бір шетінде кабинамен жабдықталған, ал соңғы 15 екі шетінде кабинамен жабдықталған, бұл Oslo Sporveier-ге бір вагондағы пойыздарды пайдалануға мүмкіндік берді. Жаңа қондырғылар Røa және Sognsvann желілерінде пайдалануға берілді, сондай-ақ Kolsås желісінде ісіктің тығырықтан тыс уақытында пайдаланылды. С класының ескірген пойыздарын ауыстыру үшін 1985 жылдан 1987 жылға дейін он T4 пойызы T1300-ге ауыстырылды. Оларға пантограф орнатылды, жаңа маңдайша берілді және есіктер жылжытылды. 1989 жылы тағы алты T4 қайта жаңартылды және T8 атауын алды. Бұл құрылғылар тек қана пантографтармен жабдықталған және алдыңғы және есіктерінің орналасуы бірдей сақталған. T1300 енгізілгеннен кейін батыс желілер кондукторды алып тастап, билет сататын моторшымен бірге бір адаммен жүретін пойыздар алады. T1300 агрегаттары бұрынғы модельдерге қарағанда жақсы жүйелілікке ие болды. Алайда, олар автоматты түрде пойыздарды қорғаумен жабық жүйеге арналғандықтан, тежегіш жүйелері жеткілікті өлшемді емес, өйткені жүргізушілер пойыздар арасындағы жылдамдық пен қашықтықты реттеу үшін көздің қашықтығын пайдаланады. 1300 дана 13011349 нөмірленген. Өзгерістерден кейін Oslo Sporveier 49 T1300 және 146 T1000 вагондарды пайдаланды. 2003 жылы Осло қалалық кеңесі Siemens компаниясынан 33 жаңа үш автомобильді тапсырыс беру туралы шешім қабылдады, олар MX3000 деп аталды. 2005 жылы қалалық кеңес барлық қолданыстағы T1000 және T1300 қорларын MX3000мен ауыстыруды шешті, бұл тапсырысты тағы 30 бірлікке арттырды. 2006 жылы еңбек даусынан кейін Oslo Sporveier-ге тиесілі барлық жылжымалы құрам Oslo Vognselskap жаңа холдинг компаниясына беріледі деп шешілді. MX3000-дің алғашқы жеткізілімдері 2007 жылдың сәуірінде жасалды. Бірінші T1000 пойызы 2007 жылдың 14 наурызында, ал соңғысы 2009 жылдың 19 шілдесінде шығарылды. Осло трамвай музейінде жеті T1000 вагоны сақталған: 1002 (T1 2), 1018 (T1 2), 1076 (T1 1), 1089 (T1 1), 1092 (T2), 1129 (T3) және 1141 (T4) нөмірлері. 1089-шы вагондар музейде қойылған, қалған алты вагондар жұмыс істейтін пойыз ретінде сақталады. T1000 бірліктерінің, жоқ. 1076 ең ұзақ жүгірген, зейнеткерлікке шығуға дейін жеткен. 2010 жылдың 22 сәуірінде соңғы T1300 қызметтен шығарылды, тек MX3000 бірліктері қызметте қалды. Осло тр...

Сипаттамалар

Барлық нұсқалардың денелері бірдей, ұзын, кең және биік. Әр вагонда екі білік бар екі доңғалақ бар. Оқпан арақашықтығы - , боги арақашықтығы - және дөңгелек диаметрі - әрқайсысы NEBB-ден төрт мотормен жабдықталған, бұл ең жоғары жылдамдықты береді. Пойыздың жылдамдығын АТФ жүйесі басқарады. Жылдамдық кодтары жолдарда 75 герц импульстерін пайдалана отырып, инфрақұрылымдағы АТФ нүктелерінен беріледі. Пойыздар сигналдарды антенна арқылы қабылдайды. Жылдамдық кодтары: , , және Жарамды жылдамдықтар жүргізушіге жүргізуші кабинасындағы дисплейлер арқылы ұсынылады; сонымен қатар, жүйе жылдамдықты автоматты түрде азайтады, егер шекті шамадан асып кетсе. Жүргізуші пойыздарды автоматты режимге қоя алады, онда пойыз жылдамдығын жылдамдық шегіне сәйкес реттейді. Пойыздың тоқтап қалуы мен қозғалуы үшін әрқашан жүргізуші жауапты. Т сериясының прототипі екі бірлік машинадан тұрады. Оның өлшемдері T1000 және T1300 сияқты, бірақ төрт моторлы және салмағы тек қана. T1000 сериясы үшін T12 тек екі ұшында кабинасы бар, бірақ бұл T6-да да бар. T3 кезеңінен бастап пойыздар динамикалық, қол және ауа тежегіштерінен басқа электромагниттік тежегіштермен жеткізілді. T4 және одан кейінгі модельдерде үлкен кабиналар бар. T1300 пантографты және кондукторларды пайдалану үшін жасалған. Отырғыштар модельдер арасында әр түрлі: T1000 жалпы сыйымдылығы 180 жолаушыға, оның 63-і отыруға болады. T5 бірдей жалпы сыйымдылыққа ие, бірақ 70 адам отыра алады. T6 154 адамға арналған, оның ішінде 64 адам отыра алады. T7 және T8 177 жолаушыға арналған, оның ішінде 60 адам отыра алады. Барлық модельдер алты машинаны бірнеше рет жұмыс істетуге қабілетті, бірақ олар әдетте қысқа конфигурацияларда қолданылады.