Кіріспе
Petalichthyida - ұсақ, жалпақ плакодермалық балықтардың жойылған отряды. Олар кеңінен жайылған кеуде қанаттарымен, тым көп жақтау тікендерімен, жалпақ денелерімен және қару-жарағының барлық табақтары мен тарақтарды безендірген көптеген түбіршіктермен сипатталады. Олар әртүрлілігі ерте девон кезеңінде ең жоғары деңгейге жетті және бүкіл әлемде, әсіресе Еуропада (әсіресе Германияда), Солтүстік Америкада, Азияда, Оңтүстік Америкада және Австралияда кездесті. Ең танымалдар - Lunaspis және Wijdeaspis. Ең ерте және ең алғашқы белгілі петалихтид - Диандонгпеталихтис, ол Юньнаньның ең ерте девондық жастағы қабаттарынан шыққан. Диандонг петалихтис, басқа да примитивті петалихтидтермен бірге, соның ішінде Неопеталихтис және Квазипеталихтис, және одан да озық петалихтидтер, бұл тәртіп Қытайда пайда болған болуы мүмкін, мүмкін, Силурдің соңғы кезеңінде. Олардың денелері қысылғандықтан, олар кішірек балықтарды қуып жететін немесе қоршап тұратын тұңғиықтардың тіршілік еткендігі болжанады. Олардың тамақтануы белгісіз, өйткені табылған фоссильдердің ешқайсысында ауыз бөлігі сақталмаған.
Petalichthyida is an extinct order of small, flattened placoderm fish. They are typified by their splayed pectoral fins, exaggerated lateral spines, flattened bodies, and numerous tubercles that decorated all of the plates and scales of their armor. They reached a peak in diversity during the Early Devonian and were found throughout the world, particularly in Europe (especially in Germany), North America, Asia, South America, and Australia. The petalichthids Lunaspis and Wijdeaspis are among the best known. The earliest and most primitive known petalichthyid is Diandongpetalichthys, which is from earliest Devonian aged strata of Yunnan. The presence of Diandongpetalichthys, along with other primitive petalichthyids including Neopetalichthys and Quasipetalichthys, and more advanced petalichthyids, suggest that the order may have arisen in China, possibly during the late Silurian. Because they had compressed body forms, it is speculated they were bottom dwellers that chased after or ambushed smaller fish. Their diet is not clear, as none of the fossil specimens found have preserved mouthparts.
Таксономия
Чжуның 1991 жылы Диандонгпеталихтисті қайта сипаттауына сәйкес, бұл тұқым белгілі ең базальды петалихтидті білдіреді, өйткені оның салыстырмалы түрде ұзын басы бар және актантоторацидтермен және актинолепидтер сияқты примитивті артродидермен белгілі бір анатомиялық ерекшеліктері бар. Квазипеталихтис, өз кезегінде, Диандонгпеталихтиске қатты ұқсайды (көрсетілгеннен гөрі көбірек шаршы көрінетін бас сүйегі). Чжуның қайта сипаттамасында "Quasipetalichthyidae" (Quasipetalichthys, Eurycaraspis және мүмкін Neopetalichthys) және "Macropetalichthyidae" (Neopetalichthys немесе Diandongpetalichthys-ті қоспаған барлық басқа "жетірілген" petalichthyid тұқымдарын қамтиды) дихотомияны құрайды, Diandongpetalichthys - бауырлас таксон. Neopetalichthys Petalichthyida ішіндегі incertae sedis ретінде қарастырылады, ол Quasipetalichthyidae ішінде немесе оның жанында орналасуы мүмкін немесе болмауы мүмкін.