Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын футболшысы (1891-1968 жж.)
English footballer (1891–1968)
Манчестер Юнайтед
1922 жылы ол "Манчестер Юнайтедке" £5,000 ақысына ауысты. Содан кейін 1928 жылы мамыр айында Уотфордқа қосылды. Кристалл Пэлас клубында дебют жасағанда Барсонға ойынның басында ескерту жасалды. Уотфорд ойыншысы Джо Дэвисон кейіннен сол ойыннан шығарылды, төреші "Барсон, сен кет" деп айтты. Ол бірінші командада екі қысқа мерзімге шықты, бірақ маусым соңында жаңа клуб іздеді. 1930 жылы шілдеде Виган-Бороға қосылды. Барсон клубтың ең жоғары жалақы алатын ойыншысы болды және клубтың нашар қаржысын тұрақтандыруға ұмтылысымен ол 1931 жылы маусымда Рил Атлетикке ауысты.
In 1922, he was transferred to Manchester United for a fee of £5,000. He then joined Watford in May 1928. In his debut at Crystal Palace, Barson was cautioned early on in the game. Watford player Joe Davison was later sent off in that game with the referee reportedly saying "Off you go, Barson". He had two short spells in the first team, but at the end of the season was once again looking to find a new club. He joined Wigan Borough in July 1930 ahead of what would be Borough's last complete season as a Football League club. Barson was the club's highest paid player and in an ultimately unsuccessful effort to stabilise the club's terrible finances he was off loaded to Rhyl Athletic in June 1931.
Тәрбие
Барсон ағылшын футболының "қатты адамы" деп саналды. Барсонды ашулы оппозициялық жанкүйерлерден қорғау үшін полиция қызметкерлері жиі-жиі алаңнан шығарып тастады. Қарсы топтар оны жек көріп, Барсонды "қатаң ойнау үшін тәрбиеленгенін және адалдықпен иық жала жабудың еш жамандығын көрмегенін" айтып, өзін ашық қорғауға мәжбүр етті. Фулхэмге қарсы матчта бір рет күш қолдану нәтижесінде жеті айға тыйым салынды.
Barson was regarded as a "hard man" of English football. On frequent occasions Barson was escorted out of grounds by policemen to protect him from groups of angry opposition fans. Opposing crowds loathed him, forcing Barson to publicly defend himself on the grounds that he had been "brought up to play hard and saw nothing wrong with an honest to goodness shoulder charge." One violent challenge in a match against Fulham resulted in a seven month ban.
Жаттықтырушылық мансап
1932 жылы мамыр айында ол "Риль" клубының ойыншы менеджері болды, 1935 жылы наурыз айында келісімшарты тоқтатылғанға дейін сол жерде болды. Үш ай ішінде ол "Стурбридж" клубының бас бапкері болып қайтадан пайда болды, бірақ 1935 жылдың шілдесінде "Астон Вилла" клубының жасөспірімдер жаттықтырушысы ретінде қайта оралу туралы ұсыныс болды. Жастар құрамасының жаттықтырушысы болып тағайындалғаннан кейін үш айдан кейін екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін Вилла Паркта аға жаттықтырушы және бас жаттықтырушы болды. Ол 1947 жылдың маусым айынан 1954 жылдың ақпан айына дейін Суонси Таунның жаттықтырушысы болды және ол өзінің мансабын 1956 жылдың мамырында аяқтады.
In May 1932 he became the player manager of Rhyl, where he remained until his contract was terminated in March 1935. Within three months he re surfaced as the manager of Stourbridge but an offer to return to Aston Villa as youth coach in July 1935 meant he gave up the job as soon as a replacement was found. Three months after his appointment as youth coach, he became the senior coach and head trainer at Villa Park until the outbreak of the Second World War. He became the trainer at Swansea Town from June 1947 until February 1954 and he finished his career in May 1956 after previously spending almost two seasons as the trainer at Lye Town.
Мұра
Мүмкін, менің альбомымдағы барлық ұлы кейіпкерлердің ішіндегі ең ұлысы - ол менімен бірге және маған қарсы ойнады - жалғыз және жалғыз Фрэнк Барсон болды. Фрэнк Шеффилдш болды, ол шынымен керемет футболшы, мінезі мен картасы болды. Ол ешқашан өз достарының арасында қылмыс үшін асылған атақты Фаулер ағайындыларын санауға ұялмады.
Perhaps the greatest of all the great characters in my album – he played with and against me – was the one and only Frank Barson. Frank was a Sheffielder, a truly great footballer and personality and a card. He was never ashamed of numbering amongst his friends the notorious Fowler brothers, who were hanged for murder.
Жеке өмір
Барсон толық уақытты футболшы болғанға дейін темір дөңгелек жасаушы болған. 1915 жылы Франсис Эвелин Беттонға үйленді, 1968 жылы 13 қыркүйекте 77 жасында Винсон Гринде, Бирмингем қаласында қайтыс болды.
Before becoming a full time footballer, Barson was an iron hoop maker. He was married to Frances Evelyn Betton in 1915, and died on 13 September 1968 at Winson Green, Birmingham, at the age of 77.