Кіріспе

Латын Америкасындағы футбол командаларының ұйымдасқан жақтаушы топтары Барра брава - Латын Америкасындағы футбол командаларының ұйымдасқан жақтаушы топтарының атауы, Еуропалық ультралар мен британдық хулигандарға ұқсас, олар стадиондарда өз клубтарына фанатикалық қолдау көрсетеді және бәсекелес жанкүйерлерге, сондай-ақ полицияға қарсы зорлық-зомбылықты туғызады. Команданың алаңға шыққан кезде қош келдіңіздер деп хореографиялық көріністерді (түтін бомбаларын, фейерверктерді, конфетилерді және шамды лақтыру және матч басталғанға дейін бүкіл трибуналарды немесе олардың бір бөлігін қамтитын алып туындарды көрсету) көрсету; жалаушаларды, баннерлерді және шатырларды сілтеу және көрсету; және әндерді үйлестіру (бас барабандар мен кернейлерді ойнатумен бірге және олардың командасының қалған бөлігі немесе командасының көпшілігі стадионда секіріп немесе қол шапалақтап ән салады) бүкіл матч барысында, олардың қызу мінез-құлқына тән, олардың мақсаты төрешілерді, бәсекелес және ойыншыларды қорқытып, өз командасын жігерлендіру, сонымен қатар олар зорлық-зомбылықты туғызу. Олар сондай-ақ қарсыластар жауларына шабуыл жасауға тырысады (әсіресе қарсыластар барра брава), бұл олармен ұрыстарға әкеледі (көбінесе стадионнан тыс жерде матчтардан бұрын немесе кейін, бірақ кейде олардың барысында трибуналарда), және өз командасының қалған көрермендерін қарсыластар шабуылдарынан қорғауға тырысады (әсіресе үйден тыс матчтарда, әдетте олар үй жақтастарымен санынан асып түседі) және полиция репрессиясы. Бұл топтар 1950 жылдары Аргентинада пайда болып, Латын Америкасының қалған жерлеріне тарады. Олар хулиган фирмаларына (Ұлыбританиядан), torcidas organizadas (Бразилиядан) және ultras (алғашқыда Италиядан, бірақ Еуропаның көп бөлігіне және Азияға, Австралияға және Солтүстік Африкаға тарады) ұқсас.

Тарих

1920 жылдары Аргентинада футбол матчтарында қызу жанкүйерлердің бейресми топтары пайда бола бастады. Бұл топтарды БАҚ-тар "barras" деп атады, бұл Rioplatense испан жаргонында банди деген терминге тең, бірақ оның бастапқы мағынасында (қалай да қылмыспен байланысты емес), яғни "әдетте жиі кездесетін және әдетте ортақ іс-әрекеттерді істейтін адамдар (әдетте достары) бейресми тобы". Олардың әрекеттері стадиондарда үй матчтары кезінде шектелген, өйткені олар өз командаларын басқа қалаларға жиі (кем дегенде бүкіл мүшелері) жете алмады, сондай-ақ зорлық-зомбылық олардың мақсаты да емес, өйткені зорлық-зомбылық өз командасының нашар нәтижелеріне байланысты көңіліне түскендіктен немесе қарсыластар ойыншыларын қорлау арқылы матчқа ықпал етудің жолы ретінде пайда болды. және төрешілер қорлаумен, заттарды лақтырып, кейде оларға шабуыл жасау үшін алаңға кіру. Кейде олар өз командаларына қарсы бірдей әдістерді қолданған қарсыластар жанкүйерлеріне (әдетте барраларға) шабуыл жасады. Осы онжылдықтың соңында бірнеше газет бұл топтардың бірін "бара брава" (испанша "ашулы") деп сипаттады, бұл сөздері барра брава алғаш рет бірге пайда болды, бірақ әлі термин ретінде емес. Осы топтардың бірі, баспасөздің "La barra de la Goma" ("Резеңке барра") деп атаған, 1927 жылы пайда болды және Сан-Лоренцо-де-Алмагроны қолдады. Атақ бұл топ кейбір жағдайларда қарсыластар фанаттарына шабуыл жасау үшін қолданған велосипедтің ішкі түтіктерінің резеңкесінен (құммен толтырылған және ұштарында сыммен байланған) алынған. Кейде олар қарсыластағы командалардың ойыншыларына ойынға араласу керек кезде оларды алаңдататын заттарды лақтыратын. Барралар Аргентинаның футбол көрермендерінің дәстүрлі бөлігіне айналды және 1950-ші жылдардың ортасында футбол клубтарынан барлық үйден тыс матчтарға қатысу үшін қаржылай қолдау ала бастағанға дейін дамыды. Бұрын төрешілерді, қарсыластар мен жақтаушыларды қорқыту өздігінен болатын, бірақ осы сәттен бастап бұл олардың басты мақсаты болды (олардың командасын көтермелеумен бірге). Тағы бір мақсат - клубтың қалған көрермендері мен ойыншыларын қарсыластар шабуылдарынан (әсіресе үйден тыс матчтарда) қорғау және полиция репрессиялары, бұл жекпе-жектер мен тәртіпсіздіктерді арттырды, олар стадионнан тыс жерлерде өткен матчтардан бұрын және кейін жиірек болды (біреулері сондай-ақ ойындар кезінде террасаларда болды, кейде олардың тоқтатылуына әкеліп соқтырады). Осылайша, олар әлемдегі футбол жанкүйерлерінің алғашқы ұйымдастырылған, зорлық-зомбылыққа негізделген жақтауыш топтары болды (кейіннен олар Ұлыбританияда хулиган фирмалары, Италияда ультралар және Бразилияда torcidas organizadas ретінде пайда болды). Аргентиналық журналист Амилькар Ромеро мұндай топтар пайда болғанға дейін, команда қонақта ойнағанда, оны үй жанкүйерлері қорқытқан деп мәлімдеді. Барра бравасы осы қысымға жауап болды, сондықтан әр клубтың өз "Бара Бравасы" болды, оны клуб басшылығы қаржыландырады. Бұл топтарға билеттер берілді және стадионға жол ақысы төленді, ал осы жеңілдіктерге қол жеткізу топтың негізгі мүшелері арқылы бақыланды. Ал, оның мүшесі беделді болу үшін зорлық-зомбылықпен айналысуы керек еді. Аргентина футболында, егер сіз сырт жерде ойнасаңыз, сізге қатаң қысым жасалатын. Бірақ бұл біз білетін "барра брава" емес. Үйдің жанкүйерлері сізге қысым жасады, полиция да, егер бұрылып қарамаса, сізге қысым жасады. Бұл келесі онжылдықта (1950 жылдары) кең тараған теориямен өтелуі керек болды: зорлық-зомбылық тудыруға мистикалық қабілеті бар әрбір жұмыс тобы үшін оған қарсы тұрудың жалғыз жолы зорлық-зомбылық тудыруға мистикалық қабілеті бар басқа азшылық тобымен. Полиция мен тәртіпсіздікке қарсы күресшілер бұқаралық ақпарат құралдарында сынға алынды, ал La Razón газеті Аргентина футболында баррас фюерте (күшті топтар) бар екенін атап өтті. Бұл туралы көптеген адамдар бұрыннан білетін, оларды дәстүрлі барралардан ерекшеленді. Барра брава - қазіргі кездегі термин, ол 1960-шы жылдары Аргентинаның бұқаралық ақпарат құралдарында пайда болды, бірақ 1980-ші жылдары танымал болды. 1990 жылдардың басына дейін Аргентинадағы барра брава мүшелері бұл терминді бас тартты (бұл терминді қазір де көбісі қолдамайды), өйткені оны кемсітуші деп санайды және фанбаза / көпшілік нұсқаулары деп атауға ұмтылады (негізінен, егер қолдаушы топ заңсыз әрекеттерге қатысы бар адамдардың белгілі бір тобы ретінде анықталса, Аргентинаның әділшілігі мүшелерді заңсыз бірлестікті�...

Сипаттамалары

Бұл топтар байрақтарын (аргентиналық футбол жаргонында трапос деп аталады), баннерлер мен шатырларды (олардың командасының формасымен) орналастырады және желбіретеді және өз әндерін сүйемелдеу үшін музыкалық аспаптарды (барабандар және 2000-шы жылдардың ортасынан бастап кернейлер) қолданады. Олар көрермендер тұруға тиіс террасаларды алып жатыр, ал барлық орындық стадиондарда (Аргентинада сирек кездеседі) барра бравалар матч бойы тұрып қалады. Ең ерекше туыстар бірнеше метрлік алып жолақтар (trapos largos деп аталатын ұзын маталар немесе tirantes suspenders) тәрізді, олар террасаның жоғарғы жағынан төменге қарай орналасады. Әр топтың өз атауы жазылған баннері болады. Дәстүр бойынша, көптеген мүшелер (әдетте маңыздылар) сығудың алдын алу үшін террасаларға орналастырылған сығу кедергілеріне тұрады. Одан құлап кетпеу үшін олар "ұстағыштан" (бұл жалаулар жолақтар тәрізді етіп жасалуының мақсаты), оның жанында және жалауға ұсталған біреудің денесінен немесе төмендегі (оның астында) тұрған қандай да бір қолдаушының қолынан ұсталады. Олар ән-күйдің көпшілігін бастайды және үйлестіреді, ең маңызды туларды желбіретеді және әрқашан олар орналасқан террасаның ортасында орналасқан. Топ террасаға кіргенше (әдетте, матч басталғанға дейін немесе кейде кейде бірнеше минуттан кейін), орталыққа көпшілік кірмейді (егер терраса толған болса да). Барра браваның орнына құрмет көрсету үшін ол бос қалды. Бастапқыда бұл топтар аса көп емес және күшті де емес еді. Жылдар өте келе бұл жағдай өзгеріп, барра брава клубтың төрағасының кім болатынын шешкен жағдайларға дейін жетті. 1980 және 1990 жылдардан бастап хулигандық өсті және кейбір топтар клуб басшылығынан, стадионда және оның айналасында жұмыс істейтін ойыншылар мен саудагерлерден ақша алу, ойынға билеттерді (клуб басшылары береді) қара базарда сату, стадион маңында көлік қою үшін ақы алу және т.б. сияқты заңсыз әрекеттерге қатысты. Көптеген мүшелер ұрлық жасайды (жұмысшылдарға, ұрлықтарға және тонауларға қатысады, кейде тіпті қылмыстық ұйымдарға кіреді) немесе жол жүру үшін ақша алу үшін есірткі сатады (клуб басшылары барша топтың жол ақысын төлемейді, егер баратын жер тым алыс болса), жалаулар жасау немесе элементтер сатып алу (баллондар, конфетилер, пиротехника және т.б.). команданың алаңдағы қабылдауларында пайдаланылады. Олар көбінесе оларды агитатор топтары ретінде жалдаған саяси және кәсіподақ басшыларына қызмет көрсетеді (митингілер мен бұқаралық жиналыстар кезінде, Аргентинада дәстүрлі түрде адамдар футбол көпшілігінің әндерін шырқап, барабан ойнап, тіпті фейерверктер атуы), қоқан-лоқы жасақтары (мәжілістер, наразылықтар, митингілер мен ереуілдер кезінде басқа саяси партиялардың, кәсіподақтардың немесе полицияның жақтастарымен қақтығысу), жеке күзетшілер және т.б. Оларды клуб басшылығы қаржыландырады, олар кейбір мүшелерге жалақы немесе тіпті пайданың пайызын бере алады. Сондай-ақ, кейбір клубтың стадионы футбол емес іс-шараларға (концертке) пайдаланылған кезде, әдетте клубтың барра брава мүшелері ғимараттарды күтіп-ұстау үшін күзетшілер ретінде қолданылады. Аргентинада 2000-шы жылдардан бастап футболмен байланысты өлімдердің көп бөлігі барра бравалардағы ішкі дауларға байланысты болды, кейде оның өз атаулары бар кіші топтары пайда болды. Барра браваның көлемі, әдетте, клубтың танымалдылығы деңгейіне байланысты. Алайда, кейбір клубтардың үлкен жақтаушылар тобы бар, бірақ олар өте танымал емес (бұл әдетте клубтың, кем дегенде, қала аумағындағы жұмысшы класының көп тұрғыны бар аймағында салыстырмалы түрде танымал болғанда пайда болады). Топтардың көлемі өте кішкентай клубтарда оннан астам мүшеден бастап, маңызды клубтарда мыңнан астамға дейін (бірнеше жүз мүшелері бар немесе одан да көп топтар 1980 жылдары пайда бола бастады, бұл онжылдықта мұндай топтар соншалықты үлкен емес еді), олардың барлығы топтың көлемі ұлғайған сайын күшейе түсетін және күрделірек болатын иерархиялық құрылыммен. Барра бравасы жоқ көптеген шағын клубтар (көптеген жанкүйерлері жоқ) бар.