Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ulriksdal сарайы (Ulriksdals slott) - Стокгольмнен солтүстікке қарай 6 км жердегі Солна муниципалитеті Корольдік ұлттық қалалық паркідегі Эдсвикен өзенінің жағалауында орналасқан патша сарайы. Ол бастапқыда оның иесі Якоб Де ла Гардидің атынан Якобсдал деп аталды, оны 1638-1645 жылдары сәулетші Ханс Якоб Кристалер елге бас сауғалау ретінде салдырды. Кейіннен ол ұлы Магнус Габриэль Де ла Гардиге берілді, оны 1669 жылы Швеция королевасы Хедвиг Элеонора сатып алды. Қазіргі дизайн негізінен сәулетші Никодим Тессин Ақсақалдың еңбегі болып табылады және 17 ғасырдың аяғына таман салынған.
Ulriksdal Palace ( Ulriksdals slott) is a royal palace situated on the banks of the Edsviken in the Royal National City Park in Solna Municipality, 6 km north of Stockholm. It was originally called Jakobsdal for its owner Jacob De la Gardie, who had it built by architect Hans Jacob Kristler in 1638–1645 as a country retreat. He later passed on to his son, Magnus Gabriel De la Gardie, from whom it was purchased in 1669 by Queen Hedvig Eleonora of Sweden. The present design is mainly the work of architect Nicodemus Tessin the Elder and dates from the late 17th century.
Тарих
Хедвиг Элеонора сарайға үлкен жоспарлар құрып, оны 1684 жылы болашақ иесі, немересі ханзада Ульриктің құрметіне Ульриксдал деп атады. Алайда, ханзада бір жасында қайтыс болды, ал Хедвиг Элеонора 1715 жылы қайтыс болғанға дейін сарайды сақтады, содан кейін ол король Фредерик I-ге берілді. Никодим Тессин Үлкеннің бірнеше суреттерінде үш қабатты, шамынан шамылған, жиһазданған шатырлы сарай және көл жағалауындағы қасбетті кеңейтетін бүйір қанаттары бар әсем сарай бейнеленген. Тессиннің жобаларын жүзеге асыру Хедвиг Элеонораның 1670 жылдары басталды, бірақ қаржылық проблемаларға байланысты 1690 жылы тоқтатылды. 1720 жылдары король Фредерик I құрылыс жұмыстарын қайта бастаған кезде сарай архитекторы Карл Харлеманның Тессин Ақсақалдан басқа идеялары болды. Ол Швециядағы алғашқы мансардалы шатырлардың бірі болды. XVIII ғасырдың ортасында сарайда король Адольф Фредерик пен королева Луиза Ульрика тұрған. Патшайым мұнда театр құрды, ол қазір Конфиденсен деп аталады. Адольф Фредерик пен оның ұлы Густав III Швеция (1771-1792) тұсында бұл корольдік сарайдың негізгі резиденцияларының бірі және үлкен сарай өмірі үшін орын болды. 1792 жылдан 1813 жылға дейін ол Густав III-нің жесір ханымы Данияның София Магдаленаның резиденциясы болды. Ол қайтыс болғаннан кейін сарай 1821 жылға дейін бос қалды. 18 ғасырдағы ішкі бөлмелердің салыстырмалы түрде аз сақталған, өйткені Ульриксдал 1822 жылдан 1849 жылға дейін ардагерлер ауруханасы ретінде қызмет етті. Аурухананы король Карл XIV Джон 1808-1809 жылдардағы орыс-швед соғысының ардагерлері үшін құрған. Сондықтан сарай 1856 жылы оны Принц Чарльз, кейіннен король Карл XV сатып алған кезде бос болды. Карл XV билік құрған кезде (1859-1872) сарай оның жазғы резиденциясы ретінде пайдаланылды. Архитектор Фредерик Вильгельм Шоландердің көмегімен және антикварларды сатып алу арқылы Карл ханзадасы сарайды өз қалауы бойынша жобалап, жиһазландыра алды. Бұл бұйымдардың көбі әлі күнге дейін сақталған. Патша Оскар II (1872-1907) тұсында оны патшайым София өзінің жеке жазғы резиденциясы ретінде жиі қолданған: ол 1913 жылы қайтыс болғанға дейін оның жесір болған жері ретінде қызмет еткен. 1923 жылы ханзада Густав Адольф, болашақ король Густав VI Адольф Луиза Маунтбеттенге үйленді. Ол патша жұппен тығыз байланыста болды. Олардың кезінде бұрынғы рыцарьлар залы дизайнер Карл Малмстеннің дизайны бойынша жиһаз салынған қонақ бөлмесіне айналдырылды. 1986 жылдан бері сарай жұртшылыққа ашық. Бастапқы жиһаз сақталған бөлмелерге көшірілді, ал бұрынғы тұрғын бөлмелердің бөліктері Густав VI Адольфтің өнер және қолөнер коллекциясының, сондай-ақ Густав V күміс коллекциясының бұйымдарын көрсетуге арналған.
Hedvig Eleonora had grand plans for the palace and renamed it in 1684 Ulriksdal in honor of its intended future owner, her grandson Prince Ulric. The prince, however, died at the age of one and Hedvig Eleonora kept the palace until her death in 1715 when the property was transferred to the crown for King Frederick I's disposal. Several drawings by Nicodemus Tessin the Elder show a stately palace, three storeys high, with a lantern roof, furnished attic, and side wings extending the lakeside façade. Implementation of Tessin's designs began under Hedvig Eleonora in the 1670s, but was halted around 1690 due to financial problems. When building work eventually resumed by King Frederick I in the 1720s, the palace architect Carl Hårleman had different ideas than Tessin the Elder. Among the features incorporated by Hårleman was one of the first mansard roofs in Sweden. In the mid 18th century, the palace was occupied by King Adolf Frederick and Queen Louisa Ulrika. The Queen set up a theatre here, today called the Confidencen. During the reign of Adolf Frederick and his son Gustav III of Sweden (r. 1771–1792), it was one of the main residences of the royal court and the place for a grand court life. From 1792 until 1813, it served as residence for the queen dowager of Gustav III, Sophia Magdalena of Denmark. After her death, the palace was uninhabited until 1821. Relatively little survives of the 18th century interiors, since Ulriksdal served as a veterans' hospital from 1822 to 1849. The hospital was established by King Charles XIV John for veterans of the Russo Swedish War of 1808–1809. The palace was therefore almost empty when it was acquired in 1856 by Prince Charles, later King Charles XV. During the reign of Charles XV (r. 1859–1872), the palace was used as his preferred summer residence. With the aid of architect Fredrik Wilhelm Scholander and through extensive purchases of antiques, Prince Charles was able to design and furnish the palace at his own taste. Many of these furnishings are still on display. During the reign of King Oscar II (1872–1907), it was often used by Queen Sophia as her personal summer residence: it also served as her residence as a widow until her death in 1913. In 1923, Prince Gustav Adolf, the future King Gustaf VI Adolf married Louise Mountbatten. Ulriksdal became closely associated with the royal couple. During their time, the former knights' hall was turned into a living room with furniture designed by designer Carl Malmsten. The palace has been open to the public since 1986. The original furnishings have been relocated to the preserved rooms and parts of the former living quarters are used to exhibit items from Gustaf VI Adolf's art and crafts collection as well as Gustaf V's silver collection.
Қосалқы ғимараттар
Конфиденсендегі сарай театры 1670-ші жылдары салынған ғимаратта орналасқан, ол бастапқыда ат сауық үйі, кейін қонақ үй ретінде пайдаланылған. 1753 жылы королева Луиза Ульрика сәулетші Карл Фредерик Аделькранцке ғимаратты театр етіп ауыстыруды тапсырды. Ол Рококо стилімен салынған, 200 көрерменге арналған және еден арқылы жертөлеге түсірілетін үстелі бар. Бүгінде Конфиденсен - Швецияның ең көне рококо театры, 1981 жылы қайта ашылды және содан бері Кьерстин Деллерт басқарады. Ульриксдаль сарайында сарайдың солтүстік қанатында 1662 жылы сәулетші Жан де ла Валледің қолымен салынған часовня болды. 1774 жылы Густав III сарайды қайта жаңарту кезінде шіркеу бұзылған. Қазіргі часовняны архитектор Фредерик Вильгельм Шоландер жобалаған және 1864-1865 жылдары сарай бағында, Венециядан белгілі бір әсері бар голландтық жаңа Ренессанс стилімен салынған. Сарайдың жанында жылыжай орналасқан, ол қазіргі уақытта апельсин өсіру мұражайы болып табылады. Оранжереяны 17 ғасырдың соңында сәулетші Никодим Тессин кіші салған. Кейінгі өзгерістерге қарамастан, Тесиннің сәулеті әлі де болса Ұлттық музейдің мүсіндер жинағының бөліктерін, соның ішінде мүсіншілер Йохан Тобиас Сергель, Карл Миллс және Йохан Никлас Бистремнің туындыларын қамтитын Оранжереяда басымдықты иеленеді. 2005 жылы Оранжерея Stålboga-дағы музыка павильонының дизайнына әсер етті.
The Palace Theatre, Confidencen, is situated in a building from the 1670s which was originally used as a horse riding house and later a guesthouse. In 1753, Queen Louisa Ulrika commissioned architect Carl Fredrik Adelcrantz to convert the building into a theatre. It was built in Rococo style, seats 200 spectators and has a table à confidence, a table which can be lowered through the floor to the basement to be set. Today Confidencen is the oldest Rococo theatre in Sweden, reopened in 1981 and run since then by Kjerstin Dellert. Ulriksdal Palace had in the palace's northern wing originally a chapel, built in 1662 by architect Jean de la Vallée. The chapel was torn down during Gustav III's renovation of the palace in 1774. The present chapel was designed by architect Fredrik Wilhelm Scholander and was built in 1864–1865 in the Palace garden, in Dutch new Renaissance style with a certain influences from Venice. Next to the palace is the greenhouse, today the Orangery Museum. The Orangery was built at the end of the 17th century by architect Nicodemus Tessin the Younger. Despite a number of later changes, Tessin's architecture still dominates the Orangery, which houses parts of the National Museum's sculpture collection, including works by the sculptors Johan Tobias Sergel, Carl Milles and Johan Niclas Byström. In 2005 the Orangery inspired the design of the music pavilion at Stålboga.