Кіріспе

Красицын қамалы (Zamek w Krasiczynie) - Ренасанс дәуіріндегі қамал, Красицын қаласында, оңтүстік-шығыс Польшада орналасқан. Ол Сан өзенінің оң жағалауындағы жазықта, Пшемысьль Санок жолының бойында және Пшемысьльден оңтүстік-батысқа қарай 10 шақырым жерде орналасқан. Ғасырлар бойы қамал бірнеше асыл поляк отбасыларына тиесілі болды және оған көптеген поляк патшалары келді. Қазір ол көрікті бақпен бірге Өнеркәсіптік даму агенттігіне (Agencja Rozwoju Przemyslu S. А. А. ),

Тарих

1580 жылы қамалдың құрылысы басталды, оны жергілікті ақсүйек Станислав Сициенский бастады, ол Сициньнен Мазовиядан келген. Жұмыс 53 жыл бойы жалғасты, ал 1633 жылы Станислав пен Подолия воеводасының ұлы Марцин Красицкий, сол арада есімін өзгерткен, қамалды аяқтады. Бастапқыда қамал Польша-Литва одақтастығының оңтүстік шекарасын қорғаған бекіністі бекініс болды. Алайда, елдегі өнердің ең маңызды промоутерлерінің бірі ретінде танылған Марцин Красицки, итальяндық сәулетші Галлеаццо Аппианидің басшылығымен қаланы күрделі резиденцияға (палаццо-ин-фортецца) айналдырды. Ғасырлар бойы көптеген өрттер мен соғыстарға қарамастан, қамал кешені 17 ғасырдың басынан бері өзгермеген. Оның төрт бұрышындағы қабырғалар жер шарының төрт бұрышын бейнелейді. Бұрыштарында төрт овал тәрізді мұнара бар: құдайлық (Боска), паптық (Папиеска), патшалық (Кролевская) және асыл (Сзлачечка). Бұл атаулар әлемнің мәңгілік тәртібін көрсетеді, оның төрт дәрежесі бар. Сонымен қатар, көршілес саябақта "аңшы стилі" вилласы - Hunter's Pavilion орналасқан. Парктің өзі құстар мен өсімдіктерге бай.

Меншік иелері

Красицкийлер отбасы 17 ғасырдың соңында қайтыс болғаннан кейін, кешенді Урсула Моджевская мұра етті. Содан кейін ол бірнеше басқа отбасыларға тиесілі болды: Вояковский, Тарловей (1724 жылдан бастап), Потокси (1751 жылдан бастап), Пининский (1785 жылдан бастап). Ақырында, 1835 жылы қаланы ханзада Леон Сапиха сатып алды, ал оның отбасы 1944 жылға дейін кешенге ие болды (1939-1941 жылдардағы кеңестік оккупацияны қоспағанда), Польшаның коммунистік үкіметі оны мемлекет меншігіне алды. Сапихалар отбасының бұл қамалға көп ақша жұмсағаны белгілі. Олар оны Венадан келген архитектор Энгерттің көмегімен қайта жаңғыртты, ағаш кесу зауытын, сыра зауытын және фермерлік техниканы құрайтын шағын зауыт құрды. Олар бүкіл аймақтың экономикалық дамуына белсенді түрде ықпал етті. 1852 жылы 3 мамырда үлкен өрт кешеннің көп бөлігін шіркеуден басқасы жойды, ал зақымдануларды жөндеуге бірнеше жыл кетті. 1867 жылы поляк католикалық шіркеуінің ең маңызды тұлғаларының бірі, кардинал Адам Стефан Сапиеха осы жерде дүниеге келді. 1941 жылдың соңында, Германияның Кеңес Одағына басып кіргеннен кейін Анджей Сапиеха Қызыл Армияның сарбаздары үшін казарма ретінде пайдаланылған қамалға оралды (Молотов сызығын қараңыз). Оның үйі туралы баяндауы: "Жерде қоқыс, ескі киім, бұзылған кітаптар бар. Қабырғалар совет пропагандасының плакаттарымен, жиһазсыз, оның орнына барлық жерде ағаш төсектер. Шәжіре толығымен қираған, қабырғалардағы мүсіндер жабайылардың қолы жеткенше қираған. Алтарлар мен шіркеу орындықтары қираған. Үш ескерткіш те жоғалып кетті. Шіркеудің жай-күйі нашар, ол қоралар мен етхана ретінде пайдаланылған. Большевиктер металл табыттарды ванна ретінде қолданған.

Қазіргі уақытта

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін коммунистік үкімет кешенді мемлекет меншігіне алып, ғимараттарда орман шаруашылығының жоғары мектебін құрды. 1970 жылдары қамал Варшавадағы автомобиль өндірушісіне тиесілі болды. Коммунистік жүйе құлағаннан кейін, қамал жаңа иесін тапты, Варшаваның өнеркәсіптік даму агенттігі (Agencja Rozwoju Przemysłu S. А. А. ), кешенді күрделі жөндеу жұмыстарын жүргізді. Нәтижесінде 2000 жылы Красицын тарихи ғимараттарда орналасқан қонақ үйлер мен мейрамханалар қауымдастығына қосылды (Еуропалық қамал қонақ үйлері мен мейрамханалары). (Отель қамалдың бір жақ қанатында орналасқан). Қазіргі уақытта Красицын қамалы танымал туристік нысан болып табылады және мұнда ұйымдастырылған экскурсиялар өткізіледі.