Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
7,5 см-лік L/45 M/16 ұшаққа қарсы пулемет 1920 жылдардың басында Норвегияда жобаланып, өндірілді. Бұл идеяға еш көңіл бөлінбеді, бірақ ол қабылданғаннан кейін Норвегияның ұшаққа қарсы күштерін айтарлықтай арттырды.
The 7.5 cm L/45 M/16 anti aircraft gun was designed and manufactured in Norway in the early to mid 1920s. It was an uninspired design, but it did boost the anti aircraft capacity in Norway significantly when adopted.
Негізгі деректері мен дизайны
Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Норвегия әскері ұшақтардың қарсы тұру керек қауіп екенін түсінді. Бастапқыда, жаңа қондырғыларға қазіргі далалық қаруларды орнату үшін жоғары бұрышты оқ ату мүмкіндігін жасауға тырысты, бірақ көп ұзамай арнайы қару қажет екені анық болды. Британдықтар мен француздар қару сатып алуға тырысты, бірақ соғыс жалғасып жатқандықтан, екі ел де қаруды қажет етті. M/16-ның тарихы Норвегия Қорғаныс министрлігінің 1915 жылғы 17 желтоқсандағы хатына негізделген. Алғашқы жобалау жұмыстары жүргізілгеннен кейін бір прототипті және 12 қаруды өндіру туралы шешім қабылданды. Жобалау жұмыстары күткеннен ұзаққа созылды, соғыс аяқталғаннан кейін жобаны тоқтатудың қажеті болмады. Нәтижесінде 1920 жылдың 20 мамырына дейін отын сынағына дайын болмады. M/16 қарапайым конструкциялы болды. Ол статикалық орналасу үшін жасалған және тұғырға орнатылған, бұл 360 ° бүйірлік қозғалуға мүмкіндік береді. Бекіту 1° мен 75° аралығындағы биіктік бұрышына мүмкіндік берді. Қарудың ұзындығы 45 калибрлі, ал 28 ойығы (рефлинг) оңға бұрылады. Брюш блок жартылай автоматты көлденең клин болды, оны атысшы алдыңғы ұрықтан корпусты алу үшін қолмен ашуға мәжбүр болды, бірақ ол жаңа раундты енгізген кезде автоматты түрде жабылады. Оқ астындағы гидропневматикалық керілістік цилиндр бар, оның ауыр пружинасы жоғарыда қарудың алға жылжыуына көмектеседі. Бастапқыда жергілікті командамен оқ атуға арналған, бірақ кейіннен орталықтан ақпарат алу үшін жабдықталды. Сонымен қатар, оққа автоматты түрде уақыт белгілейтін құрылғы орнатылған. M/16 ұшағына тоғыз адамнан тұратын экипаж қызмет етті: пулемет командирі, бір сарбаз бүйірлік реттеуге, бір адам биіктікті реттеуге, бір адам артқы блокты және отты басқаруға, бір жүк тиеуші, бір "физилды реттеу құрылғысының операторы", бір "физилды реттеуші" және екі адам оқ-дәрілерді алып, бос қоржындарды алып кетуге.
Early in World War I, the Norwegian Army realised that aircraft were a threat that needed to be countered. At first, attempts were made to mount existing field guns on new mounts to allow high angle fire, but it was soon obvious that a more specialised weapon was needed. Attempts were made to buy British and French guns, but both nations needed the weapons themselves because of the ongoing war. The history of the M/16 can be traced to a letter from the Norwegian Ministry of Defence dated 17 December 1915. After initial design work had been carried out, it was decided to manufacture one prototype and 12 production weapons. The detailed design work took longer than anticipated, and with the end of the war, any urgency seemed to leave the project. As a result, the prototype was not ready for test firing until 20 May 1920. The M/16 was a relatively simple design. It was intended for static emplacement, and was mounted on a pedestal, allowing for 360° sideways movement. The mount allowed for an angle of elevation of between 1° and 75°. The gun barrel was 45 calibres long, and had 28 grooves (rifling) twisting to the right. The breech block was a semi automatic horizontal wedge the gunner had to manually open it to remove the case from the previous shot, but it closed automatically on the insertion of a new round. There was a Hydro pneumatic recoil cylinder under the barrel, with a heavy spring to aid the forward motion of the gun at high elevation. It was originally designed to fire under local command, but was later equipped to receive gun laying information from a central sight. The gun was also equipped with a device for automatically adjusting the time fuses on the shells. The M/16 was served by a crew of nine: The gun commander, one soldier for sideways adjustment, one for adjusting the elevation, one to operate the breech block and fire, one loader, one 'fuse adjusting device operator', one 'fuse adjuster' and two to fetch ammunition and take away the empty cases.
Қызмет тарихы мен тағдыры
Жалпы 12 дана құралды. 1920 жылдары соғыс қаупі төмен болғандықтан одан әрі өндіріс қысқартылды; 1930 жылдары әуеге қарсы артиллерияның қажеттілігі айқын болған кезде, жоба ескірген болатын. M/16 Норвегиядағы әртүрлі әскери қондырғыларды статикалық қорғауға қолданылды. Қарулар басымдықтар ауысқан сайын жылжытылды, бірақ немістер Норвегияға 1940 жылы 9 сәуірде шабуыл жасаған кезде алты пушка Бергенге жақын жерде, төртеу Хортендегі әскери-теңіз базасында орнатылды; қалған екеуі Ослоға жақын жерде, сондай-ақ 7,5 см L / 45 M / 32 сияқты қазіргі заманғы қарулармен бірге астананы қорғауға арналған. Хортендегі қарулар портта норвегиялық және неміс кемелері арасындағы шайқасқа қатысқан болуы мүмкін (өңдеу үшін HNoMS Olav Tryggvason мақаласын қараңыз), бірақ команданың анық емес желілері мен экипаждың дайын емес жағдайынан улам, қарулар ашуға қарсы атыс жасалмас бұрын тұтқындалды. Бергенде М/16 әскери мақсаттарға шабуыл жасаған неміс бомбалаушыларын атып түсіруге тырысты, бірақ ұшақ өте төмен ұшып, қарудың көп пайдасы тиді. Бергендегі негізгі бекініс немістерге берілгеннен кейін, авиация батареяларына кері шегіну бұйырылды. Ослода екі М/16 батареяға орнатылды Гресхолмен порттағы кішкентай арал және Форнебу шайқасына қатысу үшін идеалды орналастырылды. Норвегиялық дереккөздер бұл батарея бір немесе екі неміс бомбалаушысын атып түсірді деп мәлімдейді, бірақ экипаждың дайындығы жоқ екеніне қарамастан (17 44 ер адамнан тек алты күн бойы киім киген) және бірнешеуі шокқа ұшырап, немесе өз орындарын тастап кетті. Осы және басқа да проблемаларға қоса, бір қарудың ісігі соғыстың басында қалады. M/16-ның не болғаны белгісіз, бірақ олар Норвегияны басып алған кезде Норвегиядағы неміс мүддесін алға жылжыту үшін қолданылған.
A total of 12 production guns were built. Further production was curtailed because of the perceived low risk of war in the 1920s; by the time the need for more anti aircraft artillery was obvious in the 1930s, the design was outdated. The M/16 was employed in the static defence of the various military installations in Norway. The weapons were moved around as priorities shifted, but at the time the Germans invaded Norway on 9 April 1940, six guns were mounted near Bergen, four were mounted at the Naval base in Horten; the remaining two were near Oslo along with more modern weapons, such as the 7.5 cm L/45 M/32, to defend the capital. The guns at Horten could have taken part in the battle that occurred in the harbour between Norwegian and German ships (see the article on HNoMS Olav Tryggvason for details), but due to unclear lines of command and the unprepared state of the crew, the guns were captured before any shots could be fired in anger. In Bergen, the M/16 was used to try to shoot down German bombers attacking military targets, but the aircraft flew too low for the guns to be of much use. After the main fortification in Bergen surrendered to the Germans, the anti aircraft batteries were ordered to stand down. In Oslo, the two M/16s were mounted in a battery at Gressholmen a small island in the harbour and were ideally placed to take part in the battle for Fornebu. Norwegian sources claim this battery shot down one or two German bombers, despite the fact that the crew was untrained (17 out of the 44 men had been in uniform for only six days) and several became shell shocked or deserted their posts. In addition to this and other problems, one of the guns jammed early on in the engagement. The fate of the M/16s after the Germans captured them is unknown, but it is likely they were used to further the German cause in Norway during their occupation of Norway.