Кіріспе
Джеймс Мартин Чарлтон (англ. James Martin Charlton; 1966 жылы 29 шілдеде туған) - ағылшын драматургы, театр режиссері және кинорежиссері. Ол 1966 жылы Ұлыбританияның Лондон қаласында дүниеге келген.
Мансап
Оның "Жирең жандар" пьесасы 1992 жылы Кройдондағы Warehouse театрында өткен Халықаралық драматургия фестивалінде жеңімпаз атанды. Fat Souls және одан кейінгі "Тыңда таптап" және "Келіп" пьесалары өлең диалогтарын, монологтарды және таңбалы сипаттамаларды пайдаланады, барлығы заманауи оқиғаларға байланысты. Оның шығармаларындағы рухани / анархистік бағыт Уильям Блейк пен оның қамқоршысы Уильям Хейли арасындағы қарым-қатынас туралы биографиялық пьеса "Дивиин Вишн" және Джон Буньянның "Көшпенділердің ісі" атты пьесасының сахналық бейімделуімен жалғасты. 2001 жылы оның "Экстази + Грейс" пьесасы педофилия мен моральдық бүлінудің суретімен бұқаралық ақпарат құралдарының назарын аударды. Пьесаны жетекші сыншылар мазалады, бірақ басқа сыншылар одан да ынталы болды. Чарлтонның кейінгі пьесаларына "Мен шынымен де кетіп барамын" кіреді, ол ауыл үйінің қазіргі заманғы гей нұсқасы, " Fellow Creature " , "The Miniaturists" және "Coward" шығарған қысқа пьеса, 2012 жылы алғаш рет орындалған Ноэль Ковард туралы болжамды пьеса. 1996 жылдан бері Чарлтон Friendly Fire Productions көркемдік директоры болды. Friendly Fire-дің туындыларына 1999 жылы The King's Head театрында Take That-тің бұрынғы жұлдызы Джейсон Оранждың қатысуымен Джим Кенворттың Gob-ы кіреді, оны Чарлтон режиссерлік етті. Ол сондай-ақ HMP Мейдстоундағы тұтқындармен бірге шоулар жүргізді, соның ішінде The Who's Tommy. Оның "Апет" атты қысқа метражды фильмі бірқатар халықаралық кинофестивальдерде көрсетілді. Қазіргі уақытта сценарий жазу бойынша дәріс береді және Миддлсекс университетінің медиа кафедрасының меңгерушісі.