Кіріспе

Filmo - Bell & Howell компаниясы жасаған 16 мм және 8 мм кино жабдықтарының сериясы. Бұл желіге камералар, проекторлар мен аксессуарлар кірді.

Тарих

Filmo камералар сериясы 1923 жылы Filmo 70 модельінен басталды, бұл жарты ғасырдан астам уақыт бойы жалғасатын бірдей негізгі денеге салынған модельдер сериясын бастады. Ол Bell & Howell компаниясының 1917 жылы әуесқойлар үшін арналған 17,5 мм камераның керемет жобаланған прототипіне негізделген. 1920 жылы Кодактың 16 мм-лік жобаларына шақырылғанда (Виктормен бірге), компания оның артықшылықтарын тез көріп, дереу 17,5 мм камераны 16 мм фильмге қайта құруға кірісті. Filmo 70 - бұл 16 мм-лік алғашқы көпірлі қозғалтқыш камерасы. 1925 жылы Filmo 70 дизайнына негізделген 35 мм камерасы Eyemo ұсынылды. Ол сонымен қатар көпірмен жұмыс істеді, бірақ қолмен де қозғалуы мүмкін еді. Bell & Howell компаниясы 1927 жылы Model C-мен 16 мм-лік алғашқы мұнаралы камераны ұсынды. Әдемі безендірілген және әлдеқайда компактті 16 мм камера, Filmo 75, негізінен "күзет кішкентай" әйелдер камерасы ретінде сатылатын, 1928 жылы ұсынылды, содан кейін 1931 жылы Filmo Field Camera деп аталатын, бастапқыда жай жабындыда ұсынылды, бірақ 75-модельдің сәнді безендірілуімен де қол жетімді болды. 1932 жылы Kodak компаниясы 8 мм пленканы енгізген кезде Bell & Howell компаниясы жаңа форматты қабылдауды баяулады, ал ол Kodak стандарты түрінде болған жоқ. Алғашқы 8 мм Filmo 1935 жылы бір реттік 8 мм фильм камерасы ретінде ұсынылды, Filmo 127 A Straight Eight деп аталды. Алайда, Straight Eight нарыққа екі есе 8 сияқты қызықпайтын, сондықтан дизайн 1936 жылы 134 A ретінде екі есе 8 үшін өзгертілді. Бұл дене түрі бойынша Filmos өндірісі 1950 жылдары жалғасты.

Сипаттама

16 мм Filmo камераларының барлығы 16 мм пленканы 100 фут (30 м) күндізгі катушкада алады, бірақ кейбір нұсқалар 400 фут (122 м) сыртқы журналдарды да алады. Көктемгі жел стандартты, бірақ кейбір фильмдерде 12 В тұрақты немесе ауыспалы қозғалтқыш орнату үшін ережелер бар. Eyemo үшін кристалл синхроникалы қозғалтқыш жасалды, кейін Filmo-ға бейімделді. 1927 жылы камера үш линзалы мұнарамен жабдықталды (C үлгісі). Алғашқы мұнара модельдерінде өзгермелі барабан іздеуші (D және DA модельдері) немесе әрбiр ошақ қашықтығына сәйкес келетін жеке іздеушi линзалар жиынтығы пайдаланылды. Алғашқы нұсқалары (Filmo 70A және 70C) екі немесе үш жылдамдыққа арналған, 8 16 кадр/с, 16 32 кадр/с, 12 16 24 кадр/с немесе 16 24 32 кадр/с. 1927 жылы D үлгісінен бастап, көптеген нұсқалар секундына 64 кадр (8 12 16 24 32 48 64 кадр/с) жылдамдықпен түсіре алды, бірақ супер жылдамдықты нұсқасы, 70 B (1925), 128 кадр/с жылдамдықпен жұмыс істеуге арналған. Бұл өте баяу әсерді тудырады және қозғалыс талдауы үшін пайдаланылды. 70 E үлгісі (1935) D үлгісінің мұнарасыз нұсқасы болды, жылдамдықтары қысқа (8 16 24 64 кадр/с). Камера өндірістегі ең дәл стандарттарға сәйкес жасалды және ол әлі күнге дейін студенттік режиссерлер арасында танымал. Ұзаққа созылған және берік салынған, ол АҚШ әскери ұрыс камералары үшін стандартты жабдық болды Екінші дүниежүзілік соғыстан Вьетнамға дейін және 1950-1970 жылдар аралығында телеарналар үшін жаңалықтар жинау камерасы болды, ол кезде 16 мм фильмді бейне таспада электрондық жаңалықтар жинау (ENG) алмастыра бастады. Көптеген түрлері өте кең таралған, бірақ 70 B үлгісі, 70 DB (Golf Model, 1931) сияқты ерекше модельдер өте сирек кездеседі, ал Filmo 70 AC Morgana Color System камерасы (1932), қысқаша жарнамаланған, қазіргі кездегі үлгілерде белгісіз және ешқашан прототип кезеңінен өтпеуі мүмкін.