Кіріспе
Ағылшын комедияшысы (1934-2003) британдық комедияшы Джордж Фрэнсис Ропер (туған Фурнивал; 15 мамыр 1934 1 шілде 2003) ағылшын комедияшы, Ұлыбританиядағы ұзақ уақыттан бері көрсетіліп келе жатқан "Комедиандар" телесериалдарында ойнағаны үшін танымал.
the British comedian
George Francis Roper (born Furnival; 15 May 1934 – 1 July 2003) was an English comedian, best known for his appearances in the long running UK television series The Comedians.
Ерте тарих
Ропер Ливерпульде жұмысшы таптық отбасынан шыққан, ирландтық, католиктерден шыққан. Ол "Ливерпульдегі католиктердің қатал және дайын тәрбиесі отбасындағы әзіл-сықақты оятуда" деп атап өтті: Ол кедейлікті білген тағы бір комик. Роперлер отбасында бес бала болды, үш қыз және екі ұл. Әкем өмірде көп нәрсе көрген, терезе тазалаушы болған. "Мен мектепте оқып жүрген кезімде, соғыс жылдарында, қиын болды", - дейді Джордж. "Біз ешқашан жемей қоймаймыз, бірақ джемді батты жиі тамақ болатын". Ропердің екі ағасы Британдық Музыка залының танымал жұлдыздары болды: Джони Каллен комедиялық команда Каллен және Карти, және Джордж Санфорд би биі Санфорд және Лайон. Ол сондай-ақ британдық джаз әншісі Джинни Брэдберидің туысы болды. Он бес жасында мектепті тастап, сауда флотына галереялық малай, содан кейін стюард ретінде кірді. Негізінен Солтүстік Батыс Англия аймағында жұмыс істейтін Ропер 1960 жылдардың басында клубтар мен қонақ үйлерде жартылай кәсіби ән айта бастады, сонымен қатар өзін әр түрлі жұмыста қолдады, бірақ көп ұзамай өзінің шынайы таланты комедияда ойнайтынын білді. Оны музыка залындағы комедиан Сэнди Пауэлл жігерлендірді. Оның сахналық өнерінде әндердің саны қысқарып, әзіл-сықақ кеңінен тарады. 1965 жылы ол өзінің салмақты фигурасымен, зергерлік саусақтарымен, өлі стилімен және микрофон техникасымен Манчестердің гүлденген клуб және казино сахнасында комик ретінде үлкен аудиторияны тарта бастады. Ол Ропер туралы былай деді: "Комедиандар" атты фильм туралы ой пайда болған кезде, мен оны бірінші шақырғандардың бірі болдым. Бұл оның әзіл-қалжыңдары емес, оның бет-әлпеті еді. Ол әрқашанда көзінде бір жылтырау болды". Алайда, айтылған әзіл-аңыздарда жиі нәсілшіл немесе сексистік стереотиптер кездеседі. Бұл 1970-ші жылдары британдық теледидарда дұрыс болды, бірақ бүгін дұрыс емес. Дегенмен, бұл шоу сол дәуірдің маңызды әлеуметтік құжаты болып табылады. Кен Ирвин: <blockquote>Комдиандар өздерінің барлық іс-әрекеттерінде мүлдем ұятсыз. Міне, осы себепті олар сәттілікке жетті. Ешкім де, еш нәрсе де қасиетті емес. Олардың әзіл-сықақтары мұны дәлелдейді. Олар ештеңе туралы да, барлық нәрсе туралы да әзіл айтады. Кез келген адам және барлық адам. Олар жасанды тістер, попугайлар және гомосексуалистер туралы бір ауыздан әзіл айтады. Олар католиктер мен протестанттар туралы әзіл айтады. Олар пакистандықтар, ирландтар және еврейлер туралы әзіл айтады. Олар Енох Пауэлл, Королева және Папа туралы әзіл айтады. Олар камералардың алдына шыққанда, бұл әрқашан британдық көрерменмендермен ешқандай кедергісіз кездесу болып табылады. Сіз оны қабылдай аласыз немесе басқа арнаға ауыса аласыз. Көрмелердің саны бұндай оқиғаларды тек көрермендер ғана шеше алатынын дәлелдеді. 1990 жылдары Ұлыбританиядағы комиктердің дәмі түбегейлі өзгерді, ал теледидар кестелерін толтырған көптеген әртүрлі орындаушылар жұмыс табу қиын болды. Ропер әлі де клубтарда және жазғы шоуларда сұранысқа ие болды. Ол сондай-ақ "Комедияның батырлары" секілді деректі фильмдерге де үлес қосқан. Ол Испанияның Бенидорм курортында тұрақты түрде пайда болып, Джаз музыканты Эрик Деланимен бірге Talk of the Town-да басты орынды бөлісті. Ол Гонконг пен Таяу Шығыста шетелдіктер үшін жиі өнер көрсетті. Ол сондай-ақ бірнеше рет Австралияда гастрольге шықты, онда The Comedians оны жұлдыз етті.
He's another comic who has known poverty. There were five children in the Roper family, three girls and two boys. Dad saw a lot of life – he was a window cleaner. 'Times were hard when I started at school, in the early war years,' says George. 'We never went without, but a jam butty was often a meal'. Two of Roper's great uncles were popular stars of the British Music Hall: Johnnie Cullen of the comedy team Cullen and Carthy, and George Sanford of the dance act Sanford and Lyons. He was also a cousin to the British jazz singer Jeannie Bradbury. He left school at the age of fifteen to join the Merchant Navy as a galley boy, then as steward. Working mainly in the North West England region, Roper began to sing semi professionally in clubs and hotels during the early 1960s while supporting himself in various jobs, but soon found his real talent lay in performing comedy. He was encouraged by the music hall comedian Sandy Powell. In his stage act the number of songs soon constricted and the gags expanded. By 1965, with his portly figure, bejewelled fingers, deadpan style and a laid back microphone technique he began to draw sizeable audiences as a stand up comic on the booming club and casino scene of Manchester. who said of Roper, "When I had the idea for The Comedians, he was one of the first people I called. It wasn't necessarily the gags he told, it was the face. There was always a twinkle in the eye." though the jokes told often contained racist or sexist stereotypes. This was acceptable on British TV during the 1970s but would not be acceptable today. Nevertheless, the show stands as a major social document of the era. Ken Irwin:
<blockquote>The Comedians are totally and unashamedly outrageous in all that they do. This is why they have succeeded. Nothing, or no one, apparently, is sacred. And their jokes prove it. They joke about nothing and everything. Anyone and everyone. They joke about false teeth and parrots and homosexuals virtually in the same breath. They joke about Catholics and Protestants. They joke about Pakistanis, the Irish and the Jews. They joke about Enoch Powell, the Queen and the Pope. When they go out in front of the cameras, it is invariably a no holds barred encounter with the British viewing public. You can either take it or switch over to another channel. Viewing figures have already conclusively proved that viewers, who are always the final judges in these things, stay tuned in. By the 1990s, comic tastes in the UK had changed quite radically, and many variety performers who filled the television schedules often found work difficult to come by. Roper was still in demand in clubs and in summer shows. He could also be seen as a contributor to documentaries including Heroes of Comedy. He appeared regularly in the Spanish resort of Benidorm, sharing the headline spot at the Talk of the Town with jazz musician Eric Delaney. He frequently performed for expatriates in Hong Kong and the Middle East. He also toured Australia several times, where The Comedians made him a star.
Өлім
Джордж Ропер 2003 жылы 69 жасында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды. Өткен жылы ол "Комедиандар" тобындағы серіктерімен бірге Блэкпулдің опера театрында ұзақ уақыт бірге болды. Соңғы сахналық кездесуі 2003 жылы мамыр айында Ливерпуль империясында болды.