Телефон қоңырау шалушының нөмірін көрсету қызметі

Кіріспе

Шақырушының нөмірін телефон қоңырауының алушысына жіберу қызметі. Шақырушының идентификациясы (Caller ID) – аналогты және цифрлық телефон жүйелерінде, соның ішінде IP арқылы дауыс беруде (VoIP) қолжетімді телефон қызметі. Бұл қызмет шақыру орнатылған кезде шақырушының телефон нөмірін шақырылған тараптың телефон жабдықтарына жібереді. Шақырушыны тану қызметі шақырушы телефон нөміріне байланысты атауды беруді қамти алады, бұл қызмет шақырушы атауын ұсыну (CNAM) деп аталады. Қызмет алғаш рет 1993 жылы Халықаралық телекоммуникация одағының телекоммуникацияларды стандарттау секторы (ITU T) Q.731.3 ұсынысында анықталды. Қызметтен алынған ақпарат телефон дисплейінде, бөлек орнатылған құрылғыда немесе басқа дисплейлерде көрсетіледі, мысалы, телефон және теледидар қызметін бір жеткізуші ұсынған кезде кабельді теледидар құрылғыларында. Қоғам үшін құндылығы – суицидтің алдын алу жедел желілерін пайдалану және «пицца дүкендері мен гүл сатушылар сияқты» бизнестерге телефон арқылы алынған тапсырыстарға тез сенуге мүмкіндік беру. Шақырушыны тану қызметі, CID, қоңырау салу желісін анықтау (CLI, CLID), нөмірді жеткізу (CND), нөмірді анықтау (CNID), қоңырау салу желісін анықтау (CLIP) және қоңырау көрсету сияқты ұқсас терминдермен де танылады, және ол Centrex жүйесімен жұмыс істемейді. 2020 жылы Техас штатының шығыс округінде жергілікті нөмірді пайдаланып жасалған бір ғана жіберілген қоңыраудың, Телефон тұтынушыларын қорғау туралы заң (TCPA) бойынша ІІІ тарау бойынша сотқа шақыруға жеткілікті екені анықталды. Сот түсіндірді: «Бұл істе сөз жіберілген қоңырау туралы, бір ғана жіберілмеген мәтіндік хабарлама туралы емес. Автокөлігіңізге ұзартылған кепілдік немесе жеребеде ұтып алған круиз туралы мәтіндік хабарлама екенін бір қарау жеткілікті. Ал таныс аймақтық кодқа ие жіберілген қоңырауды автоматты хабарлама деп бірден жобау қиын».

Тарих

1968 жылы Грекияның Афины қаласында SITA компаниясында байланыс инженері болып жұмыс істеген Теодор Джордж "Тед" Параскевакос телефон қоңырауын қабылдаушыға автоматты түрде сәйкестендіру жүйесін әзірлеуді бастады. Бірнеше әрекеттер мен тәжірибелерден кейін ол қоңырау шалушының нөмірін қабылдағыш құрылғыға жіберу әдісін жасады. Бұл әдіс қазіргі заманғы Caller ID технологиясының негізі болды. 1969 жылдан 1975 жылға дейін Параскевакосқа автоматты телефон желісін анықтауға қатысты жиырма жеке патент берілді. Олар басқа ұқсас патенттерден бұрын жазылғандықтан, Кадзуо Хашимото мен Кэролин А. Доутиге берілген АҚШ патенттерінде бұрынғы өнертабыс ретінде пайда болады. 1971 жылы Параскевакос Алабама штатының Хантсвилл қаласында Boeing компаниясымен жұмыс істеп, әлемдегі алғашқы қоңырау шалушыны анықтау құрылғыларының прототиптерін жасады. Олар Алабама штатының Лисбург қаласындағы Peoples' Telephone Company компаниясында орнатылып, бірнеше телефон компанияларына көрсетілді. Бұл түпнұсқа және тарихи жұмыс үлгілері әлі күнге дейін Параскевакоста сақтаулы. Осы құрылғыларға қатысты патенттерде Параскевакос қоңырау шалушының аты-жөні сияқты әріптік-цифрлық ақпаратты қабылдау аппаратына жіберуді және телефон арқылы банк операцияларын жүзеге асыру мүмкіндігін де ұсынды. Сондай-ақ ол қоңырау шалушы телефонды арнайы кодтармен анықтауды ұсынды; мысалы, "PF" – қоғамдық телефон, "HO" – үй телефоны, "OF" – кеңсе телефоны, "PL" – полиция телефоны. 1976 жылдың мамырында мыңнан астам патенті бар жапондық өнертапқыш Кадзуо Хашимото қоңырау шалушы туралы ақпаратты қабылдай алатын Caller ID дисплейінің прототипін жасады. Оның Caller ID құрылғылары мен алғашқы прототиптері туралы жұмысы 2000 жылы Смитсонов институтының Америка тарихы мұражайына тапсырылды. 1976 жылдың 8 мамырында бастапқыда тіркелген және AT&T компаниясы патенттік кеңседе қайта қараған АҚШ патенті 4,242,539 әлемдегі ірі телекоммуникация және компьютер компанияларының көпшілігіне лицензияланды. Бастапқыда телефон операторлары Caller ID функциясын орталық кеңседе дауыспен хабарлау ретінде жүзеге асырып, әр қоңырау үшін ақы алуды жоспарлады. Лондон, Онтарио қаласындағы Northern Telecom компаниясының телефон жинағын өндіру бөлімінің қызметкері Джон Харрис телефон дисплейінде Caller ID көрсету идеясын ұсынды. Телефонға "Enhanced Custom Calling Services" деген ECCS коды берілді. Оның прототипінің бейнесі орталық кеңседен телефонға функцияны жүзеге асыру үшін пайдаланылды. 1977 жылы бразилиялық өнертапқыш Валдир Браво Салинас Бразилияның Патенттік және Сауда белгілері кеңсесіне (INPI) Caller ID құрылғысына патент алу үшін өтініш берді. Патент 1982 жылы PI7704466 ретінде тіркелді және Бразилияда Caller ID құрылғысына берілген алғашқы патент болды. Кейін 1980 жылы тағы екі бразилиялық өнертапқыш Жуао да Кунья Доя және Нелио Хосе Николай басқа Caller ID құрылғыларына патент алуға өтініш берді. Дояның өтініші 1980 жылдың 2 мамырында берілді және PI8003077 патенті ретінде тіркелді. Николайдың өтініші 1980 жылдың 2 шілдесінде Салинастың өнертабысының көшірмесі болғандықтан қабылданбады. 1981 жылы INPI-ге Хосе Дэниел Мартин Катоира мен Афонсо Фейжо да Коста Рибейро Нето Caller ID құрылғысына арналған тағы бір өтініш берді. Өтініш қабылданды және PI8106464 патенті ретінде тіркелді. Caller ID және басқа "Custom Local Area Signaling Services" (CLASS) үшін алғашқы нарықтық сынақты BellSouth 1984 жылдың қаңтарында Флорида штатының Орландо қаласында жүргізді, бұл сынаққа Bell Labs компаниясы (AT&T компаниясының 1984 жылдың 1 қаңтарында бөлінуінен бұрын) бастама көтерді. Оқиғаны жариялау үшін ABC, NBC, CBS және CNN телеарналарымен баспасөз конференциясы өткізілді. BellSouth өнім тобы Caller ID атауын шешті және атауды сауда белгісі ретінде тіркемеді, басқа телекоммуникация компаниялары атауды кеңінен қолдану үшін еркін пайдалана алуы үшін. Басқа аймақтық Bell компаниялары да атауды қабылдады және ол АҚШ-та жалпы қабылданған атауға айналды. Сынақты жоспарлауды Bell Laboratories, AT&T және Western Electric компанияларының командасы Bell System компаниясының бөлінуінен бұрын Bell Atlantic компаниясының қатысуымен бастады. Осы сынақтардың мақсаты – қоңырау шалушының нөмірін бастапқы және соңғы орталық кеңселер арасында беруге қажетті ортақ арна желісін пайдалануға байланысты қызметтердің табыс әлеуетін бағалау болды. Сынақ нәтижелерін Bellcore компаниясының бастапқы команда мүшелері талдады. 1987 жылы Bell Atlantic (қазіргі Verizon Communications) Нью-Джерси штатының Хадсон округінде тағы бір нарықтық сынақ жүргізді, одан кейін шектеулі түрде енгізді. BellSouth 1988 жылдың желтоқсанында Теннесси штатының Мемфис қаласында Caller ID-ні коммерциялық түрде енгізген алғашқы компания болды және келесі төрт жыл ішінде тоғыз штатының аймағында толыққанды енгізді. Bell Atlantic Нью-Джерси штатының Хадсон округінде Caller ID-ні енгізген екінші телефон компаниясы болды, одан кейін 1989 жылы US West Communications (қазіргі Lumen Technologies) енгізді.

In 1968, Theodore George "Ted" Paraskevakos, while working in as a communications engineer for SITA in Athens, Greece, began developing a system to automatically identify a telephone caller to a call recipient. After several attempts and experiments, he developed the method in which the caller's number was transmitted to the receiver's device. This method was the basis for modern day Caller ID technology. From 1969 through 1975, Paraskevakos was issued twenty separate patents related to automatic telephone line identification, and since they significantly predated all other similar patents, they appear as prior art in later United States patents issued to Kazuo Hashimoto and Carolyn A. Doughty. In 1971, Paraskevakos, working with Boeing in Huntsville, Alabama, constructed and reduced to practice a transmitter and receiver, representing the world's first prototypes of caller identification devices. They were installed at Peoples' Telephone Company in Leesburg, Alabama, and were demonstrated to several telephone companies. These original and historic working models are still in the possession of Paraskevakos. In the patents related to these devices, Paraskevakos also proposed to send alphanumeric information, such as the caller's name, to the receiving apparatus and to make banking by telephone feasible. He also proposed to identify the calling telephone by special code; e. g., "PF" for public phone, "HO" for home phone, "OF" for office phone, "PL" for police. In May 1976, Kazuo Hashimoto, a prolific Japanese inventor with over one thousand patents worldwide, first built a prototype of a caller ID display device that could receive caller ID information. His work on caller ID devices and early prototypes was received in the Smithsonian Institution, National Museum of American History in 2000. U. S. patent 4,242,539, filed originally on May 8, 1976, and a resulting patent re examined at the patent office by AT&T, was successfully licensed to most of the major telecommunications and computer companies in the world. Initially, the operating telephone companies wanted to have the caller ID function performed by the central office as a voice announcement and charged on a per call basis. John Harris, an employee of Northern Telecom's telephone set manufacturing division in London, Ontario, promoted the idea of displaying caller ID on a telephone. The telephone was coded ECCS for Enhanced Custom Calling Services. A video of his prototype was used to leverage the feature from the central office to the telephone set. In 1977, the Brazilian inventor Valdir Bravo Salinas filed a patent application for a caller ID device at the Brazilian Patent and Trademarks Office (INPI). The patent was issued in 1982 as patent PI7704466 and is the first patent issued for a caller ID equipment in Brazil. Later in 1980, two other Brazilian inventors, João da Cunha Doya and Nélio José Nicolai, filed patent applications for other caller ID devices. Doya’s application was filed on May 2, 1980 and issued as patent PI8003077. Nicolai’s application was filed on July 2, 1980 and rejected for being a copy of Salinas' invention. In 1981 another application for a caller ID equipment was filed at the INPI by José Daniel Martin Catoira and Afonso Feijó da Costa Ribeiro Neto. This application was granted and the patent issued as patent PI8106464. The first market trial for Caller ID and other "Custom Local Area Signaling Services" (CLASS) was conducted by BellSouth in January 1984 in Orlando, FL after having been approached by Bell Labs (prior to AT&T's Divestiture on January 1, 1984) to conduct a trial. A press conference with ABC, NBC, CBS, and CNN was conducted announcing the event. The name Caller ID was decided by the BellSouth Product Team, purposely not trademarking the name so that other Telcos would be free to adopt the name for ubiquity. The other regional Bell operating companies later adopted the name and eventually became the generally accepted name in the United States. Planning for the trial was initiated by a team in Bell Laboratories, AT&T, and Western Electric before the Bell System divestiture, with the participation of Bell Atlantic. The purpose of these trials was to assess the revenue potential of services that depend on deployment of the common channel signaling network needed to transmit the calling number between originating and terminating central offices. Trial results were analyzed by Bellcore members of the original team. In 1987, Bell Atlantic (now Verizon Communications) conducted another market trial in Hudson County, New Jersey, which was followed by limited deployment. BellSouth was the first company to deploy Caller ID commercially in December 1988 in Memphis, Tennessee, with a full deployment to its nine state region over the next four years. Bell Atlantic was the second local telephone company to deploy Caller ID in New Jersey's Hudson County, followed by US West Communications (now Lumen Technologies) in 1989.

Операция

АҚШ және Канадада шалушының идентификациясы туралы ақпарат телефон станциясы арқылы шалған абонентке аналогтық дерек ағыны түрінде жіберіледі (екі модем арасындағы деректер алмасуға ұқсас), телефон құрылғысы әлі де құбырға қосылған кезде, бірінші және екінші сигналдар арасында Bell 202 модуляциясын қолдана отырып. Егер телефон қоңырауына бірінші сигналдан кейін тым жылдам жауап берілсе, шалушының идентификациялық ақпараты алушыға берілмеуі мүмкін. Сондай-ақ, АҚШ және Канадада шалушы, телефон нөмірін көрсетуді тоқтату үшін, телефон нөмірін теру алдында *67 теруі мүмкін. Бұл тегін нөмірді шалғанда, қоңырауды қабылдаған адам қоңырау үшін төлегенде немесе 911 жедел жәрдем телефонына шалғанда жұмыс істемейді. Бұл кодты теру сіздің нөміріңізді соңғы орталық станцияға жіберуді тоқтатпайды, тек оны көрсетуді тоқтатады. Қиындық тудырған жағдайларда нөмірді "жинауға" болады. Шалушының идентификациясының екі түрі бар: тек нөмір және аты+нөмірі. Тек нөмірлі шалушының идентификациясы – бұл бір деректерді хабарлау форматы (SDMF), ол шалушының телефон нөмірін, қоңыраудың күні мен уақытын ұсынады. Аты+нөмірлі шалушының идентификациясы – бұл көп деректерді хабарлау форматы (MDMF), ол SDMF форматында ұсынылған ақпаратқа қоса, нақты нөмірге тіркелген атауды да ұсына алады. MDMF форматымен үйлесімді шалушының идентификациясын оқу құрылғылары қарапайым SDMF форматын да оқи алады, бірақ SDMF шалушының идентификациясын оқу құрылғысы MDMF дерек ағынын тани алмайды және шалушының идентификациясы туралы ақпарат жоқ сияқты жұмыс істейді, мысалы, желі шалушының идентификациясы үшін жабдықталмаған сияқты. Жалпы, CID шалудың бастапқы нүктесінен жіберілетін шалушының толық телефон нөмірі (аумақтық кодты қоса алғанда, халықаралық қоңырау болған жағдайда – халықаралық қосылу коды мен ел кодын қоса алғанда) болып табылады. Егер абонент осы қызметке жазылған болса, шалушының атын абоненттің соңғы орталық станциясы қосады. Атын беру автоматты түрде жүзеге асырылмайды. Егер шалушының аты бастапқы орталық станцияда шалушының желісімен байланыстырылмаған болса, шалған абоненттің орталық станциясы, шалушының идентификациялық құрылғысына атын жеткізу үшін ақпаратты алу үшін 7 сигнализациялық жүйесін (SS7) пайдаланып сұрау (тебу) жіберуі мүмкін. Канадалық жүйелер (провайдерге байланысты) CCS7 автоматты түрде (бірақ әрқашан емес) қоңырауды орнату және маршруттау туралы ақпаратпен бірге шалушының атын жібереді. Телефон нөмірімен байланысты атын табу үшін оператор кейде осы ақпаратты үшінші тараптың деректер базасынан алуға мәжбүр болады, ал кейбір деректер базасын ұстаушылар мұндай деректер базасына әр кіру үшін шағын ақы алады. Бұл CNAM ақысы өте аз – қоңырау үшін бір центке жетпейді. AT&T CNAM ақысы бойынша келіссөздерді шамамен $0,004-тен бастайды. OpenCNAM ақысы біршама қымбат, іздеу үшін $0,0048 дейін. Мұндай төлемдерден аулақ болу үшін кейбір операторлар атын "жетімсіз" деп көрсетеді немесе телефон нөміріне негізделген, әсіресе ұялы байланыс абоненттері үшін "(қала), (штат)" деп көрсетеді. Ақысыз нөмірлер үшін егер ақпарат деректер базасында болмаса, олар мысалы, тізбектей ақпаратты көрсете алады. Смартфондар үшінші тараптың мобильді қосымшасын үшінші тараптың деректер базасында атын табу үшін пайдалана алады.

In the United States and Canada, caller ID information is sent to the called party by the telephone switch as an analog data stream (similar to data passed between two modems), using Bell 202 modulation between the first and second rings, while the telephone unit is still on hook. If the telephone call is answered too quickly after the first ring, caller ID information may not be transmitted to the recipient. Also, in the United States and Canada a caller may block the display of the number they are calling from by dialling *67 before dialling the phone number. This will not work when dialling a toll free number, where the receiver of the call pays for the call, or when 911 emergency calls are made. Dialling this code does not stop your number from being sent to the terminating central office, only from being displayed. The number can still be "collected" in the case of harassing phone calls. There are two types of caller ID: number only and name+number. Number only caller ID is called Single Data Message Format (SDMF), which provides the caller's telephone number, the date and time of the call. Name+number caller ID is called Multiple Data Message Format (MDMF), which in addition to the information provided by SDMF format, can also provide the directory listed name for the particular number. Caller ID readers which are compatible with MDMF can also read the simpler SDMF format, but an SDMF caller ID reader will not recognize an MDMF data stream, and will act as if there is no caller ID information present, e. g. as if the line is not equipped for caller ID. In general, CID as transmitted from the origin of the call is only the calling party's full phone number (including area code, and including international access code and country code if it's an international call). The calling party name is added by the consumer's terminating central office if the consumer has subscribed to that service. Calling name delivery is not automatic. A query (dip) with Signalling System 7 (SS7) query may be initiated by the called party's central office to retrieve the information for Calling Name delivery to the caller ID equipment at the subscriber's location, if the caller's name has not already been associated with the calling party's line at the originating central office. Canadian systems (depending on the provider) using CCS7 automatically (but not in all cases) send the calling name with the call set up and routing information at the time of the call. To look up the name associated with a phone number, the carrier, in some instances, has to access that information from a third party database, and some database providers charge a small fee for each access to such databases. This CNAM dip fee is very small – less than a penny per call. AT&T starts their negotiations for CNAM dip fees at about $.004 per lookup. OpenCNAM fees are a bit more expensive, up to $.0048 per lookup. To avoid such charges, some carriers will report the name as "unavailable", or will report the name as "(city), (state)" based on the phone number, particularly for wireless callers. For toll free numbers, they may report a string such as if the name is not available in a database. Smartphones can use a third party mobile app to do the name lookup in a third party database.

Телемаркетинг

Телемаркетингтік ұйымдар жиі қоңырау шалушының идентификаторын жалғандайды. Кейбір жағдайларда, бұл тұтынушыларға кері шалу үшін, мысалы, тегін нөмір сияқты, "орталық нөмір" ұсыну мақсатында жасалады, осылайша тұтынушылардың қоңыраудың нақты түскен шығыс байланыс орталығына шалуын болдырмайды. Дегенмен, кейбір телемаркетологтар іздеуден қашу үшін қоңырау шалушының идентификаторын бұғаттап немесе алаяқтықпен жалғандайды. Телемаркетологтардың қоңырау шалушының идентификаторын бұғаттауы немесе қате ақпарат жіберуі АҚШ федералды заңына қайшы. Жеке тұлғалар азаматтық сотқа шағымдануға құқылы, ал Федералды байланыс комиссиясы (FCC) компаниялар мен жеке тұлғаларды заңсыз жалғандау немесе қоңырау шалушының идентификаторын бұғаттау үшін айыппұл салуға болады.

Мобильді байланыс провайдерлері

Көптеген ұялы телефон операторлары абоненттің нөмірінен дауыс поштасына қоңырау шалғанда, парольді енгізу қажеттілігін жоққа шығарып, автоматты түрде дауыс поштасына қосылу үшін шалушы идентификациясын пайдаланды. Бұл көптеген пайдаланушыларға ыңғайлы болғанымен, нөмірді жалғандаудың қаупіне байланысты көптеген операторлар бұл әдісті қауіпсіздігі жоғары аутентификациямен алмастырды.

Өңірлік айырмашылықтар

Шақырушы нөмірін көрсету кейбір елдерде әртүрлі технологиялар мен стандарттарды пайдалана отырып іске асырылады. АҚШ-та Bellcore FSK стандарты басым, ал Тайвань ETSI FSK стандатын қолданады. Кейде бір ел ішіндегі жеке қызмет провайдерлері әртүрлі стандарттарды қолдануы мүмкін. Шақырушы нөмірін түрлендіргіштер бір стандарттан екіншісіне аудару үшін пайдаланылуы мүмкін.

Елдің шақырушы нөмірін көрсету стандарты:
Австралия Bellcore FSK
Бразилия Bellcore FSK / ETSI FSK / DTMF
Канада Bellcore FSK
Қытай Bellcore FSK / DTMF
Гонконг Bellcore FSK
Ирландия ETSI (сақина импульсі)
Жапония ETSI FSK / DTMF
Жаңа Зеландия Bellcore FSK
Норвегия ETSI FSK
Испания ETSI FSK
Тайвань DTMF / ETSI FSK
Ұлыбритания SIN227 (V.23 FSK, желі инверсиясы)
Құрама Штаттар Bellcore FSK

Ұлыбритания

Телефон құрылғылары әдетте CLID ақпаратын еш қиындықсыз көрсетеді. Модемдер өте проблемалы; өте сирек модемдер British Telecom стандартын аппараттық деңгейде қолдайды; оларды қолдайтын драйверлерде CLID ақпаратын тануға кедергі келтіретін қателер жиі кездеседі. Ұлыбританиядағы басқа телефон компаниялары Bellcore стандартының шағын өзгерістерін пайдаланады, сондықтан CLID қолдауы "кейде жұмыс істейді, кейде істемейді".

Австралия

Қазіргі уақытта Австралияда CND интеграцияланған қызметтердің цифрлық желісіне (ISDN) жазылған абоненттерге қолжетімді. Австралия өнеркәсіп кодексінің 276-бабына сәйкес шалушының нөмірін көрсету туралы заңнама бар (ACIF C522: 2003 жылғы ақпан).

Америка Құрама Штаттары

АҚШ-та телемаркетингшілер шалушы идентификациясын (Caller ID) көрсетуге міндетті. Бұл талап 2004 жылдың 29 қаңтарынан күшіне енді. Егер "алдау, зиян келтіру немесе қандай да бір құнды нәрсені заңсыз жолмен алу ниетімен" жасалса, шалушы идентификациясын жалғандау жалпы жағдайда заңсыз болып табылады. Бұл әрекеттер 2009 жылғы «Шалушы идентификациясы туралы ақиқатты білу» заңымен тыйым салынған. Соттар шалушы идентификациясының мәліметтерін сот процесінде пайдалануға болатынын қабылдады. FCC ережелеріне сәйкес, провайдерлер клиенттеріне қоңырау бойынша шалушы идентификациясын блоктау мүмкіндігін ұсынуға міндетті. 2007 жылы АҚШ заңнамасымен алаяқтық мақсатта шалушы идентификациясын жалғандау қылмыстық құқық бұзушылық деп танылды. 2017 жылдың наурыз айында FCC жаңа ережені бекітті, ол телекоммуникация компанияларына өзінің нақты орналасқан жерін және сәйкестендіруін жасыру үшін жалған шалушы идентификациялық нөмірлерді пайдаланатын робот-шалушыларды блоктауға рұқсат береді. Бұл ереже телекоммуникация компанияларының робот-шалушыларды желі деңгейінде блоктауға мүмкіндік береді, тіпті қоңырау операторлар желісі арқылы өтіп, абоненттің үйіне немесе бизнесіне жеткенге дейін. T-Mobile жаңа ережеге негізделген блоктау технологияларын енгізу жоспарларын бірінші болып жариялаған ірі АҚШ операторы болды. 2017 жылдың ортасынан бастап, және 2019 жылы толық аяқталуы күтілетін FCC, SHAKEN/STIR әдістемесі арқылы іске асырылатын шалушы идентификациясын растау жүйесін енгізуді көтеріп шығарды. Бұл бастама 2019 жылдың желтоқсан айында қабылданған TRACED заңымен одан әрі күшейтілді.

Шақырушының идентификаторының бұғатталуы мен бұғатталмауы

Шақырушы идентификаторын жасыру – шақырушының қабылдаушының телефонында шалушының нөмірін көрсетуін болдырмайтын қызмет. Нөмірді жасыру ресми түрде шақыру желісін анықтауды шектеу (CLIR) деп аталады. Бұл клиенттік опция 1992 жылы Нью-Йорк штатында Шақырушы идентификаторына рұқсат берудің заңдық негіздемесінің бір бөлігі болды. Телекоммуникациялық реттеушілер сандарды көрсетуден жасыру үшін қолданылатын әртүрлі технологиялардың қолданылуы мен тиімділігіне қатысты талаптар бойынша әртүрлі келеді. Жалпы, жасырын нөмірлер әрқашан жасырылады. Жарланбаған және ресми тізімдегі нөмірлер әдетте жасырылмайды. Бірақ, көптеген факторларға байланысты, қоңырауды көрсетуді жасыруды анықтау әртүрлі болуы мүмкін. Қажет болған жағдайда, клиенттер өздерінің нөмірлері көрсетілмейтініне көз жеткізу үшін мұқият сұрауы керек. Телефон қызметін ұсынушыда барлық қоңыраулар үшін немесе қоңырау сайын жасыруды қосуға арналған тік қызмет кодтары болуы мүмкін. АҚШ-тың кейбір аймақтарында ережелерге сәйкес, жасыру автоматты түрде жүзеге асырылуы және шалушыға көрінуі мүмкін. Егер жасыру қоңырау жасалған кезде (қоңырау сайын) қолданылса, абоненттер қоңырау шалу алдында арнайы кодты (тік қызмет коды немесе VSC) теріп, шақырушы идентификаторын жасыра алады. Солтүстік Америкада және басқа кейбір аймақтарда бұл код *67 (дискілі телефондарда 1167), ал Ұлыбритания мен Ирландияда – 141. Бұл арнайы код шақыруды қабылдау технологиясын пайдаланатын компаниялардан ақпаратты жасыруды қамтамасыз етпейді. Яғни, шақырушы идентификаторын анықтайтын құрылғыда "ЖАсыРЫН" немесе "ҚҰПИЯ" деген жазу көрсетіледі. Егер CNID шалушының өтініші бойынша жасырылса, нөмір "ақпаратты жасыру" белгісімен бүкіл телефон желісі арқылы жіберіледі; қабылдаушы станциясы (CO) осы белгіні құрметтеуі керек, бірақ кейде олай болмайды, әсіресе қабылдаушы телефон нөмірі ISDN PRI арқылы қызмет көрсетілгенде. Сонымен қатар, шақырушы идентификаторы автоматты түрде жасырылған жағдайда, оны арнайы кодты теріп (Солтүстік Америкада *82; Ұлыбританияда 1470) қоңырау сайын ғана ашуға болады. Төмендегі «Қосу» бөлімін қараңыз. Сол сияқты, кейбір елдер анонимді қоңырауларды қабылдамау мүмкіндігін ұсынады, ол абоненттің аты, нөмірі (немесе екеуі де) жасырылған кезде барлық қоңырауларды қабылдамайды. Кейбір телефон компаниялары өз клиенттерін жасырылған ақпарат бар қоңыраулардан қорғау үшін анонимді қоңырауларды қызметке (мысалы, AT&T Privacy Manager) бағыттайды, онда шалушы өзін таныстыруы керек. Содан кейін қызмет шақырылған тарапқа қоңырауды қабылдағысы келе ме, жоқ па деп сұрайды. Басқа телефон компаниялары шалушыға шақырылған тараптың бас тарту конфигурациясы туралы хабарлайтын жазбаны ойнатады және қоңырауды қабылдау үшін (*82 префиксін қосу сияқты) кеңес береді. Төтенше жағдайларға шақыру қызметтері шектеулі нөмірді шақыру желісін анықтауды шектеуді жою (CLIRO) немесе жалпы ANI қызметтерін пайдалану арқылы көрсетуге мүмкіндік береді. Бұл мүмкіндіктер «мысық пен тышқан» ойынына ұқсас жағдайды тудырады, онда абоненттер басқа қызметтерді жою үшін қосымша қызметтерді сатып алуға мәжбүр болады.

Caller ID blocking is the common term for a service by which a caller can prevent the display of the calling number on the recipient's telephone. Blocking the number is formally referred to as calling line identification restriction (CLIR). This customer option was part of the legal authorization for New York State's 1992 authorization of Caller ID. Telecommunications regulators vary in their requirements for the use and effectiveness of assorted technologies to prevent numbers from being displayed. Generally, unlisted numbers are always blocked. Non published and regular listed numbers are not usually blocked. But there is varying treatment for the determination of call display blocking because of many factors. If desired, customers should inquire carefully to make sure their number will not be displayed. The telephone service provider may also have vertical service codes which can be dialed to configure blocking as active for all calls or on a call by call basis. In some locations in the United States, regulations allow (or require) blocking to be automatic and transparent to the caller. Where blocking is applied on a call by call basis (that is, at the time a call is made), subscribers can block their caller ID by dialing a special code (a vertical service code, or VSC) before making a call. In North America and some other regions, the code is *67 (1167 on rotary phones), while in the United Kingdom and Ireland, it is 141. This special code does not block the information from companies using call capture technology. This means that equipment with caller ID will simply display the word "PRIVATE" or "WITHHELD". When CNID is blocked at the caller's request, the number is actually transmitted through the entire telephone network, with the "presentation withheld" flag set; the destination CO is expected to honor this flag, but sometimes does notespecially when the destination phone number is served by an ISDN PRI. Alternatively, in cases where caller ID is being blocked automatically, it can only be released on a call by call basis by dialing a special code (*82 in North America; 1470 in the UK). See "Enabling", below. Similarly, some countries offer anonymous caller rejection, which rejects all calls when the subscriber's name, number (or both) is blocked. Some telephone companies protect their clients from receiving calls with blocked information by routing anonymous calls to a service (such as AT&T Privacy Manager), where the caller is required to announce themself. The service then asks the called party if they want to accept or reject the call. Other telephone companies play a recording to the caller advising them of the called party's rejection configuration, and often offer advice (such as prefixing their dialing with *82) on how to get their call to the intended called party. Emergency services will most likely be able to show the restricted number using a service called calling line identification restriction override (CLIRO), or by using general ANI services. These features create a cat and mouse game situation, whereby subscribers must purchase additional services in order to cancel out other services.

Шақырушыны анықтауды рұқсат етпеу

Оператор мен елге байланысты, шақырушының Абонат нөмірін көрсетуді (Caller ID) тоқтатуға немесе бұғаттауға мүмкіндік беретін бірнеше префикс кодтары бар. Телефон нөмірінің басына келесі кодтарды қою арқылы, әрбір шақыру бойынша Абонат нөмірін көрсету өшіріледі:

Ел – Префикс
Албания – #31# (ұялы телефондар)
Аргентина – *31# (тұрақты желілер) немесе #31# (көптеген ұялы телефон компаниялары)
Австралия – #31# (ұялы телефондар) 1831 (аналогтық тұрақты желі) *67 (NBN тұрақты желі)
Бразилия – #31# (ұялы телефондар)
Болгария – #31# (ұялы телефондар)
Канада – #31# (ұялы телефондар) немесе *67 (тұрақты желілер)
Хорватия – #31#
Дания – #31#
Франция – #31# (ұялы телефондар) немесе 3651 (тұрақты желілер)
Германия – Көптеген тұрақты және ұялы желілерде *31#; алайда, кейбір ұялы операторлар #31# қолданады.
Грекия – *31* (тұрақты желілер), #31# (ұялы телефондар)
Гонконг – 133
Исландия – *31*
Үндістан – #31# (желі құрылғысы ашылғаннан кейін)
Ирландия – #31# (ұялы телефоннан қосылғанда) 141 (тұрақты желіден қосылғанда)
Израиль – *43 (тұрақты желілер) немесе #31# (көптеген ұялы телефон компаниялары)
Италия – *67# (тұрақты желілер) немесе #31# (көптеген ұялы телефон компаниялары)
Жапония – 184
Непал – *9# (NTC)
Нидерланды – *31*, #31# (KPN)
Жаңа Зеландия – 0197 (Telecom/Spark), *67 (Vodafone), #31# (2degrees)
Солтүстік Америка – *67, 1167 (дискілі телефон), #31# (AT&T Wireless)
Пәкістан – *32# PTCL
Польша – #31# (ұялы телефондар)
Румыния – #31#
Сербия – #31#
Оңтүстік Африка – *31* (Telkom)
Оңтүстік Африка – #31# (ұялы телефондар)
Оңтүстік Корея – *23 немесе *23# (көптеген ұялы телефон компаниялары)
Испания – #31# (ұялы телефондар); 067 (тұрақты желілер)
Швеция – #31#
Швейцария – *31# (немесе *31+Таргетнөмір > Шақыру бойынша өшіру) (тұрақты желі) #31# (немесе #31+Таргетнөмір > Шақыру бойынша өшіру) (ұялы желі)
Ұлыбритания – 141
АҚШ – *67

Басқа елдер мен желілерде әртүрлі болуы мүмкін; алайда, GSM ұялы желілерінде шақырушылар қосуға тілек білдіретін нөмірдің алдынан #31# теру арқылы Абонат нөмірін көрсетуді өшіре алады. Кейбір елдер мен желі операторлары отандық телекоммуникациялық ережелерге сәйкес Абонат нөмірін көрсетуді бұғаттауға рұқсат бермейді немесе CLIR тек сыртқы қосымша немесе қосымша қызмет ретінде қол жетімді.

Шақырушыны анықтауды рұқсат ету

Оператор мен елге байланысты, шақырушының Абоненттік нөмірін көрсетуін тоқтатуын алып тастау немесе рұқсат ету үшін бірнеше префикс кодтары бар. Ел префиксі коды: Австралия *31# (ұялы телефондар), 1832 (аналогты стационарлық), *65 (NBN стационарлық); Чехия *31* (стационарлық); Дания *31*; Германия *31# (кейбір ұялы операторлар); Үндістан *31#; Ирландия *31# (ұялы телефоннан қоңырау шалу), 142 (стационарлық телефоннан қоңырау шалу); Жапония 186; Гонконг 1357; Жаңа Зеландия 0196 (Telecom/Spark); Солтүстік Америка *82 (*UB, UnBlock), 1182 (дискілі телефон); Швейцария #31#; Ұлыбритания 1470.

GSM ұялы байланыс желілерінде шақырушылар *31# теруі мүмкін. ISDN PRI негізіндегі PBX орналымдары және IP дауыс беру қызметтері сияқты көптеген телефон қызметтері шақырушыға жекелендірілген Абоненттік нөмір туралы ақпаратты конфигурациялауға мүмкіндік береді. Корпоративтік ортада бұл коммутатор нөмірін немесе клиенттік қолдау нөмірін көрсетуге мүмкіндік береді. Абоненттік нөмірді жалғандау кейбір елдерде немесе белгілі бір жағдайларда заңсыз болуы мүмкін.

Дип-жөнімді алаяқтық

Тұтынушының телефон компаниясы қоңырау кезінде жіберілетін Шақырушыны тану мәтіні үшін шағын төлем жасауы керек. Бұл төлем CNAM құлдырау ақысы деп аталады. Оны «дип» ақысы деп те атайды, себебі шақырылған тараптың операторлары шақырушы идентификациясы туралы ақпарат алу үшін бастапқы телефон компаниясының дерекқорына кіру үшін төлем жасайды. Көптеген компаниялар көптеген шығыс қоңырауларын жасайтын компанияларға қызмет көрсету арқылы осы құлдырау ақысын табумен айналысады. CallerId4U және Pacific Telecom Communications Group телемаркетингшілерге қызмет көрсетеді және Шақырушыны тану ақпаратынан алынатын төлемдерден табыс табады. Телемаркетингшілер CallerId4U және Pacific Telecom Communications Group сияқты компаниялармен келісімге келіп, телемаркетингтік қоңырау кезінде түскен табысты бөліседі. TelSwitch Inc президенті Аарон Вулфсонның сөзіне сәйкес, құлдырау ақысы арқылы жасалатын арамзалықтың құрылымы мыналарды қамтиды:

Операторлар дерекқорының иесіне әр қоңырау үшін 0,003 доллар немесе 100 000 қоңырау үшін 300 доллар төлейді.
Дерекқорының иесі нөмір сатушыларға әр қоңырау үшін 0,0024 доллар немесе 100 000 қоңырау үшін 240 доллар төлейді.
Нөмір сатушылар робоқолданушымен 0,00096 доллар немесе 100 000 қоңырау үшін 96 доллар табысты бөліседі.

Тұтынушылар қоңырау тізімінен шығуға елеулі кедергілерге тап болады және көбінесе өздерін тізімнен алып тастай алмайды. «Қоңырауды тоқтату» нөміріне қоңырау шалу көбінесе жылдам бос болуына себеп болады, сондықтан қоңырау аяқталмайды және тұтынушы тізімде қалады. Хабарламаларға сәйкес, CallerId4U сияқты компаниялардың мыңдаған телефон нөмірі бар және ай сайын «Қоңырауды тоқтату» тіркелімін бұзғаны үшін FTC-ге мыңдаған шағым түседі. Телефон нөмірлерінің көптігі компанияға және телефон нөміріне қатысты шағымдардың санын азайтады.

Қызықты деректер

Бастапқыда терілген нөмірді көрсететін кері функция тікелей ішкі қосылу, тікелей ішкі қосылу немесе терілген нөмірді анықтау қызметі деп аталады. Бұл PBX-ке кіріп келе жатқан қоңырауды қайда бағыттау керектігін хабарлайды, егер үлкен компанияда немесе басқа ұйымда сыртқы телефон нөмірлерімен жабдықталған ішкі желілердің саны кіріс желілерінің санын басып өтетін болса.