Кіріспе

Мэрилин Мэнсонның кітабы Мэрилин Мэнсонның өмірбаяны "Адамзаттың ұзақ және қиын жолы" - американдық рок-топтың жетекшісі Мэрилин Мэнсонның өмірбаяны. Кітап 1998 жылы 14 ақпанда жарық көрді және оны Нил Штраус жазды.

Қорытынды

Кітап Мансонның бала кезінен бастап, туған Брайан Хью Уорнерден бастап, топтың даулы Dead to the World Tour турнесіне дейінгі оқиғаларға дейін жалғасады. Ол сондай-ақ оның әжесінің жыныстық фетиші (адамдық және садомазохизмді қоса алғанда) Мэрилин Мэнсон мен Spooky Kids-ті құруға, Antichrist Superstar-ті жаздыруға дейін. Оның соңғы беттері - топтың гастрольдік күннамасы, сахна артындағы оқиғалар мен адамдардың реакциялары туралы дерек. Кітапта оның есірткі, жыныстық қатынас және дисфункционалдық қарым-қатынастар туралы көптеген сілтемелер бар, ол өзінің қазіргі статусына себепші деп санайды. Сондай-ақ, оның журналистік еңбектері, оның ішінде 25th Parallel үшін сұхбат берген доминатрикс туралы мақаласы бар. Автобиографияда топтың тарихындағы үзілістер терең қарастырылады. Ол бірнеше мүшелердің достар және музыканттармен достыққа айналуынан ашулы және кейде ащы шығып кетулеріне дейін, кейбір топ мүшелері жұмыстан шығарылғанды соншалықты жек көреді, сондықтан Мэнсонға қарсы сотқа өз ұжымының мүшелері арызданған. Кітаппен бірге көптеген суреттер бар, олардың кейбіреулері ұзақ уақыттан бері Мэнсонның жанкүйерлеріне таныс, орталық беттерде Slasher Girls-тен бастап, Мэнсонның қолындағы Киелі кітаппен "Антихрист Суперстар" орындауына дейін бар. Кітапта Грейдің анатомиясының қоғамдық домендегі басылымынан алынған, бастапқыда Генри Вандике Картер суреттеген суреттер бар. Мысалы, мұқабадағы көкірек қуысы (ол Antichrist Superstar-дың көркем шығармасында да кездеседі) Грейдің 115-суретіне алынған. Сондай-ақ, парақтарға қыздар, Америка отбасылық қауымдастығының оның шоулары туралы жалған екендігі дәлелденген және Мансонның Антон ЛаВеймен бірге болуы сияқты сирек кездесетін топтардың белгілері сияқты құжаттар таралған.

Бастапқы және жазу

Нью-Йорк Таймс газетінің рок сыншысы және репортері Нил Стросс Мэрилин Мэнсонмен "Спин" және "Роллинг Стоун" журналдарында жұмыс істеген кезінде танысқан. Ол Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласындағы "Holiday Inn" қонақ үйіне Мэнсонмен сөйлесуге барды. Мэнсон Штраусты ыстық ваннаға шақырып: "Бұл маңызды баспасөз мақаласы болады" деп түсіндірді. Штраус Менсон туралы Rolling Stone журналына мақала жазды, ол Чикагоның оқырманы Джим Дерогатистің пікірінше "Мэнсонның 90-шы жылдардың ең атақты ойын-сауықшыларының бірі және оң жақтағы құлшынысты қорқынышты адам ретінде пайда болуын заңды етті". Мақала жарияланғаннан кейін Штраус Мэнсонның серіктесі болды. Кейіннен Мэнсон мен Штраус әншінің автобиографиясын жазу туралы келісімге қол жеткізді ReganBooks, ХарперКоллинстің баспасы, оны Ховард Стерннің жеке бөліктері (1997) артында тұрған Джудит Реган құрды. Автобиография өзінің атауын Мэрилин Мэнсонның "Long Hard Road Out of Hell" (1997) әнмен бөліседі және фильм режиссері Дэвид Линчтің кіріспе сөзін қамтиды; Мэнсон бұрын Линчтің Lost Highway (1997) фильмінің саундтрегіне екі ән енгізген болатын. Кейіннен ол директормен Genealogies of Pain (2011) атты кофе үстелінде жұмыс істеді.

Жылжыту

1998 жылдың 21 ақпанында Мэнсон Сан-Францискодағы Virgin Megastore-да екі сағаттық кітапқа қол қою кешіне қатысты. Шараға шамамен 700 жанкүйер қатысты.

Сыни қабылдау

"The Long Hard Road Out of Hell" романының қазіргі заманғы сын-пикирлері әртүрлі болды. The Austin Chronicle журналында Марк Савлов кітапты "Мэнсонның қатал музыкасы мен Дэнцигтің ақымақ сөздеріндей, кітап сізді сорады және соңғы қосымшалар өткенше сізді ешқашан жібермейді" деп мақтады. "Tucson Weekly" журналының бас редакторы Джеймс ДиДжованна кітапты "өте жақсы" деп тапты және оның алғашқы тараулары "осындай бейнелердің жастарға әсер ететін әсерін суреттегені үшін" мақтады. Бұл кітаптың өзіндік ерекшелігі - ол танымал адамның әңгімесі емес". The Washington Post газетінің жазушысы Джейсон Морган кітаптың прозасы "көрініп тұрғандай жылтыратылған, тіпті кейде әдемі" екенін, кейде Уильям Фолкнердің шығармаларын еске түсіретін "жазушылық шектен шығу" секілді "жазушылық шектен шығу" секілді әсерлерге ұшырайтынын айтты. SF Weekly журналында "Адамдар тозақтан құтылудың ұзақ және қиын жолы" деген мақала мүлдем жаман емес, бірақ "негізгі тақырыпты ашқан" деп жазылған. Ол кітаптың баяндауы Франц Кафканың "Метаморфоза" (1915) және Ф. Скотт Фицджеральдтың "Ұлы Гэтсби" (1925) шығармаларын еске түсіреді. Entertainment Weekly журналында Роб Брюннер Мэнсонның неліктен осындай адам болып өскенін ешқашан түсіндірмеген және ол азғындық туралы көптеген жайсыз үзінділерді көрсетті. "Ата-ананың өмірбаянын көп айту" дегендер "жағымсыз макияждың астында, шулы музыка мен ата-ананың ашуы Огайодағы жайсыз жігіттің жүрегін соғады" дейді. Ретроспективті шолулар оң нәтижелер көрсетті. Грег Бёрк LA Weekly басылымы бұл кітапты "қазіргі уақытта жазылған рок мифологиясының ең өзін-өзі төмендететін және күлкілі бөлігі" деп атады. NME-дің Эмили Баркер "The Long Hard Road Out of Hell" рокердің барлық уақыттағы "ең дәмді" мемуарларының бірі деп есептеді және оны ашып көрсету үшін мақтады. Rolling Stone журналы бұл кітапты "көпшілікке тартымды" деп атаса, Грантленд Стивен Хайден бұл Мэнсонның "ең қызықты жұмысы" деп атады. Хайден "Ұлы" қатты жол "рок кітаптарының бірі, Оливер Стоунның "Құдайлардың балтасы" адаптациясы сияқты оқылады, рок экспозициясының барлық троптарын алады - шамадан тыс есірткі қолдану, топтық азғындық, студиялық ішкі жанжалдар - оларды таңқаларлық, ауыртпалық және мәжбүрлі түрде оқитын шектерге итермелейді". Крейг Хлавати бұл кітапты барлық уақыттағы ең керемет "Rock Tell All Autobiographies" деп атады. Хьюстон пресс-релизіне жазған Крейг Хлавати SF Weekly сияқты кітаптың шындыққа сай екендігіне күмән келтірді.