Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Макс Белофф, Барон Белофф, (2 шілде 1913 - 22 наурыз 1999) - британдық тарихшы және консервативті тең. 1974 жылдан 1979 жылға дейін ол Бэкингем университетінің, қазіргі Бэкингем университетінің директоры болды.
Max Beloff, Baron Beloff, (2 July 1913 – 22 March 1999) was a British historian and Conservative peer. From 1974 to 1979 he was principal of the University College of Buckingham, now the University of Buckingham.
Ерте өмір
Белофф 1913 жылы 2 шілдеде 21 Йорк Хауста, Филдвей Крессентте, Ислингтон, Лондон қаласында дүниеге келді. Ол 1903 жылы Ресейден Англияға көшіп келген еврей отбасының ең үлкен баласы болды. Ол саудагер Семион (Симон) Белоффтың (туған Семион Рубинович) және оның әйелі Мария (Мари) Катзиннің бес балалы отбасының үлкені болды. Кейіннен оның қарындасы Анна 1948 жылы Нобель сыйлығын алған биохимик Эрнст Борис Чейнге үйленді. Оның қарындасы Рене Соскин саясаткер және педагог болды. Оның басқа әпкесі Нора Белофф журналист және саяси тілші болды. Оның ағасы психолог Джон Белофф болды. Оның әжесінің әжесі Лия Хоровиц Виноград, қарындасы Элияху Шломо Хоровиц Виноград және хасидтік шебер Шмельке Хоровиц (1726-1778) ұрпағы. Жас Белофф Сент-Полс мектебінде білім алды, содан кейін Оксфордтағы Корпус-Кристи колледжінде заманауи тарихын оқыды, ол бірінші сыныптық құрметпен бітірді. (Ғылымгер; MA; Құрметті науқас, 1993).
Beloff was born on 2 July 1913 at 21 York House, Fieldway Crescent, Islington, London and was the oldest child of a Jewish family who had moved to England in 1903 from Russia. He was the elder son in a family of five children of merchant Semion (Simon) Beloff (born Semion Rubinowicz) and his wife Maria (Marie) Katzin. His sister Anne later married German born Nobel Prize–winning biochemist Ernst Boris Chain in 1948. His sister Renee Soskin was a politician and educationalist. His other sister Nora Beloff was a journalist and political correspondent. His brother was the psychologist John Beloff. His paternal great grandmother was Leah Horowitz Winograd, the sister Eliyahu Shlomo Horowitz Winograd and a descendant of the Hasidic master, Shmelke Horowitz of Nikolsburg (1726 1778). The young Beloff was educated at St Paul's School, and then studied Modern History at Corpus Christi College, Oxford where he graduated with first class honours. (Scholar; MA; Honorary Fellow, 1993).
Саясат
1992 жылы шыққан "ХХ ғасырдағы тарихшы" атты автобиографиялық еңбегінде Белофф өзінің саяси жолын талқылайды. Ол мектепте консервативті болған, содан кейін университетте социализмге тартылып, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін либералға айналды. 1962 жылы Еуропалық экономикалық қоғамдастыққа кіру туралы референдум өткізу туралы мәселе бойынша қоғамдық талқылау кезінде ол референдумның сайлаушылар алдында нақты альтернативалар қойылмаса, мағынасы жоқ деп мәлімдеді; мұндай түсініктіліктің болмауы кезінде "сайлаушылар бір немесе басқа жолмен өте жалпы бейімділікті білдіреді" ("Референдумға қарсы іс-қимыл" ("The Case against a Referendumˮ", The Observer", 21 қазан 1962, 11 б.). 1960 жылдары білім беру стандарттары туралы пікірталаста ол лейбористік үкіметтің мемлекеттік қаржыландырылатын шеңберден тыс университет туралы идеясына қарсы екенін және Либералды партияның "артуы сол жаққа қарай қозғалатынын" сезінді. Бұл оны 1979 жылы зейнетке шыққаннан кейін Консервативтік партияға кіруге итермеледі. 1980 жылы ол рыцарлық атақ алды, ал 1981 жылы 26 мамырда ол өмір бойына тең атақты алды, Oxfordshire графтығындағы Wolvercote барон Белофф атағын алды. Ол Лордтар палатасында білім беру және конституциялық мәселелер бойынша жиі сөйледі және палатадан тыс жерде жазуын жалғастырды. Ол еуроскептиктер қатарына кіретін және Ұлыбританияның тарихы оны Еуропалық Одаққа мүшелікке үйлеспейтінін айтқан, бұл оған 1996 жылы жарық көрген "Британия және Еуропалық Одақ: саңыраулар диалогы" атты кітапты жазуға әкелді. 1990 жылы Лорд Белофф Тарих оқу бағдарламасының қауымдастығын құрудың артында тұрған жетекші тарихшылардың бірі болды. Қауымдастық мектептердегі білімге негізделген тарих пәнін қолдады. Ол сабақта тарихты оқытудың әдісіне "өте алаңдаушылық" білдірді және тарихтың тұтастығы қауіпке ұшырағанын атап өтті. 1989 жылы 21 шілдеде Лордтар палатасында өткен талқылауда ол екі Льюз мұғалімі Крис Макговерн мен доктор Энтони Фриманды қолдады, олар жаңа GCSE емтиханының академиялық сапасына сын айтқаннан кейін қайта орналастырылды. Ол жаңа лейбористік партияның Лордтар палатасының заңына қарсы болды және палатада тұқым қуалаушылық принципін қорғап көптеген баяндамалар жасады; алайда ол заң жобасы қабылданбастан бұрын қайтыс болды. Ол өзінің соңғы сөзін 1999 жылы 22 наурызда Лордтар палатасында сөйледі.
In his 1992 autobiographical work A Historian in the Twentieth Century Beloff discusses his political journey. He had been at school a conservative, was then attracted to socialism once at university and became a liberal after the Second World War. In 1962, during public debate of the case for a referendum on whether to join the European Economic Community, he argued that a referendum is not meaningful unless clear alternatives are set before the electorate; in the absence of such clarity, "the electorate would be doing no more than indicating a very general bias one way or another" ('"The Case against a Referendumˮ", The Observer, 21 October 1962, p. 11). In the debate about educational standards in the 1960s, he found the Labour government hostile to his idea of a university outside the state financed framework and felt the Liberal Party was "moving increasingly to the left". That inclined him to join the Conservative Party upon his retirement in 1979. He received a knighthood in 1980, and on 26 May 1981 he was created a life peer, taking the title Baron Beloff, of Wolvercote in the County of Oxfordshire. He spoke often on educational and constitutional matters in the House of Lords and, outside of the chamber, continued to write. He was a strong Eurosceptic and argued that Britain's history made it incompatible with membership of the European Union, which led to him writing Britain and European Union: Dialogue of the Deaf, published in 1996. In 1990 Lord Beloff was one of the leading historians behind the setting up of the History Curriculum Association. The Association advocated a more knowledge based history curriculum in schools. It expressed "profound disquiet" at the way history was being taught in the classroom and observed that the integrity of history was threatened. In a House of Lords debate on 21 July 1989 he supported the two Lewes teachers, Chris McGovern and Dr Anthony Freeman who suffered redeployment following their criticism of the academic quality of what was then the new GCSE examination. He was a strong opponent of New Labour's House of Lords Bill and gave many speeches in the chamber defending the hereditary principle; however, he died before the bill was passed. He gave his final speech in the House of Lords on 22 March 1999, the day he died.