Кіріспе
Джеймс Генри Миллер (25 қаңтар 1915 – 22 қазан 1989), сахналық есімі Эван Макколлмен әйгілі, ағылшын халық әнші-күйшісі, ән жазушы, халық әндерін жинаушы, еңбек қозғалысының белсендісі және актер. Шотландиялық ата-анасынан туған ол Англияда дүниеге келді. 1960-шы жылдардағы халық әндерінің қайта жандануының бастамашыларының бірі ретінде, сондай-ақ "The First Time Ever I Saw Your Face" және "Dirty Old Town" сияқты әндер жазғаны үшін танымал. Макколл жүздеген дәстүрлі халық әндерін жинады, оның ішінде Саймон мен Гарфункел кейіннен танымал еткен "Scarborough Fair" әні де бар. Ол А. Л. Ллойд, Пегги Сигер және басқалармен бірге ондаған альбомдар шығарды, көбінесе олар дәстүрлі халық әндерінен құралған. Оның ата-анасы – Уильям Миллер мен Бетси (құрметті есімі Генри), екеуі де социалист болған. Уильям Миллер – темір құюшы және кәсіподақ мүшесі, Шотландиядағы дерлік барлық құю зауыттарында жұмыс істеуге тыйым салынғаннан кейін жұмыс іздеу үшін әйелімен бірге Салфордқа көшіп келді. Бетси Миллер "Lord Randall" және "My Bonnie Laddie's Lang A' Growing" сияқты көптеген дәстүрлі халық әндерін білді, олардың ұлы кейіннен жазба және аудиожазбаларын жасады; ол кейіннен онымен бірге дәстүрлі әндер альбомын жазды. Джеймс Миллер үш ұл мен бір қыздың отбасындағы ең кіші және жалғыз тірі қалған бала болды (бір ұл және бір қыз өлі туды, ал бір ұл төрт жасында қайтыс болды). Олар шотландтықтардың қатарында өмір сүрді, ал Джимми ата-анасы Шотландиядан әкелген әндер мен әңгімелердің бай репертуарымен араласып, қызу саяси пікірталастар атмосферасында өсті. Ол Браутон қаласындағы Солтүстік Гресиан көшесіндегі кіші мектепте білім алды. 1930 жылы Ұлы депрессия кезінде бастауыш білімін аяқтағаннан кейін мектепті тастап, жұмыссыздар қатарына қосылды және Манчестер орталық кітапханасында жылынып, өмір бойы өзін-өзі оқыту бағдарламасын бастады. Осы кезеңде ол түрлі жұмыстарда уақытымен жұмыс істеп, көшеде ән айту арқылы ақша тапты. Сондай-ақ ол "Кларион" атты әуесқой театр труппасының мүшесі болды. Ол өзінің шығармашылық жолын коммунистік партияның газеттеріне күлкілі өлеңдер мен көріністер жазуға көмектесе бастады. Ол жұмыссыз жұмысшылардың науқандарында және 1930 жылдардың басындағы жаппай құқық бұзушылықтарда белсенділік танытты. Оның ең танымал әндерінің бірі – "The Manchester Rambler", "Kinder Scout" тобының маңызды жаппай еншісінен бұрын жазылған. Ол құқық бұзушылықты жоспарлауда жарнамалауға жауапты болды. 1932 жылы британдық барлау қызметі, MI5, Макколл туралы іс ашты, жергілікті полиция оның "өте экстремалды көзқарастары бар коммунист" екенін және "ерекше назар қажет" екенін мәлімдеді. Бір кезде Арнайы бөлім Манчестердегі үйін, оның бірінші әйелі Джоан Литтлвудпен бірге бақылап тұрды. MI5 Макколлдың кейбір әндерін BBC-де қабылдамауға себеп болды және Литтлвудты BBC балалар бағдарламасының жүргізушісі ретінде жұмысқа алуына кедергі келтірді ("Рождестволық ағаш" істерін қараңыз).
James Henry Miller (25 January 1915 – 22 October 1989), better known by his stage name Ewan MacColl, was an English folk singer songwriter, folk song collector, labour activist and actor. Born in England to Scottish parents, he is known as one of the instigators of the 1960s folk revival as well as for writing such songs as "The First Time Ever I Saw Your Face" and "Dirty Old Town". MacColl collected hundreds of traditional folk songs, including the version of "Scarborough Fair" later popularised by Simon & Garfunkel, and released dozens of albums with A. L. Lloyd, Peggy Seeger and others, mostly of traditional folk songs. to Scottish parents, William Miller and Betsy (née Henry), both socialists. William Miller was an iron moulder and trade unionist who had moved to Salford with his wife, a charwoman, to look for work after being blacklisted in almost every foundry in Scotland. Betsy Miller knew many traditional folk songs such as "Lord Randall" and "My Bonnie Laddie's Lang A growing", of which her son later created written and audio recordings; he later recorded an album of traditional songs with her. James Miller was the youngest and only surviving child in the family of three sons and one daughter (one of each sex was stillborn and one son died at the age of four). They lived amongst a group of Scots and Jimmy was brought up in an atmosphere of fierce political debate interspersed with the large repertoire of songs and stories his parents had brought from Scotland. He was educated at North Grecian Street Junior School in Broughton. He left school in 1930 after an elementary education, during the Great Depression and, joining the ranks of the unemployed, began a lifelong programme of self education whilst keeping warm in Manchester Central Library. During this period he found intermittent work in a number of jobs and also made money as a street singer. and a socialist amateur theatre troupe, the Clarion Players. He began his career as a writer helping produce and contributing humorous verse and skits to some of the Communist Party's factory papers. He was an activist in the unemployed workers' campaigns and the mass trespasses of the early 1930s. One of his best known songs, "The Manchester Rambler", was written just before the pivotal mass trespass of Kinder Scout. He was responsible for publicity in the planning of the trespass. In 1932 the British intelligence service, MI5, opened a file on MacColl, after local police asserted that he was "a communist with very extreme views" who needed "special attention". For a time the Special Branch kept a watch on the Manchester home that he shared with his first wife, Joan Littlewood. MI5 caused some of MacColl's songs to be rejected by the BBC, and prevented the employment of Littlewood as a BBC children's programme presenter (see: "Christmas tree" files).
Жеке өмір
Ол үш рет үйленген: 1934 жылдан 1950 жылға дейін театр режиссері Джоан Литтлвудқа (1914–2002); 1949 жылы Жан Мэри Ньюлавқа (1923–2017), одан екі баласы болды – ұл Хэмиш (1950 ж.т.) және әнші-әндер авторы Кирсти Макколл (1959–2000); сондай-ақ 1977 жылы американдық фольклор әншісі Пегги Сигерге (1935 ж.т.) үйленді, одан Нилл, Калум және Китти есімді үш баласы болды. Ол Литтлвудпен театр саласында, ал Сигермен халық музыкасында бірлесіп жұмыс істеді.
Актерлік мансап
1931 жылы ол Кларион ойыншыларының басқа жұмыссыз мүшелерімен бірге агит-проп театр тобын құрды, оны "Қызыл мегафондар" деп атады. 1934 жылы олар атауын "Әрекет театры" деп өзгертті, ал көп ұзамай Лондондан жаңадан көшіп келген жас актрисамен танысты. Бұл Джоан Литтлвуд болды, ол Макколлдың әйелі және серігіне айналды. 1936 жылы Лондонға көшуге жасаған сәтсіз әрекеттен кейін, олар Манчестерге оралып, Театр одағын құрды. 1940 жылы "Соңғы басылым" – "тірі газет" – қойылымын полиция тоқтатты, ал Макколл мен Литтлвуд екі жылға қоғамдық тәртіпті бұзғаны үшін жауапкершілікке тартылды. Соғыс кезеңінің қажеттіліктері Театр одағының қызметін тоқтатты. Макколл 1940 жылдың шілдесінде Ұлыбритания армиясына қатарына қосылды, бірақ желтоқсанда дезертирлік жасады. Оның мұндай қадамға бару себебі және соғыс аяқталғаннан кейін сотталмауының себебі әлі де құпия болып қалуда. Аллан Мур мен Джованни Вакка Макколлдың саяси көзқарастарына байланысты Король полкінде арнайы бақылауда болғанын және құжаттар оның босатылмағанын, керісінше, 1940 жылдың 18 желтоқсанында дезертир деп жарияланғанын көрсетіп тұр. Ал "The Long Harvest" (1967) альбомында одан да бір он жылдан кейін а капелла орындау жарық көрді. Жылдар бойы Макколл жүзге жуық альбом жазды және өндірді, олардың көп бөлігін ағылшын халық әндерін жинаушы және әнші А. Л. Ллойдпен бірлесіп жасады. Екеуі 305 балалар жырларының 70-ін қамтитын сегіз LP альбомынан тұратын масштабты серия шығарды. Макколл ирланд драматургы Брендан Беханның інісі, ирланд әнші-сазгері Доминик Беханмен бірнеше LP шығарды. 1956 жылы Макколл 21 жастағы Пегги Сигерге ғашық болғанда дау туды, ол Алан Ломакс антологиясының музыкасын жазу үшін Ұлыбританияға келді ("Солтүстік Америка халық әндері", 1961 жылы жарық көрді). Ол кезде Пеггиден жиырма жас үлкен Макколл әлі де екінші әйелімен үйленген еді.