Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жәндік түрі
АҚШ-тың оңтүстік-батысы мен Мексикадағы жасыл қоңыздар
Species of insect
the green beetles of southwestern United States and Mexico
Жапон қоңызы (Popillia japonica) – қоңыздың бір түрі. Табиғи жаратылыстардың болуына байланысты, Жапон қоңызы өзінің туған жері – Жапонияда зиянкес есептелмейді, бірақ Солтүстік Америкада және Еуропаның кейбір аймақтарында шамамен 300 түрге жуық өсімдіктерге зиян келтіреді. Осы өсімдіктердің ішінде гүлзар, жүзім, хмелі, қандария, мүрте, қайың, липа және тағы да басқалары бар. Ересек қоңыздар жапырақтарды жейді (яғни, жапырақ тамырлары арасындағы бөлігін ғана жейді) және кейде өсімдіктің жемісімен де қоректенеді. Жер астындағы личинкалар шөптердің тамырларын жеп қоректенеді.
The Japanese beetle (Popillia japonica) is a species of scarab beetle. Due to the presence of natural predators, the Japanese beetle is not considered a pest in its native Japan, but in North America and some regions of Europe, it is a noted pest to roughly 300 species of plants. Some of these plants include rose bushes, grapes, hops, canna, crape myrtles, birch trees, linden trees, and others. The adult beetles damage plants by skeletonizing the foliage (i. e., consuming only the material between a leaf's veins) as well as, at times, feeding on a plant's fruit. The subterranean larvae feed on the roots of grasses.
Таксономия
1841 жылы ағылшын энтомологы Эдвард Ньюман жапон қоңызын сипаттаған.
English entomologist Edward Newman described the Japanese beetle in 1841.
Сипаттама
Ересек P. japonica-ның ұзындығы және ені аралығында болады, денесі қызғылт мыс түстес қанат жабындарымен, ал көкірек және басы жасыл түсті. Денесінің екі жағынан қанат жабындарының астынан ақ түк шоғырлары (дақтары) тізбектей шығып тұрады. Еркектер ұрғашылардан сәл кішідірек. Қапсырмалары ақ түсті және иіліп жатыр. Дамыған қапсырманың ұзындығы шамамен миллиметрге жуық.
Adult P. japonica measure in length and in width, with iridescent copper colored elytra and green thorax and head. A row of white tufts (spots) of hair project from under the wing covers on each side of the body. Males are slightly smaller than females. Grubs are white and lie in curled positions. A mature grub is roughly long.
Тарату
Popillia japonica Жапонияға тән, бірақ Солтүстік Америка мен Еуропада шабуылшыл түр болып табылады. АҚШ-та бұл жәндіктің пайда болғаны туралы алғашқы жазба 1916 жылы Нью-Джерси штатының Ривертон қаласына жақын жердегі балабақшада тіркелген. Бұл құрттардың 1912 жылға дейін, яғни елге әкелінетін тауарларды тексеру басталғанға дейін, ақшашыр гүлдерімен бірге АҚШ-қа келгені болжанып отыр. 2015 жылы АҚШ-тың батыс штаттарының тоғызы ғана жапон қоңыздарынан бос деп есептелді. Канадада жапон қоңызын алғаш рет 1939 жылы туристер Мейн штатынан Новая Шотландиядағы Ярмут қаласына пароммен әкелді. Сол жылы Квебек штатының оңтүстігіндегі Ярмут және Лакольде тағы үш ересек қоңыз ұсталды. Жапон қоңыздары 1970 жылдан бері Азор аралдарында кездеседі. 2014 жылы Италияның Милан қаласының жанында Еуропа құрлығындағы алғашқы популяциясы табылды. 2017 жылы бұл зиянды жәндік Швейцарияның Тичино аймағында анықталды. 2023 жылы Альп тауларынан солтүстікке қарай алғашқы популяция Швейцарияның Цюрих қаласына жақын Клотен қаласында табылды.
Popillia japonica is native to Japan, but is an invasive species in North America and Europe. The first written evidence of the insect appearing within the United States was in 1916 in a nursery near Riverton, New Jersey. The beetle larvae are thought to have entered the United States in a shipment of iris bulbs prior to 1912, when inspections of commodities entering the country began. As of 2015, just nine western states of the United States were considered free of Japanese beetles. The first Japanese beetle found in Canada was inadvertently brought by tourists to Yarmouth, Nova Scotia, by ferry from Maine in 1939. During the same year, three additional adults were captured at Yarmouth and three at Lacolle in southern Quebec. Japanese beetles have been found on the islands of the Azores since the 1970s. In 2014, the first population in mainland Europe was discovered near Milan, Italy. In 2017, the pest was detected in nearby Ticino, Switzerland. In 2023, the first population north of the Alps was detected in Kloten near Zürich, Switzerland.
Өмірлік цикл
Жұмыртқалар жеке-жеке немесе топырақ бетіне жақын кішкентай топтарда салынады. Шамамен екі апта ішінде жұмыртқалардан личинкалар шығады, содан кейін олар жіңішке тамырлармен және басқа да органикалық заттармен қоректенеді. Личинкалар жетілгенде, олар "С" пішіндес құрттарға айналады, бұл кезде олар қалыңдаған тамырларды жейді және жайылым мен шөпке экономикалық зиян келтіруі мүмкін. Личинкалар топырақтағы кішкентай ұяларда қыстайды, көктемде топырақтың температурасы қайта көтерілгенде шығады.
Eggs are laid individually or in small clusters near the soil surface. Within approximately two weeks, the ova hatch, then the larvae feed on fine roots and other organic material. As the larvae mature, they become c shaped grubs, which consume progressively coarser roots and may do economic damage to pasture and turf at this time. Larvae hibernate in small cells in the soil, emerging in the spring when soil temperatures rise again.
Қонақ өсімдіктер
Жапон қоңыздарының личинкалары көптеген түрлерге жататын шөптердің тамырларымен қоректенеді, ал ересектері әлдеқандай көптеген өсімдіктердің жапырақтарын жейді, олардың ішінде бұршақ, қанап, клубника, помидор, бұрыш, жүзім, хмель, раушан, шие, слива, алмұрт, шабдалы, малина, қарақұмық, жүгері, безнек, бамия және көкжидектің жапырақтары бар.
While the larvae of Japanese beetles feed on the roots of many genera of grasses, the adults consume the leaves of a much wider range of hosts, including these common crops: bean, cannabis, strawberry, tomato, pepper, grape, hop, rose, cherry, plum, pear, peach, raspberry, blackberry, corn, pea, okra, and blueberry.