Кіріспе
1933 жылғы Чикагодағы әлем көрмесінің бір бөлігі Ертеңгі күннің үйлері көрмесі 1933 жылғы Чикагодағы әлем көрмесінің бір бөлігі болды. Сол жылы жәрмеңке "Өндірістің ғасыры" тақырыбында өтті, және архитектура, ғылым, технология және көлік саласындағы адам жаңалықтарын атап өтті. "Болашақтың үйлері" көрмесі көрмедегі ең маңызды экспонаттардың бірі болды және архитектура, дизайн және құрылыс материалдары саласындағы адамның заманауи инновацияларын көрсетті. Бірнеше модельдік үйдің бірнеше бірегей арт-деко және заманауи дизайндарынан басқа, футуристикалық үй жиһаздары мен жеке тікұшақ алаңшасы сияқты жабдықтар күтілді. Бірнеше сәулетшілер мен фирмалар үй үлгілерін алдын ала жасалған үйлер мен жаңа материалдар үшін өз әдістерін көрсетуге қолданды. Жарылған эмаль мен Ростон - белгілі бір пішінге қалыптайтын және әр түрлі түстерде шығарылатын адам жасаған қабырғалы материал - қолжетімді және берік үй құрылысы ретінде танылды. Бес үй бүгінде Century of Progress Architectural District ретінде көпшілікке көрінеді.
The Homes of Tomorrow Exhibition was part of the 1933 Chicago World's Fair. The Fair's theme that year was a Century of Progress, and celebrated man's innovations in architecture, science, technology and transportation. The "Homes of Tomorrow" exhibition was one of the most noteworthy exhibits of the Fair, and showcased man's modern innovations in architecture, design, and building materials. In addition to several unique art deco and contemporary designs for a dozen model homes, futuristic home furnishings and accoutrements such as a personal helicopter pad were anticipated. Several architects and firms used the model homes to demonstrate their techniques for the pre fabricated home and new materials. Baked enamel and Rostone — a man made type of masonry that could be molded into specific shapes and produced in various colors — were hailed as affordable and durable home construction options. Five of the houses exist today viewable to the public, as the Century of Progress Architectural District.
Мұра
1934 жылы экспозиция аяқталғаннан кейін Роберт Бартлетт бес үйді сатып алды, олар: Вибольдт Ростон үйі, Ертеңгі үй, Флорида тропикалық үйі, Кипресс бүркемелі үй және Армко Ферро үйі, оларды баржаларға салып, Мичиган көлінен Индиана штатының Беверли-Шорс қаласына дейін жүзіп өтті. Мичиган көлінің жағалауында соңғы 75 жыл бойы сақталған алғашқы үйлер Индиана штатының Ұлттық парк қызметі, Индиананың ескерткіштері және жеке тұлғалар арасындағы серіктестік арқылы қалпына келтірілуде. Көрмеге келген қонақтар үйлерді аралап өткенде, көптеген адамдар жоспарларды сатып алып, басқа штаттарда жобаларын орнатты. Сондай-ақ, экспозицияның жабылуы кезінде, 1934 жылдың қарашасында, Ағаш өндірісі үйі (архитектор Эрнест А. Грунсфельд, Джун. Чикагодағы ағаш өндіру компаниясының директоры Джозеф үйді алып тастап, Висконсин штатының Манитоуш-Уотерс қаласындағы қожайынына жеткізіп, қайта құрастырды.