Кіріспе

Токайдо жолы шогунның астанасы Эдоны императорлық Киотомен байланыстыратын ескі Жапонияның негізгі жол-көлік артериясы болды. Бұл сонымен қатар "Бес жолдың" (Гокайдо) ең маңыздысы - Едо дәуірінде бүкіл елдегі орталық шогундық әкімшіліктің бақылауын күшейту үшін құрылған немесе дамыған Жапонияның бес негізгі жолы. Хоэйдо басылымы ең танымал болса да, Токайдоның елу үш станциясы өте танымал тақырып болғандықтан, Хиросиге оған 30 түрлі ағаш кескіндері сериясын жасады, олардың барлығы бір-бірінен олардың көлемі (обан немесе чубан), дизайны немесе тіпті санымен ерекшеленеді (кейбір сериялар бірнеше данадан тұрады). Токайдоның Хоэйдо басылымы Хиросигедің ең танымал жұмысы және ең көп сатылған укийо және жапондық баспалар болып табылады. Хокусайдың Фудзи тауының отыз алты көрінісі сериясынан кейін пайда болған бұл шығарма укийо е, пейзаждық баспа немесе фукей ганың жаңа негізгі тақырыбын "танымал көріністерге" ерекше назар аударған.

Токайдо

Токайдо - Токугава Иэясу кезінде салынған бес жолдың бірі, тарихи Едо астанасын Жапонияның қалған бөлігімен байланыстыратын жолдар сериясы. Токайдо Эдоны сол кездегі астана Киотомен байланыстырды. Олардың ішіндегі ең маңыздысы және жақсы жолға шыққан Токайдо Хоншуның шығыс жағалауын бойлай жүріп, Токайдо ("Шығыс теңіз жолы") деген атауға ие болды. Бұл жол бойында 53 түрлі пошта станциясы болған.

Хиросиге мен Токайдо

1832 жылы Хиросиге Токайдоның бойымен Эдодан Киотоға дейін саяхаттап, император сарайында ұсынылатын аттарды тасымалдайтын ресми делегацияның бір бөлігі болды. Жыл сайын императорға жыл сайын сыйлық ретінде жылқылар ұсынылатын. Сапар барысында кездескен пейзаждар суретшіге терең әсер қалдырып, саяхат барысында және Эдоға сол жолмен оралғанда көптеген эскиздер жасауға талпындырды. Үйге келген соң, ол "Токайдоның елу үш станциясы" атты алғашқы басылымдарды дереу бастады. Сериядағы алғашқы басылымдар Хоэйдо мен Сенкакудо баспаларында бірлесіп жарық көрді, ал алдыңғысы барлық кейінгі басылымдарды өз бетінше жүргізді. "Токайдоның елу үш станциясы" кітабының табысты шығуы Хиросигеге Токугава дәуірінің ең танымал және табысты баспашы ретінде танымал болды. Хиросиге осы серияны Кеисай Айзенмен бірлесіп "Кисо Кайдоның алпыс тоғыз станциясы" атты шығармасымен жалғастырды, ол Накасендоның (алмастыра Кисо Кайдо деп аталатын) әрбір пошта станцияларын құжаттады.

Токайдоның елу үш станциясы (Хойдо басылымы)

Хоэйдо басылымының дұрыс атауы (東海道五十三次之内) болып табылады. Елу үш станцияның өзінен басқа, серияға шығу үшін бір басып шығару, Нихонбаши (Жапонияның көпірі) және соңғы, 55-ші басып шығару, Киото, императорлық астана. Жоқ, жоқ. Ағаш кескіндемесі No және ағылшынша атауы Жапонша транслитерация 1 Бірінші басылым: Екінші басылым: Эдодан кетіп бара жатырмын: Нихонбаши, (Жапонияның көпірі) Нихонбаши 2 1-ші бекет: Шинагава. Сандзё Охаши Кейшиде ("бас қала")

Тарихи әсері

1850 жылы Утагава Куниёси Хиросиге суреттерінен әсер алған "Коттар Токайдоның елу үш станциясы ретінде ұсынылды" атты ағаштан жасалған баспасын шығарды. Хиросигеден айырмашылығы, Куниёси әр станцияны пейзажмен емес, "мысықпен" көрсетті. Парижде болған кезінде Винсент ван Гог укийоның құмар жинаушысы болды. Ол ағасымен бірге С. Бинг галереясынан сатып алынған бірнеше жүз дана дана жинақты жинады. Бұл жинаққа Токайдоның елу үш станциясының шығармалары кірді, ал Ван Гог өзінің жинағынан стильдік элементтерді өзінің жұмысына енгізді, мысалы, жарқын түстер, табиғи бөлшектер және дәстүрлі емес көзқарастар. Өзінің жеке хат-хабарларында ол "барлық жұмысым жапон өнеріне негізделген" деп атап, импрессионистерді "Францияның жапондықтары" деп сипаттады. Архитектор Франк Ллойд Райт Хиросиге суреттерін, соның ішінде Токайдоның елу үш станциясының суреттерін ынталы жинаған. 1906 жылы Чикаго өнер институтында Хиросиге шығармаларының алғашқы ретроспективасын ұйымдастырды, оларды көрме каталогында "әлем өнеріне жасалған ең құнды үлес" деп сипаттады. Екі жылдан кейін ол өзінің жинағының элементтерін Өнер институтында Укиё-э көрмесінің тағы бір көрмесіне ұсынды. Райт сонымен қатар көрме галереясының кеңістігін де жобалаған, ол сол кезде тарихтағы ең үлкен көрініс болды. Хиросиге Токайдоның суреттері содан бері танымал мәдениетте айтылып келеді. Мысалы, Weezer-дің 1996 жылғы Pinkerton альбомы Канбараны мұқаба ретінде қолданады. 2012 жылы британдық заманауи суретші Карл Рэндалл жапондық укио және графикашы Андо Хиросиге ізімен жүріп, қазіргі Токайдо тас жолындағы адамдар мен жерлердің суреттерін жасаған. Жобаның нәтижесінде Лондонның Ұлттық портрет галереясында "2013 BP Portrait Award" көрмесі аясында "Хиросиге ізімен Токайдо шоссесі және заманауи Жапонияның портреттері" деген атаумен 15 картинадан тұратын топ пайда болды. Кейіннен көрменің сапары Шотландиядағы Абердин өнер галереясына өтті, содан кейін Жапонияда "Эдодан қазіргі уақытқа дейінгі портреттер" жеке көрмесі Шидзуока қаласының Токайдо Хиросиге мұражайында өтті, онда картиналар Хиросигедің "Токайдоның елу үш станциясы" атты ағаштан жасалған баспаларымен бірге көрсетілді.